With advancements in the electronic

With advancements in the electronic world almost occurring on
a day-to-day basis and increased availability of products to the public, the production of electrical and electronic devices has been one
of the fastest-growing sectors and consequently, it is not surprising to see a staggering increase of electronic wastes over the past
several decades. Thus the future handling and treatment of waste
electric and electronic equipment (WEEE) or e-waste, is a topic of
worldwide concern [1]. Undoubtedly, the global amount of WEEE
being produced and in turn disposed of is sharply increasing [2].
Although it is hard to give an accurate estimate of the global ewaste production due to faulty and sometimes non-existent data,
the UN estimate of the global WEEE production was 20–50 million
tons per year [3]. According to Kiddee et al. [4], 500 million computers were discarded between 1997 and 2007 in the United States
and 610 million computers became obsolete in Japan by the end of
2010. Also the statistics indicate the catastrophic annual generation
of more than 1.1 million tons of e-waste in China, particularly from
manufacturing industry, end-of-life appliances and imports from
developed countries. A more recent study by Dwivedy showed that
the total WEEE amount in India in 2007–2011 is 2.5 million tons
with an annual growth rate of e-waste being within 7–10%. Despite
India being a signatory of the Basel Convention for Transboundary
Movement of Hazardous Substances, there has been a spurt in such
imports in the absence of proper regulations [5].
The exportation of e-waste from the United States to developing
countries in contravention of the Basel Convention Agreement is
currently receiving more attention [6]. Bilateral agreements have
been signed between the US and the importing countries which
allow the transfer of hazardous materials. It has been reported
that around 80% of the US e-waste collected initially for recycling
objectives is being exported to developing nations for backyard
recycling practices. China being the center of the exports as well
as the informal recycling operations faces tragic health, safety and
environmental issues due to the unregulated use of chemicals and
wastes [7]. High blood levels of heavy metals in the residents of the
recycling regions, elevated heavy metal content of the freshwaters and high dioxin quantity in the air validate the adverse effects
of informal recycling in these zones [8]. Although the receiving
countries endeavor to avoid this unfair trade, a growing amount
of e-waste is imported to the developing countries each year. This
could be due to the two-sided economic advantages offered by this
unethical business.
Besides all the hazards originating from e-waste, manufacturing
mobile phones and personal computers consumes considerable
fractions of the gold, silver and palladium mined annually worldwide [9]. Notably, these precious metals occur at concentrations
more than ten-fold higher in PCBs than in commercially mined
minerals. Hence, if PCBs were treated as mines to recover the
precious metal within them, a smaller amount of energy would be
required when compared to mining virgin materials [10]. Although
only very limited amounts of most of these elements exist in each
portable unit, the leverage of the soaring price of these metals
and the total number of phones produced (more than 1.2 billion
annually worldwide) is considerable [11].
In January 2003, The European Union Council addressed the
serious issue of electronic waste streams by the Waste Electrical and Electronic Equipment (WEEE) Directive, which alongside
the Restriction of Hazardous Substances (RoHS) Directive have
become EU law as of February 2003. Today, these directives are in
fact cornerstones regarding pre-production, production, and postproduction of e-waste streams [12].
Several countries around the world such as China, Brazil, Canada,
the United States, and the UK, have in recent years followed the
same legislative trends and have developed (or partially developed)
e-waste laws and directives. However, currently the majority of the
countries in the world such as India, Russia, New Zealand, and Iran,
have no directives specifically concerning WEEE and at times have
suffice

