The development of intercropping in

The development of intercropping in rubber tree (Hevea
brasiliensis Muell. Arg.) plantation began in the 1950s in
China. In the 1950s, the expansion of rubber plantation
area brought up issues of land use in immature rubber
plantations, especially due to shortage of grain, so the
main purpose of intercropping was to provide the rubber
grower agricultural food products. During the 1970s-
1980s, intercropping was put on the agenda due to
damages of natural disasters such as typhoon, and the
scale, efficiency and techniques of intercropping had
been developed in an unprecedented way until the mid of
1980s. With the development of economic reform and
opening up to the outside world, people’s living standards
have been greatly improved, and the productivity and
product quality of intercrops in rubber plantations have
been challenged or affected by other reasons, for
instance, the lack of market of some intercrops such as
tea, Alphinia in intercropping patterns rubber/tea and rubber/Alpinia oxyphylla which gradually lost their market
(Lin et al., 1999).
In the past, intercrops were positioned as second-line
crops to increase the land use capacity, yield per unit
area, income and employment opportunities (Lin et al.,
1999). However, with the increment of disastrous weather
events due to global climate change and ecological
awareness, and the decrement of land for growing other
crops due to the fact that majority of lands have been
covered with rubber tree, as well as the demand of agriculture
industrialization due to marketization of products,
it is also very important to stabilize income of farmers for
whole production span, especially in the period after
natural disaster or market stagnant, to produce food and
vegetable for the people or to enrich biodiversity of rubber
plantations in the area of hundred-miles rubber plantation
in China so that intercrops are no longer as underpart
and should be industrially planted as regular crops during
the whole rubber production span of rubber tree.
Nevertheless, most other crops generally do not grow as
tall as rubber tree, and hence with the development of the
rubber canopy, the practicality of inter-planting crops
which demand fairly high amounts of radiation is not feasible (Rodrigo, 2001). Due to most economically
important crops, most of which are heliophilous plants of
which the photosynthetic characteristics are difficult to
improve, cannot be grown under the heavy shade of a
mature rubber tree, should rubber-based cropping
systems be improved into rubber-intercrops commensal
cropping systems, which are most feasible to form a new
planting system and allow greater light penetration for
intercrops, to instead of the traditional planting systems of
rubber
In this context, a new planting pattern in which more
space and light would be provided to facilitate intercropping
during the whole production span of rubber tree
