Creative potential and its measurem

Creative potential and its measurement
Creativity has received increasing attention over the past decades. It is viewed as a valuable
asset for individuals in their daily problem solving and their professional careers. Organizations seek
creative ideas to improve themselves and stay competitive. Societies benefit from creativity in terms
of social and technical improvements in quality of life and cultural development. Recent surveys rank
creativity among the most sought-after characteristics; for example, an IBM worldwide survey of
1541 CEOs in sixty countries and thirty-three major industries found creativity to be the most
valuable ability for future top managers (Berman & Korsten, 2010). An ADOBE survey of 2000
teachers (K-12) and 2000 parents in the United States, United Kingdom, Germany, and Australia
found creativity as a highly desired educational goal (ADOBE, 2013). Creativity is one of the four
key “21st century skills”, together with critical thinking, collaboration, and communication
(http://p21.org). Creativity can be defined as the ability to produce original work that fits with the
context and responds to task constraints (Sternberg & Lubart, 1995). Compared to classical
intelligence, which focuses on analytic ability, knowledge and expert resolution of familiar problems
with known solutions, creativity concerns generating new, previously unknown ideas and behaviours
in novel situations or treating familiar situations in new ways (Sternberg, 1985; Lubart et al., 2003).
Whereas intellectual ability results typically in academic success, creative ability is best manifested in
unique accomplishments, recognized as valuable in a domain-based context.
The concept of creative potential
An important distinction can be made between potential and talent. Gagné (2004) in his
Differentiated Model of Giftedness and Talent (DMGT) notes that giftedness designates outstanding
abilities, called aptitudes whereas talent is linked to achievement and designates the outstanding
mastery of systematically developed abilities, called competencies (knowledge and skills). In this
vein, potential refers to a latent state which may be considered part of an individual’s “human capital”
(Walberg, 1988), as well as a resource for the person’s larger social group or society. This potential
may be put to use if a person has the opportunity. The individual may be aware of his/her potential or
may be blind to it. Each person can be described as having more or less potential in a domain of work,
and more specifically, in a given task.
The degree to which an individual shows different levels of potential across domains and tasks
depends on the nature of the required cognitive and conative factors that are involved in each task; for
example, making a creative still-life drawing and a creative collage most probably call upon similar
factors. In comparison, there is potentially less similarity between a still-life drawing and poetry
ICIE/LPI
42 International Journal for Talent Development and Creativity – 1(2), December, 2013.
composition, each task involving a somewhat specific set of factors. The degree to which tasks are
similar can be estimated by correlational studies, in which people complete the two tasks and then
shared variance is calculated; however, additional methods allow a fine-grained task analysis in order
to specify the precise resources involved in a task (see Caroff & Lubart, 2012).
The extent of task similarity concerns the nature of factors solicited in each task, the extent to
which each factor is solicited, and the way in which the factors come into play during task execution.
Thus, if two tasks involve metaphorical thinking, there is some degree of similarity between the tasks.
If this metaphorical thinking is involved to the same extent in each task, and comes into play in the
same way during task execution, the similarity will be enhanced. Given that each task may be
characterized as partially similar to other tasks and partially specific, it is most useful to conceive a
person’s creative potential in terms of a set of potentialities. An individual may show high potential in
scriptwriting, average potential in poetry composition and low potential in graphic design. This
heterogeneity is normal (Lubart & Guignard, 2004). Indeed, in studies of general population samples,
it is common to observe relatively low correlations between creativity scores in tasks from different
domains (Baer, 1993). In studies of eminent creators, it was found that high levels of creativity in
several lines of work in a domain (e.g., painting and sculpture) are rare, and eminent creativity in
more than one domain (e.g., visual art, literary work) is extremely rare (Gray, 1966).
Creative potential for a task is envisioned, according to the multivariate approach as the
confluence of several distinct, but interrelated resources (Lubart, 1999; Sternberg & Lubart, 1995;
Lubart, Mouchiroud, Tordjman & Zenasni, 2003). These resources for creativity are specific aspects
of intelligence, knowledge, cognitive styles, personality, motivation, affect, and physical and sociocultural
environmental contexts. Examples of each are: metaphorical thinking ability (intelligence); a
rich, diversified associative network (knowledge); preference for intuitive thinking (cognitive style);
risk taking trait (personality); intrinsic task-focused interest (motivation ); the presence of rich,
idiosyncratic emotional experiences (affect); and a context with diverse stimuli or a rich setting
(physical and/or social environment). These resources can be classified broadly into cognitive factors,
conative factors, and environmental factors. Cognitive and conative resources are person-centred
factors for creativity whereas environmental resources are context-centred factors.
With regard to the confluence of resources, Sternberg and Lubart (1995) propose that creativity
involves more than a simple sum of an individual's level on each of the components for creativity.
First, there may be thresholds for some components (e.g., knowledge) below which creativity is not
possible, regardless of an individual's level on the other components. Second, partial compensation
may occur between the components in which strength on one component (e.g., motivation) may
counteract weakness on another component (e.g., knowledge). Third, although each component
contributes in its own way to creativity, a component is always acting in the presence of other
components and this coaction can lead to interactive effects; for example, high levels on both
intelligence and motivation could multiplicatively enhance creativity. The interactive nature of the
resources, in particular the person-centred and context-centred factors, is also developed in Gagné’s
Developmental Model of Giftedness and Talent, with the environment serving as a catalyst for
person-centred “gifts” to be activated.
