- ข้อความ
- ประวัติศาสตร์
MASCULINE FEMININE The world of fas
MASCULINE FEMININE
The world of fashion blurs the lines between many things, but there is still, and always has been, an invisible line drawn between what society deems Menswear and Womenswear. However, have we often as a society stopped to consider why we still adhere to the now arbitrary and archaic limitations of the past?
The history of separation between male and female fashion has created society's standards as to what is considered “masculine” or “feminine.” However, the images to which we tie each of these words, "masculine" or "feminine," are based on our predisposed prejudices, not to our innate human characteristics.
You can say that to be feminine is to be soft and sensual, dressing in order to attract and entice, whereas perhaps dressing masculine is intuitively angular, structured and poised to create the image of strength and power. The question then is, why can’t a man be soft, sensual and attractive? Why can’t a woman be structured and direct your attention to her strength and power? There are many examples in history to where strong men have worn skirts, and elegantly feminine women have worn perfectly structured tailored garments.
As society loosens its demands on each gender to act in a certain way, clothing has become more and more endogenous, and rightfully so, for how can clothing possess gender? To continue to abide by dated rules of how to dress and how to be expressive is needlessly oppressive. Clothing shouldn’t be used as a weapon to judge each other, rather as a medium of conversation, an extension of one's self. For some, that means dressing in a way that is simple and understated in order to focus on other things, whereas for others, fashion is seen in a playful context as a way of expressing personality.
Whether or not you accept it, clothes make the first impression, before anyone has the chance to exchange words. Both sides of the conversation have the ability to be accepting or to be defensive. Oftentimes people feel uncomfortable if faced with obvious differences, however the differences between individuals are the substance that give people character. These differences should be celebrated and treated with intrigue, instead of frustration.
It is tedious to expect each other to fall into categories that we can then use to stereotype and typecast each other. The idea of defining gender identity through clothing is dated and restrictive to the progression of equality. There is a beauty in the duality of the masculine and feminine that goes beyond gender and is a means of expression for all.
- Ashley Owens
The world of fashion blurs the lines between many things, but there is still, and always has been, an invisible line drawn between what society deems Menswear and Womenswear. However, have we often as a society stopped to consider why we still adhere to the now arbitrary and archaic limitations of the past?
The history of separation between male and female fashion has created society's standards as to what is considered “masculine” or “feminine.” However, the images to which we tie each of these words, "masculine" or "feminine," are based on our predisposed prejudices, not to our innate human characteristics.
You can say that to be feminine is to be soft and sensual, dressing in order to attract and entice, whereas perhaps dressing masculine is intuitively angular, structured and poised to create the image of strength and power. The question then is, why can’t a man be soft, sensual and attractive? Why can’t a woman be structured and direct your attention to her strength and power? There are many examples in history to where strong men have worn skirts, and elegantly feminine women have worn perfectly structured tailored garments.
As society loosens its demands on each gender to act in a certain way, clothing has become more and more endogenous, and rightfully so, for how can clothing possess gender? To continue to abide by dated rules of how to dress and how to be expressive is needlessly oppressive. Clothing shouldn’t be used as a weapon to judge each other, rather as a medium of conversation, an extension of one's self. For some, that means dressing in a way that is simple and understated in order to focus on other things, whereas for others, fashion is seen in a playful context as a way of expressing personality.
Whether or not you accept it, clothes make the first impression, before anyone has the chance to exchange words. Both sides of the conversation have the ability to be accepting or to be defensive. Oftentimes people feel uncomfortable if faced with obvious differences, however the differences between individuals are the substance that give people character. These differences should be celebrated and treated with intrigue, instead of frustration.
It is tedious to expect each other to fall into categories that we can then use to stereotype and typecast each other. The idea of defining gender identity through clothing is dated and restrictive to the progression of equality. There is a beauty in the duality of the masculine and feminine that goes beyond gender and is a means of expression for all.
