Humans can communicate what is goin

Humans can communicate what is going on with them, and dogs can, too. The difference is, while humans primarily use verbal communication, dogs mainly communicate non-verbally through the use of body language and secondarily through vocalizations. This body language includes tail carriage and motion, ear and eye position, body position and movement, and facial expressions. Knowledge of body language, and the ability to accurately identify it, will help decipher what a dog is trying to communicate.

When observing a dog’s body language to determine what is being communicated, it is crucial to observe the entire dog, as well as the situation/context, in order to accurately determine what is being conveyed. For example, a wagging tail does not necessarily mean a friendly dog. A moving tail, as a part of the dog’s body language that is readily identifiable, is often noticed first. However, if the dog’s body is stiff, the ears are back and the dog is in a crouching position, these other features of body language are telling you that this is not a happy dog.

There are five common groups of canine communication signals. As you review the groups, please keep in mind that in a given situation a dog can demonstrate more than one of these groupings in response to the situation. For example, a dog may begin by displaying excitement signals in response to a stimulus, decide that stimulus is a threat, and switch to aggressive signals, fear signals, or even both. Also keep in mind that stress can drastically influence a dog’s response to a given situation. Again, we must look at the whole dog and his body language, as well as the situation/environment in order to get the “big” picture of what the dog is communicating, what may happen next, and what our appropriate responses should be.

- See more at: http://centerforshelterdogs.org/Home/DogBehavior/DogCommunicationandBodyLanguage.aspx#sthash.JBGYV0Bm.dpuf

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

มนุษย์สามารถสื่อสารสิ่งที่เกิดขึ้นกับพวกเขา และสุนัข สามารถ เกินไป ข้อแตกต่างคือ ในขณะที่มนุษย์ใช้สื่อสารด้วยวาจาเป็นหลัก สุนัขส่วนใหญ่สื่อสารไม่ใช่วาจาโดย ใช้ภาษากาย และเชื่อม ผ่าน vocalizations ภาษาร่างกายนี้มีหางขนส่ง และเคลื่อนไหว หู และตาตำแหน่ง ตำแหน่งร่างกาย และเคลื่อนไหว และหน้านิพจน์ ความรู้ของภาษากาย และสามารถระบุได้อย่างถูกต้อง จะช่วยให้การถอดรหัสสิ่งที่สุนัขจะพยายามสื่อสาร เมื่อสังเกตภาษากายของสุนัขเพื่อกำหนดว่าอะไรคือการสื่อสาร มันเป็นสิ่งสำคัญสังเกตสุนัขทั้งหมด รวมทั้งสถานการณ์/บริบท การกำหนดอะไรเป็นการสื่อความหมายได้อย่างถูกต้อง ตัวอย่าง หาง wagging ไม่หมายความว่า สุนัขที่เป็นมิตร หางเคลื่อน เป็นส่วนหนึ่งของภาษากายของสุนัขที่พร้อมบุคคล เป็นมักจะสังเกตเห็นก่อน อย่างไรก็ตาม ถ้าร่างกายของสุนัขแข็ง หูจะกลับมา และสุนัขอยู่ในตำแหน่ง crouching เหล่านี้คุณลักษณะอื่น ๆ ของภาษากายจะบอกคุณว่า นี้ไม่สุนัขมีความสุขมี 5 กลุ่มทั่วไปของสัญญาณสื่อสารของสุนัข เมื่อคุณตรวจทานในกลุ่ม โปรดจำไว้ว่าในสถานการณ์ที่กำหนดสุนัขสามารถแสดงมากกว่าหนึ่งกลุ่มเหล่านี้ตอบสนองต่อสถานการณ์ ตัวอย่าง สุนัขอาจเริ่มต้น โดยการแสดงสัญญาณความตื่นเต้นเพื่อกระตุ้นการตอบสนอง ตัดสินใจกระตุ้นที่เป็น และไปก้าวร้าวสัญญาณ สัญญาณความกลัว หรือแม้แต่ทั้งสอง นอกจากนี้ โปรดจำไว้ว่าความเครียดสามารถอย่างรวดเร็วอิทธิพลของสุนัขตอบสนองสถานการณ์ที่กำหนด อีก เราต้องดูที่สุนัขทั้งหมด และภาษากายของเขา ตลอดจนสถานการณ์/สิ่งแวดล้อมเพื่อให้ได้ภาพที่สุนัขสื่อสาร สิ่งอาจเกิดขึ้นต่อไป และสิ่งตอบสนองที่เหมาะสมของเราควรจะ "ใหญ่" -ดูเพิ่มเติมได้ที่: http://centerforshelterdogs.org/Home/DogBehavior/DogCommunicationandBodyLanguage.aspx#sthash.JBGYV0Bm.dpuf

