ผลเงาะไม่งามแงะล่อนเมล็ดและเหลือปัญ

ผลเงาะไม่งามแงะล่อนเมล็ดและเหลือปัญญา
หวนเห็นเช่นรจนาจ๋าเจ้าเงาะเพราะเห็นงาม
คิดความยามพิสมัย หมายเหมือนจริงยิ่งอยากเห็น
๏ ผลจากเจ้าลอยแก้ว บอกความแล้วจากจำเป็น
จากช้ำน้ำตากระเด็น เป็นทุกข์ท่าหน้านวลแตง
๏ หมากปรางนางปอกแล้ว ใส่โถแก้วแพร้วพรายแสง
ยามชื่นรื่นโรยแรง ปรางฃอิ่มอาบซาบนาสา
๏ หวนห่วงม่วงหมอนทอง อีกอกร่องรสโอชา
คิดความยามนิทรา อุราแนบแอบอกอร
๏ ลิ้นจี่มีครุ่นครุ่น เรียกส้มฉุนใช้นามกร
หวนถวิลลิ้นลมงอน ชะอ้อนถ้อยร้อยกระบวน
๏ พลับจีนจักด้วยมีด ทำประณีตน้ำตาลกวน
คิดโอษฐ์อ่อนยิ้มยวน ยลยิ่งพลับยับยับพรรณ
๏ น้อยหน่านำเมล็ดออก ปล้อนเปลือกปอกเป็นอัศจรรย์
มือใครไหนจักทัน เทียบเทียมที่ฝีมือนาง
๏ ผลเกดพิเศษสด โอชารสล้ำเลิศปาง
คำนึงถึงเอวบาง สางเกศเส้นขนเม่นสอย
๏ ทับทิมพริ้มตาตรู ใส่จานดูดุจเม็ดพลอย
สุกแสงแดงจักย้อย อย่างแหวนก้อยแก้วตาชาย
๏ ทุเรียนเจียนตองปู เนื้อดีดูเหลือเรืองพราย
เหมือนศรีฉวีกาย สายสวาทพี่ที่คู่คิด
๏ ลางสาดแสวงเนื้อหอม ผลงอมงอมรสหวานสนิท
กลืนพลางทางเพ่งพิศ คิดยามสารทยาตรามา
๏ ผลเงาะไม่งามแงะ มล่อนเมล็ดและเหลือปัญญา
หวนเห็นเช่นรจนา จ๋าเจ้าเงาะเพราะเห็นงาม
๏ สละสำแลงผล คิดลำต้นแน่นหนาหนาม
ท่าทิ่มปิ้มปืนกาม นามสละมละเมตตาฯ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เหมือนจริงหมายยิ่งอยากเห็น๏ผลจากเนชั่เจ้าลอยแก้ว ท่าทุกข์เป็นหน้านวลแตง๏หมากปรางนางปอกแล้ว ฃอิ่มปรางอาบซาบนาสา๏หวนห่วงม่วงหมอนทองอีกอกร่องรสโอชาคิดความยามนิทราอุราแนบแอบอกอร๏ลิ้นจี่มีครุ่นครุ่น ถ้อยร้อยชะอ้อนกระบวน๏พลับจีนจักด้วยมีด ยิ่งพลับยลยับยับพรรณ๏น้อยหน่านำยังไม่ออก เทียมที่เทียบฝีมือนาง๏ผลเกดพิเศษสดโอชารสล้ำเลิศปางคำนึงถึงเอวบางสางเกศเส้นขนเม่นสอย๏ทับทิมพริ้มตาตรู แหวนก้อยอย่างแก้วตาชาย๏ทุเรียนเจียนตองปู พี่ที่สายสวาทคู่คิด๏ลางสาดแสวงเนื้อหอม สารยามคิดทยาตรามา๏ผลเงาะไม่งามแงะ เจ้าเงาะจ๋าความเพราะเห็นงาม๏สละสำแลงผล นามสละมละเมตตาฯ