The Chinese Government has set as a

The Chinese Government has set as a goal the doubling of the country's GDP (using 2000 as the baseline) by 2010, and quadrupling it by 2020. As a result, each province and city, from the coastal areas to the western parts of China, has created its own economic development plans accordingly. A new round of rapid economic development is therefore expected to spread across the country. More city clusters will be generated as a result, and the natural environment will be subjected to even greater stress.

If, by 2020, 50% of China's population live in towns and cities, domestic water needs will be double those of 2000, while industrial use will increase 1.5 times (Peng 2002). As water consumption rises, so too will the amount of discharged domestic sewage, by a factor of at least 1.3 (Han 2004). Should effective countermeasures not be taken, China's already fragile freshwater ecosystems will come under even greater strain.
Low energy efficiency is one of the main causes of air pollution in China. Currently, the nation is one of the world's biggest consumers of energy and materials, but is very inefficient in the use of these resources (Imhoff et al. 2004). While China's GDP accounted for only one-thirtieth of the total global GDP, raw material consumption rates were much higher; for instance, China's steel, coal, and cement consumption accounted for 25%, 33%, and 20% of world totals, respectively (Guo 2004).
The increase in vehicular traffic is another main cause of air pollution. China is anticipating a threefold to sevenfold increase in the number of motorized vehicles between 2002 and 2020. It is projected that CO2 emissions from motor vehicles will quadruple during the same period, carbon monoxide and hydrocarbon levels will triple, and NOx and PM levels will also remain at high levels (CAE 2003).
Increasing China's already severe air pollution will substantially increase the incidence of respiratory diseases throughout the country, as air pollution is estimated to be the primary cause of nearly 50% of all respiratory ailments (Brunekreef and Holgate 2002). According to UN Environmental Programme statistics (1999), soot and particle pollution from the burning of coal causes approximately 50 000 deaths per year in China, while some 400 000 people suffer from chronic bronchitis annually in the country's 11 largest urban areas. The UN Development Programme estimated that the death rate from lung cancer in severely polluted areas of China was 4.7–8.8-fold higher than in areas with good air quality (UNDP 2002). Extrapolating from current emission levels and trends, the World Bank estimated that by 2020 China will need to spend approximately US$390 billion – or about 13% of projected GDP – to pay for the health-care costs that will accrue solely from the burning of coal (World Bank 1997).

A recent study on sustainable energy strategies for China indicates that by means of improvements in energy efficiency and some restructuring, the projected quadrupling of the country's economy would require only a doubling of current energy consumption rates (Zhou 2003). Implementing sustainable energy strategies will greatly improve China's energy efficiency by 2020, and CO2 emissions, remaining high in terms of emissions per unit GDP when compared with other countries, will be greatly reduced as well.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

