“business as usual” model of nitrog

“business as usual” model of nitrogen input will result in an increase of 50% in the fluxes of
inorganic nitrogen to the Ocean by the year 2050.
Sea based sources of pollution are likely to be a growing issue as maritime shipping
increases and submarine hydrocarbon/mineral exploration and extraction continue to
expand. Furthermore market forces are driving exploration in ever more extreme
environments posing increased ricks of marine pollution as clearly demonstrated by the
2010 Deepwater Horizon disaster in the Gulf of Mexico.
Marine debris threatens the integrity of marine food chains. Plastic materials and other
litter are widespread from the oceanic collection zones and gyres, through the glutinous
mass of micro-plastics that can now be trawled from some waters to the debris and pellets
often found in the gastrointestinal tract of sea and bird life.
The international mechanisms (e.g. Regional Seas Conventions, MARPOL) in place to address
these matters need implementation with renewed vigour incorporating the analysis of the
true costs and benefits of rectifying these concerns in the context of the natural blue capital.
g). Governance and international cooperation.
Each sovereign country is responsible for its own resources and sustainable development.
This national responsibility and importance of national polices and development strategies
should not therefore be downplayed. The principle of common but differentiated
responsibilities, however, still applies. Indeed the need for structured international
cooperation underpins all aspects of the Blue Economy. Whether it be with regard to
updating and advancing governance mechanisms to ensure the sustainable development of
waters beyond national jurisdiction (e.g. maritime security, high seas MPAs, sustainable
fisheries, oil and mineral extraction) or assistance in enabling the effective management and
utilisation of national EEZs (e.g. technology transfer, technical assistance, marine spatial
planning), capacity building, finance to support national marine spatial planning and
effective monitoring, control and surveillance).
A key component of international cooperation for the Blue Economy approach is Research.
A science-based approach is essential to the development of the Blue Economy;
commencing with the initial assessment and critically the valuation of the blue capital at our
disposal. This will provide a basis for informed decision-making and adaptive management.
This major undertaking must be addressed and continually refined and upgraded in line with
changing circumstances, evolving technologies and our increasing understanding; or the
Blue Economy approach will founder. This underlines the importance of technical
assistance, technology transfer and capacity building to the pursuit of sustainable
development.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

