This research examined the current

This research examined the current state of Thailand's apparel industry and investigated the factors relevant to sustaining its competitive advantages in a global market. To our knowledge, this paper is one of the first to provide insights into the competitive advantage of the country's apparel industry. Analyses of primary and secondary data established the existence of the four determinants necessary for competitive advantage: factor conditions; demand conditions; related and supported industries; and firms' strategy, structure, and rivalry. These factors are central to Porter's (1990) Theory of Competitive Advantage of Nations and support the industry's competitiveness. It can therefore be concluded that the potential for its continued success in the global arena is positive.

Thailand possesses sufficient “factor conditions” related to the country's natural and human resources, which are necessary to enhance the country's competitive advantage in the apparel industry. Particularly, the generalized factor of unskilled and semiskilled rural workers can be transformed to skilled and educated workers through appropriate and rigorous training without having to relocate them to urban areas where the majority of apparel companies are located (i.e. Bangkok, Nonthaburi, and Samutsakorn). The government‐supported OTOP project is just one example of this educational approach. In addition, Thailand's infrastructure – its transportation, technology, and telecommunication – is strong compared to neighboring countries like Vietnam and Cambodia. As such, global apparel buyers sourcing from Thailand can expect efficient lead times and on‐time shipments (Kunz and Garner, 2007).

Westernization and the country's economic development have impacted the “demand conditions” factor of Thai market, resulting in a high level of consumer sophistication and demand for product diversification within the domestic market. Thai consumers are not only price conscious, but also value conscious as well as variety seeking when it comes to apparel shopping (Watchravesringkan et al., 2008).

Turning raw textiles into garments that can serve multiple functions has become important in the Thai market. Global warming concerns have received considerable attention among Thai consumers, pointing to the likelihood that apparel firms will continue to use natural fibers such as cotton for apparel products (TTIS Textile Digest, 2008). Finally, creating apparel brands that reflect a national “Thai‐dentity” could become an innovative way of ensuring Thailand's competitive advantage.

Thailand's related supporting industries assist apparel businesses in international competitiveness. The presence of interdependent economic agents that support the Thai apparel industry creates synergy effects that result in innovation. The willingness of one industry (e.g. apparel manufacturing) to cooperate with other industries (e.g. fabric producers) to develop and implement innovative ideas could become a new source of competitive advantage for the Thai industry. Research and development‐related institutions (such as the Thailand Textile Institute and universities) should cooperate closely with private sector textile and apparel enterprises and engage in activities like technology transfer and innovation diffusion to reinforce Thailand's competitive advantage.

Fierce global and local competition in the apparel industry has altered the strategy and structure of Thai apparel firms. Many have adopted agility as a strategic approach in response to unforeseen apparel market demands. A cluster network initiative sponsored by the Thai government, has proven to be beneficial to the industry, resulting in lower production costs, a high degree of productivity, and continuous innovation. Consequently, Thai apparel companies can transform themselves; from engaging in the simplest production operations (OEM), to more complex operations involving design and manufacture (ODM), to, ultimately, full‐fledged product development of their own brands (OBM). Intense domestic competition has also forced these apparel firms to constantly improve the quality and design of their products in order to maintain a competitive in the market.

This study revealed the important role of the Thai government in assisting the apparel industry to sustain its competitiveness, as supported by Porter's (1990) framework. The Thai government has long recognized the potential of the textile and apparel industry and has thus been committed to enhancing its efficiency and effectiveness by providing support through capital, knowledge resources, and infrastructure. The government has revisited the possibility of launching the Bangkok Fashion City Project as a means to promote Thai apparel industry domestically and internationally, and has provided capital investment to boost research and development through the Thailand textile Institute, which will improve the quality of export goods and develop new products (e.g. functional and technical textiles). In addition, the government has foreseen the importance of marketing and entrepreneurial knowledge, therefore, educational seminars are provided to private enterprises to enhance their marketing (e.g. branding) and entrepreneurial knowledge so that the industry can move from being predominantly OEM focused to more OBM driven.

Despite the competitive advantages of the Thai apparel industry and continuous support from the government, the industry should be aware of new international commercial laws related to regulations of chemicals and their safe use in fabrics and apparel exported to EU markets (Registration, Evaluation, Authorization and Restriction of Chemical Substances, or REACH) and the US market (The Consumer Product Safety Improvement Act of 2008 or CPSIA). An ongoing project using traditional Thai herbs on fabric through a “microencapsulation technology” process (e.g. the use of lemon grass to prevent fungus) instead of traditional pesticides is an example of an innovative way of complying with new guidelines. Also, such projects may offer Thailand a competitive advantage among the environmentally conscious Western consumers. This, in turn, may help the Thai companies to gain effective access to the US and EU market.

