Sleep consists of 2 main phases: ra

Sleep consists of 2 main phases: rapid eye
movement (REM) sleep and non-REM sleep (divided
into three progressively “deeper” stages: N1, N2
and N3). Studies comparing sleep in older adults to
younger adults found that older adults spent less time
in deeper stages of sleep (N3 or slow-wave sleep).
A 2004 meta-analysis including approximately 65
studies representing 3,577 (age 5 to 102 yr) participants
suggested that with increasing age, time spent in lighter
stages of sleep increased while time spent in REM and
slow-wave sleep decreased3. Results from this metaanalysis suggested that age-related sleep changes
are already detectable in young and middle aged
participants and estimated that the percentage of slowwave sleep linearly decreased at a rate ofapproximately
2 per cent per decade up to 60 yr and then stabilize
through the mid-90s. Moreover, evidence suggests that
sleep becomes more fragmented as we age, such that
there are more frequent sleep stage shifts, arousals, and
awakenings. This results in decreased sleep effiiency
(i.e. the proportion of actual sleep time compared to
time spent in bed), which indeed, continues to decrease
with increasing age, despite slow-wave sleep proportion
stabilization3. A second study found that among men,
sleep time decreased an average of 27 min per decade
from midlife until the eight decade4.
The reasons underlying elderly sleep disturbances
are complex. Accumulating evidence points towards
changes in sleep architecture, increased risk for sleep
disorders, circadian rhythm shifts, medical and/or
psychiatric conditions, and medication use (and
likely a combination of these factors) as possible
factors contributing to older adult sleep disturbance.
Considering the impact that sleep disturbance can have
on health, it is important to pay special attention to
sleep quality among older adults.
Sleep disorders in the elderly
Primary sleep disorders
Primary sleep disorders are distinguished from
other sleep disorders in that these are not other
mental disorders, medical conditions, medications,
or substance use. There are three common primary
sleep disorders frequently seen in older adults: sleep
disordered breathing (SDB), restless legs syndrome
(RLS)/periodic limb movements in sleep (PLMS), and
REM sleep behaviour disorder (RBD).
(i) Sleep-disordered breathing
Sleep-disordered breathing encompasses a spectrum
of breathing disorders ranging from benign snoring to
obstructive sleep apnoeas. Those with SDB experience
complete cessation ofrespiration (apnoeas) and/or partial
or reduced respiration (hypopnoeas) during sleep. SBD
is diagnosed when each event exceeds 10 sec and recurs
throughout the night, resulting in repeated arousals from
sleep as well as nocturnal hypoxaemia. The total number
of apnoea and hypopnoeas per hour of sleep is called the
apnoea-hypopnoea index (AHI). Typically, an AHI greater
than or equal to 5-10 confims a diagnosis of SBD.
In a large series of randomly selected community
dwelling older adults (age 65-95 yr), 81 per cent of
participants reported an AHI > 5, with prevalence rates
of 62 per cent for AHI > 10, 44 per cent for AHI > 20,
and 24 per cent for AHI > 40 5. Furthermore, the Sleep
Heart Health Study6, in 6,400 older adults (mean age
= 63.5 yr), found SDB prevalence rates of 32 per cent
for AHI 5-14 and 19 per cent for AHI > 15 in 60-69
yr olds, 33 per cent for AHI 5-14 and 21 per cent for
AHI > 15 in 70-79 yr olds and 36 per cent for AHI
5-14 and 20 per cent for AHI > 15 in 80-98 yr olds.
These fiures are staggering when compared to middle
aged adults (age 30-60 yr) whose SDB prevalence rates
(defied as an AHI > 5 and concomitant excessive
daytime somnolence) were 4 per cent for men and 2 per
cent for women7. Also SDB is more prevalent among
institutionalized elderly adults (rates ranging from 33-
70%), particularly those with dementia, compared to
elderly people living independently8.
Risk factors associated with SDB include older age,
gender, obesity, and symptomatic status. In addition,
other factors associated with risk for developing
SDB include use of sedating medications, alcohol
consumption, family history, race, smoking, and upper
airway confiuration. The two hallmark symptoms of
SDB are snoring and excessive daytime sleepiness
(EDS). Older adults with SDB may also report
insomnia, nocturnal confusion, and daytime cognitive
impairment including diffiulty with concentration,
attention, and short-term memory loss.
Snoring is caused by airway collapse and often
plays a role in the breathing cessation during an apnoeic
event. Research suggests that approximately 50 per
cent of those who snore also have SDB9. Importantly,
not everyone who snores has SDB and vice versa;
however, snoring is associated with increased risk of
ischaemic heart disease and stroke.
EDS is another symptom of SDB and is often a
result of sleep fragmentation from repeated nighttime
ROEPKE & ANcOLI-ISRAEL: AgEINg & SLEEP DISORDERS 303
awakenings and arousals. People with EDS may
take frequent unintentional naps or fall asleep during
activities such as reading, watching television, having
conversations, or even while driving. cognitive
defiits and reduced vigilance are associated with EDS,
placing older adults with pre-existing cognitive defiits
at increased risk for EDS related impairment2.
Patients with SDB are also at greater risk for a
cardiovascular consequences such as hypertension,
cardiac arrhythmias, congestive heart failure, stroke,
and myocardial infarction. Specifially, among older
adults, the severity of SDP was associated with
increased risk for developing coronary artery disease,
congestive heart failure, ischemic disease, and stroke6.
Older adults with severe SDB are also more likely
to experience cognitive impairment. A study by Aloia
et al10 found that older adults with AHI > 30 had defiits
in attentional tasks, immediate and delayed recall of
both verbal and visual stimuli, executive functioning,
planning and sequential thinking, and manual dexterity.
There may also be a link between SDB and dementia
severity. Ancoli-Israel et al11 found that dementia
severity ratings were positively associated with SDB
severity such that institutionalized adults who were
severely demented had more severe SDB compared to
mildly-moderately demented adults. This association
may be partially explained by evidence suggesting
that patients with many progressive dementias such
as Alzheimer’s disease and Parkinson’s disease often
experience neurodegeneration in areas ofthe brainstem
responsible for respiration regulation and other
autonomic functions relevant to sleep maintenance.
The relevance of SDB in the older adult has been
questioned, specifially whether SDB in the older adult
is similar to that seen in younger adults and whether
it should be treated12. In general, if an older adult has
cardiac disease, hypertension, nocturia, cognitive
dysfunction, or severe SDB, treatment should be
considered13.
Evaluation of SDB usually begins with
conducting a complete sleep history focusing on
EDS, unintentional napping, snoring, and other sleep
disorder symptoms. If possible, obtaining information
from the patient’s sleep partner or caregiver can
provide further data. In addition, the patient’s medical
and psychiatric history should be reviewed in order
to gain information regarding medical conditions,
medication use, alcohol use, and cognitive impairment.
If all evidence collected supports a diagnosis of SDB,
an overnight sleep recording should be conducted to
confim diagnosis.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

