Hope is the thing with feathersThat

Hope is the thing with feathers
That perches in the soul,
And sings the tune without the words,
And never stops at all,

And sweetest in the gale is heard;
And sore must be the storm
That could abash the little bird
That kept so many warm.

I heard it in the chilliest land,
And on the strangest sea;
Yet, never, in extremity,
It asked a crumb of me.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ความหวังเป็นสิ่งที่ มีขนที่เด็คในจิตวิญญาณและร้องเพลง โดยไม่มีคำและไม่เคยหยุดทั้งหมดและหวานในการล่าเกลได้ ยินและเจ็บต้องพายุที่สามารถ abash นกน้อยที่เก็บความอบอุ่นมากได้ยินในแผ่นดิน chilliestและ ทะเลแปลกประหลาดแต่ ไม่เคย ในส่วน ปลายขอเศษของฉัน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

หวังเป็นสิ่งที่มีขนนก
ที่เกาะอยู่ในจิตวิญญาณ
และร้องเพลงปรับแต่งโดยไม่มีคำพูด
และไม่เคยหยุดนิ่งที่ทั้งหมดและหอมหวานในพายุจะได้ยิน; เจ็บและต้องเป็นพายุที่อาจ Abash นกน้อยที่เก็บไว้จำนวนมาก อบอุ่น. ฉันได้ยินมันในดินแดน chilliest, และในทะเลที่แปลกประหลาด; แต่ไม่เคยในสุด, มันถามเศษของฉัน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ความหวังเป็นสิ่งที่บางเบา

ที่วางอยู่ในจิตวิญญาณ และร้องเพลงโดยปราศจากคำว่า
และไม่เคยหยุดเลย

และหวานใน เกล ได้ยิน ;

และเจ็บต้องพายุที่อาจทำให้อายนกน้อย
ที่เก็บไว้มากมาย

ฉันอบอุ่น ได้ยินในแผ่นดิน chilliest
, และในทะเลที่แปลกประหลาดที่สุด ;
แต่ไม่เคย สมหวังทุกอย่าง มันถามเป็นเศษเล็กเศษน้อยของ
,
ฉัน .