2.2 Malaysian Government and Its CS

2.2 Malaysian Government and Its CSR Driven by industrial advancement, Malaysia is known to be one of the fast developing countries in the ASEAN province (Ali, 2011). These extreme industrialization, vibrant development growth and vigorous consumption patterns have been adversely affecting the quality of the environment and its future. To cater this problem, the Malaysian government has introduced important regulations to protect the community by minimizing the effect of businesses on the environment (Lu & Castka, 2009). Also known, Malaysia is one of the earliest countries in the world that has given serious attention to the issues related to the environment by enacting the Environmental Quality Act in year 1974 (Sinnappan & Rahman, 2011). Recently, sustainability is known as one of the three goals highlighted in the New Economic Model of Malaysia. The Prime Minister of Malaysia, Dato’ Sri Mohd Najib Tun Razak has mentioned that “the New Economic Model must include a commitment to sustainability, not only in our economic activities, but in considering the impact of economic development on our environment and precious natural resources. There is little value in pursuing a future entirely based on wealth creation. Pursuing growth that depletes resources and displaces communities will have dire consequences for future generations” (Bursa Malaysia Berhad, 2010, p. 1). Singh and Pandey (2012) have reported that the awareness of green marketing among corporations was mainly due to the pressure and legislations set by the Malaysian government. According to Jamali (2008) and Bondy et al. (2012), the government is also seen as one of the stakeholders and to a great extent, it is required to perform its CSR for the benefit of the society. Knowing that governance reform grasps the main key to advancements of all extents, embracing more ethical governance practices would become the basis for CSR practice in developing countries which would require for more prevalent responsible businesses (Visser, 2008). Referring to political theories conceptualized by Garriga and Melé (2004) and supported by Detomasi (2008), the social responsibilities of an organisation developed based on the amount of social and political power it has while the organisation is also known as one of the citizens which requires a certain contribution to the community. Ministry of Energy, Green Technology and Water or also known as Kementerian Tenaga, Teknologi Hijau dan Air (KeTTHA) was formed in year 2009 by the government. KeTTHA’s roles are to manage and administer the nation’s energy, green technology and water utilities. The ministry has also enacted the National Green Technology Policy (NGTP) right after its formation (Malaysia Green Forum, 2010). NGTP focuses on six sectors such as energy, building, transportation, water and solid waste management, manufacturing and green IT (KeTTHA, 2011). Focusing on the hotel industry, energy sector concentrates on the application of green technology in power generation, energy supply, energy utilization and management programmes where else building sector focuses on adoption of green technology in the construction, management, maintenance and demolition of buildings. Green Building Index (GBI) was enacted to facilitate green grading and certification of Malaysian buildings. “GBI is a rating system providing a comprehensive framework for building assessment in terms of energy efficiency (EE), indoor environment quality, sustainable site planning and management, materials and resources, water efficiency, and innovation which is similar to the Green Star and Green Mark initiatives in Australia and Singapore” (Chua & Oh, 2010, p. 2923). The GBI’s rating system for non-residential includes the certification of factories, hospitals, offices, colleges, universities, hotels and shopping complexes (CBRE, 2010). Likewise, the water sector concentrates on green technology in utilization of water resources, solid waste management and sanitary landfill.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

2.2 รัฐบาลมาเลเซียและเป็น CSR ขับเคลื่อน โดยอุตสาหกรรมก้าวหน้า มาเลเซียจะเรียกว่าเป็นหนึ่งในประเทศกำลังพัฒนาอย่างรวดเร็วในอาเซียนจังหวัด (อาลี 2011) เหล่านี้ทวีความรุนแรงมากที่สุด พัฒนาระดับการเจริญเติบโต และรูปแบบการใช้คึกคักมีการกระทบส่งผลกระทบต่อคุณภาพของสิ่งแวดล้อมและอนาคตของตน เพื่อรองรับปัญหานี้ รัฐบาลมาเลเซียได้นำข้อบังคับที่สำคัญเพื่อป้องกันชุมชน โดยลดผลกระทบของธุรกิจสิ่งแวดล้อม (Lu & Castka, 2009) รู้จัก มาเลเซียเป็นหนึ่งในประเทศเร็วที่สุดในโลกที่ได้รับความสนใจอย่างจริงจังให้กับปัญหาที่เกี่ยวข้องกับสิ่งแวดล้อม โดยปฏิบัติการสิ่งแวดล้อมคุณภาพตามพระราชบัญญัติในปี 1974 (Sinnappan & Rahman, 2011) ล่าสุด ความยั่งยืนเป็นที่รู้จักเป็นหนึ่งในสามเป้าหมายเน้นในรูปแบบเศรษฐกิจใหม่ของประเทศมาเลเซีย นายกรัฐมนตรีมาเลเซีย