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

มีก้าวหน้าในโลกอิเล็กทรอนิกส์เกือบเกิดขึ้นบนแต่ละวันและพร้อมใช้งานเพิ่มขึ้นของผลิตภัณฑ์เพื่อประชาชน ผลิตอุปกรณ์ไฟฟ้า และอิเล็กทรอนิกส์ได้รับหนึ่งภาคเร็วที่สุดและดังนั้น มันไม่สามารถให้เห็นเพิ่มขึ้นส่ายของขยะอิเล็กทรอนิกส์ที่ผ่านมามาหลายทศวรรษ ดังนั้นในอนาคตการจัดการและบำบัดของเสียอุปกรณ์ไฟฟ้า และอิเล็กทรอนิกส์ (WEEE) หรือ e-เสีย เป็นหัวข้อของทั่วโลกกังวล [1] ไม่ต้องสงสัย ยอดเงินส่วนกลางของ WEEEการผลิต และจะตัดจำหน่ายอย่างรวดเร็วเพิ่ม [2]แม้ว่าจะเป็นการยากที่จะให้การประเมินถูกต้องของการผลิตทั่วโลก ewaste เนื่องจากข้อมูลผิดพลาด และบางครั้งไม่มีอยู่ประเมิน UN ของการผลิตทั่วโลกของ WEEE ได้ 20 – 50 ล้านตันต่อปี [3] ตาม Kiddee et al. [4], คอมพิวเตอร์ 500 ล้านถูกละทิ้งระหว่างปี 1997 และปี 2007 ในประเทศสหรัฐอเมริกาและคอมพิวเตอร์ 610 ล้านกลายเป็นล้าสมัยในญี่ปุ่นโดย2010. สถิติแสดงรุนแรงรุ่นประจำปีของมากกว่า 1.1 ล้านตันของ e-เสียในจีน โดยเฉพาะอย่างยิ่งจากอุตสาหกรรมการผลิต และนำเข้าจาก เครื่องใช้ไฟฟ้าสุดท้ายของชีวิตประเทศที่พัฒนาแล้ว การศึกษาล่าสุด โดย Dwivedy พบว่าWEEE ยอดในอินเดียในปี 2007-2011 เป็น 2.5 ล้านตันมีการอัตราปีเจริญเติบโตของ e-เสียภายใน 7 – 10% แม้มีอินเดียเป็นผู้ลงนามของอนุสัญญาบาเซิลสำหรับข้ามแดนเคลื่อนย้ายของสารพิษ มี spurt ในดังกล่าวนำเข้าของกฎระเบียบที่เหมาะสม [5]Exportation ของ e-เสียจากสหรัฐอเมริกาเพื่อพัฒนาเป็นประเทศเพราะข้อตกลงอนุสัญญาบาเซิลขณะนี้ได้รับความสนใจเพิ่มมากขึ้น [6] มีข้อตกลงทวิภาคีการลงนามระหว่างสหรัฐอเมริกาและประเทศนำเข้าซึ่งอนุญาตการโอนวัสดุอันตราย มีการรายงานที่ประมาณ 80% ของสหรัฐฯ เสียอีเก็บเริ่มต้นสำหรับการรีไซเคิลวัตถุประสงค์จะส่งออกในการพัฒนาประเทศในสวนหลังบ้านวิธีรีไซเคิล เป็นศูนย์กลางของการส่งออกเช่นประเทศจีนเป็นเป็นรีไซเคิลดำเนินหน้าอนาถสุขภาพ ความปลอดภัย และปัญหาสิ่งแวดล้อมเนื่องจากขนบของการใช้สารเคมี และกาก [7] ระดับเลือดสูงของโลหะหนักในการอาศัยอยู่รีไซเคิลภูมิภาค โลหะหนักยกระดับเนื้อหาของ freshwaters และปริมาณสูง dioxin ในอากาศตรวจสอบผลข้างเคียงของการรีไซเคิลเป็นในโซนเหล่านี้ [8] แม้ว่าการรับประเทศพยายามที่จะหลีกเลี่ยงการค้าไม่เป็นธรรม เป็นจำนวนเพิ่มขึ้นของ e-เสียคือนำเข้าไปยังประเทศกำลังพัฒนาแต่ละปี นี้อาจเป็น เพราะหน้าสองเศรษฐกิจเปรียบด้วยนี้ธุรกิจศีลธรรมนอกจากทั้งหมดอันตรายเกิดจาก e-เสีย ผลิตโทรศัพท์มือถือและคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคลใช้มากเศษทอง เงิน และพาลาเดียมขุดทุกปีทั่วโลก [9] ยวด โลหะมีค่าเหล่านี้เกิดขึ้นที่ความเข้มข้นมากกว่าใน ten-fold สูงกว่า PCBs มากกว่าในพยายามขุดแร่ธาตุ ดังนั้น ถ้า PCBs ได้รับการรักษา เป็นเหมืองการกู้คืนโลหะที่อยู่ภายใน เล็กน้อยของพลังงานจะจำเป็นเมื่อเทียบกับการทำเหมืองสกัดเย็นวัสดุ [10] ถึงแม้ว่าเพียงจำนวนจำกัดมากที่สุดขององค์ประกอบเหล่านี้มีอยู่ในแต่ละหน่วยแบบพกพา ยกระดับราคาทะยานของโลหะเหล่านี้และจำนวนของโทรศัพท์ (กว่า 1.2 พันล้านเป็นประจำทุกปีทั่วโลก) เป็นจำนวนมาก [11]ใน 2546 มกราคม คณะกรรมการสหภาพยุโรปที่อยู่ในปัญหาร้ายแรงของเสียอิเล็กทรอนิกส์เสียไฟฟ้าและอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ (WEEE) สั่ง ซึ่งควบคู่ไปกับมีคำสั่งข้อจำกัดของสารอันตราย (RoHS)เป็น กฎหมาย EU ณ 2546 กุมภาพันธ์ วันนี้ คำสั่งเหล่านี้อยู่ในสิ่งสำคัญข้อเท็จจริงเกี่ยวกับก่อนการผลิต ผลิต และ postproduction ของกระแสข้อมูล e-เสีย [12]หลายประเทศทั่วโลกเช่นจีน บราซิล แคนาดาสหรัฐอเมริกา และอังกฤษ ได้ในปีที่ผ่านมาตามนิติบัญญัติเดียวกันแนวโน้ม และพัฒนา (หรือบางส่วนพัฒนา)กฎหมาย e-เสียและคำสั่ง อย่างไรก็ตาม ในปัจจุบันส่วนใหญ่ของการประเทศในโลกเช่นอินเดีย รัสเซีย นิวซีแลนด์ และ อิหร่านมี specifically ไม่มีคำสั่งที่เกี่ยวข้องกับ WEEE และบางครั้งมีsuffice