In sum, regardless of fierce competition in the global apparel market, application of Porter's (1990) Theory of Competitive Advantage of Nations to the Thai apparel industry illustrates that, even despite rising production costs, the industry can remain globally competitive with continued support from the government. Porter's “diamonds” (i.e. determinants) suggest that competitive rivalry and capable business management can help Thailand's apparel industry develop new skills and resources to sustain its competitive advantage. These diamonds show how, by creating favorable conditions, Thailand can remain competitive in the global apparel industry for many years to come.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

งานวิจัยนี้อุตสาหกรรมเครื่องนุ่งห่มในปัจจุบันสถานะของไทยตรวจสอบ และตรวจสอบปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับเสริมความเปรียบในการแข่งขันในตลาดโลก ความรู้ของเรา กระดาษนี้เป็นครั้งแรกให้ลึกได้เปรียบเชิงแข่งขันของอุตสาหกรรมเครื่องนุ่งห่มของประเทศ วิเคราะห์ข้อมูลหลัก และรองสร้างการดำรงอยู่ของดีเทอร์มิแนนต์สี่ที่จำเป็นสำหรับการได้เปรียบเชิงแข่งขัน: ปัจจัยเงื่อนไข เงื่อนไขความต้องการ อุตสาหกรรมที่เกี่ยวข้อง และสนับสนุน และของบริษัทกลยุทธ์ โครงสร้าง และการแข่งขัน ปัจจัยเหล่านี้เป็นศูนย์กลางของกระเป๋า (1990) ทฤษฎีความได้เปรียบการแข่งขันของประเทศ และสนับสนุนการแข่งขันของอุตสาหกรรม มันสามารถดังนั้นจึงสรุปได้ว่า โอกาสที่ประสบความสำเร็จอย่างต่อเนื่องในเวทีสากลบวกประเทศไทยมีเพียงพอ "ปัจจัยเงื่อนไข" เกี่ยวข้องกับธรรมชาติของประเทศและทรัพยากรมนุษย์ ซึ่งจำเป็นต้องเพิ่มประสิทธิภาพของการได้เปรียบเชิงแข่งขันในอุตสาหกรรมเครื่องนุ่งห่ม โดยเฉพาะ สามารถแปลงให้แรงงานมีฝีมือ และศึกษาผ่านการฝึกอบรมที่เหมาะสม และอย่างเข้มงวดตัวเมจแบบทั่วไปของแรงงานชนบทที่ไร้ฝีมือ และ semiskilled โดยไม่ต้องย้ายพวกเขาไปเมืองพื้นที่ส่วนใหญ่ของบริษัทเครื่องนุ่งห่มที่อยู่ (เช่นกรุงเทพ นนทบุรี และสมุทรสาคร) โครงการ OTOP government‐supported เป็นตัวอย่างหนึ่งของวิธีการศึกษานี้ นอกจากนี้ โครงสร้างพื้นฐานของประเทศไทย –การขนส่ง เทคโนโลยี และโทรคมนาคม – ได้แข็งแกร่งเมื่อเทียบกับประเทศเพื่อนบ้านเช่นเวียดนามและกัมพูชา เช่น ซื้อเสื้อผ้าทั่วโลกศูนย์รวมสินค้าจากไทยสามารถคาดว่าเวลารอคอยสินค้าที่มีประสิทธิภาพและการจัดส่ง on‐time (Kunz และการ์เนอร์ 2007)Westernization และพัฒนาเศรษฐกิจของประเทศมีผลกระทบปัจจัย "ความต้องการเงื่อนไข" ของตลาดในประเทศไทย ในระดับสูงของความซับซ้อนของผู้บริโภคและความต้องการผลิตภัณฑ์วิสาหกิจภายในประเทศต่อ ผู้บริโภคชาวไทยจะไม่ใส่ ใจราคา แต่ยังค่าสติ ตลอดจนหลากหลายไม่เมื่อมันมาถึงเครื่องแต่งกายช้อปปิ้ง (Watchravesringkan et al., 2008)เปลี่ยนวัตถุดิบสิ่งทอเป็นเสื้อผ้าที่สามารถให้บริการหลากหลายได้กลายเป็นสิ่งสำคัญในตลาดไทย โลกร้อนกังวลได้รับความสนใจมากในหมู่ผู้บริโภคชาวไทย ชี้โอกาสเครื่องนุ่งห่มที่บริษัทจะยังคงใช้เส้นใยธรรมชาติเช่นผ้าฝ้ายแต่ง (โดยสิ่งทอแยกย่อย 2008) สุดท้าย การสร้างแบรนด์เสื้อผ้าที่สะท้อนถึง "Thai‐dentity" แห่งชาติอาจเป็น วิธีเป็นนวัตกรรมใหม่ของเด่นของประเทศไทยเปรียบของไทยที่เกี่ยวข้องกับอุตสาหกรรมสนับสนุนช่วยธุรกิจเครื่องนุ่งห่มในการแข่งขันนานาชาติ ของตัวแทนทางเศรษฐกิจจัดที่สนับสนุนอุตสาหกรรมเครื่องนุ่งห่มไทยสร้างลักษณะพิเศษ synergy ที่ส่งผลให้เกิดนวัตกรรม ความตั้งใจของอุตสาหกรรมหนึ่ง (เช่นเครื่องนุ่งห่มผลิต) จะร่วมมือกับ อุตสาหกรรมอื่น ๆ (เช่นผลิตผ้า) การพัฒนา และใช้ความคิดสร้างสรรค์สามารถเป็น