Susan and Ned were driving through

Susan and Ned were driving through a wooded empty section of highway. Lightning flashed, thunder roared, the sky went dark in the torrential downpour.
“We’d better stop,” said Susan.
Ned nodded his head in agreement. He stepped on the brake, and suddenly the car started to slide on the slick pavement. They plunged off the road and slid to a halt at the bottom of an incline.
Pale and shaking, Ned quickly turned to check if Susan was all right. When she nodded, Ned relaxed and looked through the rain soaked windows.
“I’m going to see how bad it is,” he told Susan, and when out into the storm. She saw his blurry figure in the headlight, walking around the front of the car. A moment later, he jumped in beside her, soaking wet.
“The car’s not badly damaged, but we’re wheel-deep in mud,” he said. “I’m going to have to go for help.”
Susan swallowed nervously. There would be no quick rescue here. He told her to turn off the headlights and lock the doors until he returned.
Axe Murder Hollow. Although Ned hadn’t said the name aloud, they both knew what he had been thinking when he told her to lock the car. This was the place where a man had once taken an axe and hacked his wife to death in a jealous rage over an alleged affair. Supposedly, the axe-wielding spirit of the husband continued to haunt this section of the road.
Outside the car, Susan heard a shriek, a loud thump, and a strange gurgling noise. But she couldn’t see anything in the darkness.
Frightened, she shrank down into her seat. She sat in silence for a while, and then she noticed another sound. Bump. Bump. Bump. It was a soft sound, like something being blown by the wind.
Suddenly, the car was illuminated by a bright light. An official sounding voice told her to get out of the car. Ned must have found a police officer. Susan unlocked the door and stepped out of the car. As her eyes adjusted to the bright light, she saw it.
Hanging by his feet from the tree next to the car was the dead body of Ned. His bloody throat had been cut so deeply that he was nearly decapitated. The wind swung his corpse back and forth so that it thumped against the tree. Bump. Bump. Bump.
Susan screamed and ran toward the voice and the light. As she drew close, she realized the light was not coming from a flashlight. Standing there was the glowing figure of a man with a smile on his face and a large, solid, and definitely real axe in his hands. She backed away from the glowing figure until she bumped into the car.
“Playing around when my back was turned,” the ghost whispered, stroking the sharp blade of the axe with his fingers. “You’ve been very naughty.”
The last thing she saw was the glint of the axe blade in the eerie, incandescent light.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ซูซานและเราก็ขับรถผ่านส่วนว่าง wooded ของทางหลวง ฟ้าผ่า flashed ฟ้าร้อง roared ท้องฟ้าก็เข้มสาดแสงต่อ
"เราจะดีกว่าหยุด กล่าวว่า ศิริรัตน์
โดย nodded ศีรษะตกลง เขาเหยียบเบรก และทันใดนั้นรถเริ่มแล่นบนผิวรีด พวกเขาลดลงปิดถนน และฝ่อไปหยุดที่ด้านล่างของทางลาดเอียง
ซีด และงก ๆ บริษัทฯ ได้อย่างรวดเร็วเปิดเพื่อตรวจสอบถ้าซูซานถูกต้องทั้งหมด เมื่อเธอพยักหน้า เราผ่อนคลาย และมองผ่านหน้าต่างฝนตกที่เปี่ยมล้นไปด้วย
"ฉันจะเห็นว่าไม่ดีมันเป็น เขาบอกว่า ซูซาน และเมื่อออกเป็นพายุ เธอเห็นรูปของเขามัวในไฟหน้า เดินหน้ารถ ครู่ต่อมา เขาไปในข้างเธอ เปียกแฉะ
"รถของไม่ดีไม่เสียหาย แต่เราล้อลึกในโคลน, "เขากล่าวว่า "ฉันจะต้องไปขอความช่วยเหลือ"
ศิริรัตน์กลืนกินคน จะช่วยเหลือไม่ด่วนที่นี่ เขาบอกเธอปิดไฟหน้า และล็อกประตูจนเขากลับ
ขวานฆาตกรรมกลวง ถึงแม้ว่าเราไม่ได้ว่า ชื่อเสียง พวกเขาทั้งสองรู้ว่าเขาได้คิดเมื่อเขาบอกเธอล็อครถ นี้เป็นที่คนมีครั้งเดียวมาขวานผ่าซาก และ hacked ภรรยาตายในความโกรธอิจฉามากกว่าเรื่องถูกกล่าวหา คาดคะเน ax-wielding คนจิตวิญญาณของสามีที่ยังคงหลอกหลอนนี้ส่วนของถนน
นอกรถ ซูซานยินกรี๊ด thump ดัง และเสียงดัง gurgling แปลก แต่เธอไม่เห็นอะไรในความมืด
Frightened เธอ shrank ลงไปนั่ง เธอนั่งอยู่ในความเงียบในขณะ และจากนั้น เธอสังเกตเสียงอื่น ชน ชน ชน เสียงนุ่มนวล เช่นสิ่งที่เป่าลมได้
ทันที รถถูกส่องสว่าง ด้วยแสงสว่าง เสียงหูอย่างเป็นทางการบอกว่า เธอออกจากรถ เราต้องได้พบกับเจ้าหน้าที่ตำรวจ ศิริรัตน์ปลดล็อคประตู และก้าวออกจากรถ เป็นดวงตาของเธอปรับแสงสว่าง เธอเห็นมัน
แขวน ด้วยเท้าจากต้นไม้ถัดรถมีศพของบริษัทฯ มีการตัดคอเลือดของเขาลึกซึ้งว่า เขาถูกเกือบ decapitated ลม swung ศพของเขาไปมาเพื่อให้มัน thumped กับต้นไม้ ชน ชน ชน.