Creative potential remains latent until it is called into play in a task. At this point, through the
application of an individual’s resources during the creative process, a production (idea, work) occurs.
Here, the creative process refers to a sequence of thoughts and actions. Based on more than a century
of work, the process can be conceived in terms of divergent-exploratory actions, which are extensive
or expansive, and convergent-integrative actions, which are intensive and bring focus (Lubart, 2000).
These two “modes” occur in cycles, and various facets of the cognitive, conative, and environmental
factors come together in these processes. Over time, the creative process leads to a production, which
can be evaluated (by the creator, [him or herself], and by the creator’s “social group”, and appreciated
as a more or less creative output. This output can be called a creative accomplishment, if it is deemed
sufficiently original and context appropriate. By inference, the creative potential of the production’s
International Journal for Talent Development and Creativity – 1(2), December, 2013. 43
author can be inferred. To the extent to which an individual produces consistent work that is evaluated
as creative, it is useful to use the term “creative talent”. Thus, a series of creative works or
accomplishments is the hallmark of creative talent; however, the exact criterion for talent varies, in
practice, from one domain to another.
The measurement of creative potential
There are two main paths to the measurement of creative potential. The first is more holistic,
whereas the second is more analytic. The first is more process-based, whereas the second is more
resource-based.
1. The production-based (process-based) approach
In the first approach, an individual is presented with a task and asked to produce creative work.
This assessment situation solicits the creative act in a specific task context. It allows the process to be
engaged during a limited, standardized time. The latent cognitive and conative resources can be
activated and they enter the productive process as the individual judges fit. The extent to which a
person produces work evaluated as creative in this context, compared to other individuals who have
completed the same task is a measure of the person’s creative potential. It is relevant to speak of
creative potential rather than creative accomplishment because the work produced is the reaction to an
elicit request to see what a person can do. In this logic, it is best to inform the individual that the goal
is to be as creative as possible. In this way, the maximum potential can be observed.
In this tradition, Lubart, Besançon, and Barbot (2011) proposed a new tool, EPoC (Evaluation
of Potential Creativity) to assess creative potential in children and adolescents. EPoC consists of four
tasks in each domain of creative work. Two tasks engage divergent-exploratory thinking and two
tasks involve convergent-integrative thinking. Thus the two modes of creative work are assessed per
domain