- Ashley Owens
0/5000
ผู้หญิงชาย โลกของแฟชั่น blurs เส้นแบ่งระหว่างสิ่ง แต่มียัง และมักจะได้รับ มีเส้นที่วาดระหว่างสังคมใดเห็นว่าเม็นสแวร์และ Womenswear อย่างไรก็ตาม เรามักจะเป็นสังคมหยุดพิจารณาทำไมเรายังปฏิบัติตามข้อจำกัดตอนนี้กำหนด และพวกในอดีตประวัติความเป็นมาของการแยกระหว่างชาย และหญิงแฟชั่นได้สร้างมาตรฐานของสังคมเป็นอะไรถือว่าเป็น "ผู้ชาย" หรือ "ผู้หญิง" อย่างไรก็ตาม ที่เราผูกเหล่าคำ "ผู้ชาย" หรือ "ผู้หญิง แต่ละภาพจะขึ้นอยู่กับอคติของเรา predisposed ไม่ให้ลักษณะมนุษย์เราโดยธรรมชาติคุณสามารถบอกที่เป็นผู้หญิงจะนุ่ม และกระตุ้นความ รู้สึก การแต่งตัวเพื่อดึงดูด และ จูง ขณะทีชายแต่งตัวเป็นสังหรณ์ใจแองกูลาร์ โครงสร้าง และทรงตัวเพื่อสร้างภาพของความแข็งแรงและพลังงาน แล้วคำถามคือ ทำไมเป็นคนไม่อ่อน กระตุ้นความรู้สึก และน่าสนใจ ทำไมไม่เป็นผู้หญิงจะจัดโครงสร้าง และความสนใจของเธอแรงและพลังงานโดยตรง มีตัวอย่างมากในประวัติที่แข็งแกร่งคนได้สวมกระโปรง และผู้หญิงอย่างผู้หญิงได้สวมใส่เสื้อผ้าและปรับโครงสร้างอย่างสมบูรณ์แบบเป็นสังคม loosens ของความต้องการของแต่ละเพศทำการ เสื้อผ้าเป็น endogenous มาก และพวก เพื่อ สำหรับวิธีสามารถเสื้อผ้ามีเพศ ต่อไปตามกฎวันที่ล่วงหน้าวิธีการแต่งกายและวิธีที่จะแสดงออกเป็นการกดขี่โดยไม่จำเป็น ไม่ควรใช้ผ้าเป็นอาวุธวิพากษ์กัน ค่อนข้างเป็นกลางของการสนทนา นามสกุลหนึ่งของตนเอง สำหรับบางคน ซึ่งหมายความว่า แต่งตัวแบบที่ง่าย และฟูจิเพื่อมุ่งเน้นในสิ่งอื่น ๆ ในขณะที่ผู้อื่น แฟชั่นจะเห็นได้ในบริบทที่ขี้เล่นเป็นรูปแบบของบุคลิกภาพ หรือไม่คุณยอมรับมัน เสื้อผ้าทำให้สัมผัสแรก ก่อนที่ทุกคนมีโอกาสที่จะแลกเปลี่ยนคำ ทั้งสองด้านของการสนทนามีความสามารถที่จะยอมรับ หรือรับอย่างเหนียวแน่น อาจเกิดคนรู้สึกอึดอัดถ้าประสบกับความแตกต่างชัดเจน แต่สารที่ทำให้คนมีความแตกต่างระหว่างบุคคลอักขระ ความแตกต่างเหล่านี้ควรมีการเฉลิมฉลอง และรักษา ด้วยเล่ห์กลกับ แทนแห้วคาดหวังกันเสียประเภทที่เราสามารถใช้ภาพพจน์ และ typecast กัน น่าเบื่อได้ ความคิดในการกำหนดเพศตัวตนผ่านเสื้อผ้าได้วัน และเข้มงวดกับความก้าวหน้าของความเสมอภาค มีความสวยงามในทวิภาวะของการชาย และผู้หญิงที่ไปเกินเพศ และเป็นวิธีของนิพจน์ทั้งหมด-แอชลีย์ Owens
การแปล กรุณารอสักครู่..