รูปแบบ "ธุรกิจเป็นปกติ" ของไนโตรเจนเข้าจะส่งผลให้การเพิ่มขึ้น 50% ใน fluxes ของไนโตรเจนอนินทรีย์กับทะเลภายในปี 2050ทะเลจากแหล่งมลพิษมีแนวโน้มที่ปัญหาการเติบโตเป็นการขนส่งทางทะเลเพิ่มขึ้น และสำรวจแร่ใต้น้ำไฮโดรคาร์บอน และแยกต่อไปขยาย นอกจากนี้ กลไกตลาดขับสำรวจในมากอย่างเคยสภาพแวดล้อมที่วางตัว ricks เพิ่มขึ้นของมลพิษทางทะเลที่ชัดเจนแสดงให้เห็นว่าโดยภัยฮอไรซอน deepwater 2010 ในอ่าวเม็กซิโกเศษทางทะเลข่มขู่ความสมบูรณ์ของห่วงโซ่อาหารทางทะเล วัสดุพลาสติกและอื่น ๆแคร่ได้แพร่หลายจากคอลเลกชันมหาสมุทรเขตและ gyres ผ่านเหนียวมวลของไมโครพลาสติกที่สามารถเชื่อได้ trawled จากน้ำบางเศษและขี้มักพบในระบบทางเดินของชีวิตในทะเลและนกนานาชาติกลไก (เช่นข้อตกลงภูมิภาคทะเล MARPOL) ในสถานที่ที่อยู่เรื่องเหล่านี้ต้องดำเนินการต่ออายุเฟะเพจการวิเคราะห์การต้นทุนจริงและประโยชน์ของ rectifying ความกังวลเหล่านี้ในบริบทของทุนสีธรรมชาติg) การกำกับดูแลกิจการและความร่วมมือระหว่างประเทศแต่ละประเทศอธิปไตยรับผิดชอบทรัพยากรและการพัฒนาตนเองแห่งชาติที่รับผิดชอบและความสำคัญของชาตินี้ด้านนโยบาย และกลยุทธ์การพัฒนาควรไม่จึงเป็น downplayed หลักการทั่วไปแต่แตกต่างกันความรับผิดชอบ อย่างไรก็ตาม ยังใช้ แน่นอนต้องจัดโครงสร้างระหว่างประเทศความร่วมมือ underpins ทุกด้านของเศรษฐกิจสีน้ำเงิน ไม่ว่าจะเป็นกับประสงค์โดยการปรับปรุงและเลื่อนกลไกการกำกับดูแลเพื่อให้การพัฒนาอย่างยั่งยืนน้ำนอกเหนือจากเขตอำนาจแห่งชาติ (ทางทะเลเช่นรักษาความปลอดภัย ทะเลรับมือ ยั่งยืนประมง สกัดน้ำมันและแร่) หรือความช่วยเหลือในการเปิดใช้งานการจัดการที่มีประสิทธิภาพ และการจัดสรร EEZs ชาติ (เช่นการถ่ายทอดเทคโนโลยี ความช่วยเหลือทางเทคนิค พื้นที่ทางทะเลการวางแผน), ก่อสร้าง เงินสนับสนุนแห่งชาติทางทะเลพื้นที่การวางแผนกำลังการผลิต และตรวจสอบประสิทธิภาพ ควบคุม และเฝ้าระวัง)ส่วนประกอบสำคัญของความร่วมมือระหว่างประเทศสำหรับวิธีเศรษฐกิจบลูเป็นการวิจัยวิธีการใช้วิทยาศาสตร์เป็นสิ่งสำคัญในการพัฒนาเศรษฐกิจสีฟ้าจะประเมินผลขั้นต้นและถึงค่าของระดับสีฟ้าที่เราขายทิ้ง นี้จะใช้เป็นข้อมูลพื้นฐานสำหรับการตัดสินใจ และเหมาะสมบริหารทราบกิจการนี้สำคัญต้องเป็นอยู่อย่างต่อเนื่องกลั่น และสอดคล้องกับการปรับรุ่นการเปลี่ยนแปลงสถานการณ์ การพัฒนาเทคโนโลยีและความเข้าใจของเราเพิ่มขึ้น หรือสีฟ้าวิธีการเศรษฐกิจจะ founder นี้ขีดเส้นใต้ความสำคัญของเทคนิคความช่วยเหลือ การถ่ายทอดเทคโนโลยี และกำลังสร้างการแสวงหาความยั่งยืนการพัฒนา