based on a new clone of rubber tree was studied.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การพัฒนาของแซมในต้นยางพารา (Hevea
brasiliensis Muell. Arg.) ไร่เริ่มต้นขึ้นในปี 1950
ในประเทศจีน ในปี 1950 การขยายตัวของสวนยางพาราในพื้นที่นำขึ้นปัญหาการใช้ที่ดินในยางที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะสวนโดยเฉพาะอย่างยิ่งเนื่องจากการขาดแคลนข้าวดังนั้นวัตถุประสงค์หลักของการปลูกเพื่อให้ยางปลูกผลิตภัณฑ์อาหารเกษตร ในช่วง 1970s- 1980 แซมถูกวางในวาระการประชุมเนื่องจากความเสียหายที่เกิดจากภัยพิบัติทางธรรมชาติเช่นพายุไต้ฝุ่นและมีประสิทธิภาพขนาดและเทคนิคของแซมได้รับการพัฒนาในทางที่ไม่เคยปรากฏมาจนถึงช่วงกลางของทศวรรษที่1980 กับการพัฒนาของการปฏิรูปเศรษฐกิจและการเปิดขึ้นกับโลกภายนอก, มาตรฐานการดำรงชีวิตของผู้คนที่ได้รับการปรับปรุงอย่างมากและการผลิตและคุณภาพของผลิตภัณฑ์ของintercrops ในสวนยางได้รับการท้าทายหรือได้รับผลกระทบจากสาเหตุอื่นๆเช่นการขาดการตลาดของ intercrops บางอย่างเช่นชาAlphinia ในแซมยางรูปแบบการชงชา / ยาง / Alpinia oxyphylla ซึ่งค่อย ๆ สูญเสียตลาดของพวกเขา(หลิน et al., 1999). ในอดีตที่ผ่านมา intercrops อยู่ในตำแหน่งที่เป็นเส้นที่สองพืชเพื่อเพิ่มกำลังการใช้ประโยชน์ที่ดินผลผลิตต่อหน่วยพื้นที่รายได้และโอกาสการจ้างงาน (หลิน et al., 1999) แต่ด้วยการเพิ่มขึ้นของสภาพอากาศร้ายเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเนื่องจากการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศโลกและระบบนิเวศการรับรู้และการลดลงของที่ดินสำหรับการเจริญเติบโตอื่นๆพืชอันเนื่องมาจากความจริงที่ว่าส่วนใหญ่ของดินแดนที่ได้รับการปกคลุมไปด้วยต้นยางเช่นเดียวกับความต้องการของการเกษตรอุตสาหกรรมเนื่องจากการ marketization ของผลิตภัณฑ์ก็ยังเป็นสิ่งที่สำคัญมากที่จะรักษาเสถียรภาพของรายได้ของเกษตรกรสำหรับช่วงการผลิตทั้งหมดโดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงเวลาหลังจากที่ภัยธรรมชาติหรือตลาดซบเซาในการผลิตอาหารและผักสำหรับคนหรือเพื่อเพิ่มความหลากหลายทางชีวภาพของยางสวนในพื้นที่ร้อยไมล์สวนยางในประเทศจีนเพื่อให้ intercrops จะไม่เป็น underpart และควรปลูกอุตสาหกรรมเป็นพืชปกติในระหว่างช่วงการผลิตยางทั้งยางพารา. อย่างไรก็ตามพืชอื่น ๆ ส่วนใหญ่มักจะไม่เติบโตเป็นสูงเป็นยางพาราและด้วยเหตุนี้การพัฒนาของหลังคายางการปฏิบัติจริงของพืชระหว่างการเพาะปลูกซึ่งมีความต้องการในปริมาณที่ค่อนข้างสูงของรังสีไม่เป็นไปได้(โรดริโก, 2001) เนื่องจากส่วนใหญ่ทางเศรษฐกิจพืชที่สำคัญซึ่งส่วนใหญ่เป็นพืช heliophilous ของซึ่งลักษณะการสังเคราะห์แสงเป็นเรื่องยากที่จะปรับตัวดีขึ้นไม่สามารถเติบโตขึ้นภายใต้ร่มเงาหนักของต้นยางผู้ใหญ่ควรปลูกพืชยางพาราที่ใช้ระบบได้รับการปรับปรุงเข้าไปในยางintercrops commensal การปลูกพืช ระบบซึ่งส่วนใหญ่เป็นไปในรูปแบบใหม่ระบบการเพาะปลูกและการอนุญาตให้มีการเจาะแสงมากขึ้นสำหรับintercrops เพื่อแทนระบบการเพาะปลูกแบบดั้งเดิมของยางในบริบทนี้รูปแบบการเพาะปลูกใหม่ที่มากขึ้นพื้นที่และแสงจะให้เพื่ออำนวยความสะดวกแซมระหว่างช่วงการผลิตทั้งหมดของต้นไม้ยางขึ้นอยู่กับโคลนใหม่ของต้นยางได้รับการศึกษา

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การพัฒนาการปลูกพืชแซมในสวนยางพาราต่อ
muell . ARG ) ปลูกเริ่มในปี 1950 ใน
จีน ในปี 1950 , การขยายพื้นที่ปลูกยางได้นำประเด็นของ

ใช้ที่ดินในสวนยางอ่อน โดยเฉพาะอย่างยิ่งเนื่องจากการขาดแคลนข้าว ดังนั้น วัตถุประสงค์หลักของระบบคือ

เพื่อให้ยางปลูกทางการเกษตร ผลิตภัณฑ์อาหาร ในช่วงปี 1970 -
1980