problems I'd ever seen. Before I re

problems I'd ever seen. Before I realized it, I was showing Tobi shortcuts for working the problems. Math wasn't as easy for Tobi as it was for me, but she caught on rather quickly 6 When we were finished, we went to the library and spent some time together. Ms. Potter didn't care as long as we talked quietly. Tobi started chattering away about something silly her brother had done, and I had a few brother stories of my own. Before long we were both laughing out loud. It felt just like old times. I felt really good as I headed back to class. I wondered if Tobi felt the same way. I didn't have to wonder long. When I went out to my bus that afternoon, Tobi was waiting on the sidewalk. We sat together on the bus, chatted incessantly, and made up for lost time.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ปัญหาที่ผมเคยเห็น ก่อนที่ฉันรู้ ฉันถูกแสดง Tobi ลัดสำหรับการทำงานปัญหา คณิตศาสตร์ไม่ได้เป็นง่าย Tobi ก็สำหรับฉัน แต่เธอติด 6 ค่อนข้างรวดเร็วเมื่อเราได้เสร็จสิ้นแล้ว เราไปรี และใช้เวลาร่วมกัน พอตเตอร์นางสาวไม่สนใจตราบเท่าที่เราคุยกันอย่างเงียบ ๆ Tobi เริ่ม chattering ไปติดโง่พี่ชายของเธอได้ทำ และฉันมีกี่เรื่องพี่ชายของตัวเอง เมื่อก่อนนานมา เรามีทั้งหัวเราะดัง ๆ มันรู้สึกเหมือนครั้งเก่า ฉันรู้สึกดีจริง ๆ ฉันมุ่งหน้ากลับไปเรียน สงสัยว่า ถ้า Tobi รู้สึกเหมือน ฉันไม่ได้คิดนาน เมื่อผมไปออกรถของฉันที่ยามบ่าย Tobi รอคอยในสารพัด เรานั่งด้วยกันบนรถเมล์ chatted incessantly และทำเวลาหายไป

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ปัญหาที่ผมเคยเห็น ก่อนที่ผมจะรู้ว่ามันผมก็แสดงทางลัดสำหรับการทำงาน Tobi ปัญหา คณิตศาสตร์ไม่ใช่เรื่องง่ายสำหรับ Tobi มันเป็นสำหรับฉัน แต่เธอติดอยู่บนค่อนข้างรวดเร็ว 6 เมื่อเราเสร็จเราไปที่ห้องสมุดและใช้เวลาร่วมกัน นางสาวพอตเตอร์ไม่สนใจตราบใดที่เราได้พูดคุยกันอย่างเงียบ ๆ Tobi เริ่มต้นการพูดพล่อยไปเกี่ยวกับสิ่งที่โง่พี่ชายของเธอเคยทำมาและผมมีไม่กี่เรื่องพี่ชายของตัวเอง อีกไม่นานเราทั้งคู่หัวเราะออกมาดัง ๆ มันให้ความรู้สึกเหมือนครั้งเก่า ฉันรู้สึกดีจริงๆที่ฉันมุ่งหน้ากลับไปเรียน ฉันสงสัยว่าโทบิรู้สึกแบบเดียวกัน ผมไม่ต้องสงสัยนาน เมื่อฉันออกไปรถบัสของฉันบ่ายวันนั้น Tobi กำลังรออยู่บนทางเท้า เรานั่งกันบนรถบัสที่พูดคุยอย่างไม่หยุดหย่อนและทำขึ้นสำหรับเวลาที่หายไป

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ปัญหาที่ผมเคยพบ กว่าจะรู้ตัว ฉันก็ให้โทบิทางลัดสำหรับการทำงานต่างๆ คณิตศาสตร์ไม่ง่ายสำหรับโทบิมันเป็นสำหรับฉัน แต่เธอจับบนอย่างรวดเร็วเมื่อเราเสร็จ เราก็ไปห้องสมุด และใช้เวลาร่วมกัน คุณนายพอตเตอร์ไม่ได้ดูแลเท่าที่เราคุยกันอย่างเงียบๆ โทบิก็เริ่มคุยกันเรื่องไร้สาระที่น้องชายของเธอทำและฉันได้ไม่กี่เรื่อง พี่ชายของฉันเอง ไม่นานเราทั้งคู่หัวเราะออกมาเสียงดัง มันรู้สึกเหมือนวันเก่าๆ ฉันรู้สึกดีจริงๆที่ฉันมุ่งหน้ากลับไปเรียน ผมสงสัยว่า ถ้า โทบิก็รู้สึกเช่นเดียวกัน ฉันไม่ได้สงสัยนาน เมื่อฉันไปรถเมล์ บ่าย ที่ โทบิ คือ รอ บนทางเท้า เรานั่งด้วยกันในรถ คุยกันไม่หยุดหย่อน และชดเชยเวลาที่เสียไป