Nevertheless, after in vitro intest

Nevertheless, after in vitro intestinal digestion, there were significant
decreases in ascorbic acid concentration in the non-dialysed
fraction (54.8% and 76.1% in the 0% and 1.25% SR beverage
respectively) with regard to gastric digesta due to the low stability
of this compound at high pH, and in the 2.5% SR beverage, ascorbic
acid was not detected. In the dialysed fraction, an increase in the
ascorbic acid content was obtained (8.3% and 10.2% in the 0% and
1.25% SR beverage, respectively) with regard to the non-dialysed
fraction. These results are in agreement with previous results for
broccoli inflorescences (91% loss) (Vallejo et al., 2004), pomegranate
juice (80%) (Pérez-Vicente, Gil-Izquierdo, & García-Viguera,
2002) and for orange, pineapple and kiwi blended fruit juice
(75%) (Rodríguez-Roque et al., 2013). Differences in the composition
of the samples and the use of dialysis membrane instead
of solubility assays to obtain the bioaccessible fraction, could
explain the differences found in comparison with our study.
However, in an in vivo study, Davey et al. (2000) obtained values
of bioavailability of ascorbic acid between 80 and 100% at doses
normally ingested (6180 mg). Aside from the passive transport
mechanism which in humans is only predominant at high intake

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

อย่างไรก็ตาม หลังจากการย่อยอาหารที่ลำไส้ในหลอดทดลอง มีนัยสำคัญลดความเข้มข้นของวิตามินซีในการปลอด dialysedเศษส่วน (54.8% และ 76.1% ในเครื่องดื่ม SR 1.25% และ 0%ตามลำดับ) เกี่ยวกับ digesta ในกระเพาะอาหารเนื่องจากความเสถียรต่ำของสารนี้ ที่ pH สูง และเครื่อง ดื่ม SR 2.5% แอสคอร์บิคไม่พบกรด Dialysed เศษส่วน การเพิ่มขึ้นของการได้รับปริมาณกรดแอสคอร์บิค (8.3% และ 0% 10.2% และเครื่องดื่ม SR 1.25% ตามลำดับ) โดยคำนึงถึงความปลอด dialysedเศษส่วน ผลลัพธ์เหล่านี้อยู่ในข้อตกลงผลลัพธ์ก่อนหน้าช่อดอกบรอกโคลี (91% ขาดทุน) (Vallejo et al. 2004), ทับทิมน้ำผลไม้ (80%) (Vicente วัว กิล Izquierdo และ García Viguera2002) สำหรับส้ม สับปะรดและกีวีปั่นน้ำผลไม้(75%) (โรเก้ปี et al. 2013) ความแตกต่างในองค์ประกอบตัวอย่างและการใช้เมมเบรนไตแทนการละลาย assays เพื่อขอเศษส่วน bioaccessible สามารถอธิบายความแตกต่างที่พบเมื่อเปรียบเทียบกับการศึกษาของเราอย่างไรก็ตาม ในการศึกษาในสัตว์ทดลอง ซีโร่ดาเวย์ et al. (2000) ได้รับค่าการดูดซึมของวิตามินซีระหว่าง 80 และ 100% ในปริมาณที่ติดเครื่องปกติ (6180 มิลลิกรัม) นอกเหนือจากการขนส่งติดตัวกลไกซึ่งในมนุษย์เท่านั้นที่บริโภคสูงเด่น

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

อย่างไรก็ตามหลังจากที่ในหลอดทดลองลำไส้การย่อยอาหารมีนัยสำคัญ
ลดลงของความเข้มข้นของกรดวิตามินซีในไม่ใช่ไต
ส่วน (54.8% และ 76.1% ในเครื่องดื่มอาร์ 0% และ 1.25%
ตามลำดับ) ในเรื่องเกี่ยวกับ digesta กระเพาะอาหารกับเนื่องจากเสถียรภาพต่ำ
ของ สารนี้ที่ pH สูงและในเครื่องดื่ม SR 2.5% วิตามินซี
กรดไม่พบ ในส่วนไต, การเพิ่มขึ้นของ
ปริมาณ ascorbic acid ที่ได้รับ (8.3% และ 10.2% ในช่วง 0% และ
เครื่องดื่มอาร์ 1.25% ตามลำดับ) ในเรื่องเกี่ยวกับที่ไม่ใช่ไตที่มี
ส่วน ผลลัพธ์เหล่านี้อยู่ในข้อตกลงที่มีผลก่อนหน้านี้สำหรับ
ช่อดอกบรอกโคลี (ขาดทุน 91%) (วัล et al., 2004), ทับทิม
น้ำผลไม้ (80%) (Perez-เบงกิ Izquierdo และการ์เซีย Viguera,
2002) และสีส้ม สับปะรดและกีวีผสมน้ำผลไม้
(75%) (Rodríguez-Roque et al., 2013) ความแตกต่างในองค์ประกอบ
ของกลุ่มตัวอย่างและการใช้เมมเบรนฟอกไตแทน
ของการตรวจการละลายที่จะได้รับส่วน bioaccessible สามารถ
อธิบายความแตกต่างที่พบในการเปรียบเทียบกับการศึกษาของเรา.
อย่างไรก็ตามในการศึกษาในร่างกายดาวี่, et al (2000) ได้รับค่า
ของการดูดซึมของวิตามินซีระหว่าง 80 และ 100% ในปริมาณที่
กินตามปกติ (6180 มก.) นอกเหนือจากการขนส่งเรื่อย ๆ
กลไกซึ่งในมนุษย์เป็นเพียงที่โดดเด่นในการบริโภคสูง