นอนหลับประกอบด้วยขั้นตอนหลัก 2: ตาอย่างรวดเร็วเคลื่อนไหว (REM) นอนหลับและไม่-REM สลี (แบ่งในสามขั้นตอนความก้าวหน้า "ลึกซึ้ง": N1, N2ก N3) การศึกษาเปรียบเทียบการนอนหลับในผู้ใหญ่อายุการวัยผู้ใหญ่พบว่า ผู้ใหญ่รุ่นเก่าที่ใช้เวลาน้อยในระยะลึกของการนอนหลับ (N3 หรือคลื่นช้าป)2004 meta-analysis รวมประมาณ 65แทน 3,577 (อายุปี 5-102) ศึกษาผู้เรียนแนะนำว่า ด้วยอายุที่เพิ่มขึ้น เวลาที่ใช้ในน้ำหนักเบาขั้นตอนของการนอนหลับเพิ่มขึ้นในขณะเวลาที่ใช้ใน REM และคลื่นช้านอน decreased3 ผลลัพธ์จาก metaanalysis นี้แนะนำว่า อายุที่เกี่ยวข้องกับการนอนหลับเปลี่ยนแปลงอยู่อาสาในหนุ่มสาว และกลาง agedผู้เรียน และประเมินว่า เปอร์เซ็นต์ของการนอนหลับ slowwave เชิงเส้นลดลงที่ ofapproximately อัตราร้อยละ 2 ต่อทศวรรษถึง 60 ปีแล้ว อาผ่านตัวกลาง-90s นอกจากนี้ แนะนำหลักฐานที่นอนหลับเป็นมากขึ้นมีการกระจายตัวเป็นเราอายุ เช่นที่มีกะระยะนอนบ่อยกว่า arousals และawakenings ซึ่งผล effiiency นอนหลับลดลง(เช่นสัดส่วนของเวลานอนจริงเปรียบเทียบกับเวลาที่ใช้ในเตียง), ที่จริง ยังลดพร้อมเพิ่มอายุ แม้ มีสัดส่วนคลื่นช้าปstabilization3 การศึกษาที่สองพบว่าในผู้ชายเวลานอนหลับลดลงเฉลี่ย 27 นาทีต่อทศวรรษจาก midlife จน decade4 แปดสาเหตุที่เป็นต้นแบบผู้สูงอายุนอนแปรปรวนมีความซับซ้อน สะสมคะแนนหลักฐานต่อการเปลี่ยนแปลงในสถาปัตยกรรมป เสี่ยงนอนโรค circadian จังหวะกะ แพทย์ และ/หรือเงื่อนไขทางจิตเวช และยาที่ใช้ (และมีแนวโน้มการรวมกันของปัจจัยเหล่านี้) เป็นไปได้ปัจจัยที่เอื้อต่อการเก่าหลับผู้ใหญ่พิจารณาผลกระทบที่สามารถรบกวนได้สุขภาพ จึงควรใส่ใจพิเศษคุณภาพการนอนหลับระหว่างผู้ใหญ่รุ่นเก่าโรคนอนหลับในผู้สูงอายุโรคหลักป โรคนอนหลับหลักจะแตกต่างไปจากโรคนอนหลับอื่น ๆ ที่ไม่มีอื่น ๆโรคจิต โรค ยาหรือใช้สาร มีหลักทั่วไป 3การนอนหลับผิดปกติที่เห็นบ่อยในผู้ใหญ่อายุ: ปdisordered หายใจ (SDB), กลุ่มอาการกระสับกระส่ายขา(RLS) / ประจำงวดขาเคลื่อนไหวในการนอนหลับ (PLMS), และนอนหลับ rem พฤติกรรมโรค (RBD)(i) ป-disordered หายใจDisordered นอนหายใจครอบคลุมสเปกตรัมการของโรคตั้งแต่อ่อนโยนหายใจนอนกรนเพื่ออุปสรรคป apnoeas ผู้ที่ มีประสบการณ์ SDBทำ ofrespiration ยุติ (apnoeas) และ/หรือบางส่วนหรือหายใจน้อยลง (hypopnoeas) ในระหว่างนอนหลับ SBDการวินิจฉัยเมื่อแต่ละเหตุการณ์เกินกว่า 10 วินาที และเกิดขึ้นอีกตลอดคืน เกิดซ้ำ arousals จากนอนหลับตลอดจนบรรณาธิการ hypoxaemia จำนวนรวมapnoea และ hypopnoeas ต่อชั่วโมงของการนอนหลับคือการดัชนี apnoea hypopnoea (เบล) โดยปกติ มี AHI มากกว่ากว่า หรือเท่ากับ 5-10 confims SBD การวินิจฉัยในชุดใหญ่ของชุมชนโดยการสุ่มเลือก(อายุ 65-95 ปี) ผู้ใหญ่ การเก่าที่อยู่อาศัยร้อยละ 81 ของร่วมรายงานมี AHI > 5 ชุกราคาของ 62 ร้อย AHI > 10 ร้อยละ 44 สำหรับ AHI > 20และ ร้อยละ 24 ใน AHI > 40 5 นอกจากนี้ การนอนหลับStudy6 สุขภาพหัวใจ ในผู้ใหญ่มากกว่า 6400 (หมายถึงอายุ= 63.5 ปี), พบอัตราชุก SDB ของร้อยละ 32เบล 5-14 และ 19 ร้อย AHI > 15 ใน 60-69ปี olds ร้อยละ 33 สำหรับ AHI 5-14 และ 21 ร้อยAHI > 15 อายุ 70-79 ปีและร้อยละ 36 ในเบล5-14 และร้อยละ 20 สำหรับ AHI > 15 ในอายุปี 80-98Fiures เหล่านี้จะส่ายเมื่อเทียบกับกลางอายุผู้ใหญ่ (อายุ 30-60 ปี) มีอัตราชุก SDB(คณะทำงานเป็นมี AHI > 5 และมั่นใจมากเกินไปความง่วงเวลากลางวัน) ได้ร้อยละ 4 และ 2 ต่อร้อยละ women7 ยัง เป็นที่แพร่หลายมากขึ้นในหมู่ของ SDBผู้ใหญ่สูงอายุ institutionalized (ราคาตั้งแต่ 33-70%), โดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้ มีสมองเสื่อม การเปรียบเทียบกับผู้สูงอายุนั่งเล่น independently8ปัจจัยเสี่ยงที่เกี่ยวข้องกับ SDB รวมอายุเก่าเพศ โรคอ้วน และสถานะของอาการ นอกจากนี้ปัจจัยอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องกับความเสี่ยงในการพัฒนาSDB รวมใช้ sedating ยา แอลกอฮอล์ปริมาณการใช้ ประวัติครอบครัว การแข่งขัน สูบบุหรี่ และบนจำกัด(มหาชน) confiuration จุดเด่นที่สองอาการSDB มีมากเกินไป และแก้อาการนอนกรน sleepiness เวลากลางวัน(EDS) นอกจากนี้ยังอาจรายงานผู้ใหญ่เก่ากับ SDBนอนไม่หลับ บรรณาธิการสับสน และรับรู้เวลากลางวันผลรวมทั้ง diffiulty ด้วยความเข้มข้นความสนใจ และสูญเสียหน่วยความจำระยะสั้น นอนกรนเกิดจากการยุบทำ และมักจะมีบทบาทในการยุติการหายใจระหว่างการ apnoeicเหตุการณ์ งานวิจัยแนะนำว่า ประมาณ 50 ต่อร้อยละของผู้ที่กรนยังมี SDB9 ที่สำคัญไม่ทุกคนที่ snores มี SDB ทางระหว่างอย่างไรก็ตาม นอนกรนจะสัมพันธ์กับความเสี่ยงเพิ่มขึ้นโรคหัวใจขาดเลือดและโรคหลอดเลือดสมองEDS เป็นอาการอื่นของ SDB และมักจะเป็นผลของการกระจายตัวของปจากเวลากลางคืนซ้ำROEPKE และ ANcOLI-อิสราเอล: โรคดีและป 303awakenings และ arousals คนที่ มี EDS อาจใช้ naps ตั้งใจบ่อย ๆ หรือหลับระหว่างกิจกรรมเช่นอ่านหนังสือ ดูโทรทัศน์ มีสนทนา หรือแม้แต่ ขณะขับรถ รับรู้defiits และระมัดระวังลดเกี่ยวข้องกับ EDSวางผู้ใหญ่เก่ากับ defiits การรับรู้ที่มีอยู่ก่อนที่มีความเสี่ยงที่เพิ่มขึ้นสำหรับ EDS impairment2 ที่เกี่ยวข้อง ผู้ป่วยที่ มี SDB จะเสี่ยงมากขึ้นสำหรับการต่อหัวใจและหลอดเลือดเช่นความดันโลหิตสูงหัวใจ arrhythmias, congestive หัวใจล้มเหลว จังหวะและกล้ามเนื้อหัวใจตายเหตุขาดเลือด Specifially ผู้สูงอายุผู้ใหญ่ ไม่สัมพันธ์กับความรุนแรงของ SDPความเสี่ยงเพิ่มขึ้นสำหรับโรคหลอดเลือดหัวใจ การพัฒนาcongestive หัวใจล้มเหลว โรคสำรอก และ stroke6ผู้ใหญ่รุ่นเก่ากับ SDB รุนแรงนอกจากนี้ยังมีแนวโน้มการด้อยค่าที่รับรู้ การศึกษา โดย Aloiaร้อยเอ็ดที่เก่าที่ al10 พบผู้ใหญ่ AHI > 30 มี defiitsในงาน attentional เรียกคืนทันที และล่าช้าของทั้งด้วยวาจา และมองเห็นสิ่งเร้า ทำงาน ผู้บริหารวางแผน และคิดตามลำดับ และความชำนาญด้วยตนเองนอกจากนี้ยังอาจมีการเชื่อมโยงระหว่าง SDB และสมองเสื่อมความรุนแรง อิสราเอล Ancoli et al11 พบว่าสมองเสื่อมจัดอันดับความรุนแรงมีสัมพันธ์เชิงบวกกับ SDBความรุนแรงดังกล่าวที่ institutionalized ผู้ใหญ่ที่อย่างรุนแรง demented มี SDB ที่รุนแรงมากขึ้นเมื่อเทียบกับผู้ใหญ่ demented mildly-ปานกลาง ความสัมพันธ์นี้บางส่วนสามารถอธิบายอาจ โดยการแนะนำหลักฐานผู้ป่วยที่ มีหลายโปรเกรสซี dementias ดังกล่าวโรคอัลไซเมอร์และโรคพาร์กินสันมักจะพบ neurodegeneration ในพื้นที่ brainstemรับผิดชอบการควบคุมการหายใจ และอื่น ๆautonomic ฟังก์ชันที่เกี่ยวข้องกับการนอนหลับบำรุงรักษาความสำคัญของ SDB ในผู้ใหญ่รุ่นเก่าได้ไต่สวน specifially ว่า SDB ในผู้ใหญ่รุ่นเก่าเหมือนกับที่เห็นในวัยผู้ใหญ่และมันควรจะ treated12 ในทั่วไป ถ้ามีผู้ใหญ่รุ่นเก่าโรคหัวใจ ความดันโลหิตสูง nocturia รับรู้บกพร่อง หรือรุนแรง SDB รักษาควรconsidered13ประเมินของ SDB มักจะเริ่มต้นด้วยทำประวัติสมบูรณ์นอนเน้นEDS ตั้งใจนอนนก นอนกรน และอื่น ๆ ปอาการของโรค ถ้าเป็นไปได้ ได้รับข้อมูลจากหลับ คู่หรือภูมิปัญญาสามารถให้ข้อมูลเพิ่มเติม นอกจากนี้ ผู้ป่วยของแพทย์และควรต้องทบทวนประวัติทางจิตเวชตามลำดับได้รับข้อมูลเกี่ยวกับโรคการใช้ยา สุรา และด้อยค่าที่รับรู้ถ้ารวบรวมหลักฐานทั้งหมด สนับสนุนการวินิจฉัยของ SDBบันทึกการนอนค้างคืนควรจะดำเนินการconfim วินิจฉัย