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ด้วยความก้าวหน้าในโลกอิเล็กทรอนิกส์เกือบเกิดขึ้นใน
แต่ละวันต่อวันและเพิ่มความพร้อมของผลิตภัณฑ์ให้ประชาชนผลิตอุปกรณ์ไฟฟ้าและอิเล็กทรอนิกส์ได้รับหนึ่ง
ในภาคที่เติบโตเร็วที่สุดและดังนั้นมันไม่น่าแปลกใจที่จะเห็น เพิ่มขึ้นส่ายของเสียอิเล็กทรอนิกส์ที่ผ่านมา
หลายสิบปี ดังนั้นการจัดการในอนาคตและการบำบัดของเสีย
ไฟฟ้าและอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ (WEEE) หรือ e-เสียเป็นเรื่องของ
ความกังวลทั่วโลก [1] ไม่ต้องสงสัยจำนวนเงินทั่วโลกของ WEEE
การผลิตและในทางกลับทิ้งจะเพิ่มสูงมาก [2].
แม้ว่ามันจะเป็นเรื่องยากที่จะให้ประมาณการที่แม่นยำของการผลิต eWaste ทั่วโลกอันเนื่องมาจากข้อมูลที่ผิดพลาดและบางครั้งไม่ได้มีอยู่,
การประมาณการของสหประชาชาติ การผลิต WEEE ทั่วโลกเป็น 20-50000000
ตันต่อปี [3] ตาม Kiddee และคณะ [4] 500 ล้านเครื่องคอมพิวเตอร์ที่ถูกโยนทิ้งระหว่างปี 1997 และ 2007 ในประเทศสหรัฐอเมริกา
และ 610000000 คอมพิวเตอร์กลายเป็นสิ่งล้าสมัยในประเทศญี่ปุ่นโดยในตอนท้ายของ
2010 นอกจากนี้ยังมีสถิติที่บ่งบอกถึงยุคภัยพิบัติประจำปี
มากกว่า 1.1 ล้านตันของขยะอิเล็กทรอนิกส์ในประเทศจีนโดยเฉพาะอย่างยิ่งจาก
อุตสาหกรรมการผลิตเครื่องใช้ในตอนท้ายของชีวิตและนำเข้าจาก
ประเทศที่พัฒนาแล้ว การศึกษาเมื่อเร็ว ๆ นี้โดย Dwivedy แสดงให้เห็นว่า
จำนวนเงินที่ WEEE รวมในประเทศอินเดียใน 2007-2011 คือ 2.5 ล้านตัน
มีอัตราการเติบโตประจำปีของขยะอิเล็กทรอนิกส์เป็นภายใน 7-10% แม้จะมี
อินเดียเป็นผู้ลงนามในอนุสัญญาบาเซลสำหรับย้ายข้ามแดน
เคลื่อนไหวของวัตถุอันตรายได้มีการปะทุดังกล่าวใน
การนำเข้าในกรณีที่ไม่มีกฎระเบียบที่เหมาะสม [5].
การส่งออกของขยะอิเล็กทรอนิกส์จากประเทศสหรัฐอเมริกาเพื่อการพัฒนา
ประเทศในการฝ่าฝืน ข้อตกลงอนุสัญญาบาเซลว่าจะ
ในขณะนี้ได้รับความสนใจมากขึ้น [6] ข้อตกลงทวิภาคีได้
รับการลงนามระหว่างสหรัฐอเมริกาและประเทศผู้นำเข้าซึ่ง
ช่วยให้การถ่ายโอนของวัสดุที่เป็นอันตราย มันได้รับรายงาน
ว่าประมาณ 80% ของสหรัฐขยะอิเล็กทรอนิกส์ที่เก็บรวบรวมได้ในขั้นต้นสำหรับการรีไซเคิล
วัตถุประสงค์จะถูกส่งออกไปยังประเทศกำลังพัฒนาสำหรับสนามหลังบ้านของ
การปฏิบัติรีไซเคิล ประเทศจีนเป็นศูนย์กลางของการส่งออกได้เป็นอย่างดี
