Be ready with your guns,' said Dupi

Be ready with your guns,' said Dupin. 'But don't use them or show them until I say.'
The front door of the house was open, and the visitor was already half way up the stairs. The feet stopped for a moment, then began again, and a few seconds later there was a knock on the door of our room.
'Come in,' called Dupin, in a friendly way.
The door opened and a man came in. He was a sailor, clearly - a tall, strong man, with a sunburnt face. He was carrying a heavy stick, but no gun. He looked first at me, then at Dupin, and did not smile.
'Good evening,' he said.
'Sit down, my friend,' said Dupin. 'You've come about the orang-outang, yes? My word, what a fine animal that is! You're lucky to own him. Do you know how old he is?'
The sailor sat down and the worried look left his face.
'No, I don't know,' he said. 'But he's probably not more than four or five years old. Have you got him here?'
'Oh, no. We couldn't keep him in this house,' Dupin said. 'He's at a place in the Rue Dubourg, just round the corner. You can get him in the morning. Of course, you must show me that you are the real owner.'
'Yes, sir, of course,' the sailor said.
'I shall be sorry to lose the animal,' said Dupin.
'I'm very happy to pay something,' the man said. 'I know it's expensive, keeping an animal like that.'
'Well,' said my friend, 'that's good of you. What shall I ask? Let me think . . . Ah yes! This is what I want. You must tell me everything - everything - about these murders in the Rue Morgue.'

Dupin said these last words very quietly. Just as quietly, he walked to the door, locked it, and put the key in his pocket. He then took a gun from his coat pocket and put it, slowly and quietly, on the table in front of him.
The sailor's face turned a deep red. He jumped to his feet and took up his heavy stick. But a minute later he fell back into his chair, and sat there, shaking, with a face now as white as death itself. He said not a word. I felt deeply sorry for him.
'My friend,' said Dupin, in a kind voice, 'there's no need to be afraid - really no need. You are not in any danger from us. I know very well that you yourself are innocent of these terrible murders in the Rue Morgue. But you do know something about them. You are not a murderer, or a thief, and you have nothing to hide. But you must tell me the true story. The police have arrested an innocent man for these murders. And if you don't speak, this man will go to prison, perhaps lose his life.'
The sailor was silent for a while. Then he said, 'God help me. I will tell you what I know. You will think it's a very strange story, but it's true. I am innocent, and I must help this other man if I can.'

the murderer

This was the sailor's story:
I have just come back from the East Indies. While I was there, I visited the island of Borneo. There I found and caught this orang-outang. It is a wild and dangerous animal, and I had a difficult journey home. But at last, we arrived back in France, and I took the animal to my house in Paris. I kept it hidden because of the neighbours, and I was planning to sell it as soon as possible for a lot of money. On the night of the 3rd of June I was out late with some friends. When I got back home, I found the orangoutang in my bedroom, with my razor in its hand. The door to its own room was broken to pieces. I just didn't know what to do. The animal is dangerous at the best of times, but with a razor in its hands . . . ! On the ship home I always used a whip to keep the animal quiet, so I went to find my whip now. But the minute the orangoutang saw the whip, it ran out of the room, down the stairs, and jumped through an open window into the street.
I was really afraid now. How could I catch it? The animal ran, and I followed. Sometimes it stopped and looked at me, the razor still in its hand. But when I got near, it ran on again. And so we went on. Luckily, the streets were very quiet because it was nearly three o'clock in the morning.

Then, when we were going down a narrow street at the back of the Rue Morgue, the animal saw a light in a window on the fourth floor. Before I could do anything, the animal saw the lightning-rod, quickly climbed up it, took hold of the latticed shutter, and swung itself through the open window. All this took less than a minute. The shutter then swung open again, back against the wall.
At last, I thought, I can catch the animal now. But at the same time, I felt very worried. What was the animal doing in that room up there? I decided to follow it up the lightning-rod at once. When I got to the fourth floor, I found it was impossible for me to get across to the window. I could just look into the room - and at that moment a most terrible screaming began. God help me, I will never, ever forget the horrible things that I saw that night.