รัฐบาลจีนได้ตั้งเป็นเป้าหมายการเพิ่มของ GDP ของประเทศ (ใช้ 2000 เป็นบรรทัดปกติ) 2010 แล้ว quadrupling 2563 ผล แต่ละจังหวัดและเมือง จากพื้นที่ชายฝั่งทะเลไปยังส่วนตะวันตกของจีน ได้สร้างแผนการพัฒนาเศรษฐกิจของตนเองตาม รอบใหม่ของการพัฒนาทางเศรษฐกิจอย่างรวดเร็วจึงคาดว่าการแพร่กระจายไปทั่วประเทศ คลัสเตอร์ซิตี้เพิ่มเติมจะถูกสร้างขึ้นเป็นผล และจะอยู่ภายใต้สภาพแวดล้อมธรรมชาติจะยิ่งเครียดถ้า 2563, 50% ของประชากรของจีนอาศัยอยู่ในเมืองและเมือง ความต้องการน้ำภายในประเทศจะเป็นคู่ 2000 ขณะใช้อุตสาหกรรมจะเพิ่มขึ้น 1.5 เท่า (เป็ง 2002) เป็นน้ำปริมาณการใช้เพิ่มขึ้น มากเกินไป จะจำนวนออกสิ่งโสโครก โดยตัวคูณ 1.3 น้อย (ฮั่น 2004) วิธีการรับมือที่มีประสิทธิภาพไม่ควรดำเนินการ ระบบนิเวศน้ำจืดของจีนเปราะบางอยู่แล้วจะมาภายใต้ยิ่งต้องใช้ประสิทธิภาพการใช้พลังงานต่ำเป็นหนึ่งในสาเหตุหลักของมลภาวะทางอากาศในประเทศจีน ปัจจุบัน ประเทศเป็นหนึ่งของผู้บริโภคที่ใหญ่ที่สุดในโลกของพลังงานและวัสดุ แต่มีไม่มากในการใช้ทรัพยากร (Imhoff et al. 2004) ในขณะที่จีน ของ GDP คิดเป็นเพียง thirtieth หนึ่งของ GDP โลกรวม วัตถุดิบราคาปริมาณการใช้มีสูงมาก ตัวอย่าง ของจีนเหล็ก ถ่านหิน และปูนซีเมนต์การใช้คิดเป็น 25%, 33% และ 20% ของยอดรวมโลก ตามลำดับ (กัว 2004)การเพิ่มขึ้นของปริมาณการใช้ยานพาหนะคิรีเป็นสาเหตุหลักของมลภาวะทางอากาศ จีนกำลังคาดการณ์การเพิ่มขึ้นถึง sevenfold threefold จำนวนอุตสาหกรรมยานยนต์ระหว่าง 2002 และ 2020 มันเป็นประมาณว่า ปล่อย CO2 จากคันจะห้องสแตนดาร์ดในช่วงเวลาเดียวกัน ระดับไฮโดรคาร์บอนและคาร์บอนมอนอกไซด์จะสาม และระดับโรงแรมน็อกซ์และ PM จะยังอยู่ในระดับสูง (CAE 2003)เพิ่มมลพิษทางอากาศอย่างรุนแรงแล้วของจีนจะเพิ่มอุบัติการณ์ของโรคทางเดินหายใจทั่วประเทศ เป็นมลพิษทางอากาศคือประมาณ เกือบ 50% ของโรคทางเดินหายใจทั้งหมด (Brunekreef และโฮลเกด 2002) สาเหตุหลัก ตามสถิติโครงการสิ่งแวดล้อม UN (1999), ฟุ้งและอนุภาคมลพิษจากการเผาไหม้ของถ่านหินทำให้เสียชีวิตประมาณ 50 000 ต่อปีในประเทศจีน ในขณะที่บางคน 400 000 ทรมานจากโรคหลอดลมอักเสบเรื้อรังในประเทศ 11 ที่ใหญ่ที่สุดพื้นที่เขตเมือง โครงการพัฒนาสหประชาชาติประเมินว่า อัตราการตายจากโรคมะเร็งปอดในพื้นที่อย่างรุนแรงเสียของจีนคือ 4.7 – 8.8-พับสูงกว่าในพื้นที่ที่มีอากาศดีมีคุณภาพ (UNDP 2002) Extrapolating จากมลพิษระดับปัจจุบันและแนวโน้ม ธนาคารโลกประเมินว่า 2563 จีนจะต้องใช้จ่ายประมาณสหรัฐอเมริกา $390 พันล้านหรือประมาณ 13% ของคาดการณ์ GDP – การชำระต้นทุนสุขภาพที่จะรับรู้แต่เพียงผู้เดียวจากการเผาไหม้ของถ่านหิน (1997 ธนาคารโลก)พลังงานยั่งยืนกลยุทธ์จีนการศึกษาล่าสุดบ่งชี้ว่า โดยการปรับปรุงประสิทธิภาพการใช้พลังงานและการปรับโครงสร้างบางส่วน quadrupling คาดการณ์ของเศรษฐกิจของประเทศจะต้องมีเท่านั้น ที่จะของอัตราการใช้พลังงานปัจจุบัน (โจว 2003) ใช้พลังงานอย่างยั่งยืนกลยุทธ์จะปรับปรุงประสิทธิภาพการใช้พลังงานของจีน โดย 2020 และปล่อย CO2 สูงในแง่ของการปล่อยก๊าซเรือนกระจกต่อหน่วย GDP เมื่อเปรียบเทียบกับประเทศอื่น ๆ ที่เหลือจะมากลดลงเช่น