MASCULINE FEMININE
The world of fashion blurs the lines between many things, but there is still, and always has been, an invisible line drawn between what society deems Menswear and Womenswear. However, have we often as a society stopped to consider why we still adhere to the now arbitrary and archaic limitations of the past?
The history of separation between male and female fashion has created society's standards as to what is considered “masculine” or “feminine.” However, the images to which we tie each of these words, "masculine" or "feminine," are based on our predisposed prejudices, not to our innate human characteristics.
You can say that to be feminine is to be soft and sensual, dressing in order to attract and entice, whereas perhaps dressing masculine is intuitively angular, structured and poised to create the image of strength and power. The question then is, why can’t a man be soft, sensual and attractive? Why can’t a woman be structured and direct your attention to her strength and power? There are many examples in history to where strong men have worn skirts, and elegantly feminine women have worn perfectly structured tailored garments.
As society loosens its demands on each gender to act in a certain way, clothing has become more and more endogenous, and rightfully so, for how can clothing possess gender? To continue to abide by dated rules of how to dress and how to be expressive is needlessly oppressive. Clothing shouldn’t be used as a weapon to judge each other, rather as a medium of conversation, an extension of one's self. For some, that means dressing in a way that is simple and understated in order to focus on other things, whereas for others, fashion is seen in a playful context as a way of expressing personality.
Whether or not you accept it, clothes make the first impression, before anyone has the chance to exchange words. Both sides of the conversation have the ability to be accepting or to be defensive. Oftentimes people feel uncomfortable if faced with obvious differences, however the differences between individuals are the substance that give people character. These differences should be celebrated and treated with intrigue, instead of frustration.
It is tedious to expect each other to fall into categories that we can then use to stereotype and typecast each other. The idea of defining gender identity through clothing is dated and restrictive to the progression of equality. There is a beauty in the duality of the masculine and feminine that goes beyond gender and is a means of expression for all.
- Ashley Owens
The world of fashion blurs the lines between many things, but there is still, and always has been, an invisible line drawn between what society deems Menswear and Womenswear. However, have we often as a society stopped to consider why we still adhere to the now arbitrary and archaic limitations of the past?
The history of separation between male and female fashion has created society's standards as to what is considered “masculine” or “feminine.” However, the images to which we tie each of these words, "masculine" or "feminine," are based on our predisposed prejudices, not to our innate human characteristics.
You can say that to be feminine is to be soft and sensual, dressing in order to attract and entice, whereas perhaps dressing masculine is intuitively angular, structured and poised to create the image of strength and power. The question then is, why can’t a man be soft, sensual and attractive? Why can’t a woman be structured and direct your attention to her strength and power? There are many examples in history to where strong men have worn skirts, and elegantly feminine women have worn perfectly structured tailored garments.
As society loosens its demands on each gender to act in a certain way, clothing has become more and more endogenous, and rightfully so, for how can clothing possess gender? To continue to abide by dated rules of how to dress and how to be expressive is needlessly oppressive. Clothing shouldn’t be used as a weapon to judge each other, rather as a medium of conversation, an extension of one's self. For some, that means dressing in a way that is simple and understated in order to focus on other things, whereas for others, fashion is seen in a playful context as a way of expressing personality.
Whether or not you accept it, clothes make the first impression, before anyone has the chance to exchange words. Both sides of the conversation have the ability to be accepting or to be defensive. Oftentimes people feel uncomfortable if faced with obvious differences, however the differences between individuals are the substance that give people character. These differences should be celebrated and treated with intrigue, instead of frustration.
It is tedious to expect each other to fall into categories that we can then use to stereotype and typecast each other. The idea of defining gender identity through clothing is dated and restrictive to the progression of equality. There is a beauty in the duality of the masculine and feminine that goes beyond gender and is a means of expression for all.
- Ashley Owens
การแปล กรุณารอสักครู่..
