Throughout the working lives of men

Throughout the working lives of men and women change of employers
was frequent, as they sought better or more suitable work. The option of
returning home (klap ban) for wage-earning men and women remained
ever-present as a coping mechanism in times of stress or difficulty, but in
reality rural villages could not support their populations. It has been
suggested that these persistent cultural characteristics have ensured that
Thailand’s industrial workforce has never been completely proletarianised
in terms of consciousness or attitudes to industrial work experience
(Odhnoff, McFarlane and Limqueco 1983: 66).6 On the other hand, engagement
with urban life had become so common as to be an accepted part of existence.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ตลอดชีวิตการทำงานของชายและหญิงเปลี่ยนนายจ้างถูกบ่อย ตามที่พวกเขาพยายามทำงานดีขึ้น หรือเหมาะ ตัวเลือกของกลับบ้าน (บ้าน klap) รายได้ค่าจ้างหญิงและชายยังคงever-present เป็นกลไกรับมือในเวลา ของความเครียดหรือปัญหา แต่ในหมู่บ้านชนบทจริงสามารถรองรับประชากรของพวกเขา จะได้รับแนะนำว่า ลักษณะวัฒนธรรมแบบนี้ได้มั่นใจที่แรงงานอุตสาหกรรมของไทยมีไม่ได้ทั้งหมด proletarianisedในแง่ของจิตสำนึกหรือทัศนคติการทำงานประสบการณ์(Odhnoff, McFarlane และ Limqueco 1983:66) .6 อีก หมั้นกับชีวิตเมืองได้กลายเป็นธรรมดาดังนั้นส่วนยอมรับของการดำรงอยู่ไม่ได้

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ตลอดชีวิตการทำงานของผู้ชายและผู้หญิงเปลี่ยนแปลงของนายจ้างเป็นบ่อยเช่นที่พวกเขาพยายามที่ดีขึ้นหรือการทำงานที่เหมาะสมกว่า ตัวเลือกของกลับบ้าน (ห้าม klap) สำหรับผู้ชายค่าจ้างรายและหญิงยังคงอยู่ตลอดปัจจุบันเป็นกลไกการเผชิญปัญหาในเวลาที่เกิดความเครียดหรือความยากลำบากแต่ในความเป็นจริงหมู่บ้านชนบทไม่สามารถรองรับประชากรของพวกเขา มันได้รับการชี้ให้เห็นว่าลักษณะทางวัฒนธรรมเหล่านี้ถาวรมั่นใจว่ามีแรงงานในภาคอุตสาหกรรมของไทยไม่เคยได้รับproletarianised สมบูรณ์ในแง่ของการมีสติหรือทัศนคติที่จะมีประสบการณ์การทำงานในโรงงานอุตสาหกรรม(Odhnoff, McFarlane และ Limqueco 1983: 66) 0.6 บนมืออื่น ๆ ที่มีส่วนร่วมกับเมืองชีวิตได้กลายเป็นเรื่องธรรมดาเพื่อที่จะเป็นส่วนหนึ่งที่ได้รับการยอมรับของการดำรงอยู่

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ตลอดช่วงชีวิตการทำงานของผู้หญิงและผู้ชาย เปลี่ยนนายจ้าง
อยู่บ่อย เป็นพวกหาที่ดีกว่าหรือเหมาะสมกว่าทำงาน ตัวเลือกของ
กลับบ้าน ( กลับบ้าน ) สำหรับค่าจ้างรายได้ชายและหญิงยังคง
ในปัจจุบันเคยเป็นกลไก coping ในช่วงเวลาของความเครียดหรือความยาก แต่ในความเป็นจริง บ้านชนบท
ไม่สามารถรองรับประชากร มันมี
ชี้ให้เห็นว่าวัฒนธรรมลักษณะเหล่านี้แบบถาวรได้มั่นใจว่า
แรงงานอุตสาหกรรมของไทยที่เคยสมบูรณ์ proletarianised
ในแง่ของจิตสำนึก หรือทัศนคติ ประสบการณ์
งานอุตสาหกรรม ( odhnoff เมิกฟาร์เลิน limqueco 1983 , และ 6 : 66 ) บนมืออื่น ๆ , หมั้น
กับชีวิตในเมืองได้กลายเป็นสามัญเพื่อจะเป็นส่วนหนึ่งที่ได้รับการยอมรับของ คงอยู่