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

รัฐบาลจีนได้มีการกำหนดเป็นเป้าหมายสองเท่าของจีดีพีของประเทศ (ใช้เป็นพื้นฐาน 2000) ในปี 2010 และ quadrupling มันในปี 2020 เป็นผลให้แต่ละจังหวัดและเมืองจากพื้นที่ชายฝั่งทะเลไปยังส่วนตะวันตกของประเทศจีน ได้สร้างการพัฒนาทางเศรษฐกิจของตัวเองตามแผน รอบใหม่ของการพัฒนาทางเศรษฐกิจอย่างรวดเร็วดังนั้นจึงคาดว่าจะแพร่กระจายไปทั่วประเทศ กลุ่มเมืองอื่น ๆ จะถูกสร้างขึ้นเป็นผลและสภาพแวดล้อมทางธรรมชาติจะได้รับภายใต้ความเครียดมากยิ่งขึ้น. หากในปี 2020, 50% ของประชากรของจีนที่อาศัยอยู่ในเมืองและเมืองความต้องการน้ำในประเทศจะเป็นคู่ที่ของปี 2000 ในขณะที่อุตสาหกรรม การใช้งานจะเพิ่มขึ้น 1.5 เท่า (Peng 2002) ในขณะที่ปริมาณการใช้น้ำเพิ่มขึ้นดังนั้นก็จะปริมาณของน้ำเสียในประเทศหมดแล้วโดยปัจจัยอย่างน้อย 1.3 (ฮัน 2004) ควรมาตรการที่มีประสิทธิภาพไม่นำของจีนที่เปราะบางอยู่แล้วระบบนิเวศน้ำจืดจะมาภายใต้ความเครียดมากยิ่งขึ้น. ประสิทธิภาพการใช้พลังงานต่ำเป็นหนึ่งในสาเหตุหลักของมลพิษทางอากาศในประเทศจีน ปัจจุบันประเทศที่เป็นหนึ่งของผู้บริโภคที่ใหญ่ที่สุดในโลกของพลังงานและวัสดุ แต่ไม่มีประสิทธิภาพมากในการใช้ทรัพยากรเหล่านี้ (Imhoff et al. 2004) ในขณะที่จีดีพีของจีนคิดเป็นเพียงหนึ่งในสามสิบของจีดีพีทั่วโลกรวมอัตราการใช้วัสดุดิบที่สูงขึ้นมาก เช่นเหล็กของจีน, ถ่านหิน, ปูนซิเมนต์และการบริโภคคิดเป็น 25%, 33% และ 20% ของผลรวมของโลกตามลำดับ (Guo 2004). การเพิ่มขึ้นของการจราจรยานพาหนะเป็นอีกหนึ่งสาเหตุหลักของมลพิษทางอากาศ จีนมีการคาดการณ์เพิ่มขึ้นสามเท่าที่จะเจ็ดในจำนวนของยานพาหนะที่มีเครื่องยนต์ระหว่างปี 2002 และในปี 2020 คาดว่าการปล่อย CO2 จากยานยนต์จะสี่เท่าในช่วงเวลาเดียวกัน, คาร์บอนมอนอกไซด์และระดับไฮโดรคาร์บอนจะสามและ NOx และระดับ PM จะยัง ยังคงอยู่ในระดับสูง (CAE 2003). การเพิ่มขึ้นของมลพิษทางอากาศที่รุนแรงอยู่แล้วของจีนอย่างมีนัยสำคัญจะเพิ่มอุบัติการณ์ของโรคทางเดินหายใจทั่วประเทศที่เป็นมลพิษทางอากาศเป็นที่คาดกันว่าจะเป็นสาเหตุหลักของเกือบ 50% ของโรคระบบทางเดินหายใจทั้งหมด (Brunekreef และ Holgate 2002 ) ตามสถิติของสหประชาชาติโครงการสิ่งแวดล้อม (1999), เขม่าและมลพิษอนุภาคจากการเผาไหม้ของถ่านหินทำให้เกิดประมาณ 50 000 รายต่อปีในประเทศจีนในขณะที่บาง 400 000 คนต้องทนทุกข์ทรมานจากโรคหลอดลมอักเสบเรื้อรังประจำทุกปีในประเทศ 11 เขตเมืองที่ใหญ่ที่สุด โครงการพัฒนาแห่งสหประชาชาติคาดการณ์ว่าอัตราการเสียชีวิตจากโรคมะเร็งปอดในพื้นที่ปนเปื้อนอย่างรุนแรงของประเทศจีนเป็น 4.7-8.8 เท่าสูงกว่าในพื้นที่ที่มีคุณภาพอากาศที่ดี (UNDP 2002) คะเนจากระดับการปล่อยก๊าซในปัจจุบันและแนวโน้มธนาคารโลกคาดการณ์ว่าในปี 2020 จีนจะต้องใช้เวลาประมาณ US $ 390,000,000,000 - หรือประมาณ 13% ของจีดีพีที่คาดการณ์ - เพื่อชำระค่าใช้จ่ายด้านการดูแลสุขภาพที่จะเกิดขึ้น แต่เพียงผู้เดียวจากการเผาไหม้ของถ่านหิน (World Bank 1997). การศึกษาล่าสุดเกี่ยวกับกลยุทธ์การพลังงานที่ยั่งยืนสำหรับประเทศจีนแสดงให้เห็นว่าโดยวิธีการปรับปรุงประสิทธิภาพการใช้พลังงานและการปรับโครงสร้างบาง quadrupling คาดของเศรษฐกิจของประเทศจะต้องมีเพียงสองเท่าของอัตราการบริโภคพลังงานในปัจจุบัน (โจว 2003) การใช้กลยุทธ์พลังงานที่ยั่งยืนจะช่วยปรับปรุงประสิทธิภาพการใช้พลังงานของจีนในปี 2020 และการปล่อย CO2 ที่เหลืออยู่สูงในแง่ของการปล่อยก๊าซต่อ GDP หน่วยเมื่อเปรียบเทียบกับประเทศอื่น ๆ จะได้รับการลดลงอย่างมากเช่นกัน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