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

มนุษย์สามารถสื่อสารสิ่งที่เกิดขึ้นกับพวกเขาและสุนัขสามารถเกินไป ความแตกต่างก็คือในขณะที่มนุษย์ส่วนใหญ่ใช้การสื่อสารทางวาจาสุนัขส่วนใหญ่สื่อสารด้วยวาจาที่ไม่ผ่านการใช้ภาษากายและครั้งที่สองผ่านการเปล่งเสียง ภาษากายซึ่งรวมถึงหางม้าและการเคลื่อนไหวที่หูและตาแหน่ง, ตำแหน่งของร่างกายและการเคลื่อนไหวและการแสดงออกทางสีหน้า ความรู้เกี่ยวกับภาษากายและความสามารถในการที่จะต้องระบุว่าจะช่วยถอดรหัสสิ่งที่สุนัขจะพยายามที่จะสื่อสาร. เมื่อสังเกตภาษากายของสุนัขเพื่อตรวจสอบสิ่งที่จะถูกสื่อสารก็เป็นสิ่งสำคัญที่จะสังเกตเห็นสุนัขทั้งหมดเช่นเดียวกับ สถานการณ์ / บริบทเพื่อให้ถูกต้องตรวจสอบสิ่งที่จะถูกถ่ายทอด ตัวอย่างเช่นหางกระดิกไม่ได้หมายความว่าสุนัขที่เป็นมิตร หางย้ายเป็นส่วนหนึ่งของภาษากายของสุนัขที่สามารถระบุตัวตนได้อย่างง่ายดาย, มักจะสังเกตเห็นเป็นครั้งแรก แต่ถ้าร่างกายของสุนัขจะแข็งหูจะกลับมาและสุนัขจะอยู่ในตำแหน่งหมอบคุณสมบัติอื่น ๆ เหล่านี้ของภาษากายกำลังบอกคุณว่านี้ไม่ได้มีความสุขสุนัข. มีห้ากลุ่มร่วมกันของสัญญาณการสื่อสารที่มีสุนัข ในขณะที่คุณทบทวนกลุ่มกรุณาเก็บไว้ในใจว่าในสถานการณ์ที่กำหนดสุนัขสามารถแสดงให้เห็นมากกว่าหนึ่งของกลุ่มเหล่านี้ในการตอบสนองต่อสถานการณ์ ตัวอย่างเช่นสุนัขอาจจะเริ่มต้นด้วยการแสดงสัญญาณความตื่นเต้นในการตอบสนองต่อสิ่งเร้าตัดสินใจกระตุ้นเศรษฐกิจที่เป็นภัยคุกคามและสลับสัญญาณก้าวร้าวกลัวสัญญาณหรือแม้กระทั่งทั้งสอง นอกจากนี้ยังทราบว่าความเครียดอย่างมากจะมีผลต่อการตอบสนองของสุนัขที่จะสถานการณ์ที่กำหนด อีกครั้งที่เราจะต้องมองไปที่สุนัขทั้งหมดและภาษากายของเขาเช่นเดียวกับสถานการณ์ / สภาพแวดล้อมเพื่อให้ได้รับ "บิ๊ก" ภาพของสิ่งที่สุนัขจะสื่อสารสิ่งที่อาจเกิดขึ้นต่อไปและสิ่งที่ตอบสนองที่เหมาะสมของเราที่ควรจะเป็น- ดูรายละเอียดเพิ่มเติมได้ที่:

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

มนุษย์สามารถสื่อสารสิ่งที่เกิดขึ้นกับพวกเขาและสุนัขได้ด้วย ความแตกต่างคือ ในขณะที่คนส่วนใหญ่ใช้การสื่อสารด้วยวาจา สุนัขส่วนใหญ่สื่อสารด้วยวาจา ไม่ผ่านการใช้ภาษากาย และครั้งที่สองผ่าน นกหว้า ภาษากายนี้รวมถึงการขนส่งและการเคลื่อนไหวและตำแหน่งหาง หู ตา ตำแหน่งของร่างกายและการเคลื่อนไหว และการแสดงออกทางสีหน้า .ความรู้ของตัวภาษา และความสามารถในการได้อย่างถูกต้องระบุว่า จะช่วยให้เข้าใจสิ่งที่สุนัขพยายามที่จะสื่อสาร

เมื่อการสังเกตภาษากายของสุนัขเพื่อตรวจสอบสิ่งที่จะถูกสื่อสาร มันเป็นสิ่งสำคัญที่จะสังเกตสุนัขทั้งหมด รวมทั้งสถานการณ์ / บริบท เพื่อให้ถูกต้องตรวจสอบสิ่งที่ถูกถ่ายทอด ตัวอย่างเช่นมีกระดิกหางไม่ได้หมายความว่าสุนัขที่เป็นมิตร หางย้ายเป็นส่วนหนึ่งของภาษาร่างกายของสุนัขนั้นคือการพิสูจน์ตัวเอง มักสังเกตเห็นครั้งแรก อย่างไรก็ตาม ถ้าร่างกายของสุนัขคือแข็ง หูกลับมาและสุนัขอยู่ในท่าหมอบตำแหน่ง คุณสมบัติอื่น ๆเหล่านี้ของภาษากายบอกคุณว่า นี่ไม่ใช่สุนัขมีความสุข

มีห้ากลุ่มทั่วไปสัญญาณการสื่อสารของสุนัข เมื่อคุณตรวจทานกลุ่ม โปรดระลึกไว้เสมอว่า ในสถานการณ์ที่กำหนดให้สุนัขสามารถแสดงให้เห็นมากกว่าหนึ่งของกลุ่มเหล่านี้ในการตอบสนองต่อสถานการณ์ ตัวอย่างเช่น สุนัขอาจเริ่มแสดงสัญญาณความตื่นเต้นในการตอบสนองต่อสิ่งเร้ากระตุ้น ตัดสินใจว่าเป็นการคุกคาม และสลับไปดักสัญญาณ สัญญาณ ความกลัวหรือแม้กระทั้ง นอกจากนี้ยังเก็บไว้ในใจว่า ความเครียดอย่างมากสามารถมีอิทธิพลต่อสุนัขตอบสนองต่อสถานการณ์ที่กำหนดให้ . อีกครั้งที่เราต้องดูสุนัขทั้งหมด และภาษากายของเขา รวมทั้งสถานการณ์ / สภาพแวดล้อมเพื่อให้ได้ " ภาพใหญ่ " ของสิ่งที่สุนัขคือการสื่อสารที่อาจเกิดขึ้นต่อไป และมีการตอบสนองที่เหมาะสมของเราควรจะ

ดูเพิ่มเติมได้ที่ : http : / / centerforshelterdogs .org / บ้าน / dogbehavior / dogcommunicationandbodylanguage . aspx # sthash.jbgyv0bm.dpuf