The orang-outang took hold of Madame L'Espanaye by the hair, with the razor still in its other hand. The daughter fainted at once, and lay still and white on t

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

พร้อมกับปืน กล่าวว่า Dupin 'แต่ไม่ใช้ หรือแสดงให้พวกเขาจนผมบอกว่า 'ประตูหน้าบ้านเปิด และผู้เข้าชมแล้ว ครึ่งทางขึ้นบันได เท้าหยุดครู่ แล้วเริ่มอีกครั้ง และครู่ต่อมามีเคาะประตูห้องของเรา'มาใน เรียกว่า Dupin เป็นมิตรเปิดประตู และคนมาใน เขาเป็นทหารเรือ ชัดเจน - สูง แรงคน กับใบหน้าที่ sunburnt เขาพกไม้หนัก แต่ปืนไม่ เขาดูครั้งแรกที่ฉัน แล้วที่ Dupin และไม่ยิ้ม'สวัสดี เขากล่าวว่า'นั่งลง เพื่อนของฉัน Dupin กล่าว ' คุณมาเกี่ยวกับ outang ทักทาย ใช่หรือไม่ คำของฉัน สิ่งสัตว์ดีที่ คุณโชคเป็นเจ้าของเขา คุณรู้วิธีเก่าเขาอยู่หรือไม่ 'เธอนั่งลงและความกังวลมองซ้าย ใบหน้าของเขา'ไม่ ฉันไม่รู้ เขากล่าวว่า ' แต่เขาไม่อาจจะมากกว่าสี่ หรือห้าปี คุณมีเขานี่?'' โอ้ ไม่ เราไม่สามารถให้เขาในบ้านนี้ Dupin กล่าว ' เขาอยู่ที่สถานที่ในการ Dubourg Rue เพียงรอบมุม คุณสามารถได้รับเขาได้ในตอนเช้า แน่นอน คุณต้องแสดงว่า คุณเป็นเจ้าของแท้จริง '' Yes, sir แน่นอน กล่าวว่า ทหารเรือ'ฉันจะเสียใจที่สูญเสียสัตว์ Dupin กล่าวคนกล่าวว่า 'ผมดีใจมากที่จ่ายบางสิ่งบางอย่าง 'อยากทราบว่าราคาแพง รักษาสัตว์ที่เหมือนกัน''ดี กล่าวว่า เพื่อนของฉัน, ' ของคุณดีขึ้น ฉันจะขออะไร ผมคิดว่า ... อา ใช่ นี่คือสิ่งที่ผมต้อง คุณต้องบอกทุกสิ่ง -ทุกอย่าง - เกี่ยวกับเหล่าฆาตกรรมในห้องดับจิต Rue .' มากเงียบ ๆ dupin กล่าวคำสุดท้าย เป็นเพียงเงียบ ๆ เขาเดินไปประตู ล็อก และที่สำคัญใส่ในกระเป๋าของเขา เขาเอาปืนจากกระเป๋าเสื้อของเขา และเลย อย่างช้า ๆ และ เงียบ ๆ ตารางหน้าเขาใบหน้าของทหารเรือเปิดลึกสีแดง เขากระโดดไปที่เท้าของเขา และขึ้นเขาติดหนัก แต่ภายหลังเขากลับตกเก้าอี้ของเขา แล้วนั่ง สั่น มีใบหน้าตอนนี้ขาวอย่างตายตัว เขากล่าวว่า ไม่คำ ผมรู้สึกเสียใจอย่างมากสำหรับเขา'เพื่อนของฉัน กล่าวว่า Dupin เสียงดี, ' ไม่จำเป็นต้องกลัว - ไม่จำเป็นจริง ๆ คุณจะไม่ตกอยู่ในอันตรายใด ๆ จากเรา ฉันรู้ดีว่า ตัวคุณเองยังไม่รู้เรื่องการฆาตกรรมที่น่ากลัวเหล่านี้ในห้องดับจิต Rue แต่คุณรู้อะไรเกี่ยวกับพวกเขา คุณไม่ได้ฆาตกร หรือขโมย และคุณมีอะไรจะซ่อน แต่คุณต้องบอกเรื่องจริง ตำรวจได้จับเป็นคนที่ไม่รู้เรื่องการฆาตกรรมเหล่านี้ และถ้าคุณไม่พูด คนนี้จะไปเรือนจำ อาจจะสูญเสียชีวิตของเขา.'