The negation of one's ethnicity is

The negation of one's ethnicity is often the result of the desire to be
assimilated into the mainstream of the society one is living in. However,
once one has been assimilated to a certain degree and has achieved a certain
standing in society, one can then afford to return to one's true ethnic
heritage. This explains why leaders of language and "cultural revival"
groups are often politicians or academics. The question, however, is
whether these leaders actually do articulate the true needs and desires of the
group they claim to represent, and also to what extent the average member
of the ethnic group can identify with them. To what extent, for example, will
the average working man accept the credibility of the person who advocates
that everyone should speak the minority language with their children and
that it should be taught in schools, when he himself speaks the dominant
language with his family as a result of the previous assimilation process?
Similarly, as Tholund (1980) asks, is the resurgence of ladies' native costumes
in NF really a sign of the awakening of the Frisian identity or rather an
excuse for politicians to show their "love" for the country and to have a couple of beautifully clad fair maidens to accompany them on festive occasions?
It is difficult to assess the true effect of such people and such
manifestations of "culture" in an ethnic group. On the one hand they tend
not to represent the true needs and desires of the average member of the
group, but on the other hand they do lend the language and culture more
prestige by their personal dedication to it.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

นิเสธของชาติพันธุ์ของมักจะเป็นผลมาจากความปรารถนาที่จะขนบธรรมเนียมประเพณีเข้ากับสังคมหนึ่งอาศัยอยู่ใน อย่างไรก็ตามครั้งหนึ่งมีขนบธรรมเนียมประเพณีบางระดับ และได้รับการบางยืนในสังคม หนึ่งแล้วซื้อกลับไปชาติพันธุ์อย่างแท้จริงมรดก นี้อธิบายว่า ทำไมผู้นำภาษาและ "ฟื้นฟูวัฒนธรรม"กลุ่มมักจะมีนักการเมืองหรือนักวิชาการ อย่างไรก็ตาม มีคำถามว่า ผู้นำเหล่านี้จริงบอกความจริงและความต้องการของการกลุ่มที่พวกเขาอ้างถึง และยังใดสมาชิกเฉลี่ยของกลุ่มชาติพันธุ์สามารถระบุได้ ขอบเขต เช่น จะคนทำงานเฉลี่ยยอมรับความน่าเชื่อถือของบุคคลที่สนับสนุนที่ทุกคนควรพูดภาษาชนกลุ่มน้อยกับเด็ก และควรสอนในโรงเรียน เมื่อเขาเองพูดโดดเด่นภาษากับครอบครัวจากการผสมกลมกลืนก่อนหน้านี้หรือไม่ในทำนองเดียวกัน ถาม Tholund (1980) เป็นรีเซอร์เจนซ์ของสตรีพื้นเมืองเครื่องแต่งกายใน NF จริง ๆ เป็นสัญญาณของการตื่นตัวฟรีสแลนด์เทิร์หรือค่อนข้างเป็นแก้ตัวของนักการเมือง เพื่อแสดงความ "รัก" สำหรับประเทศ และมีคู่ของเมเดนแฟร์ clad อย่างสวยงามให้กับพวกเขาในโอกาสรื่นเริงจึงยากที่จะประเมินผลอย่างแท้จริงของคนดังกล่าว และกล่าวลักษณะของ "วัฒนธรรม" ในกลุ่มชาติพันธ์ คง จะมีแนวโน้มไม่ถึงความจริงและความต้องการของสมาชิกเฉลี่ยของการกลุ่ม แต่ ในทางกลับกันพวกเขายืมภาษา และวัฒนธรรมมากขึ้นเพรสทีจ โดยอุทิศตนบุคคลนั้น