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ศักยภาพความคิดสร้างสรรค์และการวัดความคิดสร้างสรรค์ได้รับความสนใจเพิ่มขึ้นกว่าทศวรรษ ดูเป็นแบบค่ะสินทรัพย์สำหรับแต่ละบุคคลในการบริการแก้ปัญหาและร่วมงานกับมืออาชีพของพวกเขา ค้นหาองค์กรความคิดสร้างสรรค์เพื่อปรับปรุงตัวเองและพักการแข่งขัน สังคมได้รับประโยชน์จากความคิดสร้างสรรค์ในของการปรับปรุงสังคม และเทคนิคในการพัฒนาวัฒนธรรมและคุณภาพชีวิต อันดับการสำรวจล่าสุดความคิดสร้างสรรค์ในลักษณะชื่อมากที่สุด ตัวอย่าง การสำรวจทั่วโลก IBM ของCEOs 1541 ใน 60 ประเทศและสามสิบสามหลักอุตสาหกรรมความคิดสร้างสรรค์พบให้มากที่สุดความสามารถที่มีคุณค่าสำหรับผู้บริหารสูงสุดในอนาคต (Berman และ Korsten, 2010) การสำรวจ ADOBE 2000ครู (K-12) และ 2000 ครอบครัวในสหรัฐอเมริกา สหราชอาณาจักร เยอรมนี และออสเตรเลียพบความคิดสร้างสรรค์เป็นเป้าหมายทางการศึกษาต้องสูง (ADOBE, 2013) ความคิดสร้างสรรค์เป็นหนึ่งในสี่คีย์ "ศตวรรษที่ 21 ทักษะ" ร่วมกับวิจารณญาณ ร่วมกัน และการสื่อสาร(http://p21.org) สามารถกำหนดความคิดสร้างสรรค์เป็นความสามารถในการผลิตงานต้นฉบับที่เหมาะสมกับการบริบทและตอบสนองต่อการจำกัดงาน (Sternberg & Lubart, 1995) เมื่อเทียบกับคลาสสิกปัญญา ซึ่งมุ่งเน้นความสามารถคู่ ความรู้ และใช้ความละเอียดของปัญหาที่คุ้นเคยมีแก้ไขปัญหา ความคิดสร้างสรรค์เกี่ยวข้องกับสร้างใหม่ ไม่เคยรู้จักความคิดและพฤติกรรมในสถานการณ์ที่นวนิยายหรือรักษาสถานการณ์คุ้นเคยในรูปแบบใหม่ (Sternberg, 1985 Lubart และ al., 2003)ในขณะที่ความสามารถทางปัญญาผลโดยทั่วไปความสำเร็จด้านการศึกษา ความสามารถในการสร้างสรรค์ส่วนประจักษ์ในเฉพาะสำเร็จ เป็นประโยชน์ในบริบทที่โดเมนแนวคิดของศักยภาพความคิดสร้างสรรค์สามารถทำการแยกความแตกต่างที่สำคัญระหว่างศักยภาพและพรสวรรค์ Gagné (2004) ในเขาบันทึกแบบสังเกตความสามารถพรสวรรค์ (DMGT) ที่ สามารถกำหนดคงเหลือความสามารถ เรียก aptitudes ในขณะที่ความสามารถเชื่อมโยงกับความสำเร็จ และกำหนดโดดเด่นต้นแบบของระบบพัฒนาความสามารถ ความสามารถเรียกว่า (ความรู้และทักษะ) ในที่นี้หลอดเลือดดำ ศักยภาพหมายถึงความแฝงอยู่ซึ่งอาจเป็นส่วนหนึ่งของของแต่ละ "ทุนมนุษย์"(Walberg, 1988) และทรัพยากรของบุคคลกลุ่มสังคมใหญ่หรือสังคม ศักยภาพนี้อาจนำไปใช้ถ้ามีบุคคลที่มีโอกาส บุคคลจะตระหนักถึงศักยภาพเขา/เธอ หรืออาจตาบอดได้ สามารถอธิบายแต่ละคนว่ามีศักยภาพมากน้อยในโดเมนของงานและอื่น ๆ โดยเฉพาะ งานกำหนดให้ระดับที่บุคคลแสดงระดับศักยภาพที่แตกต่างระหว่างโดเมนและงานขึ้นอยู่กับธรรมชาติที่ต้องรับรู้ และ conative ปัจจัยที่เกี่ยวข้องในแต่ละงาน สำหรับตัวอย่าง การวาดรูปชีวิตที่ยังคงสร้างสรรค์และภาพตัดปะสร้างสรรค์มากที่สุดอาจเรียกตามเหมือนกันปัจจัย ในการเปรียบเทียบ มีความคล้ายคลึงกันอาจน้อยกว่าระหว่างชีวิตที่ยังคงวาดและบทกวีICIE/LPIสมุดนานาชาติ 42 สำหรับพัฒนาความสามารถและความคิดสร้างสรรค์ – 1(2) ธันวาคม 2013องค์ประกอบ แต่ละงานที่เกี่ยวข้องกับชุดของปัจจัยที่ค่อนข้างเฉพาะ ระดับที่เป็นงานคล้ายความ โดยศึกษา correlational ที่คนทำงานสองแล้วคำนวณผลต่างร่วม อย่างไรก็ตาม วิธีการเพิ่มเติมให้วิเคราะห์งานทรายแป้งละเอียดตามลำดับการระบุทรัพยากรชัดเจนเกี่ยวข้องกับงาน (ดู Caroff และ Lubart, 2012)ขอบเขตของความคล้ายคลึงกันของงานเกี่ยวข้องกับลักษณะของปัจจัยที่ร้องขอในแต่ละงาน ขอบเขตการซึ่งแต่ละปัจจัยจะถูกร้องขอ และวิธีการที่ปัจจัยที่เข้ามาเล่นในระหว่างการดำเนินงานดังนั้น ถ้างานเกี่ยวข้องกับการคิดเชิงเปรียบเทียบ มีบางส่วนของความคล้ายคลึงกันระหว่างงานถ้าคิดเชิงเปรียบเทียบนี้เป็นระดับเดียวกันในแต่ละงาน และมาเล่นจะสามารถเพิ่มลักษณะเดียวกันในระหว่างการดำเนินงาน คล้ายคลึง กำหนดให้แต่ละงานอาจจะลักษณะเฉพาะบางส่วน