Shade and flow effects on ammonia retention in
macrophyte-rich streams: implications for water quality
Controlled releases of NH4-N and conservative tracers (Br and Cl ) to five reaches of four streams with contrasting
macrophyte communities have shown differing retentions, largely as a result of the way plants interact with stream flow and velocity.
First-order constants (k) were 1.0e4.8 d 1 and retention of NH4-N was 6e71% of amounts added to each reach. Distance travelled
before a 50% reduction in concentration was achieved were 40e450 m in three streams under low-flow conditions, and
2400e3800 m at higher flows. Retention (%) of NH4-N can be approximated by a simple function of travel time and k, highlighting
the importance of the relationship between macrophytes and stream velocity on nutrient processing. This finding has significant
management implications, particularly with respect to restoration of riparian shade. Small streams with predominantly marginal
emergent plants are likely to have improved retention of NH4-N as a result of shading or other means of reducing plant biomass.
Streams dominated by submerged macrophytes will have impaired NH4-N retention if plant biomass is reduced because of reduced
contact times between NH4-N molecules and reactive sites. In these conditions water resource managers should utilise riparian
shading in concert with unshaded vegetated reaches to achieve a balance between enhanced in-stream habitat and nutrient
processing capacity.
Profuse growths of macrophytes during summer
impede stream flow and modify water quality, sometimes
deleteriously (Sand-Jensen, 1998; Champion and Tanner,
2000; Wilcock et al., 1999). Plants also provide refuge and
food for aquatic fauna and can reduce concentrations of
total ammonia-nitrogen, NH4N ¼ ðNHC
4 CNH3Þ N,
either directly by assimilation processes, or by facilitating
sorption, nitrification and denitrification (Collier et al.,
1999; Peterson et al., 2001). Ammonia is a common
pollutant in agricultural runoff and point source discharges
(e.g., farm ponds, drains below waste irrigation
systems, and factory wastes) that is known to stimulate
plant growth and can be present in rural streams at
concentrations that are 40 times above normal background
levels (Wilcock et al., 1999). Concentrations in
macrophyte-rich streams may exceed criteria for the
protection of aquatic life when pH and temperatures are
elevated in rural streams during late afternoon (Chapra,
1997; USEPA, 1999).
Riparian shade plants are often recommended for
controlling macrophyte growth (Dawson and Kern-
Hansen, 1979; Dawson and Haslam, 1983; Bunn et al.,
1998) but may compromise in-stream capacity to remove
nutrients (notably NH4-N). Water resource managers
are therefore faced with the decision of using riparian
management to control excessive plant growth and improve
habitat quality in streams (lower water temperature,
less variable pH and dissolved oxygen), or utilising
the assimilative capacity of macrophytes to reduce ammonia
toxicity and protect downstream water quality. In
this study controlled releases ofNH4-N were conducted in
four macrophyte-rich lowland streams where the dominant
land use is pastoral agriculture. Influent concentrations
were chosen to simulate steady discharges
from point sources, such as dairy farm oxidation
ponds having NH4-N concentrations of approximately
100 gm3 (Craggs et al., 2003). Three of the streams had
predominantly submerged macrophytes in contrast with
the fourth, which was dominated by emergent species
growing mainly along the channel margins.
ผลรักษาแอมโมเนียในเงาและกระแส
กระแส macrophyte ริช: ผลกระทบคุณภาพน้ำ
ควบคุมรุ่น NH4 N และหัวเก่า tracers (Br และ Cl) ไปจนถึงห้าของกระแสข้อมูลสี่ห้อง
macrophyte ชุมชนได้แสดงความแตกต่างกัน retentions เนื่องจากวิธีการพืชที่โต้ตอบกับกระแสไหลและความเร็ว
คงลำดับแรก (k) ได้ 1.0e48 d 1 และการเก็บรักษาของ NH4 N เป็น 6e71% ของยอดเงินที่เพิ่มเข้ามาแต่ละ ห่างจากที่พักเดินทาง
ก่อนลด 50% ในความเข้มข้นสำเร็จ ได้ m 40e450 กระแสสามภายใต้เงื่อนไขที่มีการไหล และ
2400e3800 m ที่กระแสสูง เก็บรักษา (%) ของ NH4 N สามารถเลียนแบบ โดยฟังก์ชันง่าย ๆ เวลาเดินทางและ k เน้น
ความสำคัญของความสัมพันธ์ระหว่าง macrophytes และกระแสความเร็วในการประมวลผลธาตุอาหาร ค้นหานี้มีสำคัญ
จัดการผล โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับคืน riparian ร่ม กระแสข้อมูลขนาดเล็กมีกำไรเป็น
พืชโผล่ออกมามักจะมีการปรับปรุงรักษา NH4 N จากการแรเงา หรือวิธีอื่นลดพืชชีวมวล
กระแสที่ครอบงำ โดย macrophytes น้ำท่วมจะมีความบกพร่องทางด้านเก็บข้อมูล NH4 N ถ้าพืชชีวมวลจะลดลงเนื่องจากลด
ติดต่อเวลาระหว่าง NH4 N โมเลกุลและปฏิกิริยาไซต์ ในเงื่อนไขเหล่านี้ ผู้จัดการทรัพยากรน้ำควรใช้ riparian
แรเงาในคอนเสิร์ตด้วย unshaded จนถึงกลบเพื่อให้เกิดสมดุลระหว่างธาตุอาหารและอยู่อาศัยเพิ่มขึ้นในกระแส
กำลังประมวลผล.