แหล่งใหม่ของการได้เปรียบเชิงแข่งขันในอุตสาหกรรมไทยได้ สถาบันวิจัยและ development‐related (เช่นสิ่งทอ สถาบันและมหาวิทยาลัย) ควรร่วมมือกับบริษัทสิ่งทอและเครื่องนุ่งห่มภาคเอกชนอย่างใกล้ชิด และมีส่วนร่วมในกิจกรรมเช่นแพร่โอนและนวัตกรรมเทคโนโลยีเพื่อเสริมสร้างการได้เปรียบเชิงแข่งขันของประเทศไทยแข่งขันรุนแรงทั่วโลก และในประเทศในอุตสาหกรรมเครื่องนุ่งห่มมีการเปลี่ยนแปลงกลยุทธ์และโครงสร้างของบริษัทเครื่องนุ่งห่มไทย หลายคนได้นำความคล่องตัวเป็นวิธีการเชิงกลยุทธ์ในการตอบสนองความต้องการของตลาดเครื่องแต่งกายที่ไม่คาดฝัน คิดริเริ่มเครือข่ายคลัสเตอร์ที่สนับสนุน โดยรัฐบาลไทย ได้พิสูจน์ให้เป็นประโยชน์ต่ออุตสาหกรรมในต้นทุนการผลิตต่ำ ผลิต และนวัตกรรมอย่างต่อเนื่องระดับสูง ดังนั้น เครื่องนุ่งห่มไทยบริษัทสามารถแปลงตัวเอง จากเสน่ห์ในการดำเนินงานการผลิตที่ง่ายที่สุด (OEM), การดำเนินงานซับซ้อนที่เกี่ยวข้องกับการออกแบบและผลิต (ODM), กับ สุด full‐fledged พัฒนาแบรนด์ของตนเอง (OBM) แข่งขันรุนแรงภายในประเทศยังมีบังคับให้บริษัทเครื่องนุ่งห่มเหล่านี้เพื่อปรับปรุงคุณภาพและการออกแบบผลิตภัณฑ์ของตนเพื่อรักษาการแข่งขันในตลาดอย่างต่อเนื่องการศึกษานี้เปิดเผยบทบาทสำคัญของรัฐบาลในการให้ความช่วยเหลืออุตสาหกรรมเครื่องนุ่งห่มเพื่อให้ความสามารถในการแข่งขัน ได้รับการสนับสนุนตามกรอบ (1990) ของกระเป๋า รัฐบาลไทยจึงได้รู้จักศักยภาพของอุตสาหกรรมสิ่งทอและเครื่องนุ่งห่ม และได้มุ่งมั่นทำเพื่อเพิ่มความประสิทธิภาพและประสิทธิผลโดยให้การสนับสนุนเงินทุน ความรู้ทรัพยากร และโครงสร้างพื้นฐาน รัฐบาลมีความเป็นไปได้ของการเปิดตัวโครงการเมืองแฟชั่นกรุงเทพมหานครเพื่อส่งเสริมอุตสาหกรรมเครื่องนุ่งห่มไทยในประเทศ และต่างประเทศ revisited และได้ให้ทุนส่งเสริมงานวิจัย และพัฒนาผ่านสิ่งทอไทยสถาบัน ที่จะพัฒนาคุณภาพของการส่งออกสินค้า และพัฒนาผลิตภัณฑ์ใหม่ (เช่นทำงาน และเทคนิคสิ่งทอ) นอกจากนี้ รัฐบาลมี foreseen ความสำคัญของความรู้ทางการตลาด และผู้ประกอบการ ดังนั้น สัมมนาศึกษามีความรู้ผู้ประกอบการและวิสาหกิจเอกชนเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการตลาดของพวกเขา (เช่นตราสินค้า) เพื่อให้อุตสาหกรรมสามารถย้ายจากการเป็น OEM ที่เน้นการ OBM มากกว่าขับแม้ มีเปรียบในการแข่งขันของอุตสาหกรรมเครื่องนุ่งห่มไทยและสนับสนุนอย่างต่อเนื่องจากรัฐบาล อุตสาหกรรมควรทราบของนานาชาติพาณิชย์กฎหมายใหม่ที่เกี่ยวข้องกับกฎระเบียบของสารเคมีและใช้เซฟในผ้าและเครื่องนุ่งห่มที่ส่งออกไปยังตลาด EU (ลงทะเบียน ประเมิน การตรวจสอบ และข้อจำกัดของ สารเคมี หรือถึง) และตลาดสหรัฐ (ผู้บริโภคผลิตภัณฑ์ความปลอดภัยปรับปรุงพระราชบัญญัติ 2008 หรือ CPSIA) โครงการอย่างต่อเนื่องมีการใช้สมุนไพรแบบดั้งเดิมบนผ้าโดยใช้กระบวนการ "microencapsulation เทคโนโลยี" (เช่นการใช้ตะไคร้เพื่อป้องกันเชื้อรา) แทนยาฆ่าแมลงแบบดั้งเดิมเป็นตัวอย่างของวิธีเป็นนวัตกรรมใหม่ของการปฏิบัติตามแนวทางใหม่ โครงการดังกล่าวอาจมีไทยได้เปรียบเชิงแข่งขันในหมู่ผู้บริโภคตะวันตกมิตรกัน นี้ จะ อาจช่วยบริษัทไทยเข้าตลาดสหรัฐฯ และสหภาพยุโรปมีผลบังคับใช้ในผล โดยไม่คำนึงถึงการแข่งขันที่รุนแรงในตลาดเสื้อผ้าระดับโลก การประยุกต์ทฤษฎีของกระเป๋า (1990) เปรียบประเทศอุตสาหกรรมเครื่องนุ่งห่มไทยแสดงว่า แม้ มีต้นทุนการผลิตเพิ่มขึ้น อุตสาหกรรมสามารถแข่งขันทั่วโลก ด้วยการสนับสนุนอย่างต่อเนื่องจากรัฐบาล กระเป๋าของ "เพชร" (เช่นดีเทอร์มิแนนต์) แนะนำว่า เริ่มแข่งขันและการจัดการธุรกิจที่สามารถจะช่วยอุตสาหกรรมเครื่องนุ่งห่มของไทยพัฒนาทักษะใหม่และทรัพยากรเพื่อรักษาความได้เปรียบเชิงแข่งขัน เพชรเหล่านี้แสดงวิธี โดยการสร้างเงื่อนไขที่ดี ไทยสามารถแข่งขันในอุตสาหกรรมเครื่องนุ่งห่มทั่วโลกมาหลายปี