และบางส่วนคล้ายคลึงกับงานอื่น ๆ เป็นประโยชน์มากที่สุดการตั้งครรภ์การศักยภาพความคิดสร้างสรรค์ของบุคคลในชุด potentialities บุคคลอาจแสดงศักยภาพสูงในscriptwriting ศักยภาพเฉลี่ยในองค์ประกอบของบทกวี และศักยภาพต่ำในการออกแบบกราฟิก นี้heterogeneity เป็นปกติ (Lubart & Guignard, 2004) ในการศึกษาตัวอย่างประชากรทั่วไป แน่นอนทั่วไปสังเกตค่อนข้างต่ำความสัมพันธ์ระหว่างคะแนนความคิดสร้างสรรค์ในงานจากที่อื่นโดเมน (รัซเซลเบเออร์ 1993) ในการศึกษาของผู้สร้างอีก จะพบว่าสูงในระดับความคิดสร้างสรรค์ในทำงานในโดเมน (เช่น จิตรกรรมและประติมากรรม) ของหายาก และอีกความคิดสร้างสรรค์ในโดเมนมากกว่าหนึ่ง (เช่น ภาพศิลปะ วรรณกรรม) มีน้อยมาก (สีเทา 1966)งานศักยภาพความคิดสร้างสรรค์มีจินตนาการ ตามวิธีตัวแปรพหุเป็นการผสานหลายชนิดแตกต่างกัน แต่ทรัพยากรที่เกี่ยวข้อง (Lubart, 1999 Sternberg & Lubart, 1995Lubart, Mouchiroud, Tordjman และ Zenasni, 2003) ทรัพยากรเหล่านี้สำหรับความคิดสร้างสรรค์มีลักษณะเฉพาะปัญญา ความรู้ รับรู้ลักษณะ บุคลิก แรงจูงใจ ผล และกายภาพ และ socioculturalบริบทสิ่งแวดล้อม ตัวอย่างของแต่ละมี: ความสามารถในการคิดเชิงเปรียบเทียบ (ปัญญา); มีรวย หลากหลายเกี่ยวข้องเครือข่าย (ความรู้); กำหนดลักษณะการคิดง่าย (รับรู้ลักษณะ);ความเสี่ยงการติด (บุคลิกภาพ); สนใจสแตน intrinsic เน้นงาน (แรงจูงใจ); ของริชประสบการณ์ทางอารมณ์ idiosyncratic (ผล); และบริบทกับสิ่งเร้าที่มีความหลากหลายหรือมี(ทางกายภาพ / สังคมสภาพแวดล้อม) ทรัพยากรเหล่านี้สามารถแบ่งทั่วไปรับรู้ปัจจัยปัจจัย conative และปัจจัยสิ่งแวดล้อม จะรับรู้ และ conative ทรัพยากรบุคคลศูนย์กลางปัจจัยสำหรับความคิดสร้างสรรค์ในขณะที่ทรัพยากรสิ่งแวดล้อมเป็นศูนย์กลางบริบทปัจจัยเกี่ยวกับการผสานทรัพยากร Sternberg และ Lubart (1995) เสนอว่า ความคิดสร้างสรรค์เกี่ยวข้องกับมากกว่าผลรวมอย่างง่ายของแต่ละระดับแต่ละคอมโพเนนต์สำหรับความคิดสร้างสรรค์ครั้งแรก อาจมีขีดจำกัดในบางชิ้นส่วนเช่น ความรู้) ที่สร้างสรรค์ไม่เป็นได้ ไม่ว่าของแต่ละระดับในส่วนประกอบอื่น ๆ ค่าตอบแทนที่สอง เป็นบางส่วนอาจเกิดขึ้นระหว่างส่วนประกอบความแข็งแรงในส่วนหนึ่ง (เช่น แรงจูงใจ) อาจถอนอ่อนแอกับส่วนประกอบอื่น (เช่น ความรู้) สาม แม้ว่าแต่ละส่วนจัดสรรในแบบของตัวเองความคิดสร้างสรรค์ คอมโพเนนต์จะทำหน้าที่ในต่อหน้าของอื่น ๆส่วนประกอบและ coaction นี้สามารถนำไปสู่ผลแบบโต้ตอบ ตัว ระดับสูงทั้งสองอย่างปัญญาและแรงจูงใจอาจ multiplicatively เพิ่มความคิดสร้างสรรค์ ลักษณะแบบโต้ตอบของการทรัพยากร โดยเฉพาะอย่างยิ่งปัจจัยบุคคลศูนย์กลาง และศูนย์ กลางบริบท นอกจากนี้ยังได้รับการพัฒนาในของ Gagnéแบบจำลองสามารถพัฒนาการและความสามารถ มีบริการเป็น catalyst ในสิ่งแวดล้อมบุคคลศูนย์กลาง "ของขวัญ" ที่จะเรียกใช้ศักยภาพความคิดสร้างสรรค์ยังคงแฝงอยู่จนกว่าจะเรียกว่าเข้าสู่การเล่นในงาน นี้จุด ผ่านการโปรแกรมประยุกต์ของแต่ละทรัพยากรในระหว่างกระบวนการสร้างสรรค์ เกิดการผลิต (ความคิด การทำงาน)ที่นี่ กระบวนการสร้างสรรค์หมายถึงลำดับของความคิดและการกระทำ ตามกว่าศตวรรษงาน กระบวนการที่สามารถจะรู้สึกในขันติธรรมเชิงบุกเบิกการดำเนินการ ซึ่งไม่มีหรือกว้าง และแบบ convergent บูรณาการการดำเนิน การ เร่งรัด และนำโฟกัส (Lubart, 2000)สอง "จน" เกิดขึ้นในวงจร และแง่มุมต่าง ๆ ของการรับรู้ conative และสิ่งแวดล้อมปัจจัยมาร่วมกันในกระบวนการเหล่านี้ ช่วงเวลา การสร้างสรรค์ที่นำไปสู่การผลิต การสามารถประเมิน (โดยผู้สร้าง, [เขา หรือตัวเอง], และเป็นผู้สร้าง "กลุ่มทางสังคม" และชื่นชมเป็นผลผลิตสร้างสรรค์น้อย ผลลัพธ์นี้สามารถเรียกการสร้างสรรค์ความสำเร็จ ถ้ามันถือว่าเป็นพอฉบับและบริบทเหมาะสม โดยข้อ ศักยภาพความคิดสร้างสรรค์ของการผลิตสมุดรายวันระหว่างประเทศสำหรับการพัฒนาความสามารถและความคิดสร้างสรรค์ – 1(2) ธันวาคม 2013 43ผู้เขียนสามารถสรุป การที่บุคคลให้ทำงานสอดคล้องกันที่ใช้ประเมินเป็นสร้างสรรค์ เป็นประโยชน์ในการใช้คำว่า "ความคิดสร้างสรรค์ความสามารถพิเศษ" ดังนั้น ชุดทำงานสร้างสรรค์ หรือสำเร็จเป็นจุดเด่นของความสามารถความคิดสร้างสรรค์ อย่างไรก็ตาม เกณฑ์แน่นอนสำหรับความสามารถแตกต่างกันไป ในแบบฝึกหัด จากโดเมนหนึ่งไปยังอีกการประเมินศักยภาพความคิดสร้างสรรค์มีสองเส้นทางหลักเพื่อวัดศักยภาพความคิดสร้างสรรค์ แรกเป็นองค์รวมมากขึ้นในขณะที่สองเป็นคู่มากขึ้น แรกคือเพิ่มกระบวนการใช้ ในขณะที่สองคือเพิ่มเติมทรัพยากรการ1. การผลิต (กระบวนการปฏิบัติตามในวิธีแรก บุคคลจะนำเสนองาน และขอให้ผลิตงานสร้างสรรค์ประเมินสถานการณ์นี้เปิดรับการกระทำที่สร้างสรรค์ในบริบทเฉพาะงาน จะช่วยให้กระบวนการให้หมั้นในเวลาที่จำกัด มาตรฐาน ทรัพยากร conative และรับรู้แฝงอยู่ได้เรียกใช้ และเข้ากระบวนการผลิตเป็นผู้พิพากษาแต่ละที่พอดี ขอบเขตที่เป็นคนสร้างงานที่ประเมินว่าความคิดสร้างสรรค์ในบริบทนี้ เมื่อเทียบกับผู้อื่นได้เสร็จงานเดียวกันคือ การวัดศักยภาพความคิดสร้างสรรค์ของบุคคล เกี่ยวข้องกับพูดของความสำเร็จมีศักยภาพ มากกว่าสร้างสรรค์ความคิดสร้างสรรค์เนื่องจากงานผลิตคือ ปฏิกิริยาการการบอกขอดูตัวอย่างไร ในตรรกะนี้ จึงควรแจ้งบุคคลที่เป้าหมายจะมีการสร้างสรรค์เป็นไปได้ ด้วยวิธีนี้ สามารถตรวจสอบศักยภาพสูงสุดในนี้ประเพณี Lubart, Besançon และ Barbot (2011) นำเสนอเครื่องมือใหม่ EPoC (ประเมินความคิดสร้างสรรค์เป็นไปได้) เพื่อประเมินศักยภาพความคิดสร้างสรรค์ในเด็กและวัยรุ่น EPoC ประกอบด้วย 4งานในแต่ละโดเมนของงานสร้างสรรค์ ภารกิจที่สองต่อสู้คิดเชิงบุกเบิกขันติธรรมและสองงานที่เกี่ยวข้องกับการคิดแบบบูรณาการ convergent ดังนั้น ประเมินสองโหมดของการทำงานสร้างสรรค์ต่อโดเมน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ที่มีศักยภาพความคิดสร้างสรรค์และการวัด
ความคิดสร้างสรรค์ได้รับความสนใจเพิ่มขึ้นในช่วงทศวรรษที่ผ่านมา มันถูกมองว่าเป็นที่มีคุณค่า
ของสินทรัพย์สำหรับบุคคลในการแก้ปัญหาในชีวิตประจำวันของพวกเขาและการแนะแนวอาชีพของพวกเขา องค์กรแสวงหา
ความคิดสร้างสรรค์ในการปรับปรุงตัวเองและอยู่ในการแข่งขัน สังคมได้รับประโยชน์จากความคิดสร้างสรรค์ในแง่
ของการปรับปรุงทางสังคมและทางเทคนิคในคุณภาพชีวิตและการพัฒนาทางวัฒนธรรม การสำรวจล่าสุดการจัดอันดับ
ความคิดสร้างสรรค์ในหมู่ลักษณะขอมากที่สุดหลังจาก; ตัวอย่างเช่นการสำรวจของไอบีเอ็มทั่วโลก
1541 ซีอีโอในประเทศที่หกสิบสามสิบสามอุตสาหกรรมหลักพบความคิดสร้างสรรค์ที่จะเป็นส่วนใหญ่
ความสามารถที่มีคุณค่าสำหรับผู้จัดการด้านบนในอนาคต (Berman และ Korsten 2010) สำรวจ ADOBE 2000
ครู (K-12) และผู้ปกครอง 2000 ในประเทศสหรัฐอเมริกา, สหราชอาณาจักร, เยอรมนีและออสเตรเลีย
พบความคิดสร้างสรรค์เป็นเป้าหมายการศึกษาที่ต้องการอย่างสูง (ADOBE 2013) ความคิดสร้างสรรค์เป็นหนึ่งในสี่
ที่สำคัญ "ทักษะในศตวรรษที่ 21" ร่วมกับการคิดเชิงวิพากษ์การทำงานร่วมกันและการสื่อสาร
(http://p21.org) ความคิดสร้างสรรค์สามารถกำหนดเป็นความสามารถในการผลิตงานเดิมที่เหมาะกับ
บริบทและตอบสนองต่องาน จำกัด (สเติร์นและ Lubart, 1995) เมื่อเทียบกับคลาสสิก
ปัญญาซึ่งมุ่งเน้นไปที่ความสามารถในการวิเคราะห์ความรู้และความละเอียดจากผู้เชี่ยวชาญของปัญหาที่คุ้นเคย
กับการแก้ปัญหาที่เป็นที่รู้จักกังวลความคิดสร้างสรรค์สร้างใหม่ความคิดที่ไม่รู้จักก่อนหน้านี้และพฤติกรรม
ในสถานการณ์นวนิยายหรือการรักษาสถานการณ์ที่คุ้นเคยในรูปแบบใหม่ (สเติร์น, 1985; Lubart et al, ., 2003).