ซูซานกรีดร้อง และวิ่งไปที่เสียงและแสง ที่เธอวาดปิด เธอรู้ไม่กำลังไฟจากไฟฉาย ตั้งเป็นตัวเลขที่เร่าร้อนของคนที่มีรอยยิ้มบนใบหน้าของเขาและเป็นขวานขนาดใหญ่ แข็ง และแน่นอนจริงในมือของเขา เธอห่างเหินไปจากรูปเร่าร้อนจนเธอชนเข้าไปในรถ
"เล่นรอบเมื่อเปิดหลัง ผีเกมส์ ตบใบมีดคมของขวานด้วยมือของเขา "คุณได้แล้วซนมาก"
สิ่งสุดท้ายที่เธอเห็นคือ glint ของขวานแสงประหลาด ยอง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ซูซานและเน็ดขับรถผ่านส่วนที่ว่างเปล่าป่าของทางหลวง ฟ้าผ่าประกายฟ้าร้องคำรามท้องฟ้ามืดไปในฝนห่าใหญ่กระหน่ำ
"เราควรที่จะหยุดดีกว่า" ซูซานกล่าวว่า
เน็ดพยักหน้าในข้อตกลง เขาเหยียบเบรคและก็รถเริ่มที่จะเลื่อนบนทางเท้าเนียน พวกเขาพุ่งออกจากถนนและเลื่อนไปหยุดที่ด้านล่างของทางลาด
ซีดและสั่นเน็ดได้อย่างรวดเร็วหันไปตรวจสอบว่าซูซานถูกต้องทั้งหมด เมื่อเธอพยักหน้าเน็ดผ่อนคลายและมองผ่านหน้าต่างฝนแช่
"ผมกำลังจะไปดูวิธีการที่ไม่ดีมันเป็น" เขาบอกกับซูซานและเมื่อออกไปในพายุ เธอเห็นภาพพร่ามัวของเขาในไฟที่เดินไปรอบ ๆ ด้านหน้าของรถ ช่วงเวลาต่อมาเขาเพิ่มขึ้นในด้านข้างของเธอเปียกโชก
"รถไม่ได้รับความเสียหาย แต่เราล้อลึกลงไปในโคลน" เขากล่าวว่า "ฉันจะต้องไปขอความช่วยเหลือ."
ซูซานกลืนกินหงุดหงิด ก็จะไม่มีการช่วยเหลืออย่างรวดเร็วที่นี่ เขาบอกเธอที่จะปิดไฟและล็อคประตูจนกว่าเขาจะกลับ
ขวานฆาตกรรม Hollow แม้ว่าเน็ดไม่ได้กล่าวชื่อดังที่พวกเขาทั้งสองรู้ว่าสิ่งที่เขาได้รับความคิดเมื่อเขาบอกให้เธอล็อครถ นี้เป็นสถานที่ที่คนได้รับเพียงครั้งเดียวและขวานฟันภรรยาของเขาตายในความโกรธหึงหวงเป็นเรื่องที่ถูกกล่าวหา เฉกเช่นจิตวิญญาณขวานกวัดแกว่งของสามียังคงหลอกหลอนส่วนของถนนนี้
นอกรถซูซานได้ยินเสียงกรีดร้องที่ดังกระหน่ำและเสียง gurgling แปลก แต่เธอไม่สามารถมองเห็นอะไรในความมืด
กลัวเธอหดตัวลงไปในที่นั่งของเธอ เธอนั่งอยู่ในความเงียบในขณะที่และจากนั้นเธอสังเกตเห็นเสียงอื่น ลูกโป่ง ลูกโป่ง ลูกโป่ง มันเป็นเสียงที่นุ่มเหมือนสิ่งที่ถูกลมพัดปลิวไปตามลม
ทันใดนั้นรถก็สว่างไสวไปด้วยแสงไฟสว่าง เสียงทำให้เกิดเสียงอย่างเป็นทางการบอกให้เธอได้รับออกมาจากรถ เน็ดจะต้องได้พบเจ้าหน้าที่ตำรวจ ซูซานปลดล็อคประตูและก้าวออกมาจากรถ ในขณะที่ตาของเธอที่จะปรับไฟสว่างที่เธอเห็นมัน
แขวนด้วยเท้าของเขาจากต้นไม้ที่อยู่ถัดจากรถถูกศพของเน็ด คอเลือดของเขาได้ถูกตัดให้ลึกว่าเขาเป็นหัวเกือบ ลมเหวี่ยงศพของเขากลับมาเพื่อที่จะทุบกับต้นไม้ ลูกโป่ง ลูกโป่ง ชน
ซูซานกรีดร้องและวิ่งไปทางเสียงและแสง ขณะที่เธอเข้ามาใกล้เธอรู้แสงไม่ได้มาจากไฟฉาย ยืนอยู่ที่นั่นเป็นตัวเลขที่เร่าร้อนของคนที่มีรอยยิ้มบนใบหน้าของเขาและขวานขนาดใหญ่ที่มั่นคงและแน่นอนที่แท้จริงอยู่ในมือของเขา เธอถอยห่างจากตัวเลขเรืองแสงจนเธอชนเข้ากับรถ
"เล่นรอบเมื่อหลังของฉันก็หัน" ผีกระซิบลูบใบมีดคมของขวานด้วยมือของเขา "คุณได้รับซนมาก."