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

งานวิจัยนี้ได้รับการตรวจสอบสถานะปัจจุบันของอุตสาหกรรมสิ่งทอของไทยและการตรวจสอบปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับความยั่งยืนเปรียบในการแข่งขันในตลาดโลก ความรู้ของเรากระดาษนี้เป็นหนึ่งในคนแรกที่ให้ข้อมูลเชิงลึกในความได้เปรียบในการแข่งขันของอุตสาหกรรมสิ่งทอของประเทศ การวิเคราะห์ข้อมูลหลักและรองที่จัดตั้งขึ้นดำรงอยู่ของปัจจัยสี่ที่จำเป็นสำหรับการเปรียบในการแข่งขัน: เงื่อนไขปัจจัย; เงื่อนไขความต้องการ; อุตสาหกรรมที่เกี่ยวข้องและสนับสนุน; และกลยุทธ์ บริษัท 'โครงสร้างและการแข่งขัน ปัจจัยเหล่านี้เป็นศูนย์กลางในการพอร์เตอร์ (1990) ทฤษฎีเปรียบในการแข่งขันของชาติและสนับสนุนศักยภาพในการแข่งขันของอุตสาหกรรม ดังนั้นจึงสามารถสรุปได้ว่ามีศักยภาพในการประสบความสำเร็จอย่างต่อเนื่องในเวทีระดับโลกที่เป็นบวก. ประเทศไทยมีเพียงพอ "เงื่อนไขปัจจัย" ที่เกี่ยวกับประเทศทรัพยากรธรรมชาติและมนุษย์ซึ่งเป็นสิ่งจำเป็นที่จะช่วยเพิ่มความสามารถในการแข่งขันของประเทศในอุตสาหกรรมสิ่งทอ โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่ทั่วไปปัจจัยที่ไร้ฝีมือและ semiskilled ชนบทแรงงานสามารถเปลี่ยนที่จะมีทักษะและการศึกษาคนงานผ่านทางที่เหมาะสมและเข้มงวดการฝึกอบรมโดยไม่ต้องขนย้ายพวกเขาไปยังเมืองพื้นที่ที่ส่วนใหญ่ของเครื่องแต่งกาย บริษัท ตั้งอยู่ (เช่นกรุงเทพฯนนทบุรีและสมุทรสาคร). รัฐบาลสนับสนุนโครงการ OTOP เป็นเพียงตัวอย่างหนึ่งของวิธีการศึกษานี้ นอกจากนี้โครงสร้างพื้นฐานของประเทศไทย - การขนส่ง, เทคโนโลยีและการสื่อสารโทรคมนาคม - มีความแข็งแกร่งเมื่อเทียบกับประเทศเพื่อนบ้านเช่นเวียดนามและกัมพูชา เช่นผู้ซื้อเครื่องแต่งกายระดับโลกที่จัดหาจากประเทศไทยสามารถคาดหวังเวลานำที่มีประสิทธิภาพและการจัดส่งที่ตรงเวลา (Kunz และการ์เนอร์, 2007). ตะวันตกและการพัฒนาทางเศรษฐกิจของประเทศได้รับผลกระทบ "เงื่อนไขความต้องการ" ปัจจัยจากตลาดหุ้นไทยที่มีผลในระดับสูง ของความซับซ้อนของผู้บริโภคและความต้องการสำหรับการกระจายสินค้าภายในตลาดภายในประเทศ ผู้บริโภคชาวไทยที่ไม่เพียง แต่ราคามีสติ แต่ยังมีค่าสติเช่นเดียวกับความหลากหลายที่กำลังมองหาเมื่อมันมาถึงการช้อปปิ้งเครื่องแต่งกาย (Watchravesringkan et al., 2008). การเปิดสิ่งทอดิบให้เป็นเสื้อผ้าที่สามารถใช้ฟังก์ชั่นหลาย ๆ กลายเป็นสิ่งสำคัญในตลาดไทย ความกังวลเกี่ยวกับภาวะโลกร้อนได้รับความสนใจอย่างมากในหมู่ผู้บริโภคชาวไทยชี้ไปที่ความเป็นไปได้ว่า