to harness the antifungal activity

to harness the antifungal activity of LAB in order to reduce fungal
spoilage of foods (Gerez et al., 2010a,b; Mauch et al., 2010; Ryan
et al., 2008; Valerio et al., 2009; Voulgari et al., 2010). Various
screenings have been undertaken aimed at identifying LAB with
antifungal properties isolated from different sources e.g. cereals
(Ndagano et al., 2011; Rouse et al., 2008), sourdough (Coda et al.,
2011; Corsetti et al., 1998; Gerez et al., 2009; Lavermicocca et al.,
2000), vegetables (Gerez et al., 2010b; Magnusson and Schnürer,
2001) and dairy food (Schwenninger et al., 2005; Voulgari et al.,
2010). Antifungal compounds produced by LAB that have been
characterized include organic acids such as phenyllactic acid
(Gerez et al., 2009; Lavermicocca et al., 2000), proteinaceous compounds
(Magnusson and Schnürer, 2001; Rouse et al., 2008), reuterin
(Chung et al., 1989), cyclic dipeptides (Ström et al., 2002;
Yang and Chang, 2010), and fatty acids (Sjogren et al., 2003).
Certain authors have shown that only a limited number of fungal
genera and species are able to grow and contaminate a determined
type of food (Dijksterhuis and Samson, 2002; Filtenborg
et al., 1996), e.g. the most common spoilage fungi of cereal-based
products belong to the genera Penicillium (P), Aspergillus (A.),
Fusarium (F.) (Keshri et al., 2002); while Penicillium digitatum and
Penicillium italicum are the main postharvest pathogens agents in
citrus fruits (Fogliata et al., 2000). In a previous work, we selected
antifungal LAB strains able to inhibiting the growth of fungal
contaminants of bread or citrus. Four LAB strains isolated from
sourdough (Lactobacillus plantarum CRL 778, Lactobacillus reuteri
CRL 1100, Lactobacillus brevis CRL 772, and L. brevis CRL 796) were
able to inhibit the mycelial growth of spoilage molds found in
small bakeries (Gerez et al., 2009). More recently, a ready-to-use
antifungal starter formulated with L. plantarum CRL 778 significantly
extended the shelf life of packaged bread (Gerez et al.,
2010a). In addition, the effect of LAB on postharvest pathogenic
fungi of lemon was determined using the Well Diffusion Agar
method and the effectiveness of the metabolites involved was also
evaluated (Gerez et al., 2010b).
The aim of this present study was to select efficient antifungal
LAB strains isolated from different sources, able to inhibit contaminant
fungi of bread and citrus using the Microtitre Plate Well
Assay and to identify and characterize the antifungal metabolites.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เทียมกิจกรรมต้านเชื้อราของห้องปฏิบัติการเพื่อลดเชื้อราเน่าเสียของอาหาร (Gerez et al., 2010a, b Mauch et al., 2010 Ryanร้อยเอ็ด al., 2008 Valerio et al., 2009 Voulgari et al., 2010) ต่าง ๆมีการดำเนินฉากที่ระบุห้องปฏิบัติการด้วยคุณสมบัติต้านเชื้อราแยกต่างหากจากแหล่งต่าง ๆ เช่นธัญพืช(Ndagano et al., 2011 ปลุก et al., 2008), sourdough (Coda et al.,2011 Corsetti และ al., 1998 Gerez et al., 2009 Lavermicocca et al.,2000), ผัก (Gerez et al., 2010b Magnusson และ Schnürerปี 2001) และอาหารโคนม (Schwenninger et al., 2005 Voulgari et al.,2010) สารต้านเชื้อราที่ผลิต โดย LAB ที่ได้รับลักษณะได้แก่กรดอินทรีย์เช่นกรด phenyllactic(Gerez et al., 2009 Lavermicocca และ al., 2000), สารประกอบ proteinaceous(Magnusson และ Schnürer, 2001 ปลุก et al., 2008), reuterin(Chung et al., 1989), dipeptides ทุกรอบ (Ström et al., 2002ยางและช้าง 2010), และกรดไขมัน (Sjogren et al., 2003)บางอย่างผู้เขียนได้แสดงที่เพียงจำนวนจำกัดของเชื้อราสกุลและชนิด สามารถเจริญเติบโตปนเปื้อนที่กำหนดชนิดของอาหาร (Dijksterhuis และแซมสัน 2002 Filtenborgร้อยเอ็ด al., 1996), เช่นพบบ่อยที่สุดเน่าเสียเชื้อราของธัญพืชที่ใช้ผลิตภัณฑ์เป็นของสกุล Penicillium (P), Aspergillus (เอ),Fusarium (เอฟ) (Keshri et al., 2002); ขณะ Penicillium digitatum และPenicillium italicum เป็นตัวแทนหลักโรคหลังการเก็บเกี่ยวในส้มผลไม้ (Fogliata et al., 2000) ในงานก่อนหน้านี้ เราเลือกต้านเชื้อราห้องปฏิบัติการสายพันธุ์สามารถเจริญเติบโตของเชื้อรา inhibitingสารปนเปื้อนของขนมปังหรือส้ม สี่สายพันธุ์ห้องปฏิบัติการที่แยกต่างหากจากsourdough (แลคโตบาซิลลัส plantarum CRL 778 แลคโตบาซิลลัส reuteriCRL 1100 แลคโตบาซิลลัสเทนเซอร์ CRL 772 และเทนเซอร์ L. CRL 796)สามารถยับยั้งการเจริญเติบโต mycelial ของเน่าเสียแม่พิมพ์พบในเล็กเบ (Gerez et al., 2009) เมื่อเร็ว ๆ นี้ การพร้อมใช้งานอาการสตาร์ทสูตรกับ L. plantarum CRL 778 อย่างมีนัยสำคัญขยายอายุการเก็บรักษาขนมปังบรรจุ (Gerez et al.,2010a) นอกจากนี้ ผลของการปฏิบัติการหลังอุบัติเชื้อราของมะนาวได้กำหนดใช้ Agar แพร่ดีวิธีการและประสิทธิภาพของ metabolites ที่เกี่ยวข้องยังประเมิน (Gerez et al., 2010b)จุดมุ่งหมายของการศึกษาปัจจุบันนี้ถูกต้องมีประสิทธิภาพต้านเชื้อราสายพันธุ์ห้องปฏิบัติการที่แยกต่างหากจากแหล่งต่าง ๆ สามารถยับยั้งสารปนเปื้อนเชื้อราขนมปังและส้มโดยใช้การ Microtitre จานดีวิเคราะห์ และการระบุ และกำหนดลักษณะ metabolites ต้านเชื้อรา