ในขณะที่ผลความสามารถทางปัญญาโดยทั่วไปในความสำเร็จทางวิชาการความสามารถความคิดสร้างสรรค์เป็นที่ประจักษ์ดีที่สุดใน
ความสำเร็จที่ไม่ซ้ำกันได้รับการยอมรับที่มีคุณค่าในบริบทโดเมนที่ใช้.
แนวคิดของการที่มีศักยภาพความคิดสร้างสรรค์
ความแตกต่างที่สำคัญสามารถทำขึ้นระหว่างที่มีศักยภาพและความสามารถ Gagné (2004) ของเขา
ที่แตกต่างของรุ่นพรสวรรค์และความสามารถพิเศษ (DMGT) ตั้งข้อสังเกตว่าพรสวรรค์ที่โดดเด่นกำหนด
ความสามารถความถนัดความสามารถที่เรียกว่าในขณะที่มีการเชื่อมโยงไปสู่ความสำเร็จและกำหนดที่โดดเด่น
การเรียนรู้ของความสามารถในการพัฒนาระบบที่เรียกว่าความสามารถ (ความรู้และทักษะ) ในการนี้
หลอดเลือดดำที่อาจเกิดขึ้นหมายถึงรัฐที่แฝงอยู่ซึ่งอาจจะเป็นส่วนหนึ่งของแต่ละบุคคล "ทุนมนุษย์"
(Walberg, 1988) เช่นเดียวกับทรัพยากรสำหรับคนกลุ่มใหญ่ของสังคมหรือสังคม ที่อาจเกิดขึ้นนี้
อาจจะนำไปใช้ในกรณีที่มีบุคคลที่มีโอกาส แต่ละคนอาจจะตระหนักถึง / ศักยภาพของเขาหรือเธอ
อาจจะเป็นคนตาบอดไป แต่ละคนสามารถอธิบายได้ว่ามีศักยภาพมากหรือน้อยในโดเมนของการทำงาน
และอื่น ๆ โดยเฉพาะในงานที่กำหนด.
ระดับที่แต่ละคนแสดงให้เห็นถึงระดับที่แตกต่างที่มีศักยภาพในโดเมนและงาน
ขึ้นอยู่กับลักษณะขององค์ความรู้ที่จำเป็นและ ปัจจัย conative ที่มีส่วนร่วมในงานแต่ละงาน; สำหรับ
ตัวอย่างเช่นการสร้างสรรค์ภาพวาดยังคงชีวิตและจับแพะชนแกะคิดสร้างสรรค์มากที่สุดอาจจะเรียกร้องที่คล้ายกัน
ปัจจัย ในการเปรียบเทียบมีความคล้ายคลึงกันอาจน้อยระหว่างการวาดภาพยังคงชีวิตและบทกวี
Icie / LPI
42 นานาชาติวารสารเพื่อการพัฒนาความคิดสร้างสรรค์และความสามารถพิเศษ - 1 (2), เดือนธันวาคม 2013
องค์ประกอบแต่ละงานที่เกี่ยวข้องกับชุดที่ค่อนข้างเฉพาะเจาะจงของปัจจัย ระดับที่มีการงาน
ที่คล้ายกันสามารถประมาณโดยการศึกษาหาความสัมพันธ์ในที่ผู้คนดำเนินการสองงานแล้ว
แปรปรวนที่ใช้ร่วมกันจะถูกคำนวณ; แต่วิธีการอื่น ๆ ช่วยให้การวิเคราะห์งานที่มีความละเอียดในการสั่งซื้อ
เพื่อระบุแหล่งข้อมูลที่ถูกต้องมีส่วนร่วมในงาน (ดู Caroff และ Lubart 2012).
ขอบเขตของงานที่คล้ายคลึงกันเกี่ยวข้องกับธรรมชาติของปัจจัยทางการในงานแต่ละขอบเขต
ที่ แต่ละปัจจัยที่มีการร้องขอและวิธีการที่ปัจจัยที่เข้ามาเล่นในระหว่างการดำเนินงาน.
ดังนั้นหากทั้งสองงานที่เกี่ยวข้องกับการคิดเชิงเปรียบเทียบที่มีระดับของความคล้ายคลึงกันระหว่างงานบางอย่าง.
