The collapse of the hanging walkway

The collapse of the hanging walkway at the Hyatt Regency Hotel in Kansas City in 1981, which killed 113 people and injured more than 200 others, was attributable to an erroneous connection detail. A detailed chronology of events contributing to this cataclysmic disaster has been widely documented (e.g., Pfatteicher, 2000). A defining feature of the hotel was its lobby. It featured a multistory atrium crossed with suspended concrete walkways on the second, third, and fourth levels. The fourth floor bridge was suspended directly over the second floor bridge, with the third floor walkway set off to the side several meters away from the other two. Difficulties during construction led to a subtle but flawed design change that doubled the load on the connection between the fourth floor and walkway support beams and the tie rods carrying the weight of both walkways. The engineers failed to review the initial design thoroughly, and accepted the contractors proposed plan without performing basic calculations that would have revealed its serious intrinsic flaws — in particular, the doubling of the load on the fourth-floor beams. The new design could not handle the dead load weight of the structure and the spectators standing on it. The connection failed and both walkways crashed one on top of the other and then into the lobby below. The two walkways were suspended from a set of steel tie rods, with the second floor walkway hanging directly underneath the fourth floor walkway. The walkway platform was supported on three cross-beams suspended by steel rods retained by nuts. The cross-beams were box beams made from C-channels welded toe-to-toe. The original design called for three pairs of rods running from the second floor all the way to the ceiling. Investigators determined that this design supported only 60% of the minimum load required by the building codes (Moncraz and Taylor, 2000).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

การพังทลายของทางแขวนที่ไฮแอทรีเจนซี่ในแคนซัสซิตี้ในปี 1981, 113 คนเสียชีวิต และบาดเจ็บกว่า 200 คน รวมรายละเอียดการเชื่อมต่อที่ผิดพลาดได้ เอกสารการลำดับเหตุการณ์ให้เกิดภัยพิบัตินี้ cataclysmic รายละเอียดอย่างกว้างขวาง (เช่น Pfatteicher, 2000) คุณลักษณะการกำหนดโรงแรมล็อบบี้ได้ มันห้องเอเทรียม multistory ข้าม ด้วยทางเดินคอนกรีตระงับที่สอง สาม และสี่ระดับ สะพานชั้นสี่ถูกระงับโดยผ่านสะพานชั้นที่สอง ด้วยการตั้งค่าหลายเมตรอยู่อีกสองข้างทางเดินชั้นสาม ความยากลำบากในระหว่างการก่อสร้างที่นำไปสู่การเปลี่ยนแปลงออกแบบละเอียด แต่ flawed ที่โหลดบนการเชื่อมต่อระหว่างชั้นสี่ทางสนับสนุนคาน และก้านผูกแบกน้ำหนักของทางเท้าทั้งสองเท่า วิศวกรล้มเหลวในการตรวจสอบการออกแบบเริ่มต้นอย่างละเอียด และยอมรับผู้รับเหมาเสนอแผน โดยทำการคำนวณเบื้องต้นที่จะมีการเปิดเผยข้อบกพร่องของ intrinsic รุนแรง — โดยเฉพาะ จะโหลดบนคานชั้นสี่ การออกแบบใหม่สามารถจัดการน้ำหนักโหลดตายของโครงสร้างและผู้ชมที่ยืนบน การเชื่อมต่อล้มเหลว และล้มเหลวทั้งทางเท้าหนึ่ง บนอีก แล้วเข้าไป ในล็อบบี้ด้านล่าง ทางเท้าสองถูกหยุดชั่วคราวจากผูกเหล็กก้าน กับทางเดินชั้นสองที่แขวนโดยตรงใต้ทางเดินชั้นสี่ รับการสนับสนุนแพลตฟอร์มเดินบนสามข้ามคานถูกระงับ โดยก้านเหล็กที่สะสม โดยถั่ว คานข้ามคานกล่องที่ทำจาก C-ช่องรอยเท้าต่อเท้าได้ เรียกการออกแบบเดิมสำหรับคู่สามก้านที่ทำจากชั้น 2 ไปทางเพดาน สืบสวนระบุว่า ออกแบบนี้ได้รับการสนับสนุนเพียง 60% ของโหลดขั้นต่ำที่จำเป็นต้องใช้รหัสอาคาร (Moncraz และเทย์เลอร์ 2000)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การล่มสลายของทางเดินที่แขวนอยู่ที่ Hyatt Regency โรงแรมในแคนซัสซิตีในปี 1981 ซึ่งถูกฆ่าตาย 113 คนและบาดเจ็บกว่า 200 คนอื่น ๆ เป็นส่วนที่เป็นรายละเอียดการเชื่อมต่อที่ผิดพลาด เหตุการณ์รายละเอียดของกิจกรรมที่เอื้อต่อการเกิดภัยพิบัติกลียุคนี้ได้รับการรับรองอย่างกว้างขวาง (เช่น Pfatteicher, 2000) กำหนดคุณลักษณะของโรงแรมเป็นล็อบบี้ มันเป็นจุดเด่นเอเทรียม multistory ข้ามกับทางเดินที่ถูกระงับคอนกรีตที่สองสามและสี่ระดับ สะพานชั้นที่สี่ถูกระงับโดยตรงผ่านสะพานชั้นสองที่มีทางเดินชั้นที่สามตั้งออกไปด้านข้างออกไปหลายเมตรจากอีกสองคน ความยากลำบากในระหว่างการก่อสร้างจะนำไปสู่​​การเปลี่ยนแปลงการออกแบบที่ละเอียดอ่อน แต่มีข้อบกพร่องที่เป็นสองเท่าภาระในการเชื่อมต่อระหว่างชั้นที่สี่และคานการสนับสนุนทางเดินและแท่งผูกแบกน้ำหนักของทางเดินทั้งสอง วิศวกรล้มเหลวในการตรวจสอบการออกแบบเบื้องต้นอย่างทั่วถึงและเป็นที่ยอมรับผู้รับเหมาเสนอแผนโดยไม่ต้องดำเนินการคำนวณขั้นพื้นฐานที่จะได้พบข้อบกพร่องที่แท้จริงของมันร้ายแรง - โดยเฉพาะอย่างยิ่งสองเท่าของการโหลดบนคานชั้นที่สี่ การออกแบบใหม่ไม่สามารถจัดการกับน้ำหนักตายของโครงสร้างและผู้ชมที่ยืนอยู่บนนั้น การเชื่อมต่อล้มเหลวและทางเดินทั้งสองชนหนึ่งอยู่ด้านบนของอื่น ๆ และจากนั้นเข้าไปในล็อบบี้ด้านล่าง สองทางเดินถูกระงับจากชุดของแท่งเ​​หล็กผูกกับทางเดินชั้นสองห้อยโดยตรงภายใต้ทางเดินชั้นสี่ แพลตฟอร์มทางเดินได้รับการสนับสนุนในสามคานข้ามระงับโดยแท่งเ​​หล็กเก็บถั่ว คานข้ามคานได้รับกล่องที่ทำจาก C-ช่องรอยเท้าจรดเท้า การออกแบบเดิมเรียกว่าสามคู่ของแท่งวิ่งออกมาจากชั้นสองไปตลอดทางจนถึงเพดาน นักวิจัยระบุว่าการออกแบบนี้ได้รับการสนับสนุนเพียง 60% ของภาระขั้นต่ำที่จำเป็นโดยการสร้างรหัส (M​​oncraz และเทย์เลอร์, 2000)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การล่มสลายของแขวน ทางเดินที่ Hyatt Regency Hotel ใน แคนซัส ซิตี้ ในปี 1981 ซึ่งฆ่า 113 คนและบาดเจ็บมากกว่า 200 คน มีข้อมูลรายละเอียดการเชื่อมต่อผิดพลาด เป็นเหตุการณ์ที่รายละเอียดของเหตุการณ์เกิดเหตุภัยพิบัตินี้ได้รับการบันทึกไว้อย่างกว้างขวาง เช่น pfatteicher , 2000 ) มีการกำหนดคุณลักษณะของโรงแรม ล็อบบี้ของมันมีคุณลักษณะ multistory Atrium ข้ามกับระงับทางเท้าคอนกรีตบนที่สอง สาม และระดับ 4 สะพานชั้น 4 ถูกระงับโดยตรงผ่านสะพานชั้นสองกับชั้นสามชุดเดินออกไปด้านข้างหลายเมตรอยู่ห่างจากอื่น ๆสองปัญหาระหว่างการก่อสร้าง นำไปสู่การเปลี่ยนแปลงการออกแบบที่เป็นสีสัน แต่ไม่โหลดในการเชื่อมต่อระหว่างชั้น 4 และทางเดินคานสนับสนุนและผูกแท่งแบกน้ำหนักทั้งทางเดิน วิศวกรที่ล้มเหลวในการตรวจสอบการออกแบบเริ่มต้นอย่างละเอียดและยอมรับผู้รับเหมาเสนอแผนโดยไม่แสดงพื้นฐานการคำนวณที่จะเปิดเผยข้อบกพร่องของมันร้ายแรงภายใน โดยเฉพาะสนิมโหลดบนคานที่ชั้นสี่ การออกแบบใหม่ที่ไม่สามารถจัดการกับคนตายโหลดน้ำหนักของโครงสร้าง และผู้ชมที่ยืนอยู่บนนั้นการเชื่อมต่อล้มเหลวและทั้งทางเท้าชนหนึ่งอยู่ด้านบนของอื่น ๆแล้วเข้าไปที่ล็อบบี้ด้านล่าง 2 ทางเดินถูกพักงานจากชุดของแท่งผูกเหล็กกับชั้นสอง ทางเดินที่แขวนตรงใต้ทางเดิน ชั้น 4 ทางเดินแพลตฟอร์มได้รับการสนับสนุนบนสามข้ามคานระงับโดยแท่งเหล็กที่สะสมโดยถั่วคานข้ามคานเป็นกล่องทำจาก c-channels รอยนิ้วเท้านิ้วเท้า . ออกแบบเดิมเรียกว่าสามคู่ของแท่งวิ่งจากชั้น 2 ไปทางเพดาน นักวิจัยระบุว่า การออกแบบนี้จะรองรับเพียง 60% ของขั้นต่ำโหลดที่ต้องการ โดยการสร้างรหัส ( moncraz และ Taylor , 2000 )