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ในการควบคุมกิจกรรมของเชื้อรา LAB เพื่อลดเชื้อรา
เน่าเสียของอาหาร (Gerez และคณะ, 2010a, ข. Mauch et al, 2010;. ไรอัน
และคณะ, 2008;. Valerio et al, 2009;. Voulgari และคณะ , 2010) ต่างๆ
การฉายได้รับการดำเนินการมุ่งเป้าไปที่การระบุ LAB ที่มี
คุณสมบัติต้านเชื้อราที่แยกได้จากแหล่งที่มาที่แตกต่างกันเช่นธัญพืช
(Ndagano et al, 2011;. ปลุก et al, 2008.) Sourdough (Coda, et al.
2011; Corsetti et al, 1998. Gerez et al, 2009;. Lavermicocca, et al.
2000) ผัก (Gerez และคณะ, 2010b;. แมกนัสและSchnürer,
2001) และอาหารนม (Schwenninger et al, 2005;.. Voulgari, et al,
2010) สารต้านเชื้อราที่ผลิตโดย LAB ที่ได้รับการ
ที่โดดเด่นรวมถึงกรดอินทรีย์เช่นกรด Phenyllactic
(Gerez et al, 2009;.. Lavermicocca, et al, 2000), สารประกอบโปรตีน
(แมกนัสและSchnürer 2001;. ปลุก et al, 2008), reuterin
(Chung et al, 1989.) dipeptides วงจร (Ström et al, 2002;.
ยางและช้าง, 2010). และกรดไขมัน (. Sjogren et al, 2003)
ผู้เขียนบางอย่างได้แสดงให้เห็นว่ามีเพียงจำนวน จำกัด เชื้อรา
จำพวก และสายพันธุ์ที่มีความสามารถที่จะเติบโตและมุ่งมั่นที่ปนเปื้อน
ประเภทของอาหาร (Dijksterhuis และแซมซั่น 2002; Filtenborg
et al., 1996) เช่นเชื้อราเน่าเสียที่พบมากที่สุดของธัญพืชที่ใช้
ผลิตภัณฑ์อยู่ในจำพวก Penicillium (P), Aspergillus ( A. ),
เชื้อรา Fusarium (เอฟ) (Keshri, et al, 2002). ในขณะที่ Penicillium digitatum และ
Penicillium ITALICUM เป็นตัวแทนเชื้อโรคหลังการเก็บเกี่ยวหลักใน
ผลไม้เช่นมะนาว (Fogliata et al., 2000) ในการทำงานก่อนหน้าเราเลือก
เชื้อราสายพันธุ์ LAB สามารถยับยั้งการเจริญเติบโตของเชื้อรา
ปนเปื้อนของขนมปังหรือส้ม สี่สายพันธุ์ LAB ที่แยกได้จาก
Sourdough (Lactobacillus plantarum CRL 778, Lactobacillus reuteri
CRL 1100, แลคโตบาซิลลัส brevis CRL 772 ลิตรและ brevis CRL 796) มี
ความสามารถในการยับยั้งการเจริญเติบโตของเส้นใยของเชื้อราเน่าเสียที่พบใน
เบเกอรี่เล็ก ๆ (Gerez et al., 2009 ) เมื่อเร็ว ๆ นี้พร้อมต่อการใช้งาน
เริ่มต้นเชื้อราสูตร L. plantarum CRL 778 อย่างมีนัยสำคัญ
ขยายอายุการเก็บรักษาของขนมปังบรรจุ (Gerez et al.,
2010a) นอกจากนี้ผลของการ LAB บนหลังการเก็บเกี่ยวที่ทำให้เกิดโรค
เชื้อราของมะนาวถูกกำหนดโดยใช้ดีแพร่วุ้น
วิธีการและประสิทธิผลของสารที่เกี่ยวข้องก็ยัง
ประเมิน (Gerez et al., 2010b).
จุดมุ่งหมายของการศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเลือกที่มีประสิทธิภาพ เชื้อรา
สายพันธุ์ LAB ที่แยกได้จากแหล่งที่มาที่แตกต่างกันสามารถที่จะยับยั้งสารปนเปื้อน
เชื้อราของขนมปังและส้มโดยใช้ microtitre จานดี
Assay และการระบุและลักษณะของสารต้านเชื้อรา

