Thai has long and short vowels, but

Thai has long and short vowels, but this is a completely different use of the words "long" and "short" than the one you learned in English grammar school (for example, when your primary school teacher told you that "pet" is short and "pete" is long because they added a "silent e"). You must forget all that English nonsense! Ok, most of you probably have anyway.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ไทยมีสระสั้น และยาว แต่นี้เป็นใช้อย่างสมบูรณ์แตกต่างกันของคำว่า "ยาว" และ "สั้น" กว่าคุณได้เรียนรู้ในโรงเรียนไวยากรณ์ภาษาอังกฤษ (เช่น เมื่ออาจารย์ประถมบอกคุณว่า "สัตว์เลี้ยง" สั้นและ "พี" เป็นนานเนื่องจากจะเพิ่ม "อีเงียบ") คุณต้องลืมภาษาอังกฤษที่เหลวไหล ตกลง ที่สุดของคุณอาจมีต่อไป

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ไทยมีสระยาวและระยะสั้น แต่นี่คือการใช้งานที่แตกต่างกันอย่างสมบูรณ์ของคำว่า "ยาว" และ "สั้น" กว่าหนึ่งที่คุณได้เรียนรู้ในโรงเรียนไวยากรณ์ภาษาอังกฤษ (ตัวอย่างเช่นเมื่อครูโรงเรียนประถมศึกษาของคุณบอกคุณว่า "สัตว์เลี้ยง" เป็นระยะสั้น และ "พีท" เป็นเวลานานเพราะพวกเขาเพิ่ม "อีเงียบ") คุณต้องลืมสิ่งที่ไร้สาระภาษาอังกฤษ! ตกลงส่วนใหญ่ของคุณอาจจะมีอยู่แล้ว

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ไทยเสียงสระสั้นยาว แต่นี้คือการใช้ที่แตกต่างกันอย่างสมบูรณ์ของคำว่า " นาน " และ " สั้น " กว่าหนึ่งที่คุณได้เรียนรู้ในโรงเรียนไวยากรณ์ภาษาอังกฤษ ( ตัวอย่างเช่น เมื่อครูโรงเรียนประถมของคุณบอกคุณว่า " สัตว์เลี้ยง " สั้นและ " พีท " เป็นเพราะพวกเขาเพิ่มเงียบ " E " ) คุณต้องลืมเรื่องไร้สาระทั้งหมดที่อังกฤษ โอเค พวกคุณคงได้อยู่แล้ว