เจริญเติบโตสะพรั่งของ macrophytes ร้อน
ถ่วงกระแสไหล และแก้ไขคุณภาพน้ำ บางครั้ง
deleteriously (ทรายเจน 1998 แชมป์และแทนเนอร์ชำรุด,
2000 Wilcock et al., 1999) พืชให้หลบ และ
อาหารสำหรับสัตว์น้ำ และสามารถลดความเข้มข้นของ
แอมโมเนียไนโตรเจน NH4 N ¼ ðNHC
4 CNH3Þ N,
หรือผสมกระบวนการโดยตรง โดยอำนวยความสะดวก
ดูด การอนาม็อกซ์และ denitrification (กำลังขุดถ่านหินและ al.,
1999 Peterson et al., 2001) แอมโมเนียเป็นการทั่วไป
มลพิษในปล่อยไหลบ่าและจุดแหล่งเกษตร
(เช่น ฟาร์มบ่อ ท่อระบายน้ำด้านล่างเสียชลประทาน
ระบบ และโรงงานเสีย) ที่เป็นที่รู้จักกันเพื่อกระตุ้น
เจริญเติบโตของพืช และสามารถอยู่ในกระแสชนบทที่
ความเข้มข้นที่เวลา 40 เหนือพื้นหลังปกติ
ระดับ (Wilcock et al., 1999) ความเข้มข้นใน
macrophyte ริชกระแสอาจเกินเกณฑ์สำหรับการ
คุ้มครองสัตว์น้ำเมื่อค่า pH และอุณหภูมิ
ยกระดับในชนบทกระแสในช่วงบ่าย (Chapra,
1997 USEPA, 1999) .
Riparian เงาพืชมักจะแนะนำสำหรับ
การควบคุมการเจริญเติบโต macrophyte (ดอว์สันและ Kern-
แฮนเซ่น 1979 ดอว์สันและ Haslam, 1983 Bunn et al.,
1998) แต่อาจทำในกระแสกำลังเอา
สารอาหาร (ยวด NH4-N) ได้ จัดการทรัพยากรน้ำ
จึงได้ประสบกับการตัดสินใจใช้ riparian
จัดการเพื่อควบคุมการเจริญเติบโตของพืชมากเกินไป และปรับปรุง
คุณภาพการอยู่อาศัยในลำธาร (ลดอุณหภูมิน้ำ,
น้อยค่า pH แปรและออกซิเจนละลาย), หรือโดย
assimilative กำลังการผลิตของ macrophytes ลดแอมโมเนีย
ความเป็นพิษ และป้องกันคุณภาพน้ำปลายน้ำ ใน
ควบคุมรุ่น ofNH4-N ได้ดำเนินการในการศึกษานี้
4 ราบ macrophyte ริชกระแสข้อมูลโดดเด่น
ใช้ที่ดินเป็นเกษตร pastoral ปริญญาบัตร ความเข้มข้น influent
ถูกเลือกแสร้งปล่อยมั่นคง
จากแหล่งจุด เช่นออกซิเดชันฟาร์มโคนม
บ่อมีความเข้มข้นของ NH4 N ของประมาณ
100 กรัม 3 (Craggs et al., 2003) ของกระแสข้อมูลได้
ส่วนใหญ่จมอยู่ในทางตรงกันข้ามกับ macrophytes
สี่ ซึ่งถูกครอบงำ โดยพันธุ์โผล่ออกมา
เติบโตส่วนใหญ่ตามขอบช่อง
การแปล กรุณารอสักครู่..
![](//thimg.ilovetranslation.com/pic/loading_3.gif?v=b9814dd30c1d7c59_8619)
Shade and flow effects on ammonia retention in
macrophyte-rich streams: implications for water quality
Controlled releases of NH4-N and conservative tracers (Br and Cl ) to five reaches of four streams with contrasting
macrophyte communities have shown differing retentions, largely as a result of the way plants interact with stream flow and velocity.
