Samir: So, how did you hurt yoursel

Samir: So, how did you hurt yourself?
Jasem: I fell off my bike.
Samir: Really? So did I. My motorcycle skidded on a patch of oil on the road, and I crashed into a car. The last
thing I remember was fl ying through the air and hitting the windshield. I woke up in the hospital.
Jasem: Were you wearing a helmet?
Samir: Yes, luckily I was. That’s what probably saved my life. How about you?
Jasem: I was cycling in the park, so I didn’t think I’d need a helmet. I don’t like wearing helmets—they’re
uncomfortable and unattractive. This squirrel came out of nowhere. I swerved, lost my balance, and hit a
tree. I got off lightly—only a few bruises and a bump on my head.
Samir: It was your lucky day!
Jasem: Yeah. That’s too bad you broke both legs. You’re going to be stuck in that wheelchair for a while, I guess.
Samir: Look at it this way—if I broke only one leg, there might not be enough room for all my friends to write
their names on the cast. Hey, would you like to sign your name?

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ซา: ดังนั้น วิธีทำคุณทำร้ายตัวเองหรือไม่Jasem: ฉันก้มปิดจักรยานของฉันซา: จริง ๆ นั้น เหมือนกัน รถจักรยานยนต์ของฉัน skidded ในแพทช์ของน้ำมันบนถนน และผมชนเข้ากับรถ สุดท้ายสิ่งที่ผมจำได้ว่า คุณหญิง fl ผ่านอากาศและตีกระจกหน้ารถได้ ผมตื่นขึ้นในโรงพยาบาลJasem: สวมหมวกกันน็อคหรือไม่ซา: ใช่ โชคดีผม นั่นคืออะไรคงบันทึกชีวิตของฉัน แล้วคุณล่ะJasem: ฉันได้ขี่จักรยานในสวนสาธารณะ ดังนั้นฉันไม่ได้คิดว่า ต้องหมวกกันน็อค ไม่ชอบสวม helmets — พวกเขากำลังอึดอัด และว่าขี้เหร่ กระรอกนี้มาจากไหน ฉันคน สูญเสียสมดุลของฉัน และตีความแผนภูมิ ผมปิดเบา ๆ — เท่ากี่ขอดและชนหัวของฉันซา: มันเป็นวันโชคดีJasem: ใช่ ก็แย่คุณยากจนขาทั้งสอง คุณกำลังจะติดอยู่ในรถเข็นที่หนึ่ง ฉันเดาซา: ลักษณะที่ว่านี้ซึ่งถ้าผมยากจนขาเดียว อาจไม่มีพอสำหรับเพื่อนของฉันทั้งหมดเขียนชื่อของพวกเขาในการหล่อ เฮ้ คุณต้องการลงชื่อหรือไม่

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ซาเมียร์ : แล้วทำไมคุณทำร้ายตัวเอง ?
jasem : ฉันล้มปิดจักรยานของฉัน .
ซาเมียร์ : จริงเหรอ ? งั้น . . มอเตอร์ไซค์ไถลในแพทช์ของน้ำมันบนถนน และชนเข้ากับรถ สุดท้ายที่ผมจำได้คือ FL Ying
ผ่านอากาศและชนกระจกหน้ารถ ผมตื่นขึ้นมาในโรงพยาบาล .
jasem : คุณกำลังสวมหมวก ?
ซาเมียร์ : ครับ โชคดีที่ฉันเป็น ที่ช่วยชีวิตผมไว้ วิธีการเกี่ยวกับคุณ ?
jasem :ผมมีจักรยานในสวนสาธารณะ ผมไม่คิดว่า ผมจะต้องมีหมวก ฉันไม่ชอบใส่หมวกกันน็อคพวกเขา
อึดอัดและขี้เหร่ กระรอกตัวนี้มาจากไหนก็ไม่รู้ ผมคนเสียสมดุลของฉันและตี
ต้นไม้ ฉันต้องออกเบา ๆเพียงไม่กี่แผล และชนหัว
ซาเมียร์ : มันเป็นวันโชคดีของคุณ
jasem : ใช่ แย่จังเธอหักขาทั้งสองคุณจะติดอยู่ในรถเข็นสักพักมั้ง
ซาเมียร์ : มองไปที่มันด้วยวิธีนี้ถ้าฉันทำเพียงหนึ่งขา อาจจะไม่มีห้องเพียงพอสำหรับเพื่อนของฉันที่จะเขียนชื่อของพวกเขาบน
หล่อ . เฮ้ คุณจะชอบที่จะลงนามในชื่อของคุณ