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เทียมฤทธิ์ต้านราของห้องปฏิบัติการเพื่อลดการเน่าเสียของอาหารเชื้อรา
( gerez et al . , 2010a , B ; เมาช์ et al . , 2010 ; ไรอัน
et al . , 2008 ; Valerio et al . , 2009 ; voulgari et al . , 2010 ) กุศลต่าง ๆมีการแลกมีอุณหภูมิ

คุณสมบัติในแลปที่แยกจากแหล่งอื่น เช่น ธัญพืช
( ndagano et al . , 2011 ; กระตุ้น et al . , 2008 ) , Sourdough ( หาง et al . ,
2011 ; corsetti et al . , 1998 ; gerez et al . , 2009 ; lavermicocca et al . ,
2 ) ผัก ( gerez et al . , 2010b ; และแมกนัส น schn ü rer ,
2001 ) และอาหารนม ( schwenninger et al . , 2005 ; voulgari et al . ,
2010 ) สารป้องกันเชื้อราที่ผลิตโดยแล็ปที่ได้รับ
ลักษณะประกอบด้วยกรดอินทรีย์ เช่น กรด phenyllactic
( gerez et al . , 2009 ; lavermicocca et al . , 2000 ) proteinaceous สารประกอบ
( แมกนัส น และ schn ü rer , 2001 ; กระตุ้น et al . , 2008 ) , รูเทอริน
( Chung et al . , 1989 ) , ไซคลิกไดเปปไตด์ ( STR ö m et al . , 2002 ;
หยางชาง , 2010 ) และกรดไขมัน ( Sjogren et al . , 2003 ) .
เขียนได้แน่นอน แสดงเพียงจำนวน จำกัด ของจำพวกเชื้อรา
และชนิดสามารถที่จะเติบโตและการปนเปื้อนที่กำหนด
ประเภทอาหาร ( dijksterhuis แซมสัน , 2002 ; filtenborg
et al . , 1996 ) เช่นส่วนใหญ่เชื้อราการเน่าเสียของเมล็ดธัญพืชตาม
ผลิตภัณฑ์เป็นของจำพวกเพนนิซิเลียม ( P ) , Aspergillus , Fusarium ( A )
( F ) ( keshri et al . , 2002 ) ; ในขณะที่ Penicillium digitatum และ
Penicillium italicum เป็นหลัก โรคหลังการเก็บเกี่ยวแทนใน
ผลไม้ส้ม ( fogliata et al . , 2000 ) ในการทำงานที่ผ่านมา เราคัดสรรสายพันธุ์สามารถยับยั้งเชื้อราแล็บ

การเจริญเติบโตของเชื้อราการปนเปื้อนของขนมปังหรือส้ม สี่สายพันธุ์ที่แยกได้จากห้องปฏิบัติการ
Sourdough ( Lactobacillus plantarum Lactobacillus รัฐฟลอริดา
CRL 778 CRL , 1100 , Lactobacillus เบรวิส CRL 772 , และ เบรวิส CRL 796 )
สามารถยับยั้งการเจริญเติบโตของเชื้อราที่พบในการ
เบเกอรี่ขนาดเล็ก ( gerez et al . , 2009 ) เมื่อเร็วๆ นี้ พร้อมที่จะใช้ในการเริ่มต้นด้วยสูตร L . plantarum

หาคุณอย่างมากขยายอายุการเก็บของอาหารที่บรรจุ ( gerez et al . ,
2010a ) นอกจากนี้ ผลจากห้องแล็บ เชื้อโรค เชื้อราหลังการเก็บเกี่ยวมะนาว
ใช้วิเคราะห์ด้วยวิธี agar
และประสิทธิภาพของสารที่เกี่ยวข้องก็
ประเมิน ( gerez et al . , 2010b ) .
วัตถุประสงค์ของงานวิจัยนี้เพื่อเลือกประสิทธิภาพเชื้อรา
Lab สายพันธุ์แยกจากแหล่งที่แตกต่างกันสามารถยับยั้งเชื้อราปนเปื้อน
ขนมปังและส้มใช้ microtitre จานดี
ในการระบุและวิเคราะห์สารฆ่า