ในขณะที่การดำเนินการรีไซเคิลทางการใบหน้าที่น่าเศร้าสุขภาพความปลอดภัยและ
ปัญหาสิ่งแวดล้อมเนื่องจากการใช้อลหม่านของสารเคมีและ
ของเสีย [7] ระดับเลือดสูงของโลหะหนักในที่อาศัยอยู่ใน
ภูมิภาครีไซเคิลโลหะหนักที่สูงของ freshwaters และปริมาณไดออกซินสูงในอากาศตรวจสอบผลกระทบ
ของการรีไซเคิลเป็นทางการในโซนเหล่านี้ [8] แม้ว่าจะได้รับ
ประเทศพยายามที่จะหลีกเลี่ยงปัญหานี้การค้าที่ไม่เป็นธรรมเป็นจำนวนที่เพิ่มขึ้น
ของขยะอิเล็กทรอนิกส์จะถูกนำไปยังประเทศกำลังพัฒนาในแต่ละปี นี้
อาจเป็นเพราะข้อได้เปรียบทางเศรษฐกิจสองด้านนี้นำเสนอโดย
ธุรกิจที่ผิดจรรยาบรรณ.
นอกจากนี้อันตรายทั้งหมดที่เกิดจากขยะอิเล็กทรอนิกส์, การผลิต
โทรศัพท์มือถือและคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคลสิ้นเปลืองมาก
เศษส่วนของทองเงินและแพลเลเดียมศีลธรรมเป็นประจำทุกปีทั่วโลก [9] ยวดโลหะมีค่าเหล่านี้เกิดขึ้นที่ระดับความเข้มข้น
มากกว่าสิบเท่าสูงกว่าในซีบีเอสในการทำเหมืองแร่ในเชิงพาณิชย์
แร่ธาตุ ดังนั้นหากซีบีเอสได้รับการรักษาเช่นการทำเหมืองแร่ที่จะกู้คืน
โลหะมีค่าภายในพวกเขาเป็นจำนวนเงินที่มีขนาดเล็กของพลังงานจะถูก
ต้องเมื่อเทียบกับการทำเหมืองแร่วัสดุบริสุทธิ์ [10] แม้ว่าจะ
มีเพียงจำนวน จำกัด มากที่สุดขององค์ประกอบเหล่านี้มีอยู่ในแต่ละ
หน่วยแบบพกพา, การใช้ประโยชน์ของราคาทะยานของโลหะเหล่านี้
และจำนวนของโทรศัพท์ที่ผลิต (มากกว่า 1.2 พัน
เป็นประจำทุกปีทั่วโลก) เป็นอย่างมาก [11].
ในเดือนมกราคมปี 2003 สหภาพยุโรปที่
ปัญหาร้ายแรงของลำธารขยะอิเล็กทรอนิกส์โดยไฟฟ้าเสียและอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ (WEEE) Directive ซึ่งควบคู่ไปกับ
การ จำกัด การใช้สารอันตราย (RoHS) ได้
กลายเป็นกฎหมายของสหภาพยุโรปที่เป็นของเดือนกุมภาพันธ์ 2003 วันนี้คำสั่งเหล่านี้อยู่ใน
เสาหลักความเป็นจริงเกี่ยวกับการก่อนการผลิต, การผลิตและหลังการผลิตของลำธารขยะอิเล็กทรอนิกส์ [12].
หลายประเทศทั่วโลกเช่นจีน, บราซิล, แคนาดา,
สหรัฐอเมริกาและสหราชอาณาจักรมีในปีที่ผ่านมาตาม
แนวโน้มการออกกฎหมายเดียวกัน และได้มีการพัฒนา (หรือการพัฒนาบางส่วน)
กฎหมายขยะอิเล็กทรอนิกส์และคำสั่ง อย่างไรก็ตามในขณะนี้ส่วนใหญ่ของ
ประเทศในโลกเช่นอินเดีย, รัสเซีย, นิวซีแลนด์และอิหร่าน
มีคำสั่งไม่เฉพาะเจาะจงเกี่ยวกับการถอนรากถอนโคน WEEE และเวลาที่ได้
Suf CE Fi