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การนอนหลับประกอบด้วย 2
ขั้นตอนหลักคือตาอย่างรวดเร็วเคลื่อนไหว(REM) นอนหลับและการนอนหลับที่ไม่ REM
(แบ่งออกเป็นสามก้าวหน้า"ลึก" ขั้นตอน: N1, N2
และ N3) การศึกษาเปรียบเทียบการนอนหลับในผู้สูงอายุที่จะเด็กผู้ใหญ่พบว่าผู้สูงอายุที่ใช้เวลาน้อยลงในระยะลึกของการนอนหลับ(N3 หรือนอนหลับช้าคลื่น). 2004 การวิเคราะห์อภิมารวมประมาณ 65 การศึกษาที่เป็นตัวแทนของ 3577 (อายุ 5-102 ปี) ผู้เข้าร่วมเสนอแนะกับอายุที่เพิ่มขึ้นเวลาที่ใช้ในเบาขั้นตอนของการนอนหลับเพิ่มขึ้นในขณะเวลาที่ใช้ใน REM และนอนหลับช้าคลื่น decreased3 ผลลัพธ์ที่ได้จาก metaanalysis นี้ชี้ให้เห็นว่าการเปลี่ยนแปลงการนอนหลับที่เกี่ยวข้องกับอายุที่มีอยู่แล้วที่ตรวจพบในคนหนุ่มสาวและวัยกลางคนผู้เข้าร่วมและคาดว่าอัตราร้อยละของการนอนหลับเป็นเส้นตรงslowwave ลดลงในอัตราที่ ofapproximately ร้อยละ 2 ต่อทศวรรษที่ผ่านมาถึง 60 ปีแล้วรักษาเสถียรภาพผ่านช่วงกลาง90s นอกจากนี้ยังมีหลักฐานแสดงให้เห็นว่าการนอนหลับจะกลายเป็นกระจายตัวมากขึ้นขณะที่เราอายุดังกล่าวที่มีการเปลี่ยนแปลงขั้นตอนการนอนหลับบ่อยมากขึ้นarousals และตื่น ซึ่งจะส่งผลในการนอนหลับ effiiency ลดลง(เช่นสัดส่วนของเวลานอนที่เกิดขึ้นจริงเมื่อเทียบกับเวลาที่ใช้ในเตียง) ซึ่งแน่นอนยังคงลดลงตามอายุที่เพิ่มขึ้นแม้จะมีการนอนหลับช้าคลื่นสัดส่วนstabilization3 การศึกษาที่สองพบว่าในหมู่มนุษย์เวลานอนลดลงเฉลี่ย 27 นาทีต่อทศวรรษที่ผ่านมาจากวัยกลางคนจนถึงแปดdecade4. เหตุผลพื้นฐานที่รบกวนการนอนหลับของผู้สูงอายุที่มีความซับซ้อน สะสมคะแนนหลักฐานที่มีต่อการเปลี่ยนแปลงในสถาปัตยกรรมการนอนหลับความเสี่ยงเพิ่มขึ้นสำหรับการนอนหลับผิดปกติกะเป็นกลางทางการแพทย์และ/ หรือเงื่อนไขทางจิตเวชและการใช้ยา(และน่าจะรวมกันของปัจจัยเหล่านี้) ที่เป็นไปได้ปัจจัยที่เอื้อต่อการที่มีอายุมากกว่าที่รบกวนการนอนหลับของผู้ใหญ่. พิจารณา ผลกระทบที่รบกวนการนอนหลับจะมีต่อสุขภาพก็เป็นสิ่งสำคัญที่จะต้องให้ความสนใจเป็นพิเศษกับคุณภาพการนอนหลับของผู้สูงอายุ. ความผิดปกติของการนอนหลับในผู้สูงอายุนอนหลับผิดปกติประถมนอนหลับผิดปกติประถมศึกษามีความโดดเด่นจากความผิดปกติของการนอนหลับอื่นๆ ในการที่เหล่านี้ไม่ได้อื่น ๆ ที่ผิดปกติทางจิตในทางการแพทย์เงื่อนไขยาหรือใช้สารเสพติด มีสามหลักส่วนใหญ่จะเป็นความผิดปกติของการนอนหลับที่เห็นบ่อยในผู้สูงอายุ: การนอนหลับระเบียบหายใจ(SDB) โรคขาอยู่ไม่สุข(RLS) / การเคลื่อนไหวของแขนขาเป็นระยะ ๆ ในการนอนหลับ (PLMS) และ. ความผิดปกติของการนอนหลับ REM พฤติกรรม (RBD) (i) การนอนหลับ การหายใจเป็นระเบียบหายใจขณะหลับครอบคลุมสเปกตรัมความผิดปกติของการหายใจตั้งแต่การนอนกรนเป็นพิษเป็นภัยที่จะอุดกั้นapnoeas การนอนหลับ ผู้ที่มีประสบการณ์ SDB เลิกสมบูรณ์ ofrespiration (apnoeas) และ / หรือบางส่วนหายใจหรือลดลง(hypopnoeas) ระหว่างการนอนหลับ SBD มีการวินิจฉัยเมื่อแต่ละเหตุการณ์เกินกว่า 10 วินาทีและยาตลอดทั้งคืนส่งผลให้arousals ซ้ำจากการนอนหลับเช่นเดียวกับhypoxaemia ออกหากินเวลากลางคืน จำนวนรวมของการหยุดหายใจขณะและ hypopnoeas ต่อชั่วโมงของการนอนหลับที่เรียกว่าดัชนีภาวะหยุดหายใจขณะ-hypopnoea (AHI) โดยปกติ AHI มากขึ้นกว่าหรือเท่ากับ5-10 confims การวินิจฉัยของ SBD. ในชุดใหญ่ของชุมชนสุ่มเลือกที่อยู่อาศัยผู้สูงอายุ (อายุ 65-95 ปี) ร้อยละ 81 ของผู้เข้าร่วมรายงานAHI> 5 ที่มีความชุก อัตรา62 เปอร์เซ็นต์สำหรับ AHI> 10 ร้อยละ 44 สำหรับ AHI> 20 และ 24 เปอร์เซ็นต์สำหรับ AHI> 40 5. นอกจากนี้การนอนหลับสุขภาพหัวใจStudy6 ใน 6,400 ผู้สูงอายุ (อายุเฉลี่ย= 63.5 ปี) พบ SDB อัตราความชุกร้อยละ 32 สำหรับ AHI 5-14 และร้อยละ 19 สำหรับ AHI> 15 60-69 olds ปีร้อยละ 33 สำหรับ AHI 5-14 และร้อยละ 21 สำหรับAHI> 15 ในเด็กอายุ 70-79 ปีและ 36 ร้อยละสำหรับ AHI 5-14 และร้อยละ 20 สำหรับ AHI> 15 ในเด็กอายุ 80-98 ปี. fiures เหล่านี้จะส่ายเมื่อเทียบกับช่วงกลางผู้ใหญ่อายุ(อายุ 30-60 ปี) ที่มีอัตราความชุก SDB (ท้าทายเป็น AHI> 5 และที่มากเกินไปด้วยกันหลับตอนกลางวัน) เป็นร้อยละ 4 สำหรับผู้ชายและละ 2 ร้อยสำหรับ women7 นอกจากนี้ SDB เป็นที่แพร่หลายมากขึ้นในหมู่ผู้ใหญ่ผู้สูงอายุสถาบัน(อัตราค่าบริการตั้งแต่ 33- 70%) โดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้ที่มีภาวะสมองเสื่อมเมื่อเทียบกับผู้สูงอายุที่อาศัยอยู่independently8. ปัจจัยเสี่ยงที่เกี่ยวข้องกับการ SDB รวมถึงอายุที่มีอายุมากกว่าเพศ, โรคอ้วน, และสถานะที่มีอาการ นอกจากนี้ยังมีปัจจัยอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องกับความเสี่ยงในการพัฒนา SDB รวมถึงการใช้ยา sedating แอลกอฮอล์บริโภคประวัติครอบครัวการแข่งขัน, การสูบบุหรี่และบนทางเดินหายใจ confiuration ทั้งสองอาการจุดเด่นของSDB จะนอนกรนและง่วงนอนตอนกลางวันมากเกินไป(EDS) ผู้สูงอายุที่มี SDB ยังอาจรายงานการนอนไม่หลับความสับสนออกหากินเวลากลางคืนและกลางวันองค์ความรู้จากการด้อยค่ารวมทั้งdiffiulty กับความเข้มข้นของความสนใจและระยะสั้นที่สูญเสียความจำ. นอนกรนเกิดจากการล่มสลายทางเดินหายใจและมักจะมีบทบาทในการยุติการหายใจระหว่างการ apnoeic เหตุการณ์ วิจัยชี้ให้เห็นว่าประมาณ 50 เปอร์เซ็นต์ของผู้ที่กรนยังมี SDB9 ที่สำคัญทุกคนไม่นอนกรนมี SDB และในทางกลับกัน; แต่กรนมีความเกี่ยวข้องกับความเสี่ยงที่เพิ่มขึ้นของโรคหัวใจขาดเลือดและโรคหลอดเลือดสมอง. EDS เป็นอีกอาการหนึ่งของ SDB และมักจะเป็นผลมาจากการกระจายตัวของการนอนหลับจากซ้ำกลางคืนRoepke และ ANcOLI-อิสราเอล: เอจจิ้งและการนอนหลับผิดปกติ 303 ตื่นและ arousals คนที่มี EDS อาจใช้เวลางีบไม่ได้ตั้งใจบ่อยหรือหลับระหว่างกิจกรรมต่างๆ เช่นการอ่านการดูโทรทัศน์ที่มีการสนทนาหรือแม้กระทั่งในขณะขับรถ องค์ความรู้defiits และระมัดระวังที่ลดลงมีความเกี่ยวข้องกับ EDS, วางผู้สูงอายุที่มี defiits องค์ความรู้ที่มีอยู่ก่อนที่มีความเสี่ยงที่เพิ่มขึ้นสำหรับEDS เกี่ยวข้อง impairment2. ผู้ป่วยที่มี SDB นอกจากนี้ยังมีความเสี่ยงมากขึ้นสำหรับผลกระทบหัวใจและหลอดเลือดเช่นความดันโลหิตสูงภาวะหัวใจวายหัวใจล้มเหลวโรคหลอดเลือดสมองและกล้ามเนื้อหัวใจตาย specifially หมู่ที่มีอายุมากกว่าผู้ใหญ่ความรุนแรงของSDP มีความสัมพันธ์กับความเสี่ยงที่เพิ่มขึ้นสำหรับการเกิดโรคหลอดเลือดหัวใจ, หัวใจล้มเหลวและโรคขาดเลือดและ stroke6. ผู้สูงอายุที่มี SDB รุนแรงยังมีแนวโน้มที่จะได้สัมผัสกับความบกพร่องทางสติปัญญา การศึกษาโดย Aloia และ AL10 พบว่าผู้สูงอายุที่มี AHI> 30 มี defiits ในงานตั้งใจเรียกคืนทันทีและความล่าช้าของการกระตุ้นทั้งทางวาจาและการมองเห็นการทำงานของผู้บริหารในการวางแผนและการคิดลำดับและความชำนาญคู่มือ. นอกจากนี้อาจมีการเชื่อมโยงระหว่าง SDB และภาวะสมองเสื่อมรุนแรง Ancoli อิสราเอล et al11 พบว่าภาวะสมองเสื่อมการจัดอันดับความรุนแรงมีความสัมพันธ์เชิงบวกกับSDB ความรุนแรงดังกล่าวว่าผู้ใหญ่ในสังคมที่เป็นอย่างรุนแรงบ้าได้รุนแรงมากขึ้นเมื่อเทียบกับ SDB ผู้ใหญ่อย่างอ่อนโยนปานกลางสมองเสื่อม สมาคมนี้อาจจะอธิบายได้บางส่วนจากหลักฐานว่าผู้ป่วยที่มีdementias ก้าวหน้าหลายอย่างเช่นโรคเสื่อมและโรคพาร์กินสันมักจะได้สัมผัสกับการเสื่อมของสมองในพื้นที่ofthe ก้านรับผิดชอบในการควบคุมการหายใจและอื่นๆ ที่ฟังก์ชั่นอัตโนมัติที่เกี่ยวข้องกับการนอนหลับการบำรุงรักษา. ความเกี่ยวข้องของ SDB ในผู้ใหญ่ที่มีอายุมากกว่า ได้รับการถามว่าspecifially SDB ในผู้ใหญ่ที่มีอายุมากกว่าจะคล้ายกับที่เห็นในผู้ใหญ่ที่อายุน้อยกว่าและไม่ว่ามันควรจะtreated12 โดยทั่วไปถ้าเป็นผู้ใหญ่ที่มีอายุมากกว่าที่มีโรคหัวใจความดันโลหิตสูง Nocturia ภูมิปัญญาความผิดปกติหรือSDB รุนแรงการรักษาควรจะconsidered13. การประเมินผลของ SDB มักจะเริ่มต้นด้วยการทำประวัติของการนอนหลับที่สมบูรณ์มุ่งเน้นไปที่EDS, หลับโดยไม่ได้ตั้งใจ, นอนกรนและการนอนหลับอื่น ๆอาการความผิดปกติ ถ้าเป็นไปได้การได้รับข้อมูลจากพันธมิตรการนอนหลับของผู้ป่วยหรือผู้ดูแลสามารถให้ข้อมูลเพิ่มเติม นอกจากนี้ผู้ป่วยแพทย์ประวัติศาสตร์และจิตเวชควรมีการทบทวนเพื่อที่จะได้รับข้อมูลเกี่ยวกับเงื่อนไขทางการแพทย์, การใช้ยาการใช้เครื่องดื่มแอลกอฮอล์และความบกพร่องทางสติปัญญา. หากหลักฐานที่เก็บรวบรวมทั้งหมดสนับสนุนการวินิจฉัยของ SDB มีการบันทึกการนอนหลับคืนที่ควรจะดำเนินการเพื่อconfim การวินิจฉัย