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ปฏิเสธของเชื้อชาติของคนที่มักจะเป็นผลมาจากความปรารถนาที่จะเป็นคนหลอมรวมเป็นหลักของสังคมหนึ่งอาศัยอยู่ใน. แต่ครั้งหนึ่งเคยได้รับการหลอมรวมในระดับหนึ่งและมีความบางที่ยืนอยู่ในสังคมหนึ่งแล้วสามารถจ่ายได้เพื่อกลับไปยังชาติพันธุ์หนึ่งที่แท้จริงของมรดกทางวัฒนธรรม นี้อธิบายว่าทำไมผู้นำของภาษาและ "การฟื้นฟูวัฒนธรรม" กลุ่มมักจะมีนักการเมืองหรือนักวิชาการ คำถามก็คือว่าผู้นำเหล่านี้จริงจะเป็นปล้องความต้องการที่แท้จริงและความต้องการของกลุ่มพวกเขาเรียกร้องที่จะเป็นตัวแทนและสิ่งที่ขอบเขตสมาชิกเฉลี่ยของกลุ่มชาติพันธุ์สามารถระบุกับพวกเขา สิ่งที่ขอบเขตเช่นจะคนที่ทำงานเฉลี่ยยอมรับความน่าเชื่อถือของคนที่สนับสนุนที่ทุกคนควรพูดภาษาของชนกลุ่มน้อยที่มีเด็กของพวกเขาและว่ามันควรจะสอนในโรงเรียนเมื่อตัวเขาเองพูดที่โดดเด่นภาษากับครอบครัวของเขาในฐานะเป็นผลมาจากกระบวนการดูดซึมก่อนหน้านี้หรือไม่ในทำนองเดียวกันเป็น Tholund (1980) ถามคือการฟื้นตัวของผู้หญิง 'เครื่องแต่งกายพื้นเมืองในNF จริงๆสัญญาณของการกระตุ้นของตัวตน Frisian หรือค่อนข้างข้อแก้ตัวสำหรับนักการเมืองที่จะแสดงของพวกเขา"ความรัก" สำหรับ ประเทศและจะมีคู่ของหญิงสาวแต่งกายอย่างสวยงามเป็นธรรมไปกับพวกเขาในโอกาสเทศกาล? มันเป็นเรื่องยากที่จะประเมินผลกระทบที่แท้จริงของคนดังกล่าวและเช่นอาการของ "วัฒนธรรม" ในกลุ่มชาติพันธุ์ ในมือข้างหนึ่งพวกเขามีแนวโน้มที่จะไม่เป็นตัวแทนของความต้องการที่แท้จริงและความต้องการของสมาชิกเฉลี่ยของกลุ่มแต่ในทางกลับกันพวกเขาจะให้ยืมภาษาและวัฒนธรรมมากขึ้นศักดิ์ศรีโดยการอุทิศตนส่วนตัวของพวกเขาไป

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

นิเสธของเชื้อชาติมักจะเป็นผลของความต้องการที่จะ
ขนบธรรมเนียมประเพณีเป็นยุติของสังคมที่อาศัยอยู่ อย่างไรก็ตาม
เมื่อได้รับขนบธรรมเนียมประเพณีบางอย่าง และได้รับการยืนแน่นอน
ในสังคม หนึ่งสามารถซื้อกลับไปหนึ่งจริงชาติพันธุ์
มรดก นี้อธิบายว่าทำไมผู้นำของภาษาและ " ฟื้นฟู " วัฒนธรรม
กลุ่มมักจะมีนักการเมือง หรือนักวิชาการ คำถาม , อย่างไรก็ตาม , คือว่าผู้นำเหล่านี้จริงทำ
บอกความต้องการที่แท้จริงและความปรารถนาของพวกเขาเรียกร้องให้แสดง
กลุ่มและสิ่งที่ขอบเขตโดยสมาชิก
ของกลุ่มชาติพันธุ์สามารถระบุกับพวกเขา ขอบเขตอะไร ตัวอย่างเช่น จะ
ผู้ชายทำงานเฉลี่ยยอมรับความน่าเชื่อถือของคนที่สนับสนุน
ที่ทุกคนควรพูดภาษาชนกลุ่มน้อยที่มีเด็ก
ที่ควรจะสอนในโรงเรียนเมื่อเขาพูดภาษาเด่น
กับครอบครัวของเขาเป็นผลของกระบวนการปรับตัวก่อนหรือไม่ ?
ในทํานองเดียวกัน เป็น tholund ( 1980 ) ถาม คือการฟื้นตัวของสุภาพสตรีเครื่องแต่งกายพื้นเมือง
ใน NF จริงๆ สัญญาณของการตื่นขึ้นของตัวตนหรือเป็น
ฟรีเซียนขอโทษสำหรับนักการเมืองที่จะแสดง " ความรัก " ให้กับประเทศ และมีคู่ของสวยงามของหญิงสาวไปกับพวกเขาในงานรื่นเริงโอกาส ?
มันเป็นเรื่องยากที่จะประเมิน ผลกระทบที่แท้จริงของบุคคลดังกล่าวและเช่น
อาการของ " วัฒนธรรม " ในกลุ่มเชื้อชาติ ในมือข้างหนึ่งที่พวกเขามักจะไม่แสดงความต้องการ
ที่แท้จริงและความต้องการของสมาชิกเฉลี่ย
กลุ่มแต่ในมืออื่น ๆที่พวกเขายืมภาษาและวัฒนธรรมมากกว่า
โดยอุทิศส่วนบุคคลของพวกเขากับมัน