ผู้ชายผู้หญิง
โลกของแฟชั่นที่ blurs เส้นระหว่างหลายสิ่ง แต่ยังคงมี และมักจะได้รับ การมองไม่เห็นเส้นวาดระหว่างสิ่งที่สังคมเห็นว่าบุรุษและ womenswear . อย่างไรก็ตาม มีบ่อยครั้งที่เราเป็นสังคมหยุดเพื่อพิจารณาว่าทำไมเรายังคงยึดติดกับเผด็จการและโบราณตอนนี้ข้อ จำกัด ของอดีต
ประวัติความเป็นมาของการแยกระหว่างชายและหญิง แฟชั่น ได้สร้างมาตรฐานของสังคมเป็นสิ่งที่ถือว่าเป็น " ผู้ชาย " หรือ " ผู้หญิง " แต่ภาพที่เราผูกกันของคำเหล่านี้ " ผู้ชาย " หรือ " ผู้หญิง " ตามดูอคติ ไม่ใช่ลักษณะของเราโดยธรรมชาติมนุษย์
คุณสามารถพูดได้ว่าเป็นผู้หญิงต้องนุ่มนวลและตระการตาแต่งตัวเพื่อที่จะดึงดูดและดึงดูด ในขณะที่บางทีการแต่งกายผู้ชายจะหยั่งรู้เชิงมุม , โครงสร้างและทรงตัวเพื่อสร้างภาพของความแข็งแรงและพลังงาน คำถามนั้นคือ ทำไมผู้ชายจะอ่อนแอ ตระการตาและน่าสนใจ ? ทำไมผู้หญิงต้องมีโครงสร้าง และตรงความสนใจของคุณเพื่อความแข็งแรงและพลัง มีตัวอย่างมากมายในประวัติศาสตร์ที่คนแข็งแรงใส่กระโปรง ,และผู้หญิงผู้หญิงหรูหราได้สวมใส่สมบูรณ์โครงสร้างออกแบบเสื้อผ้า
เป็นสังคมผ่อนคลายความต้องการของตนในแต่ละเพศจะทำหน้าที่ในทางหนึ่ง เสื้อผ้าได้กลายเป็นมากขึ้นและพบมากขึ้น และชอบธรรมดังนั้น ทำไมเสื้อผ้ามีเพศ ? จะปฏิบัติตามกฎของวิธีการแต่งตัวเดทและวิธีการแสดงออกเกินไปแล้วกดขี่เสื้อผ้าไม่ควรใช้เป็นอาวุธที่จะตัดสินกัน แทนที่จะเป็นสื่อกลางของการสนทนา , ส่วนขยายของหนึ่งของตนเอง สำหรับบางคน นั่นหมายถึงแต่งกายในลักษณะที่ง่ายและ understated เพื่อมุ่งเน้นไปที่สิ่งอื่น ๆในขณะที่คนอื่น ๆเป็นแฟชั่นที่เห็นในบริบท ขี้เล่น เป็นวิธีของ expressing บุคลิกภาพ
ไม่ว่าคุณยอมรับมัน เสื้อผ้า ให้ความประทับใจครั้งแรกก่อนที่ทุกคนได้มีโอกาสแลกเปลี่ยนคำพูด ทั้งสองด้านของการสนทนามีความสามารถในการรับ หรือจะรับ บ่อยครั้งที่ผู้คนรู้สึกอึดอัดหากต้องเผชิญกับความแตกต่างที่ชัดเจน อย่างไรก็ตาม ความแตกต่างระหว่างบุคคล เป็นสารที่ให้คนอักขระ ความแตกต่างเหล่านี้ควรจะมีการเฉลิมฉลองและรักษาด้วยอุบายแทนแห้ว
มันน่าเบื่อที่จะคาดหวังให้แต่ละอื่น ๆที่จะตกอยู่ในประเภทที่เราสามารถใช้เพื่อพิมพ์ และเล่นบทเดิมๆ แต่ละอื่น ๆ ความคิดของการกำหนดเอกลักษณ์ทางเพศผ่านเสื้อผ้าลงวันที่และเข้มงวดเพื่อความก้าวหน้าของความเสมอภาค มีความงามในคู่ของผู้ชายและผู้หญิงที่นอกเหนือไปจากเพศและหมายถึงการแสดงออกของทุกคน
-
แอชลีย์ โอเว่น