ถ้าคิดเชิงเปรียบเทียบนี้มีส่วนเกี่ยวข้องในระดับเดียวกับในแต่ละ งานและเข้ามาในเล่นใน
ลักษณะเดียวกันในระหว่างการดำเนินงานที่คล้ายคลึงกันจะเพิ่มขึ้น ระบุว่างานแต่ละงานอาจจะ
มีลักษณะเป็นเพียงบางส่วนที่คล้ายกับงานอื่น ๆ ที่เฉพาะเจาะจงและบางส่วนก็เป็นประโยชน์มากที่สุดที่จะตั้งครรภ์
ที่มีศักยภาพความคิดสร้างสรรค์ของคนในแง่ของชุดของศักยภาพ แต่ละคนอาจแสดงศักยภาพสูงในการ
เขียนบทที่มีศักยภาพโดยเฉลี่ยในบทกวีและองค์ประกอบที่มีศักยภาพต่ำในการออกแบบกราฟิก ซึ่ง
แตกต่างเป็นเรื่องปกติ (Lubart และ Guignard, 2004) อันที่จริงในการศึกษาของกลุ่มตัวอย่างประชากรทั่วไป
มันเป็นเรื่องธรรมดาที่จะสังเกตเห็นความสัมพันธ์ที่ค่อนข้างต่ำระหว่างคะแนนความคิดสร้างสรรค์ในการทำงานที่แตกต่างกันจาก
โดเมน (เยอร์, ​​1993) ในการศึกษาของผู้สร้างที่ประสบความสำเร็จมันก็พบว่าระดับสูงของความคิดสร้างสรรค์ใน
หลายสายของการทำงานในโดเมน (เช่นจิตรกรรมและประติมากรรม) เป็นของหายากและความคิดสร้างสรรค์ที่ประสบความสำเร็จใน
มากกว่าหนึ่งโดเมน (เช่นทัศนศิลป์, งานวรรณกรรม) เป็น . หายากมาก (สีเทา, 1966)
ที่มีศักยภาพความคิดสร้างสรรค์สำหรับงานจะจินตนาการตามวิธีการหลายตัวแปรเป็น
จุดบรรจบของหลายที่แตกต่างกัน แต่ทรัพยากรสัมพันธ์ (Lubart 1999; & Lubart สเติร์น, 1995;
Lubart, Mouchiroud, Tordjman และ Zenasni, 2003) ทรัพยากรเหล่านี้สำหรับความคิดสร้างสรรค์ที่มีลักษณะเฉพาะ
ของปัญญาความรู้รูปแบบการคิดบุคลิกภาพแรงจูงใจที่ส่งผลกระทบต่อและทางกายภาพและทางสังคมวัฒนธรรม
บริบทสิ่งแวดล้อม ตัวอย่างของแต่ละความสามารถในการคิดเชิงเปรียบเทียบ (ปัญญา);
ที่อุดมไปด้วยเครือข่ายเชื่อมโยงที่มีความหลากหลาย (ความรู้); การตั้งค่าสำหรับการคิดที่ใช้งานง่าย (รูปแบบองค์ความรู้)
ลักษณะความเสี่ยง (บุคลิกภาพ); ที่สนใจงานที่มุ่งเน้นที่แท้จริง (แรงจูงใจ); การปรากฏตัวของที่อุดมไปด้วย
ประสบการณ์ทางอารมณ์ที่มีนิสัยแปลก (ส่งผลกระทบต่อ); และบริบทที่มีสิ่งเร้าที่มีความหลากหลายหรือการตั้งค่าที่อุดมไปด้วย
(สภาพแวดล้อมทางกายภาพและ / หรือสังคม) ทรัพยากรเหล่านี้สามารถแบ่งออกได้เป็นปัจจัยความรู้ความเข้าใจ
ปัจจัย conative และปัจจัยด้านสิ่งแวดล้อม ทรัพยากรทางปัญญาและ conative มีคนเป็นศูนย์กลาง
ปัจจัยสำหรับความคิดสร้างสรรค์ในขณะที่ทรัพยากรสิ่งแวดล้อมเป็นปัจจัยบริบทเป็นศูนย์กลาง.
เกี่ยวกับการบรรจบกันของทรัพยากรที่สเติร์นและ Lubart (1995) นำเสนอความคิดสร้างสรรค์ที่
เกี่ยวข้องมากกว่าผลรวมที่เรียบง่ายของระดับของแต่ละบุคคลในแต่ละ ส่วนประกอบสำหรับความคิดสร้างสรรค์.