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

"ธุรกิจตามปกติ" รูปแบบการป้อนข้อมูลไนโตรเจนจะมีผลในการเพิ่มขึ้น 50%
ในฟลักซ์ของไนโตรเจนอนินทรีไปยังมหาสมุทรในปี2050 ทะเลตามแหล่งที่มาของมลพิษมีแนวโน้มที่จะเป็นปัญหาที่เพิ่มมากขึ้นในขณะที่การจัดส่งสินค้าทางทะเลเพิ่มขึ้นและเรือดำน้ำไฮโดรคาร์บอน/ สำรวจแร่และการสกัดยังคงขยายตัว นอกจากนี้กลไกตลาดกำลังขับรถในการตรวจสอบข้อเท็จจริงที่เคยมากขึ้นสภาพแวดล้อมที่วางตัวริกส์ที่เพิ่มขึ้นของมลพิษทางทะเลที่แสดงให้เห็นอย่างชัดเจนโดย2010 ภัยพิบัติน้ำลึก Horizon ในอ่าวเม็กซิโก. เศษทางทะเลคุกคามความสมบูรณ์ของห่วงโซ่อาหารทางทะเล วัสดุพลาสติกและอื่น ๆ ที่ทิ้งขยะเป็นที่แพร่หลายจากโซนคอลเลกชันมหาสมุทรและGyres ผ่านข้าวเหนียวมวลของพลาสติกขนาดเล็กที่สามารถtrawled จากน้ำบางอย่างเพื่อให้เศษและเม็ดมักจะพบในระบบทางเดินอาหารของทะเลและชีวิตของนก. ระหว่างประเทศ กลไก (เช่นอนุสัญญาทะเลในภูมิภาค MARPOL) ในสถานที่ที่จะแก้ไขเรื่องเหล่านี้จำเป็นต้องมีการดำเนินการที่มีความแข็งแรงต่ออายุการใช้มาตรการการวิเคราะห์ของค่าใช้จ่ายที่แท้จริงและประโยชน์ของการแก้ไขความกังวลเหล่านี้ในบริบทของทุนสีฟ้าธรรมชาติ. ช) บรรษัทภิบาลและความร่วมมือระหว่างประเทศ. แต่ละประเทศอธิปไตยเป็นผู้รับผิดชอบต่อทรัพยากรของตัวเองและการพัฒนาที่ยั่งยืน. นี้ความรับผิดชอบของชาติและความสำคัญของนโยบายระดับชาติและกลยุทธ์การพัฒนาไม่ควรจึงได้รับการวัดผล หลักการของการร่วมกัน แต่ที่แตกต่างความรับผิดชอบแต่ยังคงใช้ อันที่จริงความจำเป็นในการระหว่างประเทศที่มีโครงสร้างความร่วมมือรมย์ทุกแง่มุมของเศรษฐกิจสีฟ้า ไม่ว่าจะเป็นเรื่องเกี่ยวกับการปรับปรุงและก้าวหน้ากลไกการกำกับดูแลเพื่อให้แน่ใจว่าการพัฒนาที่ยั่งยืนของน้ำเกินกว่าเขตอำนาจแห่งชาติ(เช่นการรักษาความปลอดภัยทางทะเลทะเลสูง MPAs ยั่งยืนประมงน้ำมันและแร่ธาตุที่สกัด) หรือความช่วยเหลือในการทำให้การบริหารจัดการที่มีประสิทธิภาพและการใช้ประโยชน์จาก EEZs ชาติ (เช่นการถ่ายโอนเทคโนโลยี, ความช่วยเหลือทางด้านเทคนิคเชิงพื้นที่ทางทะเลวางแผน) สร้างศักยภาพทางการเงินเพื่อสนับสนุนการวางแผนเชิงพื้นที่ของชาติทางทะเลและการตรวจสอบที่มีประสิทธิภาพในการควบคุมและการเฝ้าระวัง). องค์ประกอบสำคัญของความร่วมมือระหว่างประเทศสำหรับวิธีเศรษฐกิจสีฟ้าเป็นวิจัย. วิทยาศาสตร์ตาม วิธีการที่มีความสำคัญต่อการพัฒนาเศรษฐกิจสีฟ้า; เริ่มมีการประเมินเบื้องต้นและวิกฤตการประเมินมูลค่าของทุนสีฟ้าที่เรากำจัด นี้จะให้ข้อมูลพื้นฐานสำหรับการตัดสินใจและการจัดการการปรับตัวได้. นี้กิจการที่สำคัญจะต้องได้รับการแก้ไขอย่างต่อเนื่องและการกลั่นและปรับให้สอดคล้องกับสถานการณ์ที่เปลี่ยนแปลงการพัฒนาเทคโนโลยีและการเพิ่มความเข้าใจของเรา; หรือวิธีการที่เศรษฐกิจสีฟ้าจะก่อตั้ง นี้เน้นความสำคัญของเทคนิคช่วยเหลือการถ่ายทอดเทคโนโลยีและการสร้างความสามารถในการแสวงหาของที่ยั่งยืนการพัฒนา

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

" ธุรกิจเป็นรูปแบบปกติของการป้อนข้อมูลไนโตรเจนจะส่งผลในการเพิ่มขึ้น 50% ในฟลักซ์ของ
ปริมาณอนินทรีย์ไนโตรเจนในมหาสมุทรโดยปี 2050 .
ทะเลจากแหล่งมลพิษมีแนวโน้มที่จะเติบโต ปัญหาทางทะเลเพิ่มมากขึ้น และเรือดำน้ำ ไฮโดรคาร์บอน / การสำรวจและการสกัดแร่ต่อขยายสินค้า

