It required...my home telephone num

It required...
my home telephone number.
So I entered my number.
And they charged it on the telephone bill.
I didn't know about it.
A few days later, my mother checked the bill and found it.
She asked me what it was.
Suddenly, my mind went blank.
I was caught red-handed.
I felt ashamed and embarrassed.
My sisters were there, too.
My sisters looked at me...
as if I was a pervert.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

มันจำเป็น...หมายเลขโทรศัพท์บ้านของฉันดังนั้น ฉันสามารถป้อนหมายเลขของฉันและจะเรียกเก็บในบิลโทรศัพท์ฉันไม่ทราบเกี่ยวกับมันกี่วันต่อมา แม่ของฉันตรวจสอบเงิน และพบเธอถามฉันว่ามันเป็นอะไรทันใดนั้น ใจของฉันก็ว่างเปล่าผมถูกจับได้คาเขาผมรู้สึกละอายใจ และอายพี่ได้มี เกินไปพี่มองที่ฉัน...ว่าหากผมในทางที่ผิด

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

มันต้อง ...
หมายเลขโทรศัพท์บ้านของฉัน.
ดังนั้นฉันป้อนหมายเลขของฉัน.
และพวกเขาเรียกเก็บได้ในการเรียกเก็บเงินโทรศัพท์.
ผมไม่ทราบเกี่ยวกับเรื่องนี้.
ไม่กี่วันต่อมาแม่ของฉันการตรวจสอบการเรียกเก็บเงินและพบว่ามัน.
เธอถามฉัน ว่ามันคืออะไร.
ทันใดนั้นใจของฉันก็ว่างเปล่า.
ผมถูกจับได้คาหนังคาเขา.
ผมรู้สึกละอายใจและอาย.
น้องสาวของฉันอยู่ที่นั่นด้วย.
น้องสาวของฉันมองที่ผม ...
ราวกับว่าผมเป็นโรคจิต

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

มันต้อง . . .เบอร์โทรศัพท์ บ้านของฉันผมใส่เบอร์ของฉันและพวกเขาเรียกมันในโทรศัพท์บิลฉันไม่รู้เกี่ยวกับมันไม่กี่วันต่อมา แม่ของฉันตรวจสอบบิล และพบว่าเธอถามฉันว่า มันคืออะไรจู่ๆ ใจฉันว่างเปล่าผมถูกจับได้คาหนังคาเขาแล้วผมรู้สึกอับอายและขายหน้าน้องสาวของฉันอยู่ที่นั้นด้วยน้องสาวของฉันมองที่ผม . . . . . . .ถ้าผมเป็นไอ้โรคจิต