Through migration, diaspora members

Through migration, diaspora members have lost their material relationship to the territory of origin, but they can still preserve their cultural or spiritual relationship through memory. Territory or, more precisely, territoriality – in the sense of adapting oneself to a place in the host country – continues to play an essential role. Memory preserves part of territoriality, whilst the trauma of uprooting creates conditions of mobilisation that can play a substantial role in integrating and unifying various family, religious or community sub-networks into a real diaspora. The construction of commemorative monuments, sanctuaries, monasteries and other symbolic (and sometimes functional) places is an essential means, for the members of a diaspora, of a re-rooting in the host country.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

โดยโยกย้าย สมาชิกพลัดถิ่นได้สูญเสียความสัมพันธ์ของวัสดุเพื่อดินแดนต้นกำเนิด แต่ยังคงสามารถรักษาความสัมพันธ์ทางวัฒนธรรม หรือจิตวิญญาณผ่านหน่วยความจำ ดินแดนหรือ ได้แม่นยำมาก ถิ่น – ในแง่ของการปรับตัวที่ประเทศเจ้าภาพ – ยังคงมีบทบาทสำคัญ หน่วยความจำส่วนหนึ่งของถิ่น รักษา ในขณะที่การบาดเจ็บของ uprooting สร้างเงื่อนไขของการเปลี่ยนแปลงที่สามารถเล่นบทบาทพบรวม และสามัคคีครอบครัวต่าง ๆ ศาสนาหรือชุมชนย่อยเครือข่ายเป็นพลัดถิ่นที่แท้จริง การก่อสร้างอนุสาวรีย์ที่ระลึก ซีก อาราม และสถานอื่น ๆ สัญลักษณ์ (และบางครั้งทำงาน) เป็นวิธีการสำคัญ สำหรับสมาชิกของการพลัดถิ่น ของยังใหม่ rooting ในประเทศเจ้าภาพ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ผ่านการโยกย้ายสมาชิกพลัดถิ่นได้สูญเสียความสัมพันธ์ของว​​ัสดุของพวกเขาไปยังดินแดนต้นกำเนิด แต่พวกเขายังคงสามารถรักษาความสัมพันธ์ทางวัฒนธรรมหรือจิตวิญญาณของพวกเขาผ่านหน่วยความจำ ดินแดนหรืออย่างแม่นยำมากขึ้น, ถิ่น - ในแง่ของการปรับตัวเองไปยังสถานที่ในประเทศเจ้าภาพ - ยังคงมีบทบาทที่สำคัญ หน่วยความจำส่วนหนึ่งของการเก็บรักษาถิ่นในขณะที่การบาดเจ็บของถอนสร้างเงื่อนไขของการชุมนุมที่สามารถมีบทบาทสำคัญในการรวมและการรวมครอบครัวต่างๆย่อยเครือข่ายชุมชนทางศาสนาหรือเป็นพลัดถิ่นจริง การก่อสร้างอนุสาวรีย์ที่ระลึกวิหารพระราชวงศ์และสถานที่ที่เป็นสัญลักษณ์ (และการทำงานบางครั้ง) อื่น ๆ เป็นวิธีที่จำเป็นสำหรับสมาชิกของพลัดถิ่นของรากใหม่ในประเทศเจ้าภาพ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ผ่านการพลัดถิ่นสมาชิกต้องสูญเสียความสัมพันธ์กับดินแดนต้นกำเนิดของวัสดุของพวกเขา แต่พวกเขายังคงสามารถรักษาความสัมพันธ์หรือจิตวิญญาณของพวกเขาผ่านหน่วยความจำ อาณาเขตหรือดินแดนมากขึ้นแน่นอน และในแง่ของการปรับตัวเองเพื่อสถานที่ในประเทศเจ้าภาพ และยังคงมีบทบาทสําคัญ หน่วยความจำส่วนหนึ่งของดินแดนรักษา ,ขณะที่ผลจากการสร้างเงื่อนไขของต้นข้าวที่สามารถเล่นบทบาทสำคัญในการบูรณาการ และการรวมครอบครัวต่างๆ ทางศาสนา หรือชุมชนเครือข่ายย่อยในพลัดถิ่นจริง การก่อสร้างอนุสาวรีย์ที่ระลึกวิหาร , วัดและสัญลักษณ์อื่น ๆ ( และการทำงานบางครั้ง ) ที่เป็นวิธีการที่สำคัญสำหรับสมาชิกของ Diaspora ,ของเป็นรากในประเทศเจ้าบ้าน