St. Thomas Aquinas codifies the sub

St. Thomas Aquinas codifies the substitution theory[edit]


St. Thomas Aquinas
St. Thomas Aquinas considers the atonement in the Summa Theologiae [10] into what is now the standard Catholic understanding of atonement.[citation needed] For Aquinas, the main obstacle to human salvation lies in sinful human nature, which damns human beings unless it is repaired or restored by the atonement. In his section on man, he considers whether punishment is good and appropriate. He concludes that
punishment is a morally good response to sin: it is a kind of medicine for sin, and aims at the restoration of friendship between the wrongdoer and the one wronged.[11]
"Christ bore a satisfactory punishment, not for His, but for our sins," and
substitution for another's sin is entirely possible[12] as long as the offender joins himself in will to the one undergoing punishment.
So the function of satisfaction for Aquinas is not to placate a wrathful God or in some other way remove the constraints which compel God to damn sinners. Instead, the function of satisfaction is to restore a sinner to a state of harmony with God by repairing or restoring in the sinner what sin has damaged. [13]This is Aquinas' major difference with Anselm. Rather than seeing the debt as one of honor, he sees the debt as a moral injustice to be righted.
In his section on the Incarnation, Aquinas argues that Christ's death satisfies the penalty owed by sin,[14] and that it was Christ's Passion specifically that was needed to pay the debt of man's sin.[15] For Aquinas, the Passion of Jesus provided the merit needed to pay for sin: "Consequently Christ by His Passion merited salvation, not only for Himself, but likewise for all His members,"[16] and that the atonement consisted in Christ's giving to God more "than was required to compensate for the offense of the whole human race." So, Aquinas believes that the atonement is God’s solution to two problems. Christ’s passion and death, insofar as they serve to make satisfaction, are the solution to the problem of past sin; and, insofar as Christ merits grace by his passion and death, they are the solution to the problem of future sin. [17] In this way, Aquinas articulated the formal beginning of the idea of a superabundance of merit, which became the basis for the Catholic concept of the Treasury of Merit (see Indulgence). Aquinas also articulated the ideas of salvation that are now standard within the Catholic Church: that justifying grace is provided through the sacraments; that the condign merit of our actions is matched by Christ's merit from the Treasury of Merit; and that sins can be classified as mortal or venial. For Aquinas, one is saved by drawing on Christ's merit, which is provided through the sacraments of the church.[citation needed]
This sounds like penal substitution, but Aquinas is careful to say that he does not mean this to be taken in legal terms:[18]

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เซนต์โทมัสอไควนัส codifies [แก้ไข] ทฤษฎีทดแทน


