where Ao is the initial value given

where Ao is the initial value given by history. (Of course, it is always possible to produce the consumption good using an old technology, with a correspondingly old intermediate good.) A successful innovator obtains a patent which it can use to monopolize the intermediate sector. (Section 8 relaxes this assumption by allowing for a finite number of monopolistic competitors.) The patent is assumed to last forever. However, the monopoly lasts only until the next innovation, at which time the intermediate good is replaced by the next vintage. All markets are perfectly competitive except that for intermediate goods.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ที่อ่าวเป็นค่าเริ่มต้นกำหนดประวัติ (แน่นอน มันได้เสมอเป็นไปได้ในการผลิตปริมาณการใช้วัสดุที่ดีด้วยเทคโนโลยีการเก่า กลางเก่าเรียบดี) ผู้ริเริ่มประสบความสำเร็จได้รับสิทธิบัตรซึ่งมันสามารถใช้ monopolize ภาคกลาง (ส่วน 8 ก็อัสสัมชัญนี้เพื่อจำกัดจำนวนคู่แข่ง monopolistic) สิทธิบัตรจะถือว่าสุดท้ายตลอดไป อย่างไรก็ตาม ผูกขาดเวลาจนถึงนวัตกรรมถัดไป ในเวลาใดดีกลางถูกแทนที่ ด้วยวินเทถัดไป การเดิมพันทั้งหมดจะเข้าแข่งขันยกเว้นที่สำหรับสินค้าระดับกลาง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ที่อ่าวเป็นค่าเริ่มต้นที่ได้รับจากประวัติศาสตร์ (แน่นอนว่ามันเป็นไปได้เสมอในการผลิตการบริโภคที่ดีโดยใช้เทคโนโลยีเก่าด้วย. ดีกลางเก่าตามลําดับ) ริเริ่มที่ประสบความสำเร็จได้รับการจดสิทธิบัตรที่จะสามารถใช้ในการผูกขาดภาคกลาง (มาตรา 8 ผ่อนคลายสมมติฐานนี้โดยให้จำนวน จำกัด ของคู่แข่งผูกขาด.) สิทธิบัตรจะถือว่าอยู่ตลอดไป อย่างไรก็ตามการผูกขาดเวลาเพียงจนนวัตกรรมต่อไปเวลาที่ดีกลางจะถูกแทนที่ด้วยวินเทจต่อไป ทุกตลาดมีการแข่งขันอย่างสมบูรณ์ยกเว้นสำหรับสินค้าขั้นกลาง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ที่อ่าวเป็นค่าเริ่มต้นให้ โดยประวัติศาสตร์ ( แน่นอนมันเป็นไปได้ที่จะผลิตการใช้เทคโนโลยีเก่าเก่า กับดับกลางดี ) ) ประสบความสำเร็จได้รับสิทธิบัตร ซึ่งมันสามารถใช้เพื่อผูกขาด ภาคกลาง ( มาตรา 8 ผ่อนคลายสมมติฐานนี้ โดยการอนุญาตให้สำหรับจำนวนที่จำกัดของคู่แข่งมี .) สิทธิบัตรมีอายุตลอดไป แต่การผูกขาดเวลาเท่านั้นจนกระทั่งนวัตกรรมถัดไปที่เวลากลางที่ดีจะถูกแทนที่ด้วยเหล้าองุ่นต่อไป ตลาดที่มีการแข่งขันสมบูรณ์ยกเว้นสำหรับสินค้าขั้นกลาง