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

กับก้าวหน้าในโลกอิเล็กทรอนิกส์เกือบเกิดขึ้นบน
แต่ละวันและเพิ่มความพร้อมของสินค้าให้กับประชาชน การผลิตอุปกรณ์ไฟฟ้าและอิเล็กทรอนิกส์ได้รับหนึ่ง
ของภาคที่เติบโตเร็วที่สุด และดังนั้น จึงไม่น่าแปลกใจที่จะเห็นการเพิ่มประเภทของขยะอิเล็กทรอนิกส์ที่ผ่านมา
มานานหลายทศวรรษดังนั้นการจัดการในอนาคตและการรักษาอุปกรณ์เสีย
ไฟฟ้าและอิเล็กทรอนิกส์ ( WEEE ) หรือขยะอิเล็กทรอนิกส์เป็นหัวข้อของความกังวล
ทั่วโลก [ 1 ] ไม่ต้องสงสัย ยอดทั่วโลกของ WEEE
ถูกผลิตและเปิดทิ้งอย่างแหลมคมเพิ่ม [ 2 ] .
แต่มันเป็นเรื่องยากที่จะให้การประมาณการที่ถูกต้องของการผลิต ewaste ทั่วโลกเนื่องจากการผิดพลาดและบางครั้งข้อมูล
ไม่มีสหประชาชาติประมาณการการผลิตขณะทั่วโลก 20 – 50 ล้าน
ตันต่อปี [ 3 ] ตาม กาญจนพิบูลย์ และคณะ [ 4 ] , 500 ล้านเครื่องถูกยกเลิกระหว่างปี 1997 และปี 2550 ในสหรัฐอเมริกา
610 ล้านเครื่องและเริ่มล้าสมัย ในประเทศญี่ปุ่น โดยจุดสิ้นสุดของ
2010 นอกจากนี้ สถิติบ่งชี้ภัยพิบัติประจำปีรุ่น
มากกว่า 1.1 ล้านตันของขยะอิเล็กทรอนิกส์ในจีนโดยเฉพาะจากโรงงานอุตสาหกรรม และการสิ้นสุดของชีวิต

, เครื่องใช้ไฟฟ้านำเข้าจากประเทศที่พัฒนาแล้ว การศึกษาล่าสุดพบว่าโดย dwivedy
WEEE ในอินเดียในปี 2550 รวมจำนวน 2011 – 2.5 ล้านตัน
ด้วยอัตราการขยายตัวรายปีของขยะอิเล็กทรอนิกส์กําลังภายใน 7 – 10 % แม้
อินเดียเป็นลงนามอนุสัญญาบาเซล สำหรับการเคลื่อนไหวข้ามแดน
สารอันตรายได้มีการปะทุในการนำเข้าเช่น
ในกรณีที่ไม่มีกฎระเบียบ [ 5 ] ที่เหมาะสม .
การส่งออกของขยะอิเล็กทรอนิกส์จากสหรัฐอเมริกาเพื่อพัฒนา
ประเทศขัดต่ออนุสัญญาข้อตกลง
ในปัจจุบันได้รับความสนใจมากขึ้น [ 6 ] ข้อตกลงทวิภาคีมี
ได้รับการลงนามระหว่างสหรัฐฯ และประเทศคู่ค้า ซึ่ง
อนุญาตให้มีการโอนของวัสดุอันตรายมันได้รับรายงาน
ว่าประมาณ 80% ของขยะอิเล็กทรอนิกส์ที่รวบรวมเราเริ่มต้น
วัตถุประสงค์การรีไซเคิลจะถูกส่งออกไปยังประเทศกำลังพัฒนาเพื่อการปฏิบัติการรีไซเคิลหลังบ้าน