Dato' Sri Mohd Najib ทูนตุนได้กล่าวว่า "โมเดลเศรษฐกิจใหม่ต้องมีความมุ่งมั่นเพื่อความยั่งยืน ไม่เฉพาะ ในกิจกรรมทางเศรษฐกิจของเรา แต่ ในการพิจารณาผลกระทบของการพัฒนาเศรษฐกิจสิ่งแวดล้อมและทรัพยากรธรรมชาติอันมีค่าของเรา มีค่าน้อยในการใฝ่หาอนาคตตามอีกมากมายให้สร้างทั้งหมด ใฝ่หาการเจริญเติบโตที่จ้าทรัพยากร และชุมชน displaces จะมีผลเลวร้ายสำหรับรุ่นในอนาคต" (Bursa มาเลเซียไฟฟ้า 2010, p. 1) สิงห์และ Pandey (2012) มีรายงานว่า การรับรู้ของการตลาดระหว่างองค์กรสีเขียวเป็นส่วนใหญ่เนื่องจากแรงดันและ legislations ที่ตั้ง โดยรัฐบาลมาเลเซีย ตาม Jamali (2008) และ al. et Bondy (2012), รัฐบาลยังเห็นเป็นหนึ่งมีส่วนได้เสีย และใน ระดับดี ได้ต้องดำเนินการ CSR เพื่อประโยชน์ของสังคม รู้ว่า ภิบาลปฏิรูป grasps หลักการก้าวหน้าขอบเขตโดยรวมทั้งหมด ไพบูลย์ปฏิบัติกำกับดูแลจริยธรรมมากขึ้นจะกลายเป็น ข้อมูลพื้นฐานสำหรับการปฏิบัติ CSR ในประเทศกำลังพัฒนาซึ่งจะต้องมีธุรกิจรับผิดชอบแพร่หลายมากขึ้น (Visser, 2008) อ้างอิงถึงทฤษฎีการเมือง conceptualized การ์ริก้าและ Melé (2004) และได้รับการสนับสนุน โดย Detomasi (2008) ความรับผิดชอบต่อสังคมขององค์การพัฒนาตามยอดของพลังทางสังคม และการเมืองได้ในขณะที่องค์กรเป็นอีกหนึ่งของประชาชนที่ต้องการบริจาคให้กับชุมชน กระทรวงพลังงาน สีเขียว และน้ำ หรือเรียกอีกอย่างว่า Kementerian กิทเท นา ด่าน Hijau เทคโนโลยีอากาศ (KeTTHA) ก่อตั้งขึ้นในปี 2552 โดยรัฐบาล บทบาทของ KeTTHA มีการ จัดการ และจัดการของประเทศ พลังงานสีเขียวเทคโนโลยีน้ำและสาธารณูปโภค กระทรวงมีบัญญัติชาติเขียวเทคโนโลยีนโยบาย (NGTP) ทันทีหลังจากการก่อตัว (มาเลเซียเขียวฟอรั่ม 2010) NGTP เน้นหกภาคพลังงาน อาคาร ขนส่ง น้ำ และการจัดการของเสียของแข็ง ผลิต และสีเขียวนั้น (KeTTHA, 2011) เน้นอุตสาหกรรมโรงแรม ภาคพลังงานเน้นการประยุกต์เทคโนโลยีสีเขียวในไฟฟ้า พลังงาน พลังงานใช้ประโยชน์ และจัดการโปรแกรมที่อื่นภาคอาคารเน้นเทคโนโลยีสีเขียวในการก่อสร้าง การจัดการ การบำรุงรักษา และรื้อถอนอาคารที่ยอมรับ ดัชนีอาคารสีเขียว (GBI) ถูกตราขึ้นเพื่อความสะดวกในการจัดเกรดสีเขียวและการรับรองอาคารที่มาเลเซีย "GBI เป็นระบบการจัดอันดับให้กรอบครอบคลุมสำหรับการสร้างการประเมินพลังงาน (EE), คุณภาพสิ่งแวดล้อมภายในอาคาร การวางแผนอย่างยั่งยืนพื้นที่ และจัดการ วัสดุ และทรัพยากร ประสิทธิภาพน้ำ และนวัตกรรมซึ่งคล้ายกับโครงการดาวเขียวและกรีนมาร์คในออสเตรเลียและสิงคโปร์" (ชัวและ Oh, 2010, p. 2923) ของ GBI ระบบการจัดอันดับสำหรับอยู่อาศัยไม่มีการรับรองของโรงงาน โรงพยาบาล สำนักงาน วิทยาลัย มหาวิทยาลัย by Ge-Forces 1.1" style="border: none !important; display: inline-block !important; text-indent: 0px !important; float: none !important; font-weight: bold !important; height: auto !important; margin: 0px !important; min-height: 0px !important; min-width: 0px !important; padding: 0px !important; text-transform: uppercase !important; text-decoration: underline !important; vertical-align: baseline !important; width: auto !important; background: transparent !important;">โรงแรม และสิ่งอำนวยความสะดวก (CBRE, 2010) ในทำนองเดียวกัน ภาคน้ำเน้นเทคโนโลยีสีเขียวในการใช้ประโยชน์ของทรัพยากรน้ำ การจัดการขยะของแข็ง และฝังกลบสุขาภิบาล

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

2.2 รัฐบาลมาเลเซียและความรับผิดชอบต่อสังคมขับเคลื่อนโดยความก้าวหน้าของอุตสาหกรรมมาเลเซียเป็นที่รู้จักกันว่าเป็นหนึ่งในประเทศที่กำลังพัฒนาอย่างรวดเร็วในจังหวัดอาเซียน (อาลี 2011) เหล่านี้เป็นอุตสาหกรรมที่รุนแรง, การเจริญเติบโตที่สดใสและการพัฒนารูปแบบการบริโภคแข็งแรงได้รับการส่งผลกระทบต่อคุณภาพสิ่งแวดล้อมและอนาคต เพื่อตอบสนองปัญหานี้รัฐบาลมาเลเซียได้แนะนำกฎระเบียบที่สำคัญในการปกป้องชุมชนโดยการลดผลกระทบของธุรกิจต่อสิ่งแวดล้อม (Lu & Castka 2009) นอกจากนี้ยังเป็นที่รู้จักมาเลเซียเป็นหนึ่งในประเทศที่เก่าแก่ที่สุดในโลกที่ได้รับความสนใจอย่างร้ายแรงต่อปัญหาที่เกี่ยวข้องกับสิ่งแวดล้อมโดยตัวประกันคุณภาพสิ่งแวดล้อมพระราชบัญญัติในปี 1974 (Sinnappan & เราะห์มาน, 2011) เมื่อเร็ว ๆ นี้การพัฒนาอย่างยั่งยืนเป็นที่รู้จักกันว่าเป็นหนึ่งในสามเป้าหมายสำคัญในทางเศรษฐกิจรูปแบบใหม่ของมาเลเซีย นายกรัฐมนตรีของมาเลเซีย Dato 'Sri Mohd Najib Razak ถังได้กล่าวถึงว่า "รุ่นเศรษฐกิจใหม่จะต้องมีความมุ่งมั่นที่จะพัฒนาอย่างยั่งยืนไม่เพียง แต่ในกิจกรรมทางเศรษฐกิจของเรา แต่ในการพิจารณาผลกระทบของการพัฒนาทางเศรษฐกิจที่มีต่อสิ่งแวดล้อมของเราและทรัพยากรธรรมชาติที่มีค่า . มีค่าน้อยในการใฝ่หาในอนาคตขึ้นอยู่ทั้งหมดในการสร้างความมั่งคั่ง การใฝ่หาการเจริญเติบโตที่บั่นทอนทรัพยากรและแทนที่ชุมชนจะมีผลกระทบร้ายแรงสำหรับคนรุ่นอนาคต "(Bursa Malaysia Berhad, 2010, พี. 1) ซิงห์และ Pandey (2012) ได้รายงานว่าการรับรู้ของการตลาดสีเขียวในหมู่ บริษัท ส่วนใหญ่มาจากความดันและกฎหมายที่กำหนดโดยรัฐบาลมาเลเซีย ตาม Jamali (2008) และ Bondy และคณะ (2012) รัฐบาลยังเห็นว่าเป็นหนึ่งในผู้มีส่วนได้เสียและในระดับที่ดีก็จำเป็นต้องมีการดำเนินความรับผิดชอบต่อสังคมของตนเพื่อประโยชน์ของสังคม รู้การปฏิรูปการกำกับดูแลกิจการที่คว้ากุญแจสำคัญที่จะก้าวหน้าของ extents ทั้งหมดกอดการกำกับดูแลจริยธรรมมากขึ้นจะกลายเป็นพื้นฐานสำหรับการปฏิบัติความรับผิดชอบต่อสังคมในประเทศกำลังพัฒนาซึ่งจะต้องรับผิดชอบสำหรับธุรกิจที่แพร่หลายมากขึ้น (ไขควง 2008) หมายถึงแนวความคิดทฤษฎีทางการเมืองโดย Garriga และ MELE (2004) และการสนับสนุนจาก Detomasi (2008), ความรับผิดชอบต่อสังคมขององค์กรพัฒนาบนพื้นฐานของปริมาณของพลังทางสังคมและการเมืองมันได้ในขณะที่องค์กรที่เป็นที่รู้จักกันว่าเป็นหนึ่งในประชาชนที่ ต้องมีส่วนร่วมบางอย่างให้กับชุมชน กระทรวงพลังงาน, เทคโนโลยีสีเขียวและน้ำหรือที่เรียกกันว่า Kementerian พลังงาน, เทคโนโลยีสีเขียวและอากาศ (KeTTHA) ก่อตั้งขึ้นในปี 2009 โดยรัฐบาล บทบาท KeTTHA มีการจัดการและการบริหารจัดการพลังงานของประเทศ, เทคโนโลยีสีเขียวและระบบสาธารณูปโภคน้ำ กระทรวงยังได้ประกาศใช้นโยบายเทคโนโลยีสีเขียวแห่งชาติ (NGTP) ทันทีหลังจากการสร้าง (มาเลเซียกรีนฟอรั่ม 2010) NGTP มุ่งเน้นไปที่หกภาคเช่นพลังงาน, อาคาร, การขนส่งทางน้ำและการจัดการขยะมูลฝอยผลิตและไอทีสีเขียว (KeTTHA 2011) การมุ่งเน้นที่อุตสาหกรรมโรงแรม, ภาคพลังงานมุ่งเน้นที่การประยุกต์ใช้เทคโนโลยีสีเขียวในการผลิตไฟฟ้า, พลังงาน, การใช้พลังงานและโปรแกรมการจัดการที่อื่นภาคมุ่งเน้นไปที่การสร้างการยอมรับของเทคโนโลยีสีเขียวในการก่อสร้าง, การจัดการการบำรุงรักษาและการรื้อถอนอาคาร ดัชนีอาคารสีเขียว (GBI) ถูกตราขึ้นเพื่ออำนวยความสะดวกในการจัดลำดับสีเขียวและการรับรองของอาคารมาเลเซีย "GBI เป็นระบบการจัดอันดับให้เป็นกรอบที่ครอบคลุมสำหรับการประเมินอาคารในแง่ของประสิทธิภาพการใช้พลังงาน (EE), ที่มีคุณภาพสภาพแวดล้อมในร่ม, การวางแผนเว็บไซต์ที่ยั่งยืนและการจัดการวัสดุและทรัพยากรอย่างมีประสิทธิภาพน้ำและนวัตกรรมซึ่งคล้ายกับดาวสีเขียวและสีเขียว ความคิดริเริ่มทำเครื่องหมายในออสเตรเลียและสิงคโปร์ "(Chua & โอ้, 2010, พี. 2923) ระบบการจัดอันดับ GBI สำหรับไม่ใช่ที่อยู่อาศัยรวมถึงการรับรองของโรงงาน, โรงพยาบาล, สำนักงาน, วิทยาลัย, มหาวิทยาลัย, โรงแรมและช้อปปิ้งคอมเพล็กซ์ (CBRE 2010) ในทำนองเดียวกันภาคน้ำมุ่งเน้นที่เทคโนโลยีสีเขียวในการใช้ประโยชน์จากแหล่งน้ำ, การจัดการขยะมูลฝอยและฝังกลบขยะ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

2.2 รัฐบาลมาเลเซียและ CSR ขับเคลื่อนโดยอุตสาหกรรมก้าวหน้า มาเลเซีย เป็นที่รู้จักกันเป็นหนึ่งในประเทศที่พัฒนาอย่างรวดเร็วในกลุ่มจังหวัด ( Ali , 2011 ) ที่สุดเหล่านี้อุตสาหกรรมการเจริญเติบโตการพัฒนาที่สดใสและรูปแบบการบริโภค ไฟแรง ได้ส่งผลกระทบต่อคุณภาพของสิ่งแวดล้อมและอนาคตของ เพื่อรองรับปัญหานี้รัฐบาลมาเลเซียได้เปิดตัวระเบียบที่สำคัญเพื่อปกป้องชุมชน โดยการลดผลกระทบของธุรกิจต่อสิ่งแวดล้อม ( ลู่& castka , 2009 ) หรือที่รู้จักกันใน มาเลเซียเป็นหนึ่งในประเทศแรกในโลกที่ได้รับความสนใจอย่างจริงจังในประเด็นที่เกี่ยวข้องกับสิ่งแวดล้อม โดย enacting พระราชบัญญัติสิ่งแวดล้อมปี 1974 ( sinnappan & Rahman , 2011 )เมื่อเร็ว ๆนี้ ความยั่งยืน เป็นที่รู้จักกันเป็นหนึ่งในสามเป้าหมายเน้นในรูปแบบเศรษฐกิจใหม่ของมาเลเซีย นายกรัฐมนตรีของมาเลเซีย Dato ' Sri Mohd นาจิบ ราซัค ได้กล่าวว่า " เศรษฐกิจแบบใหม่จะต้องมีความมุ่งมั่นในการพัฒนาไม่เพียง