โลกของแฟชั่นที่ blurs เส้นระหว่างหลายสิ่ง แต่ยังคงมี และมักจะได้รับ การมองไม่เห็นเส้นวาดระหว่างสิ่งที่สังคมเห็นว่าบุรุษและ womenswear . อย่างไรก็ตาม มีบ่อยครั้งที่เราเป็นสังคมหยุดเพื่อพิจารณาว่าทำไมเรายังคงยึดติดกับเผด็จการและโบราณตอนนี้ข้อ จำกัด ของอดีต
ประวัติความเป็นมาของการแยกระหว่างชายและหญิง แฟชั่น ได้สร้างมาตรฐานของสังคมเป็นสิ่งที่ถือว่าเป็น " ผู้ชาย " หรือ " ผู้หญิง " แต่ภาพที่เราผูกกันของคำเหล่านี้ " ผู้ชาย " หรือ " ผู้หญิง " ตามดูอคติ ไม่ใช่ลักษณะของเราโดยธรรมชาติมนุษย์
คุณสามารถพูดได้ว่าเป็นผู้หญิงต้องนุ่มนวลและตระการตาแต่งตัวเพื่อที่จะดึงดูดและดึงดูด ในขณะที่บางทีการแต่งกายผู้ชายจะหยั่งรู้เชิงมุม , โครงสร้างและทรงตัวเพื่อสร้างภาพของความแข็งแรงและพลังงาน คำถามนั้นคือ ทำไมผู้ชายจะอ่อนแอ ตระการตาและน่าสนใจ ? ทำไมผู้หญิงต้องมีโครงสร้าง และตรงความสนใจของคุณเพื่อความแข็งแรงและพลัง มีตัวอย่างมากมายในประวัติศาสตร์ที่คนแข็งแรงใส่กระโปรง ,และผู้หญิงผู้หญิงหรูหราได้สวมใส่สมบูรณ์โครงสร้างออกแบบเสื้อผ้า
เป็นสังคมผ่อนคลายความต้องการของตนในแต่ละเพศจะทำหน้าที่ในทางหนึ่ง เสื้อผ้าได้กลายเป็นมากขึ้นและพบมากขึ้น และชอบธรรมดังนั้น ทำไมเสื้อผ้ามีเพศ ? จะปฏิบัติตามกฎของวิธีการแต่งตัวเดทและวิธีการแสดงออกเกินไปแล้วกดขี่เสื้อผ้าไม่ควรใช้เป็นอาวุธที่จะตัดสินกัน แทนที่จะเป็นสื่อกลางของการสนทนา , ส่วนขยายของหนึ่งของตนเอง สำหรับบางคน นั่นหมายถึงแต่งกายในลักษณะที่ง่ายและ understated เพื่อมุ่งเน้นไปที่สิ่งอื่น ๆในขณะที่คนอื่น ๆเป็นแฟชั่นที่เห็นในบริบท ขี้เล่น เป็นวิธีของ expressing บุคลิกภาพ
ไม่ว่าคุณยอมรับมัน เสื้อผ้า ให้ความประทับใจครั้งแรกก่อนที่ทุกคนได้มีโอกาสแลกเปลี่ยนคำพูด ทั้งสองด้านของการสนทนามีความสามารถในการรับ หรือจะรับ บ่อยครั้งที่ผู้คนรู้สึกอึดอัดหากต้องเผชิญกับความแตกต่างที่ชัดเจน อย่างไรก็ตาม ความแตกต่างระหว่างบุคคล เป็นสารที่ให้คนอักขระ ความแตกต่างเหล่านี้ควรจะมีการเฉลิมฉลองและรักษาด้วยอุบายแทนแห้ว
มันน่าเบื่อที่จะคาดหวังให้แต่ละอื่น ๆที่จะตกอยู่ในประเภทที่เราสามารถใช้เพื่อพิมพ์ และเล่นบทเดิมๆ แต่ละอื่น ๆ ความคิดของการกำหนดเอกลักษณ์ทางเพศผ่านเสื้อผ้าลงวันที่และเข้มงวดเพื่อความก้าวหน้าของความเสมอภาค มีความงามในคู่ของผู้ชายและผู้หญิงที่นอกเหนือไปจากเพศและหมายถึงการแสดงออกของทุกคน
-
แอชลีย์ โอเว่น
การแปล กรุณารอสักครู่..
