Chapter 5 Seeds of RevengeThe next

Chapter 5 Seeds of Revenge
The next night, before going to visit his father in hospital, Michael had dinner with Kay in the hotel. They didn't talk much. Kay kept looking across the table at him, worried by his silence. Finally, he put down his glass of wine, stood up and said: 'I have to go.' 'Can I come with you?' Kay said, staring at her food.


'There'll be policemen at the hospital,' Michael said, putting on his coat. 'Reporters too. I don't want to get you mixed up in this.' Kay looked at him sadly. She understood that, since the shooting of his father, he was different. He was more distant from her. 'When will I see you again?' she asked quietly.

Michael found it difficult to look her in the eyes. 'Go back to your parents and I'll call you,' he said. But Kay repeated her question: 'When will I see you again?' This time, Michael looked at her. 'I don't know,' he said, touching her gently on the shoulder. Then, without another word, he left her sitting alone at the table and walked towards the door.
♦

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

บทที่ 5
เมล็ดพันธุ์แห่งการแก้แค้นในคืนถัดมาก่อนที่จะไปเยี่ยมพ่อของเขาในโรงพยาบาล, ไมเคิลมีอาหารค่ำกับเคย์ในโรงแรม พวกเขาไม่ได้พูดมาก เคย์ยังคงมองข้ามโต๊ะไปที่เขากังวลด้วยความเงียบของเขา ในที่สุดเขาใส่ลงแก้วไวน์ยืนขึ้นและกล่าวว่า ". ฉันต้องไป ' 'ฉันจะมาพร้อมกับคุณ? เคย์กล่าวว่าจ้องมองที่อาหารของเธอ. 'จะมีตำรวจที่โรงพยาบาล' ไมเคิลกล่าวว่าวางบนเสื้อของเขา 'ผู้สื่อข่าวเกินไป ฉันไม่ต้องการที่จะได้รับคุณผสมขึ้นในครั้งนี้. เคย์มองไปที่เขาเศร้า เธอเข้าใจว่าตั้งแต่การถ่ายภาพของพ่อของเขาเขาเป็นคนที่แตกต่างกัน เขาเป็นคนที่ห่างไกลมากขึ้นจากเธอ 'ฉันจะพบคุณอีกครั้ง? เธอถามอย่างเงียบ ๆ . ไมเคิลพบว่ามันยากที่จะมองเธอในสายตา 'กลับไปที่พ่อแม่ของคุณและฉันจะโทรหาคุณ "เขากล่าวว่า แต่เคย์ซ้ำคำถามของเธอ: 'ฉันจะพบคุณอีกครั้ง? เวลานี้ไมเคิลมองไปที่เธอ 'ผมไม่ทราบ "เขากล่าวว่าการสัมผัสเบา ๆ ของเธอบนไหล่ จากนั้นได้โดยไม่ต้องคำอื่นเขาทิ้งเธอนั่งอยู่คนเดียวที่โต๊ะและเดินไปที่ประตู. ♦

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

บทที่ 5 เมล็ดพันธุ์ของการแก้แค้น
คืนถัดไป ก่อนที่จะไปเยี่ยมพ่อที่โรงพยาบาล ไมเคิลกิน เค ในโรงแรม พวกเขาไม่ได้พูด เคย์มองข้ามโต๊ะที่เขาห่วงโดยการเงียบของเขา สุดท้าย เขาวางแก้วไวน์ ยืนขึ้นและกล่าวว่า : " ฉันต้องไป ' ' ฉันมากับคุณ ? เคย์พูด จ้องอาหารของเธอ


มันอาจจะเป็น ตำรวจ โรงพยาบาลไมเคิลบอกว่า ใส่เสื้อเค้า นักข่าวด้วย ผมไม่อยากให้คุณ ผสม ใน นี้ โอเค มองเขาอย่างเศร้าสร้อย เธอเข้าใจ เนื่องจากการยิงของบิดาของเขา , เขาแตกต่างออกไป เขาห่างเหินจากเธอ . . . ผมจะได้เจอคุณอีกเมื่อไหร่ ? เธอถามอย่าง

ไมเคิลพบว่ามันยากที่จะมองตาเธอ . . . กลับไปหาพ่อแม่ของคุณและฉันจะโทรหาคุณ , ' เขากล่าวว่าแต่เคทวนคำถามเธอว่า ' ผมจะได้เจอคุณอีกเมื่อไหร่ ? คราวนี้ไมเคิลมองเธอ . . . ไม่รู้สิ เขาบอกว่า สัมผัสของเธอเบา ๆบนไหล่ แล้วไม่มีคำพูดอื่น เขาทิ้งให้เธอนั่งอยู่คนเดียวที่โต๊ะและเดินไปที่ประตู ♦