An argument against the identificat

An argument against the identification of social enterprises as a sector separate
from other non-profits is that many charities, notably the bigger ones, have formalised
trading activities in addition to their service provision and advocacy work. These
trading activities often take the form of retail outlets that sell a range of items, many of
which are donated by the same people that shop there. However, the fact that these
organisations explicitly hive off trading into subsidiaries that invariably covenant
profits back to the centre, actually reinforces the case for identifying a separate sector.
The social enterprises that come to mind in this case are those that are explicitly
community located and that primarily sell their actual services rather than sell
something separate (often donated goods) to their services. These social enterprises
may share legal forms with the trading arms of charities, typically companies limited
by guarantee, but that is where the similarity ends. Two illustrative examples are
offered of this form of social enterprise. Whilst these cases are real and based on the
author’s consultancy experiences, in formal research terms they are essentially
anecdotal. Therefore, no claim is made for their rigour or representative status. Rather,
these examples merely highlight the tensions that can exist within social enterprises
and, it is contended, that only the governance function can adequately address.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

อาร์กิวเมนต์กับบัตรประจำตัวของผู้ประกอบการทางสังคมในฐานะที่เป็นภาคแยกจากคนอื่น ๆ ไม่หวังผลกำไรเป็นว่าองค์กรการกุศลจำนวนมากโดยเฉพาะอย่างยิ่งคนที่ใหญ่กว่าได้อย่างเป็นทางการกิจกรรมการค้านอกเหนือจากการให้บริการและการสนับสนุนการทำงานของพวกเขา เหล่านี้กิจกรรมการค้ามักจะใช้รูปแบบของร้านค้าปลีกที่ขายช่วงของรายการหลายแห่งที่ได้รับการบริจาคมาจากคนเดียวกันที่มีร้านค้า แต่ความจริงที่ว่าเหล่านี้องค์กรอย่างชัดเจนรังปิดการซื้อขายเข้ามาใน บริษัท ย่อยที่คงเส้นคงวาพันธสัญญาผลกำไรกลับไปที่ศูนย์จริงตอกย้ำกรณีสำหรับการระบุภาคที่แยกต่างหาก. องค์กรทางสังคมที่มาถึงใจในกรณีนี้จะมีผู้ที่มีความชัดเจนชุมชนตั้งอยู่และที่เป็นหลักขายบริการที่เกิดขึ้นจริงของพวกเขามากกว่าขายบางสิ่งบางอย่างที่แยกต่างหาก (มักจะบริจาคสินค้า) การบริการของพวกเขา องค์กรทางสังคมเหล่านี้อาจใช้รูปแบบทางกฎหมายที่มีแขนซื้อขายขององค์กรการกุศลที่ บริษัท มักจะ จำกัด โดยการรับประกัน แต่ที่เป็นที่ปลายคล้ายคลึงกัน ตัวอย่างที่สองเป็นตัวอย่างจะถูกนำเสนอในรูปแบบขององค์กรทางสังคมนี้ ขณะที่กรณีเหล่านี้เป็นจริงและอยู่บนพื้นฐานของผู้เขียนมีประสบการณ์ให้คำปรึกษาในด้านการวิจัยอย่างเป็นทางการว่าพวกเขาเป็นหลักพอสมควร ดังนั้นการเรียกร้องไม่ได้ทำเพื่อความรุนแรงหรือสถานะของพวกเขาเป็นตัวแทน แต่ตัวอย่างเหล่านี้เป็นเพียงการเน้นความตึงเครียดที่สามารถมีอยู่ภายในองค์กรทางสังคมและก็จะเกี่ยงว่ามีเพียงฟังก์ชั่นการกำกับดูแลอย่างเพียงพอสามารถที่อยู่

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

อาร์กิวเมนต์ต่อต้านการวิสาหกิจทางสังคมเป็นภาคแยก
จากผลกำไรไม่ใช่อื่นที่หลาย ๆ องค์กรการกุศล อาทิ ตัวใหญ่ มี formalised
กิจกรรมการค้านอกเหนือไปจากการให้บริการของพวกเขาและผู้สนับสนุนงาน เหล่านี้
กิจกรรมการค้ามักจะใช้รูปแบบของร้านค้าปลีกที่ขายช่วงของรายการหลาย
ซึ่งบริจาคโดยบุคคลเดียวกัน ที่ร้านมีอย่างไรก็ตาม เนื่องจากองค์กรเหล่านี้
อย่างชัดเจนหายไปการซื้อขายเป็นบริษัทที่ต้องทำสัญญา
กำไรกลับไปที่ศูนย์ แล้วตอกย้ำกรณีการแยกภาค .
สังคมองค์กรที่มาใจในกรณีนี้คือที่เป็นอย่างชัดเจน
ชุมชนอยู่และที่เป็นหลักขายบริการจริงของพวกเขามากกว่าที่จะขาย
สิ่งที่แยก ( มักจะบริจาคสินค้ากับบริการของตน องค์กรเหล่านี้สังคม
อาจแบ่งรูปแบบทางกฎหมายกับการค้าอาวุธขององค์กรการกุศล โดยทั่วไป บริษัท จํากัด ( มหาชน )
โดยรับประกัน แต่ที่เป็นที่คล้ายคลึงกันสิ้นสุดลง ตัวอย่างสองตัวอย่าง
เสนอของแบบฟอร์มนี้ขององค์กรทางสังคม ขณะที่กรณีเหล่านี้มีจริง และขึ้นอยู่กับ
เขียนประสบการณ์ด้านในแง่การวิจัยอย่างเป็นทางการ พวกเขาเป็นหลัก
anecdotal ดังนั้น ไม่เรียกร้อง ทำให้ความรุนแรงของพวกเขาหรือตัวแทนสถานะ ค่อนข้าง ,
ตัวอย่างเหล่านี้เพียงเน้นความตึงเครียดที่สามารถมีอยู่ในองค์กรสังคม
และ เป็นผู้ที่ดูแล แต่ฟังก์ชันสามารถเพียงพอที่อยู่