สิ่งสุดท้ายที่เธอเห็นคือแววของใบมีดขวานในน่าขนลุก, ไฟสว่างจ้า

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ซูซานและเน็ด ขับรถผ่านป่าส่วนที่ว่างเปล่าของทางหลวง ฟ้าประกาย , ฟ้าร้อง ฟ้าก็มืดในพายุ .
" เราหยุดดีกว่า " ว่า ซูซาน
เน็ดพยักหน้าในข้อตกลง เขาเหยียบเบรกแล้วรถเริ่มสไลด์บนผิวเนียน พวกเขาพุ่งตกถนนลื่นไปหยุดที่ด้านล่างของ
เอียงซีดและสั่น รีบเปิดเน็ตเพื่อเช็คว่าซูซานคือทั้งหมดขวา เมื่อเธอพยักหน้า เน็ด ผ่อนคลาย และมองผ่านสายฝนชุ่มบาน
" ฉันจะเห็นมันแย่แค่ไหน " เขาบอกว่า ซูซาน และเมื่อเข้าไปในพายุ เธอเห็นรูปไม่ชัดของเขาในไฟหน้า เดินไปเดินมาหน้ารถ ครู่ต่อมา เขากระโดดมาข้างๆเธอเปียกไปหมด
" รถไม่ได้รับความเสียหายมากนักแต่เราก็ล้อเปื้อนโคลน , " เขากล่าวว่า " ผมจะต้องไปช่วย "
ซูซานกลืนอย่างหงุดหงิด จะไม่มีที่รวดเร็วช่วยที่นี่ เขาบอกให้เธอปิดไฟและล็อคประตูจนกว่าเขาจะกลับมา
ขวานฆาตกรรมกลวง แม้ว่าเน็ดไม่ได้พูดชื่อออกมา พวกเขาทั้งสองรู้ว่าสิ่งที่เขาคิดเมื่อเขาบอกให้เธอล็อครถนี้เป็นสถานที่ที่ผู้ชายเคยเอาขวานสับภรรยาของเขาตาย ด้วยความริษยามากกว่าที่ถูกกล่าวหาเรื่องชู้สาว แปลว่า ขวาน wielding วิญญาณของสามียังคงหลอกหลอนส่วนนี้ของถนน
นอกรถ ซูซาน ได้ยินเสียงกรีดร้องดัง , เต้น , และแปลกมีเสียงรบกวน แต่เธอมองไม่เห็นอะไรในความมืด .
ตกใจ เธอหดตัวลงในที่นั่งของเธอเธอนั่งอยู่ในความเงียบสักพัก แล้วเธอก็สังเกตเห็นเสียงอื่น ชน ชน ชน มันเป็นเสียงนุ่ม เหมือนอะไรบางอย่างถูกลมเป่า
จู่ๆรถก็ส่องแสงสว่าง เจ้าหน้าที่เสียงเสียงบอกให้เธอออกไปจากรถ เน็ดต้องเจอตำรวจ ซูซาน ปลดล็อคประตู และก้าวออกจากรถ เมื่อดวงตาปรับแสงสว่างเธอเห็นมัน .
ห้อยเท้าของเขาจากต้นไม้ข้างๆรถเป็นศพของเน็ด คอเลือดของเขาได้รับการตัดลึกเพื่อที่เขาเกือบจะถูกตัดหัว . ลมเหวี่ยงศพของเขาไปมาเพื่อให้มันทับกับต้นไม้ ชน ชน ชน
ซูซานกรีดร้องและวิ่งต่อเสียงและไฟ เมื่อเธอมาใกล้ เธอตระหนักว่าแสงไม่ได้มาจากไฟฉายยืนเป็นรูปเกมส์ของชายที่มีรอยยิ้มบนใบหน้าของเขาใหญ่ แข็ง และแน่นอนจริงขวานในมือของเขา เธอถอยหนีจากร่างเรืองแสงจนเธอชนเข้ากับรถ
" เล่นรอบเมื่อกลับของฉันกลายเป็น " ผีกระซิบ ลูบใบมีดคมของขวานกับนิ้วของเขา " คุณเคยซนมาก "
สิ่งสุดท้ายที่เธอเห็นคือแววแห่งขวานใบมีดในแสงที่น่าขนลุก .