Meirin hesitated to answer while lo

Meirin hesitated to answer while looking at the mu of land. She knew that was where he grew the magic radishes, so she was surprised when he said that he wasn't planning on continuing to plant radishes there.

Zhao saw Meirin's hesitation, and smiled. "Right now I already have two hundred forty thousand catty of radishes. Even if they are good sellers, if I sell too much, it might decline the price of radishes. But the oil from that fruit isn't the same. That oil is a necessity to everyone in the Continent. Even if I sell a million catty of it, it won't cause too much of an impact on the market."

After hearing what Zhao said, Meirin agreed. "Okay, Master. Go ahead and plant a fruit orchard."

Zhao nodded. "Plant one mu of fruit seeds."

The moment his voice faded, the small shovel and bucket immediately went to work until the seeds were safely in the ground. Zhao made a calculation and it seemed like he would only be able to plant three hundred trees.

Once the fruit seeds were planted, Zhao put the rest of the seeds back into the spatial barn. As of now, he wasn't going to plant any more corn seeds just yet. He decided to wait until after the corn had matured. That way, he would be able to plant the corn seeds in all four acres at the same time, and then harvest them together.

Everyone was stunned silly from Zhao's performance. Such a big space was listening to Zhao's every word. It was like a miracle.

The crowd stared at him in worship, and even Meirin had the same look in her eyes. Everything that happened in the space was too amazing. Not to mention the slaves, even Meirin had never heard of something like this. They were amazed that such a thing existed in this world.

Seeing everyone's eyes on him, Zhao felt a bit embarrassed. Although he was now the lord of the Buda clan, in his past life, he was an otaku, so by nature he felt shy with everyone watching him.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

Meirin ลังเลที่จะตอบมองหน้าหมู่ของที่ดิน เธอรู้ว่า ที่ที่เขาเติบโต radishes มายากล เพื่อให้เธอรู้สึกประหลาดใจเมื่อเขากล่าวว่า เขาไม่ได้วางแผนการปลูก radishes มีZhao เห็นลังเลของ Meirin และยิ้ม "เดี๋ยวนี้มีแล้วสองแสนสี่สิบส่อเสียดของ radishes แม้ว่าจะขายดี ถ้าฉันขายมากเกินไป มันอาจลดลงราคาของ radishes แต่น้ำมันจากผลไม้ไม่เหมือนกัน ว่าน้ำมันมีความจำเป็นที่ทุกคนในทวีป แม้ว่าฉันขายส่อเสียดล้านของมัน มันจะไม่ทำให้เกิดมากเกินไปผลกระทบต่อตลาด"หลังจากที่ได้ยินกล่าวว่า ของ Zhao, Meirin ยอมรับ "โอเค หลัก ไปข้างหน้า และพืชผลไม้"Zhao เลยต้อง "หนึ่งหมู่ของผลไม้เมล็ดพืช"ในขณะที่เสียงของเขาจางหายไป พลั่วขนาดเล็กและถังทันทีไปทำงานจนกว่าเมล็ดพันธุ์มีในพื้นดินอย่างปลอดภัย Zhao ทำการคำนวณ และดูเหมือนเขาจะเท่านั้นสามารถปลูกต้นไม้สามร้อยเมื่อได้ปลูกเมล็ดผลไม้ Zhao กลับคืนส่วนเหลือของเมล็ดสู่ยุ้งข้าวเชิงพื้นที่ ณ ขณะนี้ เขาไม่ได้ไปปลูกเมล็ดข้าวโพดเพิ่มเติมใด ๆ เพียงแต่ เขาตัดสินใจที่จะรอจนกว่าหลังจากข้าวโพดมี matured วิธี เขาจะสามารถปลูกเมล็ดพันธุ์ข้าวโพดในทั้งหมดสี่ไร่ในเวลาเดียวกัน และเก็บเกี่ยวพวกเขาร่วมกันทุกคนเสร็จโง่จากประสิทธิภาพของ Zhao พื้นที่ใหญ่ดังกล่าวถูกฟังเจาส์ทุกคำ มันเป็นเหมือนปาฏิหาริย์ฝูงชนจ้องที่เขานมัสการ และ Meirin แม้จะมีลักษณะเดียวกันในดวงตาของเธอ ทุกอย่างที่เกิดขึ้นในช่องว่างเสร็จสมบูรณ์เกินไป ไม่ต้องพูดถึงทาส Meirin แม้มีไม่เคยได้ยินเหมือนกัน พวกเขาก็ประหลาดใจว่า เป็นสิ่งที่มีอยู่ในโลกนี้เห็นสายตาของทุกคนบนเขา Zhao รู้สึกอายเล็กน้อย แต่เขาตอนนี้เจ้าของแคลนบูดา ในอดีตชาติของเขา เขาเป็นโอตาคุ ดังนั้น โดยธรรมชาติ เขารู้สึกอายกับทุกคนที่ดูเขา