จีนเป็นศูนย์กลางของอาเซียน รวมทั้งเป็นการรีไซเคิลนอกระบบหน้า

สุขภาพวิปโยค ความปลอดภัย และปัญหาสิ่งแวดล้อมเนื่องจากการใช้ระเบียบของสารเคมีและของเสีย
[ 7 ]ระดับโลหะหนักในเลือดสูงของผู้อยู่อาศัยของ
รีไซเคิลภูมิภาค ยกระดับปริมาณโลหะหนักของ freshwaters และปริมาณไดออกซินสูงในอากาศเพื่อตรวจสอบผลกระทบของการรีไซเคิลนอกระบบในเขต
พวกนี้ [ 8 ] ถึงแม้ว่าการพยายามที่จะหลีกเลี่ยงการค้า
ประเทศอย่างไม่เป็นธรรม การเติบโตของปริมาณขยะอิเล็กทรอนิกส์
มีแนวโน้มที่จะพัฒนาประเทศในแต่ละปี นี้
อาจเป็นเพราะเศรษฐกิจที่เสนอโดยสองข้อดีของธุรกิจนี้

ผิดจรรยาบรรณ นอกจากอันตรายที่เกิดจากขยะอิเล็กทรอนิกส์ การผลิตโทรศัพท์มือถือและคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคลใช้

ส่วนมากของทอง , เงินและแพลเลเดียมขุดทุกปีทั่วโลก [ 9 ] โดยเฉพาะอย่างยิ่งโลหะมีค่าเหล่านี้เกิดขึ้นที่ความเข้มข้น
มากกว่าสิบเท่าสูงกว่าใน PCBs กว่าขุด
ในเชิงพาณิชย์แร่ธาตุ ดังนั้น หาก PCBs เป็นถือว่าเป็นเหมืองที่จะกู้
โลหะมีค่าภายในพวกเขา เล็กน้อยของพลังงานจะ
บังคับใช้เมื่อเทียบกับเหมืองแร่วัสดุที่บริสุทธิ์ [ 10 ] แม้ว่า
มากที่สุดจํานวนจํากัดขององค์ประกอบเหล่านี้มีอยู่ในแต่ละ
หน่วยแบบพกพา ใช้ประโยชน์จากราคาที่ทะยานของโลหะเหล่านี้
และจำนวนของโทรศัพท์ที่ผลิต ( กว่า 1.2 พันล้าน
ปีทั่วโลก ) เป็นจํานวนมาก [ 11 ] .
ในเดือนมกราคม 2003 สภาสหภาพยุโรปให้ความสนใจ
ปัญหาร้ายแรงของกระแสขยะอิเล็กทรอนิกส์โดยเสียอุปกรณ์ไฟฟ้าและอิเล็กทรอนิกส์ ( WEEE ) Directive ซึ่งควบคู่ไปกับ
ข้อกำหนดสารอันตราย ( RoHS ) สั่งได้
กลายเป็นกฎหมายของสหภาพยุโรปในเดือนกุมภาพันธ์ 2003 วันนี้ คำสั่งเหล่านี้อยู่ในความเป็นจริงเกี่ยวกับ
cornerstones ก่อนการผลิตการผลิตและหลังการผลิตของขยะอิเล็กทรอนิกส์ลำธาร [ 12 ] .
หลายประเทศทั่วโลกเช่นจีน , บราซิล , แคนาดา ,
สหรัฐอเมริกา และสหราชอาณาจักร มี ใน ปี ล่าสุดตาม
เดียวกันสภานิติบัญญัติแนวโน้มและพัฒนา ( หรือพัฒนาบางส่วน )
กฎหมายขยะอิเล็กทรอนิกส์ และคำสั่ง อย่างไรก็ตาม ในปัจจุบันส่วนใหญ่ของ
ประเทศทั่วโลก เช่น อินเดีย รัสเซีย นิวซีแลนด์ และ อิหร่าน
ไม่มีแนวทางกาจึงเกี่ยวกับ WEEE และเวลามีคอลลี่
ซุฟจึง CE