Wildlife over-exploitation is sever

Wildlife over-exploitation is severe in Indonesia, where human resources and funding are inadequate to monitor the wildlife trade and enforce existing protection laws.
Species that are already endangered because of habitat loss and degradation are especially at risk. An estimated 1,000 Orangutans may have been imported into Taiwan for the pet trade between 1985 and 1990, while the naturally rare and endangered humphead wrasse is illegally exported to high-end restaurants as a prized delicacy.
Other species are at risk because they are traded for traditional medicines (e.g. tiger bone and rhinoceros horn) or for decorative objects (e.g. scales from hawksbill turtles).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

แสวงหาประโยชน์มากกว่าสัตว์ป่าอย่างรุนแรงในอินโดนีเซีย ทรัพยากรบุคคลและเงินทุนไม่เพียงพอในการตรวจสอบการค้าสัตว์ป่า และบังคับใช้กฎหมายคุ้มครองอยู่ได้ชนิดที่กำลังใกล้สูญพันธุ์แล้วอยู่อาศัยสูญเสียและย่อยสลาย ได้โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่มีความเสี่ยง ลิงอุรังอุตัง 1000 การประเมินอาจมีการนำเข้าไต้หวันสำหรับการค้าขายสัตว์ระหว่างปี 1985 และปี 1990 ในขณะธรรมชาติหายาก และใกล้สูญพันธุ์นโปเลียนเป็นผิดกฎหมายส่งออกไปยังร้านอาหารสูงเป็นอาหาร prized ชนิดอื่น ๆ จะเสี่ยงเนื่องจากพวกเขาจะซื้อขายยาโบราณ (เช่นเสือกระดูกและแรดฮอร์น) หรือตกแต่งวัตถุ (เช่นเครื่องชั่งน้ำหนักจากพบเต่า)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

สัตว์ป่ามากกว่าการแสวงหาผลประโยชน์อย่างรุนแรงในประเทศอินโดนีเซียที่ทรัพยากรมนุษย์และเงินทุนไม่เพียงพอในการตรวจสอบการค้าสัตว์ป่าที่มีอยู่และการบังคับใช้กฎหมายคุ้มครอง.
สายพันธุ์ที่ใกล้สูญพันธุ์ที่มีอยู่แล้วเนื่องจากการสูญเสียที่อยู่อาศัยและการย่อยสลายโดยเฉพาะอย่างยิ่งที่มีความเสี่ยง ประมาณ 1,000 Orangutans อาจจะถูกนำเข้ามาในไต้หวันสำหรับการค้าสัตว์เลี้ยงระหว่างปี 1985 และปี 1990 ในขณะที่หายากตามธรรมชาติและใกล้สูญพันธุ์นกขุนทองถูกส่งออกอย่างผิดกฎหมายให้กับร้านอาหารระดับไฮเอนด์เป็นอาหารอันโอชะหวง.
สายพันธุ์อื่น ๆ ที่มีความเสี่ยงเพราะพวกเขามีการซื้อขายสำหรับ ยาแผนโบราณ (เช่นกระดูกเสือแรดและฮอร์) หรือวัตถุตกแต่ง (เช่นเครื่องชั่งน้ำหนักจากเต่ากระ)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

สัตว์ป่ามากกว่าการรุนแรงในอินโดนีเซีย ที่ทรัพยากรมนุษย์และเงินทุนไม่เพียงพอในการตรวจสอบและบังคับใช้กฎหมายป้องกันการค้าสัตว์ป่าที่มีอยู่ ชนิดที่ใกล้สูญพันธุ์
แล้วเนื่องจากการสูญเสียแหล่งที่อยู่อาศัยและการสลายตัวโดยเฉพาะอย่างยิ่งที่มีความเสี่ยง ประมาณ 1000 ลิงอุรังอุตังอาจถูกนำเข้าไต้หวันสำหรับสัตว์เลี้ยงการค้าระหว่างปี 1985 และปี 1990ในขณะที่ธรรมชาติที่หายากและใกล้สูญพันธุ์ปลานโปเลียนเป็นลักลอบส่งออกไปยังร้านอาหารระดับไฮเอนด์เป็นสุดยอดอาหารอันโอชะ
ชนิดอื่น ๆที่มีความเสี่ยงเพราะพวกเขามีการซื้อขายแบบดั้งเดิม ( เช่น ยากระดูกเสือนอแรด ) หรือสำหรับตกแต่ง ( เช่นเครื่องชั่งจากเต่ากระเต่า
)