To improve standardization of inhal

To improve standardization of inhalation provocation tests, two tests utilizing intermittent and continuous inhalation of methacholine aerosol were compared in five normal and ten asthmatic patients. During the intermittent inhalation test, methacholine aerosols with stepwise incremental concentrations were inhaled during tidal breathing for two minutes with a following 5-minute pause interval. Specific airway conductance (SGaw) and respiratory resistance (Rrs) were measured one-half, one and one-half, and five minutes after the end of each inhalation period. Specific airway conductance and Rrs were measured with the panting and forced oscillation methods, respectively. During the continuous inhalation test, the same stepwise incremental concentrations of methacholine aerosol were inhaled during tidal breathing for two minutes without a pause while Rrs was continuously measured. The cumulative dose of methacholine required to reduce SGaw by 35% of the baseline value (PD35 SGaw) during the intermittent inhalation test was significantly correlated with the cumulative methacholine dose required to reduce Grs (= 1/Rrs) by 35% of the baseline value during the continuous inhalation test (PD35 Grs) (r = .98). There was also a significant correlation between the slopes of the intermittent inhalation test and continuous inhalation test curves (r = .80). The results indicate that methacholine provocation can be measured as reliably using a simple continuous inhalation method as by a more complex intermittent one.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เพื่อปรับปรุงมาตรฐานของการทดสอบ provocation ดม ทดสอบสองใช้ดมอย่างต่อเนื่อง และไม่ต่อเนื่องของขวด methacholine ถูกเปรียบเทียบในห้าปกติและผู้ป่วยหอบหืด 10 ในระหว่างการทดสอบดมไม่ต่อเนื่อง methacholine โรงกับ stepwise เพิ่มความเข้มข้นช่วยในระหว่างหายใจบ่าสองนาทีมีช่วงหยุด 5 นาทีต่อไปนี้ ต้านทานเฉพาะสินค้า (SGaw) และความต้านทานทางเดินหายใจ (Rrs) ที่วัดครึ่งหนึ่ง ครึ่ง และหนึ่งและห้านาทีหลังจากการสิ้นสุดของรอบระยะเวลาแต่ละดม ต้านทานเฉพาะสินค้าและ Rrs ถูกวัด ด้วย panting และบังคับวิธีการสั่น ตามลำดับ ในระหว่างการทดสอบดมอย่างต่อเนื่อง ที่เดียว stepwise เพิ่มความเข้มข้นของขวด methacholine ได้ช่วยในระหว่างหายใจบ่าสองนาทีไม่มีหยุดชั่วคราวขณะ Rrs ถูกวัดอย่างต่อเนื่อง ปริมาณสะสมของ methacholine ที่ต้องลด SGaw โดย 35% ของค่าพื้นฐาน (PD35 SGaw) ในระหว่างการทดสอบดมไม่ต่อเนื่องได้อย่างมีนัยสำคัญ correlated กับยา methacholine สะสมต้องลด Grs (= 1/Rrs) โดย 35% ของค่าพื้นฐานในระหว่างการทดสอบดมอย่างต่อเนื่อง (PD35 Grs) (r =.98). นอกจากนี้ยังมีความสัมพันธ์อย่างมีนัยสำคัญระหว่างลาดของทดสอบดมไม่ต่อเนื่องและเส้นโค้งต่อเนื่องดมทดสอบ (r =.80). ผลลัพธ์บ่งชี้ว่า methacholine provocation สามารถวัดได้โดยใช้วิธีการดมอย่างต่อเนื่องเป็นหนึ่งไม่ต่อเนื่องซับซ้อนโดย

