Heavy metals are dangerous because

Heavy metals are dangerous because they tend to bioaccumulate. Bioaccumulation means an increase in the concentration
of a chemical in a biological organism over time, compared to the chemical's concentration in the environment. Compounds
accumulate in living things any time they are taken up and stored faster than they are broken down (metabolized) or excreted.
Heavy metals can enter a water supply by industrial and consumer waste, or even from acidic rain breaking down soils and
releasing heavy metals into streams, lakes, rivers, and groundwater. Heavy metal toxicity can result in damaged or reduced
mental and central nervous function, lower energy levels, and damage to blood composition, lungs, kidneys, liver, and other
vital organs. Long-term exposure may result in slowly progressing physical, muscular, and neurological degenerative
processes that mimic Alzheimer's disease, Parkinson's disease, muscular dystrophy, and multiple sclerosis. Allergies are not
uncommon and repeated long-term contact with some metals or their compounds may even cause cancer (International
Occupational Safety and Health Centre1999).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

โลหะหนักเป็นอันตราย เพราะพวกเขามักจะ bioaccumulate Bioaccumulation หมายถึง การเพิ่มความเข้มข้นของสารเคมีในสิ่งมีชีวิตชีวภาพเวลา เมื่อเทียบกับความเข้มข้นของสารเคมีในสิ่งแวดล้อม สารประกอบสะสมในสิ่งมีชีวิตก็จะถูกใช้ และเก็บได้เร็วกว่าพวกเขาจะแบ่ง (metabolized) หรือ excretedโลหะหนักสามารถป้อนน้ำ โดยอุตสาหกรรมและผู้บริโภคเสีย หรือแม้แต่จากฝนกรดแบ่งดินเนื้อปูน และปล่อยโลหะหนักในกระแส ทะเลสาบ แม่น้ำ และน้ำบาดาล ความเป็นพิษของโลหะหนักอาจส่งผลเสียหาย หรือลดลงจิตใจ และศูนย์กลางประสาทฟังก์ชัน ระดับพลังงานที่ต่ำกว่า และความเสียหายของส่วนประกอบของเลือด ปอด ไต ตับ และอื่น ๆอวัยวะสำคัญ ความเสี่ยงระยะยาวอาจส่งผลช้าความก้าวหน้าทางกายภาพ กล้ามเนื้อ และระบบประสาทเสื่อมกระบวนการเลียนแบบโรคอัลไซเมอร์ โรคพาร์กินสัน dystrophy กล้ามเนื้อ และหลายเส้นโลหิตตีบ ไม่มีอาการแพ้ใช่ และซ้ำระยะยาวติดต่อกับบางโลหะหรือสารประกอบของพวกเขาอาจก่อให้เกิดมะเร็ง (อาหารนานาชาติความปลอดภัยในอาชีพและสุขภาพ Centre1999)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

โลหะหนักเป็นอันตรายเพราะพวกเขามีแนวโน้มที่จะสะสมทางชีวภาพ การสะสมทางชีวภาพหมายถึงการเพิ่มขึ้นของความเข้มข้นของสารเคมีในชีวิตทางชีววิทยาในช่วงเวลาเมื่อเทียบกับความเข้มข้นของสารเคมีในสิ่งแวดล้อม
สารสะสมในสิ่งมีชีวิตเวลาที่พวกเขาจะถูกนำขึ้นมาและเก็บไว้ได้เร็วขึ้นกว่าที่พวกเขาจะถูกแบ่ง (เผาผลาญ) หรือขับออกมา. โลหะหนักสามารถป้อนน้ำประปาโดยอุตสาหกรรมและของเสียของผู้บริโภคหรือแม้กระทั่งจากฝนที่เป็นกรดทำลายลงดินและปล่อยโลหะหนักลงไปในลำธารทะเลสาบแม่น้ำและน้ำใต้ดิน พิษของโลหะหนักสามารถทำให้เกิดความเสียหายหรือลดลงจิตและประสาทส่วนกลางฟังก์ชั่นระดับพลังงานที่ต่ำกว่าและความเสียหายให้กับองค์ประกอบเลือดปอดไตตับและอวัยวะที่สำคัญ การเปิดรับในระยะยาวอาจส่งผลให้เกิดความคืบหน้าอย่างช้า ๆ ทางกายภาพกล้ามเนื้อและระบบประสาทเสื่อมกระบวนการที่เลียนแบบการเกิดโรคอัลไซเมโรคพาร์กินสัน, โรคกล้ามเนื้อเสื่อมและหลายเส้นโลหิตตีบ แพ้ไม่ได้เป็นเรื่องผิดปกติและทำซ้ำการติดต่อในระยะยาวกับโลหะบางส่วนหรือสารประกอบของพวกเขาอาจจะยังทำให้เกิดโรคมะเร็ง(นานาชาติปลอดภัยและอาชีวอนามัยCentre1999)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

โลหะหนักอันตรายเพราะพวกเขามีแนวโน้มที่จะ bioaccumulate . สารเคมีหมายถึงการเพิ่มความเข้มข้นของสารเคมีใน
สิ่งมีชีวิตทางชีวภาพในช่วงเวลาเมื่อเทียบกับความเข้มข้นของสารเคมีในสิ่งแวดล้อม สารประกอบ
สะสมในสิ่งมีชีวิต เวลาใด ๆ พวกเขาจะนำขึ้น และเก็บได้เร็วกว่าที่พวกเขาจะเสีย ( เผาผลาญ ) หรือขับ .
โลหะหนักสามารถป้อนน้ำจากของเสียอุตสาหกรรมและผู้บริโภค หรือแม้แต่เป็นกรดทำลายดิน ฝน และการปล่อยโลหะหนักใน
ลำธาร ทะเลสาบ แม่น้ำ และน้ำใต้ดิน ความเป็นพิษของโลหะหนักที่อาจส่งผลเสียหาย หรือลดลง
จิตและประสาทส่วนกลาง ฟังก์ชันลดระดับ พลังงาน และการเสียเลือด ปอด ไต ตับ และอวัยวะสำคัญอื่น ๆ
.การสัมผัสในระยะยาวอาจส่งผลช้าอยู่ทางกายภาพ กล้ามเนื้อ และระบบประสาทเสื่อม
กระบวนการที่เลียนแบบ โรคอัลไซเมอร์ โรคพาร์กินสัน โรคกล้ามเนื้อเสื่อม และโรคปลอกประสาทอักเสบ โรคภูมิแพ้ไม่ใช่
พิสดารซ้ำในระยะยาวติดต่อกับโลหะหรือสารประกอบอาจก่อให้เกิดมะเร็ง ( ความปลอดภัยและสุขภาพระหว่างประเทศ
centre1999 )