เซนต์โทมัสอไควนัส
เซนต์โทมัสอไควนัสพิจารณาพวกใน Summa Theologiae [10] เป็นอะไรเป็นพวกคาทอลิกเข้าใจมาตรฐาน[ต้องการอ้างอิง] สำหรับอไควนัส อุปสรรคหลักสู่มนุษย์อยู่ในบาปมนุษย์ธรรมชาติ ที่ damns มนุษย์เว้นแต่มีการซ่อมแซม หรือกู้คืน โดยพวกที่ ในส่วนของเขาคน เขาพิจารณาโทษว่าดี และเหมาะสม เขาสรุปที่
โทษคือ คำตอบอย่างมีศีลธรรมดีบาป: เป็นชนิดของยาบาป และมีวัตถุประสงค์เพื่อฟื้นฟูมิตรภาพระหว่างไม่ระวังและหนึ่งน้อย[11]
"คริสต์แบกโทษพอใจ ไม่ใช่ สำหรับเขา แต่ สำหรับความ บาปของเรา และ
ทดแทนสำหรับความบาปของผู้อื่นทั้งหมดคือสุด [12] ตราบใดที่ผู้กระทำผิดรวมตัวในจะหนึ่ง undergoing โทษ.
เพื่อการทำงานของความพึงพอใจสำหรับอไควนัสจะไม่ placate พระเจ้าพล่าน หรือวิธีอื่นเอาข้อจำกัดที่ดันด่าคนบาปที่พระเจ้า แทน การทำงานของความพึงพอใจจะคืนค่าคือคนบาปให้รัฐกับพระเจ้า โดยการซ่อมแซม หรือคืนค่าในคนบาปบาปใดได้รับความเสียหาย [13]นี่คือความแตกต่างสำคัญของอไควนัสกับแอนเซล์มแห่งแคน กลับเห็นหนี้เป็นเกียรติ เขาเห็นหนี้เป็นความอยุติธรรมทางศีลธรรมเพื่อจะ righted.
ในส่วนของเขาที่ลง อไควนัสจนว่า ความตายของพระคริสต์ตรงโทษบาป เป็นหนี้[14] และว่า เป็นคริสต์ ความรักโดยเฉพาะที่จำเป็นการชำระหนี้ของความบาปของมนุษย์[15] สำหรับอไควนัส ความรักของพระเยซูให้ต้องชำระบาปบุญ: "ดังนั้นพระคริสต์ โดยรัก merited รอด ไม่เพียงแต่ สำหรับตัวเอง แต่ในทำนองเดียวกัน สมาชิกของเขาทั้งหมด"[16] และว่า พวกที่ประกอบด้วยในพระคริสต์ให้พระเจ้ามากกว่า"ถูกต้องชดเชยสำหรับการกระทำความผิดของมนุษย์ทั้งหมด" ดังนั้น อไควนัสเชื่อว่าพวกที่แก้ไขปัญหาสองพระ ความรักของพระคริสต์และความตาย insofar บริการเพื่อความพึงพอใจ ทำให้เป็นมีการแก้ไขปัญหาของความบาปที่ผ่านมา และ insofar เป็นคริสต์บุญพระคุณ โดยความรักและความตายของเขา พวกเขามีการแก้ไขปัญหาของความบาปในอนาคต [17] ในวิธีนี้ อไควนัสพูดชัดแจ้งต้นทางของความคิดของ superabundance บุญ ซึ่งได้กลายเป็นพื้นฐานของแนวคิดของธนารักษ์บุญคาทอลิก (ดูใจ) อไควนัสพูดชัดแจ้งคิดรอดที่มีมาตรฐานภายในคริสตจักรคาทอลิก: พระคุณที่ justifying ไว้ผ่านศีล จับ ด้วยบุญของพระคริสต์จากธนารักษ์บุญ คู่บุญ condign ของการกระทำของเรา และว่า บาปสามารถจัดประเภทเป็นมนุษย์ หรือ venial สำหรับอไควนัส หนึ่งจะถูกบันทึก ด้วยบุญของพระคริสต์ ที่ให้บริการผ่านทางศีลศักดิ์สิทธิ์ของคริสตจักร[ต้องการอ้างอิง]
นี้เสียงเหมือนแทนอาญา แต่อไควนัสได้ระมัดระวังในการพูดว่า เขาไม่ได้หมายความ นี้จะต้องดำเนินการในทางกฎหมาย: [18]

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เซนต์โทมัสอควีนาสประมวลการทฤษฎี [ แก้ไข ]