ทหารเรือถูกเงียบในขณะ เขากล่าว ว่า, ' พระเจ้าช่วยฉัน ฉันจะบอกคุณสิ่งที่ฉันรู้ คุณจะคิดว่า มันเป็นเรื่องแปลกมาก แต่มันเป็นความจริง ฉันไม่รู้เรื่อง และฉันต้องช่วยนี้คนอื่น ๆ ว่าฉัน.' ฆาตกรนี้เป็นเรื่องราวของทหารเรือ:ผมได้กลับมาจากอินเดียตะวันออก ในขณะที่ฉันมี ผมเข้าเยี่ยมชมเกาะบอร์เนียว มีผมพบ และจับทำ outang นี้ มันเป็นสัตว์ป่า และอันตราย และฉันมีระหว่างเดินยาก แต่ในที่สุด เรามาถึงในประเทศฝรั่งเศส และผมเอาสัตว์ที่บ้านของฉันในปารีส ดิฉันเก็บมันซ่อนไว้เนื่องจากเพื่อนบ้าน และฉันวางแผนที่จะขายได้เงินเป็นจำนวนมาก ในคืนของการ 3 มิถุนายน ได้ออกเช็คกับเพื่อนบางคน เมื่อผมกลับไปบ้าน พบ orangoutang ที่ในห้องนอนของฉัน ด้วยมีดโกนในมือของฉัน ประตูห้องของตัวเองถูกตัดขาดเป็นชิ้น ฉันก็ไม่ทราบว่าจะทำ สัตว์เป็นสิ่งที่อันตรายที่สุด ของเวลา แต่ มีมีดโกนในมือ... บนเรือบ้าน ผมเสมอใช้แส้ที่ให้สัตว์เงียบ จึงไปค้นหาแส้ของฉันเดี๋ยวนี้ แต่นาที orangoutang เห็น แส้มันวิ่งออกมาจากห้องพัก ลงบันได และกระโดดผ่านหน้าต่างเปิดไปที่ถนนผมกลัวจริง ๆ เดี๋ยวนี้ วิธีสามารถฉันจับมัน สัตว์วิ่ง และผมทำตาม บางครั้งมันหยุด และมองฉัน มีดโกนยังอยู่ในมือของ แต่เมื่อใกล้ มันวิ่งบนอีกครั้ง และเพื่อ ให้เราไป โชคดี ถนนเงียบมาก เพราะเกือบสามโมงเย็นในตอนเช้า จากนั้น เมื่อเรากำลังจะลงถนนแคบ ๆ ด้านหลังห้องดับจิต Rue สัตว์เห็นแสงในหน้าต่างบนชั้น 4 ก่อนที่ฉันจะทำอะไร สัตว์เห็นล่อ รวดเร็วปีนมันขึ้น เอาไว้ชัตเตอร์กรง และก้นตัวเองผ่านหน้าต่างที่เปิด ทั้งหมดนี้ใช้เวลาน้อยกว่าหนึ่งนาที ชัตเตอร์แล้วก้นเปิดอีกครั้ง ไปกับผนังในที่สุด ฉันคิดว่า ฉันสามารถจับสัตว์ตอนนี้ แต่ในเวลาเดียวกัน ฉันรู้สึกเป็นห่วง ถูกสัตว์ทำอะไรในห้องที่มี ฉันตัดสินใจที่จะติดตามการล่อในครั้งเดียว เมื่อไปถึงชั้นสี่ พบไม่ให้ทั่วไปหน้าต่าง สามารถเพียงดูในห้อง - และขณะที่ เริ่มกรีดร้องน่ากลัวมากที่สุด พระเจ้าช่วยฉัน ฉันจะไม่เคย เคยลืมกลัวสิ่งที่ผมเห็นคืนนั้น ทักทาย-outang ได้ถือของมาดาม L'Espanaye โดยผม กับมีดโกนยังอยู่ในมือของอื่น ๆ ลูกสาวเป็นเวลาเดียวกัน และวางนิ่ง และขาวบน t

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

จะมีความพร้อมด้วยปืนของคุณ 'Dupin กล่าวว่า ' แต่ไม่ได้ใช้พวกเขาหรือแสดงให้พวกเขาจนกว่าฉันจะบอกว่า.'
ประตูหน้าบ้านถูกเปิดและผู้เข้าชมได้แล้วครึ่งทางขึ้นบันได เท้าหยุดสักครู่จากนั้นก็เริ่มอีกครั้งและไม่กี่วินาทีต่อมามีการเคาะประตูของห้องพักของเรา.
'มา' เรียกว่า Dupin ในวิธีที่เป็นมิตร.