ภาษาอื่น ๆ
การสนับสนุนเครื่องมือแปลภาษา: กรีก, กันนาดา, กาลิเชียน, คลิงออน, คอร์สิกา, คาซัค, คาตาลัน, คินยารวันดา, คีร์กิซ, คุชราต, จอร์เจีย, จีน, จีนดั้งเดิม, ชวา, ชิเชวา, ซามัว, ซีบัวโน, ซุนดา, ซูลู, ญี่ปุ่น, ดัตช์, ตรวจหาภาษา, ตุรกี, ทมิฬ, ทาจิก, ทาทาร์, นอร์เวย์, บอสเนีย, บัลแกเรีย, บาสก์, ปัญจาป, ฝรั่งเศส, พาชตู, ฟริเชียน, ฟินแลนด์, ฟิลิปปินส์, ภาษาอินโดนีเซี, มองโกเลีย, มัลทีส, มาซีโดเนีย, มาราฐี, มาลากาซี, มาลายาลัม, มาเลย์, ม้ง, ยิดดิช, ยูเครน, รัสเซีย, ละติน, ลักเซมเบิร์ก, ลัตเวีย, ลาว, ลิทัวเนีย, สวาฮิลี, สวีเดน, สิงหล, สินธี, สเปน, สโลวัก, สโลวีเนีย, อังกฤษ, อัมฮาริก, อาร์เซอร์ไบจัน, อาร์เมเนีย, อาหรับ, อิกโบ, อิตาลี, อุยกูร์, อุสเบกิสถาน, อูรดู, ฮังการี, ฮัวซา, ฮาวาย, ฮินดี, ฮีบรู, เกลิกสกอต, เกาหลี, เขมร, เคิร์ด, เช็ก, เซอร์เบียน, เซโซโท, เดนมาร์ก, เตลูกู, เติร์กเมน, เนปาล, เบงกอล, เบลารุส, เปอร์เซีย, เมารี, เมียนมา (พม่า), เยอรมัน, เวลส์, เวียดนาม, เอสเปอแรนโต, เอสโทเนีย, เฮติครีโอล, แอฟริกา, แอลเบเนีย, โคซา, โครเอเชีย, โชนา, โซมาลี, โปรตุเกส, โปแลนด์, โยรูบา, โรมาเนีย, โอเดีย (โอริยา), ไทย, ไอซ์แลนด์, ไอร์แลนด์, การแปลภาษา.
- เพราะว่าเครื่องไม่สามารถทำทำงานได้
- wrought-iron
- minerals.
- รับบัตรเครดิตไหม
- เราจะพบกันในวันที่20
- น้ำเชียวโซดา
- วิจารณรงค์
- แล้วคุณมาทำอะไรที่นี่
- เลขใบสำคัญ
- ฉันเลิกกินเหล้าแล้ว
- ความทารุณของสงครามและโรคภัย ตลอดจนการขาด
- Do you think a lot about
- สตรีให้นมบุตร
- แสดงความยินดีบัณฑิตใหม่
- previously
- แก้ลมบำรุงหัวใจ แก้ลมวิงเวียน หน้ามืด จุ
- 新しい年になり最初のスピーチになります
- น้ำผึ้งมีรสขม
- ผมลืมรหัสผ่าน
- สิ่งแปลกปลอมในเครื่อง
- keep in mind
- I confirm Pi 2015-01-08 excel file only.
- To took
- Are you a fitness fan or a couch potato