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

นอน ประกอบด้วย 2 ขั้นตอนหลัก : อย่างรวดเร็วตาเคลื่อนไหว
( REM ) นอนไม่หลับตื้น ( แบ่งออกเป็นสามทุกที
" ลึก " ขั้นตอน : N1 , N2 และ N3
) การศึกษาเปรียบเทียบการนอนหลับในผู้สูงอายุ

น้องผู้ใหญ่พบว่าผู้สูงอายุใช้เวลา
ใช้เวลาน้อยในขั้นตอนลึกของการนอนหลับ ( N3 หรือคลื่นสมองช้า ) .
2004 การวิเคราะห์อภิมานรวมประมาณ 65
ศึกษาแทน 3ผม ( อายุ 5 ถึง 102 ปี ผู้เข้าร่วม
แนะนำว่า ด้วยอายุที่เพิ่มมากขึ้น การใช้เวลาในขั้นเบา
นอนเพิ่มขึ้น ในขณะที่ใช้เวลาในการนอนหลับ REM และ
ช้าคลื่น decreased3 . ผลจาก metaanalysis นี้ชี้ให้เห็นว่า การเปลี่ยนแปลงของนอน
แล้วตรวจพบในหนุ่มสาวและวัยกลางคน
ผู้เข้าร่วม และคาดว่าจำนวน slowwave นอนเฉลี่ยลดลงในอัตราที่ ofapproximately
2 เปอร์เซ็นต์ต่อทศวรรษถึง 60 ปี และทรง
ผ่าน 90 . นอกจากนี้ หลักฐานที่แสดงให้เห็นว่า
นอนกลายเป็นกระจัดกระจายตามอายุ เช่น
มีบ่อยนอนเวทีกะ arousals และ
Awakenings . ผลลัพธ์ที่ได้ลดลงใน
นอน ( เช่นสัดส่วนของเวลา นอนที่เกิดขึ้นจริงเมื่อเทียบกับ
ใช้เวลาในเตียง ) ซึ่งแน่นอน ยังคงลดลง
กับอายุที่เพิ่มมากขึ้น แม้ช้าคลื่นนอนสัดส่วน
stabilization3 . การศึกษาที่ 2 พบว่า ในหมู่มนุษย์ ,
เวลานอนลดลงเฉลี่ย 27 นาทีต่อทศวรรษ
จากวัยกลางคนจนถึงแปด decade4 .
เหตุผลต้นแบบผู้สูงอายุรบกวนการนอนหลับ
จะซับซ้อนสะสมคะแนนหลักฐานต่อ
การเปลี่ยนแปลงสถาปัตยกรรมนอน , เพิ่มความเสี่ยงสำหรับโรคนอนไม่หลับ
, ความเมื่อยล้า กะ แพทย์ และ / หรือ
เงื่อนไขจิตเวช และการใช้ยา (
แนวโน้มการรวมกันของปัจจัยเหล่านี้เป็นปัจจัยแก่ผู้ใหญ่ที่สุด

ไม่เพียงพอ การพิจารณาผลกระทบที่รบกวนการนอนหลับได้
บน สุขภาพมันเป็นสิ่งสำคัญที่ต้องให้ความสนใจเป็นพิเศษ

คุณภาพการนอนหลับของผู้สูงอายุ โดยผู้สูงอายุ

นอน disorders หลัก sleep disorders
หลัก sleep disorders มีความโดดเด่นจาก
อื่นนอน disorders ในที่เหล่านี้ไม่ใช่ความผิดปกติทางจิตอื่น ๆ
,
เงื่อนไขทางการแพทย์ , ยา หรือ สารที่ใช้ มีทั่วไปสามหลัก
นอนความผิดปกติที่เห็นบ่อยในผู้สูงอายุ : นอน
ระบบการหายใจ ( ซอดันบิ ) , กลุ่มอาการกระสับกระส่ายขา
( RLS ) / ขาในการเคลื่อนไหวเป็นระยะนอน ( plms ) และ
การนอนหลับ REM พฤติกรรมโรค ( RBD ) .
( i ) นอนไม่เป็นระเบียบหายใจ
นอนไม่เป็นระเบียบหายใจครอบคลุมสเปกตรัมของความผิดปกติตั้งแต่ใจดี


apnoeas นอนกรนนอนอุดกั้นการหายใจ ผู้ที่มีประสบการณ์ในการ ofrespiration ซอดันบิ
สมบูรณ์ ( apnoeas ) และ / หรือบางส่วน
หรือลดการหายใจ ( hypopnoeas ) ในขณะนอนหลับ SBD
เป็นนิจ เมื่อแต่ละเหตุการณ์เกินกว่า 10 วินาที และจะเกิดขึ้นอีก
ตลอดทั้งคืน ส่งผลให้ arousals ซ้ำจาก
นอนเช่นเดียวกับกลางคืน hypoxaemia . จำนวนของการรักษาด้วยการฝังเข็ม และ hypopnoeas
/ ชั่วโมงของการนอนหลับที่เรียกว่า
ภาวะหยุดหายใจชั่วคราวพุทธมนต์ดัชนี ( อา ) โดยทั่วไป , Ahi มากขึ้น
มากกว่าหรือเท่ากับ 5 confims วินิจฉัย SBD .
ในชุดใหญ่ของการสุ่มเลือกชุมชน
ที่อยู่อาศัยผู้สูงอายุ ( อายุ 65-95 ปี ) ร้อยละ 81 ของ
เข้าร่วมรายงาน Ahi > 5 ที่มีอัตราความชุก
62 เปอร์เซ็นต์สำหรับ Ahi 10 , 44 เปอร์เซ็นต์สำหรับ Ahi > 20
24 ร้อยละ Ahi > 40 5 นอกจากนี้ นอน
study6 6400 สุขภาพหัวใจในผู้สูงอายุ ( อายุเฉลี่ย
= 63.5 ปี ) พบ ซอดันบิอัตราความชุกร้อยละ 32
สำหรับ Ahi 14 และ 19 ร้อยละ 15 ใน Ahi 60-69
ปี olds , ร้อยละ 33 สำหรับ Ahi 5-14 21 ร้อยละ
Ahi > 15 ในงานอายุ 36 ปีและร้อยละ Ahi
14 และ 20 เปอร์เซ็นต์สำหรับ Ahi > 15 ใน 80-98 ปี olds .
fiures เหล่านี้จะส่ายเมื่อเปรียบเทียบ เพื่อกลาง
อายุ ( อายุ 30-60 ปี ผู้ใหญ่ที่มีอัตราความชุกซอดันบิ
( ท้าทายเป็น Ahi > 5
เกิดมากเกินไปง่วงนอนตอนกลางวัน ) 4 เปอร์เซ็นต์ และผู้ชาย 2 ต่อ
ร้อย women7 . นอกจากนี้ ซอดันบิแพร่หลายมากขึ้นในหมู่
institutionalized ผู้ใหญ่สูงอายุ ( ราคาตั้งแต่ 33 -
70% ) โดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้ที่มีภาวะสมองเสื่อม เมื่อเทียบกับผู้สูงอายุที่อาศัยอยู่ independently8
.
ปัจจัยความเสี่ยงที่เกี่ยวข้องกับเอสดีบี ได้แก่ อายุ เพศ และสถานภาพ
, โรคอ้วน , อาการ . นอกจากนี้
ปัจจัยอื่น ๆที่เกี่ยวข้องกับความเสี่ยงการพัฒนา
ซอดันบิ รวมถึงใช้ใจเย็นกับโรค แอลกอฮอล์
การบริโภค , ประวัติครอบครัว , การแข่งขัน , สูบบุหรี่ , และบน
การบิน confiuration . 2 จุดเด่นอาการ
ซอดันบิในเวลากลางวันง่วงนอนมากเกินไป
( EDS ) ผู้สูงอายุกับซอดันบิอาจรายงาน
นอนไม่หลับ กลางคืนและกลางวัน
คิดสับสนการรวม diffiulty กับสมาธิ
ความสนใจและความจำระยะสั้นการสูญเสีย .
การนอนกรนเกิดจากทางเดินหายใจล้มเหลวและมักจะ
เล่นบทบาทในการหยุดหายใจในช่วงเหตุการณ์ apnoeic