ประตูเปิดและชายคนหนึ่งเดินเข้ามาใน. เขา เป็นกะลาสีอย่างเห็นได้ชัด - สูงมนุษย์แข็งแรงด้วยใบหน้าแดดเผา เขาได้รับการดำเนินการติดหนัก แต่ไม่มีปืน ครั้งแรกเขามองมาที่ฉันแล้วที่ Dupin และไม่ได้ยิ้ม.
'เย็นดี "เขากล่าว.
' นั่งลงเพื่อนของฉัน 'Dupin กล่าวว่า 'คุณได้มาเกี่ยวกับอุรังอุตังใช่? คำของฉันสิ่งที่เป็นสัตว์ที่ดีที่เป็น! คุณโชคดีที่จะเป็นเจ้าของเขา คุณรู้หรือไม่ว่าเก่าเขาคืออะไร? '
กะลาสีนั่งลงและดูกังวลซ้ายใบหน้าของเขา.
"ไม่ผมไม่ทราบ" เขากล่าวว่า แต่เขาอาจจะไม่เกินสี่หรือห้าปี คุณมีเขามาที่นี่? '
' โอ้ไม่ เราไม่สามารถทำให้เขาอยู่ในบ้านหลังนี้ 'Dupin กล่าวว่า 'เขาเป็นที่สถานที่ใน Rue Dubourg เพียงรอบมุม คุณจะได้รับเขาในตอนเช้า แน่นอนคุณจะต้องแสดงให้ฉันว่าคุณเป็นเจ้าของที่แท้จริง. '
' ใช่ครับแน่นอน 'เซเลอร์กล่าวว่า.
' ฉันจะต้องเสียใจที่จะสูญเสียสัตว์ 'Dupin กล่าว.
' ฉันมีความสุขมากที่จะจ่าย บางสิ่งบางอย่าง 'ชายคนนั้นกล่าวว่า 'ฉันรู้ว่ามันมีราคาแพงทำให้สัตว์เช่นว่า.'
'ดี' กล่าวว่าเพื่อนของฉัน 'ที่ดีของคุณ สิ่งที่ผมจะถาม? ขอคิดก่อนนะ . . . อ่าใช่! นี่คือสิ่งที่ฉันต้องการ คุณต้องบอกฉันทุกอย่าง - ทุกอย่าง - เกี่ยวกับการฆาตกรรมเหล่านี้ที่เก็บศพ '. Dupin กล่าวว่าคำพูดสุดท้ายของเหล่านี้อย่างเงียบ ๆ เช่นเดียวกับอย่างเงียบ ๆ เขาเดินไปที่ประตูถูกล็อคและใส่กุญแจในกระเป๋าของเขา จากนั้นเขาก็เอาปืนออกมาจากกระเป๋าเสื้อของเขาและใส่มันอย่างช้า ๆ และเงียบ ๆ บนโต๊ะในด้านหน้าของเขา. ใบหน้าของเซเลอร์หันสีแดงเข้ม เขากระโดดไปที่เท้าของเขาและเอาขึ้นติดหนักของเขา แต่นาทีต่อมาเขากลับไปสู่เก้าอี้ของเขาและนั่งอยู่ที่นั่นสั่นด้วยใบหน้าตอนนี้เป็นสีขาวเป็นตัวเองตาย เขากล่าวว่าไม่ได้คำ ฉันรู้สึกเสียใจอย่างสุดซึ้งสำหรับเขา. 'เพื่อนของฉัน' Dupin กล่าวว่าในเสียงชนิด, 'ไม่มีความจำเป็นที่จะต้องกลัว - จริงๆไม่จำเป็นต้อง คุณยังไม่ได้ตกอยู่ในอันตรายใด ๆ จากเรา ฉันรู้ดีว่าคุณเองเป็นผู้บริสุทธิ์ของการฆาตกรรมที่น่ากลัวเหล่านี้ที่เก็บศพ แต่คุณจะรู้อะไรบางอย่างเกี่ยวกับพวกเขา คุณไม่ได้เป็นฆาตกรหรือขโมยและคุณไม่มีอะไรจะซ่อน แต่คุณต้องบอกฉันเรื่องจริง ตำรวจได้จับคนบริสุทธิ์ในข้อหาฆาตกรรมเหล่านี้ และถ้าคุณไม่ได้พูดคนนี้จะไปอยู่ในคุกอาจจะสูญเสียชีวิตของเขา. ' กะลาสีก็เงียบในขณะที่ แล้วเขาก็พูดว่า 'พระเจ้าช่วยฉัน ฉันจะบอกคุณสิ่งที่ฉันรู้ คุณจะคิดว่ามันเป็นเรื่องที่แปลกมาก แต่มันเป็นความจริง ผมบริสุทธิ์และฉันต้องช่วยคนอื่น ๆ ถ้าฉันสามารถ '. ฆาตกรนี้เป็นเรื่องราวของเซเลอร์: ผมเพิ่งกลับมาจากอินเดียตะวันออก ในขณะที่ผมอยู่ที่นั่นผมเข้าเยี่ยมชมเกาะบอร์เนียว มีฉันพบและจับนี้อุรังอุตัง เป็นสัตว์ป่าและอันตรายและผมมีบ้านเดินทางที่ยากลำบาก แต่ที่ผ่านมาเรากลับมาถึงในประเทศฝรั่งเศสและฉันเอาสัตว์ที่บ้านของฉันในปารีส ฉันเก็บซ่อนมันไว้เพราะเพื่อนบ้านและผมวางแผนที่จะขายมันเร็วที่สุดเท่าที่เป็นไปได้สำหรับเงินเป็นจำนวนมาก ในคืนวันที่ 3 มิถุนายนที่ผมออกปลายกับเพื่อนบางคน เมื่อฉันได้กลับบ้านผมพบ orangoutang ในห้องนอนของฉันด้วยมีดโกนของฉันในมือ ประตูห้องพักของตัวเองเสียเป็นชิ้น ๆ ฉันก็ไม่ได้รู้ว่าสิ่งที่จะทำ สัตว์ที่เป็นอันตรายที่ดีที่สุดของครั้ง แต่ด้วยมีดโกนในมือของตน . . ! บนเรือบ้านฉันมักจะใช้แส้เพื่อให้สัตว์ที่เงียบสงบเพื่อให้ผมไปหาแส้ของฉันตอนนี้ แต่นาที orangoutang เห็นแส้ก็วิ่งออกมาจากห้องลงบันไดและกระโดดผ่านหน้าต่างที่เปิดไปที่ถนน. ผมกลัวจริงๆตอนนี้ ฉันจะจับมันได้หรือไม่ สัตว์วิ่งและผมทำตาม บางครั้งก็หยุดและมองมาที่ผมมีดโกนยังคงอยู่ในมือ แต่เมื่อฉันได้ใกล้เข้ามาวิ่งอีกครั้ง และเพื่อให้เราเดินต่อไป โชคดีที่ถนนเป็นที่เงียบสงบมากเพราะมันเป็นเกือบสามโมงเช้า. จากนั้นเมื่อเรากำลังจะลงถนนแคบ ๆ ที่ด้านหลังของเก็บศพสัตว์เห็นแสงไฟในหน้าต่างบนชั้นสี่ ก่อนที่ผมจะสามารถทำอะไรสัตว์เห็นฟ้าผ่าคันอย่างรวดเร็วปีนขึ้นไปมันก็จับชัตเตอร์ขัดแตะและยิงตัวเองผ่านทางหน้าต่างที่เปิดอยู่ ทั้งหมดนี้ใช้เวลาน้อยกว่าหนึ่งนาที ชัตเตอร์แล้วเหวี่ยงเปิดอีกครั้งหลังกับผนัง. ที่ผ่านมาผมคิดว่าผมสามารถจับสัตว์ในขณะนี้ แต่ในเวลาเดียวกันผมรู้สึกกังวลมาก อะไรคือสิ่งที่สัตว์ทำในห้องที่มีขึ้น? ฉันตัดสินใจที่จะทำตามขึ้นฟ้าผ่าคันในครั้งเดียว เมื่อฉันได้ไปชั้นที่สี่ผมพบว่ามันเป็นไปไม่ได้สำหรับผมที่จะได้ข้ามไปที่หน้าต่าง ฉันสามารถมองเข้าไปในห้องพัก - และในขณะที่เสียงกรีดร้องที่เลวร้ายที่สุดเริ่ม พระเจ้าช่วยฉันฉันจะไม่เคยลืมสิ่งที่น่ากลัวที่ผมเห็นในคืนนั้น. อุรังอุตังจับมาดามแมง Espanaye โดยผมกับมีดโกนยังคงอยู่ในมือของคนอื่น ๆ ลูกสาวเป็นลมในครั้งเดียวและยังคงวางและสีขาวบนเสื้อ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