First-order constants (k) were 1.0e4.8 d 1 and retention of NH4-N was 6e71% of amounts added to each reach. Distance travelled
before a 50% reduction in concentration was achieved were 40e450 m in three streams under low-flow conditions, and
2400e3800 m at higher flows. Retention (%) of NH4-N can be approximated by a simple function of travel time and k, highlighting
the importance of the relationship between macrophytes and stream velocity on nutrient processing. This finding has significant
management implications, particularly with respect to restoration of riparian shade. Small streams with predominantly marginal
emergent plants are likely to have improved retention of NH4-N as a result of shading or other means of reducing plant biomass.
Streams dominated by submerged macrophytes will have impaired NH4-N retention if plant biomass is reduced because of reduced
contact times between NH4-N molecules and reactive sites. In these conditions water resource managers should utilise riparian
shading in concert with unshaded vegetated reaches to achieve a balance between enhanced in-stream habitat and nutrient
processing capacity.
Profuse growths of macrophytes during summer
impede stream flow and modify water quality, sometimes
deleteriously (Sand-Jensen, 1998; Champion and Tanner,
2000; Wilcock et al., 1999). Plants also provide refuge and
food for aquatic fauna and can reduce concentrations of
total ammonia-nitrogen, NH4N ¼ ðNHC
4 CNH3Þ N,
either directly by assimilation processes, or by facilitating
sorption, nitrification and denitrification (Collier et al.,
1999; Peterson et al., 2001). Ammonia is a common
pollutant in agricultural runoff and point source discharges
(e.g., farm ponds, drains below waste irrigation
systems, and factory wastes) that is known to stimulate
plant growth and can be present in rural streams at
concentrations that are 40 times above normal background
levels (Wilcock et al., 1999). Concentrations in
macrophyte-rich streams may exceed criteria for the
protection of aquatic life when pH and temperatures are
elevated in rural streams during late afternoon (Chapra,
1997; USEPA, 1999).
Riparian shade plants are often recommended for
controlling macrophyte growth (Dawson and Kern-
Hansen, 1979; Dawson and Haslam, 1983; Bunn et al.,
1998) but may compromise in-stream capacity to remove
nutrients (notably NH4-N). Water resource managers
are therefore faced with the decision of using riparian
management to control excessive plant growth and improve
habitat quality in streams (lower water temperature,
less variable pH and dissolved oxygen), or utilising
the assimilative capacity of macrophytes to reduce ammonia
toxicity and protect downstream water quality. In
this study controlled releases ofNH4-N were conducted in
four macrophyte-rich lowland streams where the dominant
land use is pastoral agriculture. Influent concentrations
were chosen to simulate steady discharges
from point sources, such as dairy farm oxidation
ponds having NH4-N concentrations of approximately
100 gm3 (Craggs et al., 2003). Three of the streams had
predominantly submerged macrophytes in contrast with
the fourth, which was dominated by emergent species
growing mainly along the channel margins.
การแปล กรุณารอสักครู่..
![](//thimg.ilovetranslation.com/pic/loading_3.gif?v=b9814dd30c1d7c59_8619)
ผลเงาและการไหลของแอมโมเนียความคงทนในกระแสมาโครไฟต์
รวย : ผลกระทบต่อคุณภาพน้ำ
ออกควบคุมและอนุรักษ์การ nh4-n ( BR และ Cl ) ห้าถึงสี่สายกับตัดกัน
ชุมชนมาโครไฟต์ได้แสดงความคงทนแตกต่าง ส่วนใหญ่เป็นผลจากทางพืชโต้ตอบกับไหลและความเร็ว
ค่าคงที่ลำดับแรก ( K ) 1.0e4 .8 D 1 และความคงทนของ nh4-n เป็นยอดเงินของแต่ละ 6e71 เพิ่มถึง ระยะทางที่เดินทาง
ก่อนลด 50% ในระดับความมี 40e450 อยู่ 3 สาย ภายใต้สภาวะการไหลต่ำและ
2400e3800 ที่ไหลสูงขึ้น ความคงทน ( % ) ของ nh4-n สามารถประมาณค่าโดยใช้ฟังก์ชันง่ายของเวลาการเดินทางและ K เน้น
ความสำคัญของความสัมพันธ์ระหว่างกระแสและความเร็วในการประมวลผลพืชสารอาหาร การค้นพบนี้มีผลกระทบการจัดการอย่างมีนัยสำคัญ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเกี่ยวกับการฟื้นฟูชายฝั่งเฉด ลำธารขนาดเล็กที่มีความเด่นของ
ฉุกเฉินพืชมีแนวโน้มที่จะมีการปรับปรุงความคงทนของ nh4-n เป็นผลของการแรเงาหรือวิธีการอื่น ๆของการลดชีวมวลพืช .