บริษัท เครื่องแต่งกายที่จะยังคงใช้เส้นใยธรรมชาติเช่นผ้าฝ้ายสำหรับผลิตภัณฑ์เครื่องแต่งกาย (TTIS Textile Digest, 2008) ในที่สุดการสร้างแบรนด์เครื่องแต่งกายที่สะท้อนให้เห็นถึงชาติ "ไทย dentity" อาจจะกลายเป็นวิธีใหม่ในการสร้างความมั่นใจเปรียบในการแข่งขันของประเทศไทย. อุตสาหกรรมที่เกี่ยวข้องสนับสนุนของไทยช่วยให้ธุรกิจเครื่องแต่งกายในการแข่งขันระหว่างประเทศ การปรากฏตัวของตัวแทนทางเศรษฐกิจที่พึ่งพาการสนับสนุนอุตสาหกรรมเครื่องนุ่งห่มไทยจะสร้างผลกระทบต่อการทำงานร่วมกันที่มีผลในการสร้างสรรค์นวัตกรรม ความตั้งใจของหนึ่งในอุตสาหกรรม (เช่นการผลิตเครื่องแต่งกาย) ให้ความร่วมมือกับอุตสาหกรรมอื่น ๆ (เช่นการผลิตผ้า) การพัฒนาและใช้ความคิดสร้างสรรค์อาจจะกลายเป็นแหล่งใหม่ของเปรียบในการแข่งขันของอุตสาหกรรมไทย การวิจัยและสถาบันการพัฒนาที่เกี่ยวข้อง (เช่นอุตสาหกรรมสิ่งทอสถาบันและมหาวิทยาลัย) ควรให้ความร่วมมืออย่างใกล้ชิดกับภาคเอกชนสิ่งทอและเครื่องประกอบการแต่งกายและมีส่วนร่วมในกิจกรรมต่าง ๆ เช่นการถ่ายทอดเทคโนโลยีและการกระจายนวัตกรรมเพื่อเสริมสร้างความสามารถในการแข่งขันของประเทศไทย. การแข่งขันที่รุนแรงในระดับโลกและท้องถิ่นในเครื่องแต่งกาย อุตสาหกรรมมีการเปลี่ยนแปลงกลยุทธ์และโครงสร้างของ บริษัท เครื่องแต่งกายไทย หลายคนได้นำความคล่องตัวเป็นวิธีการเชิงกลยุทธ์ในการตอบสนองความต้องการของตลาดเครื่องแต่งกายที่ไม่คาดฝัน ความคิดริเริ่มเครือข่ายคลัสเตอร์การสนับสนุนจากรัฐบาลไทยได้พิสูจน์ให้เป็นประโยชน์ต่ออุตสาหกรรมส่งผลให้ต้นทุนการผลิตที่ต่ำกว่าระดับสูงของการผลิตและนวัตกรรมอย่างต่อเนื่อง ดังนั้นไทย บริษัท เครื่องแต่งกายที่สามารถแปลงตัวเอง; จากการมีส่วนร่วมในการดำเนินงานที่ง่ายผลิต (OEM) เพื่อการดำเนินงานที่ซับซ้อนมากขึ้นที่เกี่ยวข้องกับการออกแบบและการผลิต (ODM) เพื่อในที่สุดการพัฒนาผลิตภัณฑ์ที่เต็มเปี่ยมของแบรนด์ของตัวเอง (OBM) การแข่งขันในประเทศที่รุนแรงนอกจากนี้ยังมีการบังคับให้ บริษัท เครื่องแต่งกายเหล่านี้อย่างต่อเนื่องเพื่อปรับปรุงคุณภาพและการออกแบบผลิตภัณฑ์ของพวกเขาเพื่อที่จะรักษาแข่งขันในตลาด. การศึกษาครั้งนี้เผยให้เห็นถึงบทบาทที่สำคัญของรัฐบาลไทยในการช่วยเหลืออุตสาหกรรมสิ่งทอที่จะรักษาศักยภาพในการแข่งขันของตนเช่น สนับสนุนโดยพอร์เตอร์ (1990) กรอบ รัฐบาลไทยได้รับการยอมรับยาวที่มีศักยภาพของอุตสาหกรรมสิ่งทอและเครื่องแต่งกายและได้รับการจึงมุ่งมั่นที่จะเพิ่มประสิทธิภาพและประสิทธิผลโดยให้การสนับสนุนผ่านทุนทรัพยากรความรู้และโครงสร้างพื้นฐาน