พร้อมกับปืนของคุณ " Dupin ’ แต่ไม่ใช้พวกเขาหรือให้พวกเขาจนกว่าฉันจะพูด .ประตูด้านหน้าของบ้านเปิดอยู่ และ ผู้ เข้า ชม ได้ครึ่งทางขึ้นบันได เท้าหยุดสักครู่แล้วเริ่มต้นอีกครั้ง และไม่กี่วินาทีต่อมา มีเสียงเคาะประตูห้องของเรา" เข้ามา " เรียกว่า Dupin ในวิธีที่เป็นมิตรประตูเปิดออก และคนที่เข้ามา เขาเป็นทหารเรือ ชัดเจน - สูง แข็งแรงมาก หน้าตาแดดเผาเอานะ เขาแบกไม้หนัก แต่ไม่มีปืน เขาดูแรกที่ฉัน แล้วที่ Dupin และไม่ยิ้ม" สวัสดีครับ " เขาพูด" นั่ง เพื่อนของฉัน " Dupin ’ คุณมาเรื่อง outang , สีส้มครับ ว่า สิ่งที่สัตว์ที่ดีที่ ! คุณยังโชคดีที่เป็นเจ้าของเขา คุณรู้ว่า เขาอายุเท่าไร ?กะลาสีนั่งลงและดูกังวลออกจากใบหน้าของเขา" ไม่รู้สิ " " เขากล่าวว่า แต่เขาอาจจะไม่เกินสี่หรือห้าปี คุณเจอเขาที่นี่ ?โอ้ ไม่ เราไม่สามารถเก็บเขาไว้ในบ้านหลังนี้ " " Dupin กล่าว เขามีสถานที่ในรู dubourg เพียงรอบมุม คุณสามารถได้รับมันในตอนเช้า แน่นอน คุณต้องแสดงให้ผมเห็นว่าคุณเป็นเจ้าของที่แท้จริง . . ." ครับ ครับ แน่นอน ของทหารเรือ กล่าว" ผมจะเสียใจที่สูญเสียสัตว์ " Dupin ." ผมมีความสุขมากที่จะจ่ายบางสิ่งบางอย่าง " " ชายกล่าว ผมรู้ว่ามันแพง รักษาสัตว์ เช่นว่า" คือ " เพื่อน " ที่ดีของนาย แล้วผมจะถาม ให้ฉันคิดนะ . . . . . . . อ่า ครับ นี้คือสิ่งที่ฉันต้องการ คุณต้องบอกฉันทุกอย่าง ทุกอย่างเกี่ยวกับการฆาตกรรมที่เก็บศพ’Dupin กล่าวเหล่านี้คำสุดท้ายอย่างเงียบ อย่างเงียบๆ เขาเดินไปที่ประตู ล็อคแล้วเอากุญแจในกระเป๋ากางเกงของเขา จากนั้นเขาจึงหยิบปืนจากกระเป๋าเสื้อของเขาและใส่มันอย่างช้าๆ และเงียบๆ บนโต๊ะตรงหน้าเขาเซเลอร์ของใบหน้าเปลี่ยนเป็นสีแดงลึก . เขากระโดดไปที่เท้าของเขา และเอาขึ้นติดหนักของเขา แต่นาทีต่อมาเขากลับมาอยู่ในเก้าอี้ของเขาและนั่งสั่น หน้าตาตอนนี้ขาวอย่างความตาย เขาบอกว่าไม่ได้พูด ผมรู้สึกเสียใจอย่างสุดซึ้ง สำหรับเขา" เพื่อน " Dupin , ในชนิดเสียง , " ไม่มีอะไรต้องกลัวจริงๆ - ไม่ต้อง คุณไม่ได้อยู่ในอันตรายใด ๆจากเรา ผมรู้ดีว่าคุณเองเป็นผู้บริสุทธิ์ของการฆาตกรรมน่ากลัวเหล่านี้ใน Rue . แต่คุณรู้อะไรเกี่ยวกับพวกเขา คุณไม่ได้เป็นฆาตกร หรือเป็นขโมยและคุณมีอะไรจะซ่อน แต่คุณต้องบอกเรื่องราวที่แท้จริง ตำรวจได้จับกุมผู้บริสุทธิ์กับฆาตกร และถ้าคุณไม่พูด ชายคนนี้จะต้องไปอยู่ในคุกอาจจะสูญเสียชีวิตของเขา . . .