เซนต์โทมัสอควีนาส
เซนต์โทมัสอควีนาสพิจารณาแก้ไขใน summa theologiae [ 10 ] ในขณะนี้สิ่งที่มาตรฐานคาทอลิกความเข้าใจของมลทิน . อ้างอิง [ จำเป็น ] สำหรับอะไควนัส อุปสรรคหลักเพื่อความรอดของมนุษย์อยู่ในธรรมชาติของมนุษย์ ที่เป็นบาป ซึ่ง damns มนุษย์ เว้นแต่ว่าจะซ่อมแซมหรือบูรณะโดยการแก้ไขในส่วนของเขา เขาจะพิจารณาว่า การลงโทษเป็นสิ่งที่ดีและเหมาะสม เขาสรุปว่า
โทษคือการตอบสนองความดีทางศีลธรรมบาป มันเป็นชนิดของยาเพื่อไถ่บาป และมุ่งฟื้นฟูมิตรภาพระหว่างผู้กระทำผิดและหนึ่งผิด [ 11 ]
" พระเจ้าก็ลงโทษที่น่าพอใจ ไม่ใช่เพื่อเขา แต่เพื่อความบาปของเรา " และ
ชดเชยอีกบาปเป็นไปได้ทั้งหมด [ 12 ] ตราบใดที่ผู้เข้าร่วมเองจะให้คนที่ได้รับการลงโทษ ดังนั้น การทำงานของ
ความพึงพอใจของอะไควนัสไม่ได้ทำให้พระเจ้าโกรธจัด หรือในบางวิธีอื่น ๆลบข้อจำกัดที่บังคับให้พระเจ้าบาปเวร แทนฟังก์ชันของความพึงพอใจคือการเรียกคืนคนบาปให้รัฐสามัคคีกับพระเจ้า โดยการซ่อมแซมและการฟื้นฟูในผิดบาปอะไรก็เสียหาย [ 13 ] นี่คืออะไควนัส ' ความแตกต่างหลัก กับ แอนเซล์ม . แทนที่จะเห็นหนี้เป็นหนึ่งในเกียรติที่เขาเห็นหนี้เป็นธรรมจริยธรรมเป็น righted .
ในส่วนของเขาในชาติภพ อะไควนัสแย้งว่าพระคริสต์ตายตรงหนี้ โดยโทษบาป[ 14 ] และนั่นคือความรักของพระคริสต์โดยเฉพาะที่จำเป็นเพื่อหนี้ความบาปของมนุษย์ . [ 15 ] สำหรับอะไควนัส , ความรักของพระเยซูให้บุญที่ต้องชำระบาป " จากนั้นพระคริสต์โดยตัณหาของเขา merited รอด ไม่เพียง แต่สำหรับตัวเอง แต่ในทำนองเดียวกันสำหรับสมาชิกทั้งหมดของเขา" [ 16 ] และการชดใช้ประกอบด้วยในพระคริสต์ให้กับพระเจ้ามากขึ้น " กว่าคือต้องชดเชยความผิดของมนุษยชาติทั้งหมด . " ดังนั้น อะไควนัส เชื่อว่าการชดใช้คือพระเจ้าแก้ไขสองปัญหา ความรักของพระคริสต์และความตาย , ตราบเท่าที่พวกเขาให้บริการเพื่อสร้างความพึงพอใจ คือ การแก้ไขปัญหาที่ผ่านมาของบาป และตราบเท่าที่บุญพระคุณพระคริสต์ด้วยความรักและความตายของเขา เขาจะแก้ไขปัญหาของบาปในอนาคต [ 17 ] วิธีนี้อะไควนัสก้องจุดเริ่มต้นอย่างเป็นทางการของความคิดของ superabundance บุญ ซึ่งกลายเป็นพื้นฐานสำหรับแนวคิดคาทอลิกของคลังบุญ ( ปล่อยตัว ) อะไควนัสยังก้องในความคิดของความรอดที่ตอนนี้มาตรฐานภายในโบสถ์คาทอลิกที่เหมาะสมกับเกรซมีให้ผ่านทางศีลศักดิ์สิทธิ์ ที่บุญที่เหมาะสมของการกระทำของเราจะตรงกันโดยพระคริสต์บุญจากคลังบุญ และบาปที่สามารถจัดเป็นมนุษย์หรือซึ่งยกโทษให้ได้ สำหรับ อไควนัส หนึ่งรอดจากการวาดภาพบนพระคริสต์บุญ ซึ่งให้บริการผ่านพิธีในโบสถ์ [ อ้างอิงที่จำเป็น ]
ฟังดูจากการแต่อะไควนัสระมัดระวังที่จะบอกว่าเขานั้นไม่ได้หมายความว่าต้องถ่ายในแง่ทางกฎหมาย : [ 18 ]