รัฐบาลได้มาเยือนเป็นไปได้ของการเปิดตัวในกรุงเทพฯโครงการเมืองแฟชั่นเป็นวิธีการส่งเสริมอุตสาหกรรมสิ่งทอไทยในประเทศและต่างประเทศและได้จัดให้มีการลงทุนเพื่อเพิ่มการวิจัยและพัฒนาผ่านประเทศไทยสิ่งทอสถาบันซึ่งจะปรับปรุงคุณภาพของสินค้าส่งออกและ การพัฒนาผลิตภัณฑ์ใหม่ (เช่นสิ่งทอทำงานและเทคนิค) นอกจากนี้รัฐบาลได้เล็งเห็นความสำคัญของการตลาดและความรู้ผู้ประกอบการดังนั้นการสัมมนาการศึกษาให้แก่ผู้ประกอบการภาคเอกชนเพื่อเพิ่มการตลาดของพวกเขา (เช่นการสร้างตราสินค้า) และความรู้ของผู้ประกอบการเพื่อให้อุตสาหกรรมสามารถย้ายจากการถูกเด่น OEM มุ่งเน้นให้มากขึ้น OBM ขับเคลื่อน . แม้จะมีข้อได้เปรียบในการแข่งขันของอุตสาหกรรมสิ่งทอไทยและสนับสนุนอย่างต่อเนื่องจากรัฐบาลอุตสาหกรรมควรจะตระหนักถึงกฎหมายการค้าระหว่างประเทศใหม่ที่เกี่ยวข้องกับกฎระเบียบของสารเคมีและการใช้งานที่ปลอดภัยของพวกเขาในผ้าและเครื่องแต่งกายที่ส่งออกไปยังตลาดสหภาพยุโรป (การลงทะเบียน, การประเมินผลการอนุมัติ และข้อ จำกัด ของสารเคมีหรือ REACH) และตลาดสหรัฐ (พระราชบัญญัติการปรับปรุงความปลอดภัยสินค้าอุปโภคบริโภคของปี 2008 หรือ CPSIA) เป็นโครงการต่อเนื่องโดยใช้สมุนไพรไทยแบบดั้งเดิมบนผ้าผ่านเทคโนโลยี "ไมโคร" กระบวนการ (เช่นการใช้ตะไคร้เพื่อป้องกันเชื้อรา) แทนสารกำจัดศัตรูพืชแบบดั้งเดิมเป็นตัวอย่างของวิธีใหม่ของการปฏิบัติตามแนวทางใหม่ นอกจากนี้โครงการดังกล่าวอาจมีประเทศไทยเปรียบในการแข่งขันในหมู่ผู้บริโภคที่ใส่ใจต่อสิ่งแวดล้อมตะวันตก ซึ่งในที่สุดก็อาจจะช่วยให้ บริษัท ของไทยที่จะได้รับการเข้าถึงที่มีประสิทธิภาพในตลาดสหรัฐและสหภาพยุโรป. สรุปโดยไม่คำนึงถึงการแข่งขันที่รุนแรงในตลาดเครื่องแต่งกายระดับโลกแอพลิเคชันของพอร์เตอร์ (1990) ทฤษฎีเปรียบในการแข่งขันของชาติให้กับเครื่องแต่งกายไทย อุตสาหกรรมแสดงให้เห็นว่าแม้แม้จะมีต้นทุนการผลิตที่เพิ่มขึ้นของอุตสาหกรรมจะยังคงอยู่ในการแข่งขันในระดับโลกอย่างต่อเนื่องด้วยการสนับสนุนจากรัฐบาล พอร์เตอร์ "เพชร" (ปัจจัย IE) ชี้ให้เห็นว่าการแข่งขันในการแข่งขันและการจัดการธุรกิจที่มีความสามารถจะช่วยให้อุตสาหกรรมสิ่งทอของไทยพัฒนาทักษะใหม่และทรัพยากรที่จะรักษาความได้เปรียบในการแข่งขัน เพชรเหล่านี้แสดงให้เห็นว่าโดยการสร้างเงื่อนไขที่ดีของประเทศไทยจะยังคงอยู่ในการแข่งขันในอุตสาหกรรมสิ่งทอทั่วโลกเป็นเวลาหลายปีที่จะมา