แต่ในกิจกรรมทางเศรษฐกิจของเราแต่ในการพิจารณาผลกระทบของการพัฒนาเศรษฐกิจสิ่งแวดล้อมและทรัพยากรอันมีค่าของเรา มีมูลค่าน้อยในการใฝ่หาอนาคตขึ้นอยู่ทั้งหมดในการสร้างความมั่งคั่ง ติดตามการเจริญเติบโตที่ depletes ทรัพยากรและ displaces ชุมชนจะมีผลกระทบร้ายแรงสำหรับคนรุ่นอนาคต " ( Bursa Malaysia Berhad , 2553 , หน้า 1 )ซิงห์และเดย์ ( 2555 ) มีรายงานว่า การรับรู้ของตลาดสีเขียวของ บริษัท คือเนื่องจากแรงกดดัน และกฎหมายที่กำหนดโดยรัฐบาลมาเลเซีย ตาม jamali ( 2008 ) และบันดี้ et al . ( 2555 ) รัฐบาลยังเห็นเป็นหนึ่งในผู้มีส่วนได้เสีย และในขอบเขตที่ดี จะต้องดําเนินการ CSR เพื่อประโยชน์ของสังคมทราบว่า การปฏิรูปการปกครองคว้าคีย์หลักเพื่อความก้าวหน้าของ extents , กอดการปฏิบัติธรรมาภิบาล จริยธรรมมากขึ้นจะกลายเป็นพื้นฐานสำหรับผู้ปฏิบัติในการพัฒนาประเทศ ซึ่งจะต้องมีสำหรับธุรกิจที่รับผิดชอบแพร่หลายมากขึ้น ( วิสเซอร์ , 2008 ) หมายถึง ทฤษฎี และแนวคิดทางการเมือง โดย การ์รีกา เมล . . . ( 2547 ) และได้รับการสนับสนุนโดย detomasi ( 2008 )ความรับผิดชอบต่อสังคมขององค์กรพัฒนาขึ้นอยู่กับปริมาณของพลังทางสังคมและการเมืองได้ ในขณะที่องค์กรที่เป็นที่รู้จักกันเป็นหนึ่งในประชาชนที่ต้องการบริจาคบางอย่างเพื่อชุมชน กระทรวง พลังงาน , เทคโนโลยีสีเขียวและน้ำ หรือ เรียกว่า กระทรวงพลังงานเทคโนโลยีสีเขียว , ดันอากาศ ( kettha ) ก่อตั้งขึ้นในปี 2009 โดยรัฐบาลบทบาทของ kettha เพื่อจัดการและบริหารพลังงานของประเทศ , เทคโนโลยีสีเขียวและน้ำ สาธารณูปโภค กระทรวงยังได้ประกาศใช้นโยบายแห่งชาติเทคโนโลยีสีเขียว ( ngtp ) หลังจากการก่อตัวของมาเลเซียสีเขียวฟอรั่ม 2010 ) ngtp เน้นหกภาคเช่นพลังงาน , อาคาร , การขนส่ง , น้ำและการจัดการของเสีย การผลิต และสีเขียว ( kettha , 2011 )เน้นอุตสาหกรรมโรงแรม , พลังงานมุ่งเน้นการใช้เทคโนโลยีสีเขียวในการผลิตไฟฟ้าพลังงาน , การใช้พลังงานและการจัดการโปรแกรมที่คนอื่นสร้างภาคเน้นการยอมรับเทคโนโลยีสีเขียวในการก่อสร้าง การจัดการ การบำรุงรักษา และการรื้อถอนอาคารดัชนีอาคารสีเขียว ( gbi ) ถูกตราขึ้นเพื่อความสะดวกในการให้คะแนน และการรับรองอาคารสีเขียวของมาเลเซีย " gbi เป็นระบบการจัดอันดับให้กรอบที่ครอบคลุมสำหรับการสร้างการประเมินในแง่ของประสิทธิภาพการใช้พลังงาน ( EE ) , คุณภาพของสภาพแวดล้อมภายในอาคาร การวางแผนและการจัดการเว็บไซต์ที่ยั่งยืน , วัสดุและทรัพยากร , ประสิทธิภาพน้ำและนวัตกรรมซึ่งคล้ายกับดาวสีเขียวและการกำหนดเครื่องหมายสีเขียวในออสเตรเลียและสิงคโปร์ " ( ฉั่ว&โอ้ , 2553 , หน้าให้ ) ระบบการจัดอันดับของ gbi ไม่ใช่ที่อยู่อาศัยรวมถึงการรับรองโรงงาน , โรงพยาบาล , สำนักงาน , วิทยาลัย , มหาวิทยาลัย , โรงแรมและศูนย์การค้า ( CBRE , 2010 ) อนึ่งภาคน้ำเน้นเทคโนโลยีสีเขียวในการใช้น้ำ การจัดการขยะ และ กองขยะ .