Gibberellins are weakly acidic grow

Gibberellins are weakly acidic growth hormones having gibbane ring structure which cause cell elongation of intact plants in general and increased internodal length of genetically dwarfed plants (e.g., Pea, Corn), in particular.


The effect of gibberellins had been known in Japan for over a century where certain rice plants were found to suffer from bakanae (foolish seedling) disease. Such rice plants were thin, pale green, spindle shaped, longer by 50% than the healthy plants, and were sterile. The disease was found by Kurosawa (1926) to be caused by a fungus, Gibberella fujikori.

The fungus is the perfect stage of Fusarium moniliforme. The active substance was separated and named gibberellin by Yabuta and T. Hayashi (1935). Gibberellic acid or GA3 was isolated in pure form by Brian et al, in 1955. Cross et al. (1961) worked out the structure of Gibberellic acid, GA3. More than 60 gibberellins have now been discovered in various fungi and plants (31 from seed plants) although no single species contains more than 15 (Phinney, 1971). GA1, GA3-8 and GA17-20 occur rather commonly; the others are found only in certain plants.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ฮอร์โมนการเจริญเติบโตเป็นกรดอ่อนที่มีโครงสร้างซึ่งทำให้เซลล์ยืดตัวของพืชเหมือนเดิมโดยทั่วไปความยาวเพิ่มขึ้น internodal dwarfed พันธุกรรมพืช (เช่น ถั่ว ข้าวโพด), โดยเฉพาะอย่างยิ่งแหวน gibbane gibberellins ได้ผลของ gibberellins ได้ถูกรู้จักในประเทศญี่ปุ่นกว่าศตวรรษที่พบพืชข้าวบางอย่างต้องทนทุกข์ทรมานจากโรค bakanae (โง่ต้นกล้า) พืชเช่นข้าวมีบาง ซีด เขียวแกนรูป 50% นานกว่าพืชสุขภาพดี และมีการฆ่าเชื้อ โรคที่พบ โดย Kurosawa (1926) มีสาเหตุจากเชื้อรา Gibberella fujikoriเชื้อรามีขั้นตอนสมบูรณ์ของ Fusarium moniliforme สารถูกแยก และชื่อ gibberellin Yabuta และฮายาชิ T. (1935) เบอหรือ GA3 ถูกแยกในรูปแบบที่บริสุทธิ์โดยไบรอัน et al ในปี 1955 ข้ามร้อยเอ็ด (1961) ทำออกมาโครงสร้างของเบอ GA3 มากกว่า 60 gibberellins ได้ตอนนี้ถูกค้นพบในพืช (31 จากเมล็ดพืช) และเชื้อราต่าง ๆ แม้ไม่มีสายพันธุ์เดียวที่ประกอบด้วยมากกว่า 15 (Phinney, 1971) GA1, GA3 8 และ GA17 20 เกิดขึ้นค่อนข้างบ่อย คนอื่น ๆ จะพบเฉพาะในพืชบาง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

gibberellins มีฮอร์โมนการเจริญเติบโตที่เป็นกรดอ่อนมีโครงสร้างแหวน gibbane ที่ทำให้เกิดการยืดตัวของเซลล์ของพืชเหมือนเดิมโดยทั่วไปและเพิ่มความยาว internodal ของพืชแคระพันธุกรรม (เช่นถั่วข้าวโพด) โดยเฉพาะอย่างยิ่ง. ผลของการ gibberellins เป็นที่รู้จักในประเทศญี่ปุ่นมานานกว่า ศตวรรษที่ต้นข้าวบางรายนั้นพบว่าจะได้รับจาก bakanae (ต้นกล้าโง่) โรค ต้นข้าวดังกล่าวเป็นบางสีเขียวอ่อนแกนรูปอีกต่อไปโดย 50% กว่าพืชที่มีสุขภาพดีและเป็นหมัน โรคที่ถูกพบโดยคุโรซาวา (1926) ที่จะเกิดจากเชื้อรา Gibberella fujikori. เชื้อราเป็นขั้นตอนที่สมบูรณ์แบบของเชื้อรา Fusarium moniliforme สารที่ใช้งานถูกแยกออกและตั้งชื่อ gibberellin โดย Yabuta ตันและฮายาชิ (1935) กรดจิบเบอเรลลิกหรือ GA3 ที่แยกได้ในรูปแบบบริสุทธิ์โดยไบรอัน, et al, 1955 ในครอส, et al (1961) การทำงานออกโครงสร้างของ Gibberellic กรด GA3 กว่า 60 gibberellins ขณะนี้ได้มีการค้นพบในเห็ดและพืช (31 จากเมล็ดพืช) ต่าง ๆ แม้ว่าจะไม่มีสายพันธุ์เดียวที่มีมากกว่า 15 (Phinney, 1971) GA1, GA3-8 และ GA17-20 เกิดขึ้นค่อนข้างทั่วไป; คนอื่น ๆ จะพบได้เฉพาะในพืชบางชนิด