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

งานวิจัยนี้ศึกษาสถานะปัจจุบันของอุตสาหกรรมเครื่องนุ่งห่มไทย และศึกษาปัจจัย ที่เกี่ยวข้อง เพื่อรักษาความได้เปรียบในการแข่งขันในตลาดโลก ความรู้ , กระดาษนี้เป็นหนึ่งในครั้งแรกที่จะให้ข้อมูลเชิงลึกในความได้เปรียบในการแข่งขันของอุตสาหกรรมสิ่งทอของประเทศวิเคราะห์จากข้อมูลปฐมภูมิและทุติยภูมิที่ก่อตั้งอยู่ 4 ปัจจัยจำเป็นเพื่อความได้เปรียบในการแข่งขัน : เงื่อนไขปัจจัยเงื่อนไข ; ความต้องการ ; อุตสาหกรรมที่เกี่ยวข้องและสนับสนุน และของ บริษัท กลยุทธ์ โครงสร้างและคู่แข่ง . ปัจจัยเหล่านี้มีศูนย์กลางของพอร์เตอร์ ( 1990 ) ทฤษฎีความได้เปรียบเชิงแข่งขันของประเทศ และสนับสนุนความสามารถในการแข่งขันของอุตสาหกรรมมันจึงสามารถสรุปได้ว่า ศักยภาพสำหรับความสำเร็จอย่างต่อเนื่องในเวทีโลกเป็นบวก