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เมรินลังเลที่จะตอบในขณะที่มอง MU ของแผ่นดิน เธอรู้ว่าเป็นที่ที่เขาเติบโตหัวไชเท้ามายากลเพื่อให้เธอรู้สึกประหลาดใจเมื่อเขาบอกว่าเขาไม่ได้วางแผนในการดำเนินการต่อไปหัวไชเท้าพืชมี. Zhao เห็นลังเลเมรินและยิ้ม "ตอนนี้ฉันมี 240,000 ส่อเสียดของหัวไชเท้า. ถึงแม้ว่าพวกเขาจะขายดีถ้าผมขายมากเกินไปก็อาจจะลดลงราคาของหัวไชเท้า. แต่น้ำมันจากผลไม้ที่ไม่เหมือนกัน. น้ำมันนั่นคือ เป็นความจำเป็นกับทุกคนในทวีป. แม้ว่าผมจะขายล้านส่อเสียดของมันจะไม่ก่อให้เกิดมากเกินไปส่งผลกระทบต่อตลาด. " หลังจากที่ได้ยินสิ่งที่ Zhao กล่าวว่าเห็นด้วยที่เมริน "โอเคโท. ไปข้างหน้าและปลูกสวนผลไม้." Zhao พยักหน้า "พืชหนึ่งในหมู่ของเมล็ดผลไม้." ขณะที่เสียงของเขาจางหายไปพลั่วขนาดเล็กและถังทันทีไปทำงานจนกว่าเมล็ดได้อย่างปลอดภัยในพื้นดิน Zhao ทำให้การคำนวณและดูเหมือนว่าเขาจะสามารถที่จะปลูกต้นไม้สามร้อย. เมื่อเมล็ดผลไม้ที่ถูกนำมาปลูก, Zhao นำส่วนที่เหลือของเมล็ดกลับเข้ามาในโรงนาเชิงพื้นที่ ณ ตอนนี้เขาก็ไม่ได้ไปปลูกเมล็ดข้าวโพดใด ๆ เพียง แต่ เขาตัดสินใจที่จะรอจนกว่าจะได้ข้าวโพดเต็มที่ วิธีการที่เขาจะสามารถที่จะปลูกเมล็ดข้าวโพดในทั้งสี่เอเคอร์ในเวลาเดียวกันและจากนั้นพวกเขาร่วมกันเก็บเกี่ยว. ทุกคนตะลึงโง่จากการปฏิบัติของ Zhao ดังกล่าวเป็นพื้นที่ขนาดใหญ่ได้ฟัง Zhao ทุกคำ มันเป็นเหมือนปาฏิหาริย์. ฝูงชนที่จ้องมองมาที่เขาในการนมัสการและแม้กระทั่งเมรินมีลักษณะเดียวกันในดวงตาของเธอ ทุกอย่างที่เกิดขึ้นในพื้นที่ที่เป็นที่น่าตื่นตาตื่นใจมากเกินไป ไม่ต้องพูดถึงทาสแม้เมรินไม่เคยได้ยินอะไรเช่นนี้ พวกเขาประหลาดใจที่ดังกล่าวเป็นสิ่งที่มีชีวิตอยู่ในโลกนี้. เห็นสายตาของทุกคนบนเขา Zhao รู้สึกอายเล็กน้อย แม้ว่าเขาจะเป็นตอนนี้เจ้านายของตระกูลบูดาในชีวิตที่ผ่านมาของเขาเขาเป็นโอตาคุดังนั้นโดยธรรมชาติเขารู้สึกอายกับทุกคนที่เฝ้าดูเขา