กะลาสีก็เงียบไปสักพัก จากนั้นเขากล่าวว่า " พระเจ้าช่วยฉัน ผมจะบอกคุณในสิ่งที่ฉันรู้ คุณจะคิดว่ามันเป็นเรื่องแปลก แต่มันเป็นความจริง ฉันเป็นผู้บริสุทธิ์ และฉันต้องช่วยคน ๆนี้ถ้าฉันสามารถ . . .ฆาตกรนี้คือเรื่องราวของกะลาสีเรือ :ผมเพิ่งกลับมาจาก อินดีส์ตะวันออก ตอนผมอยู่ที่นั่น ผมเข้าเยี่ยมชมเกาะของบอร์เนียว ผมพบ และจับ outang คนนี้ มันเป็นป่าและสัตว์อันตราย และผมได้เดินทางกลับบ้านยาก แต่ในที่สุด เราก็มาถึงในฝรั่งเศส และผมเอาสัตว์ไปที่บ้านของฉันในปารีส ฉันเก็บซ่อนมันเอาไว้ เพราะเพื่อนบ้าน และผมวางแผนที่จะขายมันให้เร็วที่สุดเท่าที่จะเร็วได้เงินเยอะด้วย เมื่อคืนวันที่ 3 มิถุนายนผมก็ออกไปกับเพื่อนบางคน เมื่อผมกลับบ้าน ผมพบ orangoutang ในห้องนอนของฉันด้วยมีดโกนของฉันในมือของมัน ประตูห้องของตัวเองเสียเป็นชิ้นๆ ฉันแค่ไม่รู้จะทำยังไง สัตว์อันตรายที่สุด แต่ด้วยมีดโกนในมือของมัน . . . . . . . ! บนเรือบ้าน ผมมักจะใช้แส้เพื่อให้สัตว์ที่เงียบ แล้วผมก็ไปหาแส้ของข้าตอนนี้ แต่นาที orangoutang เห็นแส้ มันวิ่งออกมาจากห้อง ลงบันได และกระโดดจากหน้าต่างเปิดสู่ถนนผมกลัวจริงๆนะ ฉันจะจับมัน สัตว์วิ่ง แล้วก็ตาม บางครั้งมันก็หยุดและมองผม มีดโกนที่ยังอยู่ในมือของ แต่เมื่อฉันเข้าใกล้ มันรันบนอีกครั้ง แล้วเราก็เดินต่อไป โชคดีที่ถนนเงียบมากเพราะมันเกือบสามโมงเช้าจากนั้นเมื่อเรากำลังลงถนนแคบ ๆที่ด้านหลังของ Rue สัตว์เห็นแสงในหน้าต่างบนชั้นสี่ ก่อนที่ผมจะได้ทำอะไร สัตว์เห็นสายล่อฟ้า รีบปีนขึ้นมันจับชัตเตอร์ latticed และโยนตัวเองผ่านทางหน้าต่างที่เปิดอยู่ ทั้งหมดนี้ใช้เวลาน้อยกว่าหนึ่งนาที ชัตเตอร์ก็เปิดออกอีกครั้ง หลังพิงกำแพงในที่สุด ฉันคิดว่า ฉันสามารถจับสัตว์แล้ว แต่เวลาเดียวกัน ผมรู้สึกกังวลมาก สิ่งที่สัตว์ทำในห้องนั้น ฉันตัดสินใจที่จะตามติดสายล่อฟ้าครั้ง ตอนที่ฉันอยู่ชั้นสี่ ผมพบว่ามันเป็นไปไม่ได้สำหรับผมที่จะได้รับข้ามไปยังหน้าต่าง ฉันมองเข้าไปในห้อง และในช่วงเวลานั้น ส่วนใหญ่น่ากลัวกรีดร้องขึ้น พระเจ้าช่วย ผมไม่มีทางลืมสิ่งแย่ๆที่ฉันเจอในคืนนั้นการ outang คนถือมาดาม l"espanaye โดยผมด้วยมีดโกนที่ยังอยู่ในมืออื่น ๆของ ลูกสาวเป็นลมทันทีและนอนนิ่ง ขาวที