The principle of least effort (PLE)

The principle of least effort (PLE) was proposed in 1949 by Harvard linguist George Kingsley Zipf in Human Behavior and the Principle of Least Effort (see below). Zipf's immediate area of interest was the statistical study of the frequency of word use, but his principle has also been applied in linguistics to such topics as lexical diffusion, language acquisition, and conversation analysis.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

หลักการของความพยายามน้อยที่สุด (เปิ้ล) ถูกนำเสนอใน 1949 โดยนักภาษาศาสตร์ฮาร์วาร์ด Kingsley Zipf จอร์จในพฤติกรรมมนุษย์และหลักการของน้อยที่สุดความพยายาม (ดูด้านล่าง) Zipf ของพื้นที่ใกล้เคียงที่น่าสนใจคือ การศึกษาทางสถิติของความถี่ในการใช้คำ แต่ยังถูกใช้ในภาษาศาสตร์หลักของเขาเช่นหัวข้อเกี่ยวกับคำศัพท์แพร่ ซื้อภาษา และสนทนาวิเคราะห์

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

หลักการของความพยายามน้อย (PLE) ถูกนำเสนอในปี 1949 โดยนักภาษาศาสตร์ฮาร์วาร์จอร์จคิงสลีย์ Zipf ในพฤติกรรมมนุษย์และหลักการของความพยายามน้อยที่สุด (ดูด้านล่าง) พื้นที่ของ Zipf ทันทีที่น่าสนใจคือการศึกษาทางสถิติของความถี่ของการใช้คำว่า แต่หลักการของเขาก็ถูกนำมาใช้ในภาษาศาสตร์กับหัวข้อเช่นการแพร่กระจายคำศัพท์, การเรียนรู้ภาษาและการวิเคราะห์การสนทนา

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

หลักการของความพยายามน้อยที่สุด ( เปิ้ล ) นำเสนอใน 1949 จากนักภาษาศาสตร์ จอร์จ คิงสลีย์ ซิพฟ์ในพฤติกรรมมนุษย์และหลักการของความพยายามน้อยที่สุด ( ดูด้านล่าง ) ของพื้นที่ใกล้เคียงที่สนใจ ซิพฟ์ศึกษาสถิติของความถี่ของการใช้คำ แต่หลักการของเขายังถูกใช้ในภาษาศาสตร์ในหัวข้อต่างๆ เช่น การกระจาย การใช้ภาษา และการวิเคราะห์การสนทนา