กระแสครอบงำโดยแช่พืชจะมีความคงทน ถ้าบกพร่อง nh4-n ชีวมวลพืชจะลดลง เพราะลด
ติดต่อครั้งระหว่างโมเลกุล nh4-n แอกทีฟและเว็บไซต์ ในเงื่อนไขเหล่านี้ ทรัพยากรน้ำ ผู้บริหารควรใช้ชายฝั่ง
แรเงาในคอนเสิร์ตกับ unshaded vegetated ถึงการบรรลุความสมดุลระหว่างสิ่งแวดล้อมและปรับปรุงกระแสการผลิตอาหาร
การเจริญเติบโตของพืชในช่วงฤดูร้อน
ขัดขวางสะพรั่งธารไหลและแก้ไขคุณภาพน้ำ บางครั้ง
deleteriously ( ทราย เจนเซ่น , 1998 ; แชมป์ และแทนเนอร์ ,
2000 ; วิลค็อก et al . , 1999 ) พืชที่ให้หลบภัย และอาหารสำหรับสัตว์น้ำและพืช
สามารถลดความเข้มข้นของแอมโมเนีย - ไนโตรเจนรวม NH4 N ¼ð NHC
4 cnh3 Þ N ,
ไม่ว่าโดยตรง โดยกระบวนการผสมกลมกลืน หรือสกรีน
การดูดซับันและดีไนตริฟิเคชัน ( คอล et al . ,
2542 ; Peterson et al . , 2001 ) แอมโมเนียเป็นเหมือนกัน
ในการเกษตรและแหล่งมลพิษน้ำจุดไหล
( เช่น บ่อฟาร์ม ระบายด้านล่าง ขยะและของเสียจากโรงงานระบบชลประทาน
,
) ที่เป็นที่รู้จักกันเพื่อกระตุ้นการเจริญเติบโตของพืชและสามารถอยู่ในกระแสในชนบท
ความเข้มข้นที่ 40 ครั้งข้างบน
พื้นหลังปกติระดับ ( วิลค็อก et al . , 1999 ) ความเข้มข้นใน
กระแสรวยมาโครไฟต์อาจเกินเกณฑ์
การดำรงชีวิตของสัตว์น้ำเมื่อพีเอชและอุณหภูมิสูงในชนบท
กระแสช่วงบ่าย ( ชาปรา
, 1997 ; กำหนด , 1999 ) .
พืชร่มเงาคือมักจะแนะนำสำหรับ
การควบคุมการเจริญเติบโตของมาโครไฟต์ ( ดอว์สันและเคิร์น -
แฮนเซน , 1979 ; ดอว์สันและ แฮสเลิ่ม , 1983 ; บัน et al . ,
1998 ) แต่อาจจะประนีประนอมในสายธารความจุลบ
รัง ( โดยเฉพาะ nh4-n ) น้ำทรัพยากรผู้จัดการ
จึงต้องเผชิญกับการตัดสินใจโดยใช้การจัดการชายฝั่ง
เพื่อควบคุมการเจริญเติบโตของพืชมากเกินไป และปรับปรุงคุณภาพสิ่งแวดล้อมในลำธาร
( อุณหภูมิน้ำต่ำ pH และปริมาณออกซิเจนน้อย
.
) หรือการใช้ความสามารถของพืชในการลดแอมโมเนีย
แบบความเป็นพิษและป้องกันคุณภาพน้ำด้านท้ายน้ำ ในการศึกษานี้ ofnh4-n ควบคุมรุ่น
ได้ดำเนินการใน 4 มาโครไฟต์ที่อุดมไปด้วยนาธารที่ใช้ที่ดินเด่น
เป็นเกษตร อภิบาล การบำบัดน้ำเสียความเข้มข้น
ถูกเลือกเพื่อจำลองการไหลคงตัว
จากแหล่งจุด เช่น ฟาร์มโคนมแบบบ่อมีความเข้มข้นประมาณ nh4-n
100 กรัม 3 ( craggs et al . , 2003 )สามของลำธารมีน้ำพืชเด่นในทางตรงกันข้ามกับ
ที่สี่ซึ่งถูกครอบงำโดยฉุกเฉินชนิด
เติบโตส่วนใหญ่ตามช่องขอบ .
การแปล กรุณารอสักครู่..
![](//thimg.ilovetranslation.com/pic/loading_3.gif?v=b9814dd30c1d7c59_8619)