control groups at least in one of t

control groups at least in one of the depression and hope variables. Eta value showed that 0.48 of combinational variable variance was determined by group membership of the subjects.
As seen in Table 5, F of mean scores in depression and hope posttests of the experimental and control groups are 24.94 and 25.73, respectively, which are signi cant (P < 0.01). Based on Eta (e ect) coe cient, the di erences between depression and hope variables in 2 groups were related to the in uence of teaching HTP.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

กลุ่มควบคุมอย่างน้อยหนึ่งในภาวะซึมเศร้าและความหวังตัวแปร มูลค่าการทางพิเศษแห่งประเทศไทยพบว่า 0.48 ความแปรปรวนตัวแปรผสมถูกกำหนดโดยสมาชิกของกลุ่มวิชา.
เท่าที่เห็นในตารางที่ 5, F ของคะแนนเฉลี่ยของภาวะซึมเศร้าและความหวังหลังเรียนของกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุมเป็น 24.94 และ 25.73 ตามลำดับซึ่งมีความลาดเทนัยสำคัญ (p <0.01) ขึ้นอยู่กับกทพ (E ect) Coe ประสิทธิภาพ, ดิ erences ระหว่างภาวะซึมเศร้าและความหวังของตัวแปรใน 2 กลุ่มที่เกี่ยวข้องกับในอิทธิพลต่อการเรียนการสอน HTP

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

กลุ่มควบคุม กลุ่มละอย่างน้อยหนึ่งของภาวะซึมเศร้าและตัวความหวัง และค่าความแปรปรวนของตัวแปรพบว่าสื่อชนิดถูกกำหนดโดยกลุ่มสมาชิกของวิชาเท่าที่เห็นในโต๊ะ 5 F ค่าเฉลี่ยในภาวะซึมเศร้าและหวังว่าภาษาไทยของกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุมและมี 24.94 25.73 ตามลำดับ ซึ่ง signi ลาดเท ( P < 0.01 ) ตามและ ( e โค cient ect ) , ดิ erences ระหว่างภาวะซึมเศร้าและตัวแปรหวังว่าใน 2 กลุ่ม มีความสัมพันธ์กับการจัดการเรียนการสอนใน uence HTP .