The Chinese Government has set as a goal the doubling of the country's GDP (using 2000 as the baseline) by 2010, and quadrupling it by 2020. As a result, each province and city, from the coastal areas to the western parts of China, has created its own economic development plans accordingly. A new round of rapid economic development is therefore expected to spread across the country. More city clusters will be generated as a result, and the natural environment will be subjected to even greater stress.

If, by 2020, 50% of China's population live in towns and cities, domestic water needs will be double those of 2000, while industrial use will increase 1.5 times (Peng 2002). As water consumption rises, so too will the amount of discharged domestic sewage, by a factor of at least 1.3 (Han 2004). Should effective countermeasures not be taken, China's already fragile freshwater ecosystems will come under even greater strain.
Low energy efficiency is one of the main causes of air pollution in China. Currently, the nation is one of the world's biggest consumers of energy and materials,แต่ไม่ได้ผลมากในการใช้ทรัพยากรเหล่านี้ ( อิมฮอฟฟ์ et al . 2004 ) ขณะที่ GDP ของจีนคิดเป็นเพียงหนึ่งที่สามของ GDP โลกรวม อัตราการใช้วัตถุดิบได้มากขึ้น เช่น ประเทศจีน เหล็ก ถ่านหิน และปริมาณการใช้ปูนซีเมนต์คิดเป็น 25% , 33 % และ 20 % ของผลรวมทั่วโลก ตามลำดับ ( กัว
2004 )The increase in vehicular traffic is another main cause of air pollution. China is anticipating a threefold to sevenfold increase in the number of motorized vehicles between 2002 and 2020. It is projected that CO2 emissions from motor vehicles will quadruple during the same period, carbon monoxide and hydrocarbon levels will triple,NOx และ PM และระดับก็จะยังคงอยู่ในระดับสูง ( CAE 2003 ) .
เพิ่มของจีนแล้วมลพิษอากาศที่รุนแรงจะช่วยเพิ่มอุบัติการณ์ของโรคระบบทางเดินหายใจ ทั่วประเทศ เป็นมลพิษทางอากาศที่คาดว่าจะเป็นสาเหตุหลักของเกือบ 50% ของโรคระบบทางเดินหายใจทั้งหมด ( brunekreef โฮลเกตและ 2002 ) ตามสถิติสิ่งแวดล้อม ( 1999 ) soot and particle pollution from the burning of coal causes approximately 50 000 deaths per year in China, while some 400 000 people suffer from chronic bronchitis annually in the country's 11 largest urban areas. The UN Development Programme estimated that the death rate from lung cancer in severely polluted areas of China was 4.7–8.8-fold higher than in areas with good air quality (UNDP 2002). Extrapolating from current emission levels and trends, the World Bank estimated that by 2020 China will need to spend approximately US$390 billion – or about 13% of projected GDP – to pay for the health-care costs that will accrue solely from the burning of coal (World Bank 1997).

A recent study on sustainable energy strategies for China indicates that by means of improvements in energy efficiency and some restructuring, the projected quadrupling of the country's economy would require only a doubling of current energy consumption rates (Zhou 2003). Implementing sustainable energy strategies will greatly improve China's energy efficiency by 2020, and CO2 emissions, remaining high in terms of emissions per unit GDP when compared with other countries, will be greatly reduced as well.