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เพื่อปรับปรุงมาตรฐานของการทดสอบการยั่วยุสูดดมสองการทดสอบการใช้สูดดมเป็นระยะ ๆ และต่อเนื่องของละออง methacholine ถูกนำมาเปรียบเทียบในห้าปกติและผู้ป่วยโรคหืดสิบ ในระหว่างการทดสอบการสูดดมเนื่องละออง methacholine ที่มีความเข้มข้นที่เพิ่มขึ้นแบบขั้นตอนได้รับการสูดดมหายใจในช่วงน้ำขึ้นน้ำลงสองนาทีมีดังต่อไปนี้หยุดช่วง 5 นาที สื่อกระแสไฟฟ้าทางเดินหายใจ (Specific SGaw) และความต้านทานต่อระบบทางเดินหายใจ (Rrs) วัดครึ่งหนึ่งหนึ่งและครึ่งหนึ่งและห้านาทีหลังจากสิ้นสุดระยะเวลาการสูดดมแต่ละ สื่อกระแสไฟฟ้าทางเดินหายใจที่เฉพาะเจาะจงและ Rrs ถูกวัดกับหอบและบังคับวิธีการผันผวนตามลำดับ ในระหว่างการทดสอบการสูดดมอย่างต่อเนื่องความเข้มข้นที่เพิ่มขึ้นแบบขั้นตอนเดียวกันของละออง methacholine ถูกสูดดมหายใจในช่วงน้ำขึ้นน้ำลงสองนาทีโดยไม่ต้องหยุดการทำงานชั่วคราวในขณะที่ Rrs วัดอย่างต่อเนื่อง ปริมาณสะสมของ methacholine ที่จำเป็นในการลด SGaw 35% ของมูลค่าพื้นฐาน (PD35 SGaw) ในระหว่างการทดสอบการสูดดมเป็นระยะ ๆ มีความสัมพันธ์อย่างมีนัยสำคัญกับปริมาณ methacholine สะสมที่จำเป็นในการลด Grs (= 1 / Rrs) โดย 35% ของมูลค่าพื้นฐาน ในระหว่างการทดสอบการสูดดมอย่างต่อเนื่อง (PD35 Grs) (r = 0.98) นอกจากนี้ยังมีความสัมพันธ์ที่สำคัญระหว่างความลาดชันของการทดสอบการสูดดมเป็นระยะ ๆ และเส้นโค้งการทดสอบการสูดดมอย่างต่อเนื่อง (r = 0.80) ผลการศึกษาพบว่าการยั่วยุ methacholine สามารถวัดได้เป็นอย่างน่าเชื่อถือโดยใช้วิธีการสูดดมอย่างต่อเนื่องง่ายๆเป็นระยะ ๆ โดยที่ซับซ้อนมากขึ้นอย่างใดอย่างหนึ่ง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เพื่อพัฒนามาตรฐานของการทดสอบการสูดดม สองแบบไม่ต่อเนื่องและต่อเนื่องโดยการสูดละอองเมธาโคลีนเปรียบเทียบในห้าปกติสิบผู้ป่วยหอบหืด ในระหว่างการทดสอบสูดดมต่อเนื่อง , เมธาโคลีนละอองลอยด้วยคนเพิ่มความเข้มข้นในอากาศ สูดหายใจสองนาทีกับต่อไปนี้ช่วงหยุด 5 นาที .ระบบการบินโดยเฉพาะ ( สะกอ ) และความต้านทานทางเดินหายใจ ( rrs ) วัดครึ่งหนึ่งและครึ่งหนึ่งและห้านาทีหลังจากสิ้นสุดของแต่ละการสูดดมเป็นเวลานาน ระบบการบินที่เฉพาะเจาะจงและ rrs ถูกวัดด้วยวิธีการบังคับหอบสั่น ตามลำดับ ในระหว่างการทดสอบ การสูดดมอย่างต่อเนื่องแบบเดียวกันเพิ่มความเข้มข้นของเมธาโคลีนได้สูดดมละอองในการหายใจโดยสองนาทีโดยไม่หยุด ขณะที่ rrs ถูกวัดอย่างต่อเนื่องสะสมขนาดเมธาโคลีนและต้องลด 35 % ของมูลค่าพื้นฐาน ( pd35 สะกอ ) ในระหว่างการทดสอบสำลักเป็นพักๆ มีความสัมพันธ์กับปริมาณเมธาโคลีนสะสมต้องลด GRS ( = 1 / rrs ) โดย 35% ของมูลค่าพื้นฐานในระหว่างการทดสอบ การสูดดมอย่างต่อเนื่อง ( pd35 GRS ) ( r = . 98 )มีความสัมพันธ์ระหว่างลาดของแบบทดสอบทดสอบการสูดดมอย่างต่อเนื่องการสูดดมและเส้นโค้ง ( r = . 80 ) ผลการศึกษาพบว่าสามารถวัดได้เป็นเมธาโคลีนสิ่งเร้าได้โดยใช้วิธีง่ายๆ โดยการสูดดมอย่างต่อเนื่องที่ซับซ้อนมากขึ้นเป็นระยะหนึ่ง