การวิจัยแสดงให้เห็นว่าประมาณร้อยละ 50 ต่อ
ผู้ที่กรนยังมี sdb9 . ที่สําคัญ
ทุกคนใครกรนได้ซอดันบิ และในทางกลับกัน ;
อย่างไรก็ตามการนอนกรนนั้นเกี่ยวข้องกับการเพิ่มความเสี่ยงของโรคหัวใจขาดเลือด และโรคหลอดเลือดสมอง
.
EDS เป็นอีกอาการของซอดันบิ และมักจะมีการกระจายจากซ้ำ

นอนกลางคืน roepke & ancoli อิสราเอล : อายุ& sleep disorders และ 303
Awakenings arousals . คนที่มีการศึกษาอาจ
งีบหลับเผลอบ่อยหรือหลับใน
กิจกรรมเช่น อ่านหนังสือ ดูทีวี มี
การสนทนา หรือแม้แต่ในขณะขับรถ defiits รับรู้
และลดการเกี่ยวข้องกับการศึกษา
วาง , ผู้สูงอายุมีความเสี่ยงเพิ่มขึ้นสำหรับการ defiits
EDS ที่เกี่ยวข้อง impairment2 .
ผู้ป่วยเอสดีบียังมีความเสี่ยงมากขึ้นสำหรับโรคหัวใจและหลอดเลือดตามมา

เช่นความดันโลหิตสูง , โรคหัวใจเต้นผิดจังหวะ , หัวใจล้มเหลว , โรคหลอดเลือดสมอง ,
และ โรคกล้ามเนื้อหัวใจขาดเลือดspecifially ในหมู่ผู้สูงอายุ
, ความรุนแรงของ SDP เกี่ยวข้องกับ
ความเสี่ยงเพิ่มขึ้นสำหรับการพัฒนาโรคหลอดเลือดหัวใจตีบ ,
หัวใจล้มเหลว , โรคเลือด โรคและ stroke6 .
ผู้สูงอายุซอดันบิ รุนแรง นอกจากนี้ยังมีโอกาสมากขึ้น
พบความบกพร่องในการเรียนรู้ การศึกษาโดย aloia
และ al10 พบว่าผู้สูงอายุที่มีอา > 30 มีความสนใจในงาน defiits
,ทันที และล่าช้า จำ
ทั้งทางวาจาและภาพกระตุ้นการทํางานของผู้บริหาร ,
, การวางแผนและคิดตามลําดับ และคู่มือความชํานาญ .
อาจยังมีการเชื่อมโยงระหว่างซอดันบิ และความรุนแรงของโรคสมองเสื่อม

ancoli อิสราเอลและ al11 พบว่าคะแนนความรุนแรงความจำเสื่อม
มีความสัมพันธ์เชิงบวกกับระดับความรุนแรง เช่น ซอดันบิ

ผู้ใหญ่ที่สถาบันอย่างรุนแรงบ้าคลั่งได้รุนแรงมากขึ้นเมื่อเทียบกับ
แผ่วปานกลางซอดันบิบ้าคลั่งผู้ใหญ่ นี้สมาคม
อาจอธิบายได้บางส่วน โดยหลักฐานที่ชี้ให้เห็นว่าผู้ป่วย dementias ก้าวหน้ามาก

เป็น เช่น อัลไซเมอร์ และพาร์กินสันมักจะ
ประสบการณ์ประกอบในพื้นที่รับผิดชอบของก้านสมอง

การควบคุมการหายใจและอื่น ๆฟังก์ชันที่เกี่ยวข้องกับนอนรักษาระบบประสาทอัตโนมัติ .
ความเกี่ยวข้องของซอดันบิในเก่าผู้ใหญ่ได้รับ
สอบถาม specifially ว่าซอดันบิในเก่าผู้ใหญ่
คล้ายกับที่เห็นในเด็กและผู้ใหญ่ไม่ว่า
มันควรจะ treated12 . โดยทั่วไป ถ้าผู้ใหญ่รุ่นเก่าได้
โรคหัวใจ ความดันโลหิตสูง ภัสดา รับรู้
ความผิดปกติ หรือเอสดีบีอย่างรุนแรง การรักษาควร

considered13 .การประเมินผลของเอสดีบีมักจะเริ่มต้นด้วยการ นอน
ประวัติสมบูรณ์เน้น
EDS ตั้งใจหลับ กรน และอาการของโรคนอน
อื่น ๆ ถ้าเป็นไปได้ การได้รับข้อมูลจากคนไข้นอน

คู่หรือผู้ดูแลสามารถให้ข้อมูลเพิ่มเติม นอกจากนี้ แพทย์และผู้ป่วยจิตเวชควรตรวจสอบประวัติ

เพื่อที่จะได้รับข้อมูลเกี่ยวกับเงื่อนไขทางการแพทย์
ใช้ยา การใช้แอลกอฮอล์ และความบกพร่องทางสติปัญญา .
ถ้าหลักฐานสนับสนุนการวินิจฉัยของซอดันบิ
การบันทึก , นอนข้ามคืนควรจะดำเนินการเพื่อการวินิจฉัย confim
.