ไทยครบถ้วนเพียงพอ " ปัจจัยเงื่อนไขที่เกี่ยวข้องกับธรรมชาติ และทรัพยากรมนุษย์ของประเทศ ซึ่งเป็นสิ่งที่จำเป็นเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพของประเทศที่เปรียบในการแข่งขันในอุตสาหกรรมเครื่องนุ่งห่ม โดยเฉพาะอย่างยิ่งปัจจัยทั่วไปของแรงงานไร้ฝีมือและแรงงานในชนบท semiskilled สามารถแปลงทักษะและการศึกษาที่เหมาะสมและพนักงานผ่านการฝึกอบรมอย่างเข้มงวดโดยไม่ต้องย้ายพวกเขาไปยังพื้นที่ที่ส่วนใหญ่ของ บริษัท เสื้อผ้าอยู่ ( เช่น กรุงเทพฯ นนทบุรี และสมุทรสาคร ) รัฐบาล‐การสนับสนุนโครงการ OTOP เป็นเพียงตัวอย่างหนึ่งของวิธีการนี้การศึกษานอกจากนี้ ไทยและโครงสร้างพื้นฐานของการขนส่ง เทคโนโลยีสารสนเทศ และโทรคมนาคม และแข็งแรงเมื่อเทียบกับประเทศเพื่อนบ้าน เช่น เวียดนาม และกัมพูชา เช่น ซื้อเครื่องนุ่งห่ม Global Sourcing จากประเทศไทยสามารถคาดหวังประสิทธิภาพในการขนส่งตะกั่วครั้งและเวลา‐ ( คันส์และ garner , 2007 ) .

ตะวันตก และการพัฒนาเศรษฐกิจของประเทศได้รับผลกระทบ " ปัจจัยเงื่อนไข " ความต้องการของตลาดไทย ส่งผลให้ระดับของความซับซ้อนของผู้บริโภคและความต้องการกระจายสินค้าในตลาดภายในประเทศ ผู้บริโภคชาวไทยจะไม่เพียง แต่ราคาที่พึงพอใจ แต่ยังมีค่าสติรวมทั้งความหลากหลายมองหาเมื่อมันมาถึงการซื้อเสื้อผ้า ( watchravesringkan et al . ,2008 ) .

เปลี่ยนสิ่งทอดิบเป็นเสื้อผ้าที่สามารถใช้ฟังก์ชันต่างๆได้กลายเป็นสิ่งสำคัญในตลาดไทย เกี่ยวกับภาวะโลกร้อนได้รับความสนใจมากในหมู่ผู้บริโภคชาวไทย ชี้ถึงโอกาสที่ บริษัท เครื่องแต่งกายจะใช้เส้นใยจากธรรมชาติ เช่น ผ้าฝ้าย ผลิตภัณฑ์เครื่องนุ่งห่ม ( ย่อย , สิ่งทอ ttis 2008 ) ในที่สุดการสร้างแบรนด์เสื้อผ้าที่สะท้อน " ชาติไทย‐ dentity " อาจเป็นวิธีใหม่เพื่อสร้างความได้เปรียบในการแข่งขันของประเทศไทย .

ของประเทศไทยที่เกี่ยวข้องอุตสาหกรรมสนับสนุนช่วยเหลือเครื่องแต่งกายธุรกิจในการแข่งขันระหว่างประเทศ . การพึ่งพากันทางเศรษฐกิจตัวแทนที่สนับสนุนอุตสาหกรรมสิ่งทอสร้าง Synergy ผลกระทบที่ส่งผลให้นวัตกรรมความเต็มใจของอุตสาหกรรม ( การผลิตเครื่องนุ่งห่มเช่น ) เพื่อร่วมมือกับอุตสาหกรรมอื่น ๆ ( เช่นผู้ผลิตผ้า ) เพื่อพัฒนาและใช้นวัตกรรมความคิด อาจจะกลายเป็นแหล่งที่มาของความได้เปรียบในการแข่งขันให้กับอุตสาหกรรมไทย