To as a function of mixing ratio at

To as a function of mixing ratio at a fixed total concentration of
biopolymers is shown in Fig. 6. To exhibits a clear sigmoidal change
with increasing mixing ratio r, and begins to increase markedly
at r = 0.2. The change is very similar to that observed for isoelectric
point as a function of r [26]. The ratio of 0.2 might indicate a
stoichiometry of the complexation of gelation with KC. At mixing
ratios higher than 0.2, KC molecules are in excess and intramolecular
complexes are mainly formed [26]. This could imply a maximum
contacting between KC and gelatin, and facilitates the formation of
hydrogen bonds. On the contrary, when r < 0.2, gelatin molecules
are in excess and intermolecular complexes bridged by gelatin are
formed [26]. This might prevent the side-by-side alignment of KC
and gelatin chains and thus impedes the formation of extensive
hydrogen bonds (or hydrogen bonding network). Therefore, the
effect of mixing ratio on To should also be explained in the context
of electrostatic complexation.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

จะเป็นฟังก์ชันของการผสมอัตราส่วนที่เข้มข้นคงที่รวมของแสดง biopolymers 6 Fig. การจัดแสดงการเปลี่ยนแปลงชัดเจน sigmoidalด้วยการผสมอัตราส่วน r เพิ่ม และเริ่มเพิ่มขึ้นอย่างเด่นชัดที่ r = 0.2 การเปลี่ยนแปลงจะคล้ายกับที่พบใน isoelectricชี้เป็นฟังก์ชันของ r [26] อัตราส่วนของ 0.2 อาจบ่งชี้stoichiometry ของ complexation ของ gelation กับ KC ที่ผสมอัตราส่วนสูงกว่า 0.2, KC โมเลกุลที่อยู่ในส่วนเกิน และ intramolecularสิ่งอำนวยความสะดวกเป็นส่วนใหญ่มีรูปแบบ [26] นี้อาจเป็นสิทธิ์แบบสูงสุดติดต่อ KC และตุ๋น และอำนวยความสะดวกในการก่อตัวของพันธบัตรไฮโดรเจน ดอก เมื่อใด < 0.2 ตุ๋นโมเลกุลในระหว่างกาล โดยตุ๋นคอมเพล็กซ์ intermolecular และเกินกำลังเกิดขึ้น [26] นี้อาจทำให้การจัดตำแหน่ง--เคียงข้างกันของ KCและตุ๋นโซ่ดัง impedes การก่อตัวของอย่างละเอียดพันธบัตรไฮโดรเจน (หรือไฮโดรเจนยึดเครือข่าย) ดังนั้น การนอกจากนี้ควรอธิบายผลของอัตราส่วนในการผสมในบริบทของ complexation สถิต

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เพื่อให้เป็นหน้าที่ของอัตราส่วนการผสมที่ความเข้มข้นรวมคงที่ของพลาสติกชีวภาพจะแสดงในรูปที่ 6. การจัดแสดงนิทรรศการการเปลี่ยนแปลงที่ชัดเจน sigmoidal
กับอัตราส่วนที่เพิ่มขึ้น R,
และเริ่มที่จะเพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัดที่r = 0.2 การเปลี่ยนแปลงจะคล้ายกับที่พบสำหรับ Isoelectric
จุดเป็นฟังก์ชั่นของอาร์ [26] อัตราส่วนของ 0.2
อาจบ่งบอกถึงปริมาณสารสัมพันธ์ของสารประกอบเชิงซ้อนของเจกับเคซี ที่ผสมในอัตราส่วนที่สูงกว่า 0.2 โมเลกุล KC อยู่ในส่วนเกินและภายในโมเลกุลเชิงซ้อนที่เกิดขึ้นส่วนใหญ่[26] ซึ่งอาจหมายความถึงความสูงสุดติดต่อระหว่างเคซีและเจลาตินและอำนวยความสะดวกในการก่อตัวของพันธะไฮโดรเจน ในทางตรงกันข้ามเมื่ออา <0.2 โมเลกุลเจลาตินที่อยู่ในส่วนเกินและโมเลกุลเชิงซ้อนสะพานจากเจลาตินจะเกิดขึ้น [26] นี้อาจป้องกันไม่ให้การจัดตำแหน่งด้านโดยด้านข้างของเคซีและโซ่เจลาตินและทำให้ขัดขวางการก่อตัวของกว้างขวางพันธะไฮโดรเจน(หรือเครือข่ายพันธะไฮโดรเจน) ดังนั้นผลกระทบของอัตราส่วนผสมในการที่จะควรที่จะอธิบายในบริบทของสารประกอบเชิงซ้อนไฟฟ้าสถิต

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

จะเป็นฟังก์ชันของอัตราส่วนผสมคงที่ทั้งหมดที่ความเข้มข้นของโปรตีนจะแสดงในรูปที่ 6
. เพื่อจัดแสดง
เปลี่ยน sigmoidal ชัดเจนกับการเพิ่มอัตราส่วนผสม R , และเริ่มที่จะเพิ่มขึ้นอย่างเด่นชัด
R = 0.2 การเปลี่ยนแปลงจะคล้ายกับที่พบในจุดไอโซอิเล็กทริก
เป็นฟังก์ชันของ R [ 26 ] อัตราส่วนของ 0.2 อาจบ่งบอกถึง
ปริมาณสัมพันธ์ของสารประกอบเชิงซ้อนของเจลาตินกับแคนซัสที่อัตราส่วนผสม
มากกว่า 0.2 KC โมเลกุลในส่วนที่เกิน และ intramolecular
เชิงซ้อนเป็นส่วนใหญ่เกิดขึ้น [ 26 ] นี้อาจหมายถึงสูงสุด
ติดต่อระหว่างเคซี และเจลาติน และอำนวยความสะดวกการก่อตัวของ
พันธบัตรไฮโดรเจน ในทางตรงกันข้าม เมื่อ r < 0.2 , เจลาตินโมเลกุล
อยู่ในส่วนเกินและสารประกอบเชิงซ้อนสารประกอบเชิงซ้อนโดยเจลาตินจะเกิดขึ้นวันพุธ
[ 26 ]นี้อาจป้องกันด้านข้างแนวของ KC
และเจลาตินโซ่จึงขัดขวางการเกิดพันธะไฮโดรเจนอย่างละเอียด
( หรือพันธะไฮโดรเจนเครือข่าย ) ดังนั้น ผลของอัตราส่วนการผสมที่ควรจะอธิบายในบริบทของการเกิดสารประกอบเชิงซ้อน
ไฟฟ้าสถิต .