นอกจากนี้ กลไกตลาดจะขับรถสำรวจในที่เคยรุนแรงมากขึ้น
สภาพแวดล้อมที่วางตัวเพิ่มขึ้น Ricks มลพิษทางทะเลอย่างชัดเจน เห็นได้จากภัยพิบัติ Deepwater Horizon
2010 ในอ่าวเม็กซิโก .
ทะเลเศษคุกคามความสมบูรณ์ของห่วงโซ่อาหารทางทะเล วัสดุพลาสติกและขยะอื่น ๆอย่างกว้างขวางจากโซน Oceanic
คอลเลกชันและ gyres ผ่านข้าวเหนียว
มวลของพลาสติกขนาดเล็กที่สามารถป่นจากน้ำเศษและเม็ด
มักจะพบในทางเดินอาหารของทะเลและชีวิตนก .
กลไกระหว่างประเทศ ( เช่นภูมิภาคทะเลการประชุม marpol ) ในสถานที่ที่อยู่
เรื่องเหล่านี้ต้องการการต่ออายุความแข็งแรงผสมผสานกับการวิเคราะห์
ต้นทุนที่แท้จริงและประโยชน์ของการแก้ไขข้อสงสัยเหล่านี้ในบริบทของทุนสีฟ้าธรรมชาติ .
g ) ธรรมาภิบาลและความร่วมมือระหว่างประเทศ แต่ละประเทศมีอธิปไตย
รับผิดชอบทรัพยากรของตนเอง และการพัฒนาที่ยั่งยืน .
ความรับผิดชอบแห่งชาตินี้ ความสำคัญของนโยบายแห่งชาติและยุทธศาสตร์การพัฒนา
ไม่ควรจึงต้องวัดผล .หลักการทั่วไป แต่แตกต่าง
ความรับผิดชอบ อย่างไรก็ตาม ยังคงใช้ แน่นอนต้องมีความร่วมมือระหว่างประเทศ
สนับสนุนทุกด้านของเศรษฐกิจสีฟ้า ไม่ว่าจะเป็นด้านการปรับปรุงกลไกธรรมาภิบาล

และก้าวหน้าเพื่อให้แน่ใจว่า การพัฒนาอย่างยั่งยืนของ
น้ำนอกเหนือเขตอำนาจแห่งชาติของรัฐ ( เช่นความมั่นคงทางทะเลในทะเลหลวง Mpas ยั่งยืน
, ,ประมง , น้ำมันและการสกัดแร่ ) หรือความช่วยเหลือในการเปิดใช้งานในการจัดการที่มีประสิทธิภาพและการใช้ eezs
แห่งชาติ ( เช่น การถ่ายทอดเทคโนโลยี ความช่วยเหลือ วางแผนเชิงพื้นที่
ทางทะเลทางเทคนิค ) , สร้างศักยภาพ , การเงินเพื่อสนับสนุนการวางแผนแห่งชาติพื้นที่ทางทะเลและการตรวจสอบประสิทธิภาพการควบคุมและเฝ้าระวัง
,
)เป็นหัวใจสำคัญของความร่วมมือระหว่างประเทศเศรษฐกิจสีฟ้า วิธีการวิจัย วิธีการตาม
) จำเป็นต่อการพัฒนาเศรษฐกิจสีฟ้า ;
เริ่มด้วยการประเมินเบื้องต้น และวิเคราะห์มูลค่าของทุนสีฟ้าที่จำหน่ายของเรา

นี้จะให้พื้นฐานสำหรับการแจ้งการตัดสินใจและการจัดการแบบปรับตัว .
เรียนสาขานี้ต้องให้ความสนใจอย่างต่อเนื่องและการกลั่นและปรับให้สอดคล้องกับสถานการณ์ที่เปลี่ยนแปลง
ซึ่งเทคโนโลยีและความเข้าใจมากขึ้น หรือแนวทางเศรษฐกิจ
สีฟ้าจะพบจุดจบ นี้ขีดเส้นใต้ความสำคัญของความช่วยเหลือทางเทคนิค
ถ่ายทอดเทคโนโลยี และการสร้างขีดความสามารถในการแสวงหาการพัฒนาที่ยั่งยืน