Assume that virtually all tangible

Assume that virtually all tangible and intangible objects are
owned by someone else unless there is a specific declaration otherwise. (This is
the ethical “no free lunch” rule.) If something someone else has created is useful
to you, it has value and you should assume the creator wants compensation for
this work.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

สมมติว่าวัตถุไม่มีตัวตน และจับต้องได้แทบทุกเจ้าของคนอื่นเว้นแต่จะมีการประกาศเฉพาะเป็นอย่างอื่น (นี่คือจริยธรรม "ไม่มีอะไรฟรี" กฎ) ถ้าใครได้สร้างสิ่งที่ เป็นประโยชน์คุณมีค่า และคุณควรคิดว่า ผู้สร้างต้องการผลตอบแทนงานนี้

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

สมมติว่าแทบทุกวัตถุที่มีตัวตนและไม่มีตัวตนเป็นเจ้าของโดยคนอื่นจนกว่าจะมีการประกาศเป็นอย่างอื่นที่เฉพาะเจาะจง (นี่คือจริยธรรม "ไม่มีอาหารกลางวันฟรี" กฎ.) ถ้ามีคนอย่างอื่นได้สร้างเป็นประโยชน์กับคุณมันมีค่าและคุณควรจะถือว่าผู้สร้างต้องการค่าชดเชยสำหรับงานนี้

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

สมมติว่า ความจริงที่จับต้องได้ และจับต้องไม่ได้วัตถุ
เป็นของคนอื่นเว้นแต่มีการประกาศเฉพาะอย่าง ( นี่คือ
จริยธรรม " ไม่มีอาหารกลางวันฟรี " กฎ ถ้าบางอย่างที่คนอื่นได้สร้างประโยชน์
คุณ มันมีค่าและคุณควรจะสันนิษฐานผู้สร้างต้องการค่าชดเชยสำหรับ
งานนี้