ครั้งแรกอาจจะมีเกณฑ์สำหรับส่วนประกอบบางอย่าง (เช่นความรู้) ด้านล่างซึ่งไม่ได้เป็นความคิดสร้างสรรค์
ที่เป็นไปได้โดยไม่คำนึงถึงระดับของแต่ละบุคคลในส่วนประกอบอื่น ๆ ประการที่สองการชดเชยบางส่วน
อาจเกิดขึ้นระหว่างชิ้นส่วนที่มีความแข็งแรงในส่วนหนึ่ง (เช่นแรงจูงใจ) อาจ
ต่อสู้กับความอ่อนแอในส่วนอื่น (เช่นความรู้) ประการที่สามแม้ว่าแต่ละองค์ประกอบที่
มีส่วนช่วยในทางของตัวเองเพื่อความคิดสร้างสรรค์เป็นส่วนประกอบอยู่เสมอทำหน้าที่ในการปรากฏตัวของอื่น ๆ
และส่วนประกอบ coaction นี้สามารถนำไปสู่ผลการโต้ตอบ; ตัวอย่างเช่นในระดับสูงทั้งใน
หน่วยสืบราชการลับและแรงจูงใจ multiplicatively สามารถเพิ่มความคิดสร้างสรรค์ ลักษณะการโต้ตอบของ
ทรัพยากรโดยเฉพาะอย่างยิ่งคนเป็นศูนย์กลางและปัจจัยบริบทเป็นศูนย์กลางได้รับการพัฒนาในGagnéของ
พัฒนาการรูปแบบของพรสวรรค์และความสามารถพิเศษที่มีสภาพแวดล้อมที่ทำหน้าที่เป็นตัวเร่งปฏิกิริยาสำหรับ
คนเป็นศูนย์กลาง "ของขวัญ" ที่จะเปิดใช้งาน.
สร้างสรรค์ ยังคงมีศักยภาพที่แฝงอยู่จนกว่าจะมีการเรียกเข้ามาเล่นในงาน ณ จุดนี้ผ่าน
การใช้ทรัพยากรของแต่ละบุคคลในระหว่างกระบวนการสร้างสรรค์, การผลิต (ความคิดการทำงาน) เกิดขึ้น.
นี่กระบวนการสร้างสรรค์หมายถึงลำดับของการคิดและการกระทำ ขึ้นอยู่กับกว่าศตวรรษ
ของการทำงานของกระบวนการที่สามารถคิดในแง่ของการดำเนินการที่แตกต่างกัน-สอบสวนซึ่งเป็นที่กว้างขวาง
หรือขยายตัวและการกระทำบรรจบ-แบบบูรณาการที่มีความเข้มข้นและนำโฟกัส (Lubart, 2000).
ทั้งสอง "โหมด "เกิดขึ้นในรอบและแง่มุมต่าง ๆ ขององค์ conative และสิ่งแวดล้อม
ปัจจัยมาร่วมกันในกระบวนการเหล่านี้ เมื่อเวลาผ่านกระบวนการความคิดสร้างสรรค์นำไปสู่การผลิตที่
สามารถประเมินผล (โดยผู้สร้าง [เขาหรือตัวเอง] และโดยผู้สร้างของ "กลุ่มสังคม" และชื่นชม
เป็นผลผลิตที่สร้างสรรค์มากขึ้นหรือน้อยลง. ผลลัพธ์นี้สามารถเรียกว่า ความคิดสร้างสรรค์ความสำเร็จถ้ามันจะถือว่า
เพียงพอต้นฉบับและบริบทที่เหมาะสมตามข้อสรุปที่มีศักยภาพความคิดสร้างสรรค์ของการผลิต.
นานาชาติวารสารเพื่อการพัฒนาความคิดสร้างสรรค์และความสามารถพิเศษ - 1 (2) ธันวาคม 2013 43
ผู้เขียนสามารถสรุปเท่าที่จะ. ซึ่งบุคคลที่ก่อให้เกิดการทำงานที่สอดคล้องกันว่าได้รับการประเมิน
. เป็นความคิดสร้างสรรค์จะเป็นประโยชน์ที่จะใช้คำว่า "ความสามารถความคิดสร้างสรรค์" ดังนั้นชุดของการสร้างสรรค์ผลงานหรือ
ความสำเร็จคือจุดเด่นของความสามารถความคิดสร้างสรรค์ แต่เกณฑ์ที่แน่นอนสำหรับความสามารถแตกต่างกันไปใน
การปฏิบัติจากที่หนึ่งไปยังอีกโดเมน.
วัดศักยภาพความคิดสร้างสรรค์
มีสองเส้นทางหลักในการวัดศักยภาพของความคิดสร้างสรรค์ที่มี. แรกคือแบบองค์รวมมากขึ้น
ในขณะที่สองคือการวิเคราะห์มากขึ้น. แรกคือกระบวนการอื่น ๆ ที่ใช้ในขณะที่สองคือ เพิ่มเติม
ทรัพยากรที่ใช้.
1 การผลิตตาม (กระบวนการที่ใช้) วิธีการ
ในวิธีการแรกของแต่ละบุคคลจะนำเสนอกับงานและขอให้ผลิตงานสร้างสรรค์.
สถานการณ์การประเมินนี้ชักชวนการกระทำความคิดสร้างสรรค์ในบริบทงานที่เฉพาะเจาะจง จะช่วยให้กระบวนการที่จะ
มีส่วนร่วมในช่วงที่ จำกัด เวลามาตรฐาน ทรัพยากรทางปัญญาและ conative แฝงสามารถ
เปิดใช้งานและพวกเขาเข้าสู่กระบวนการผลิตเป็นผู้พิพากษาแต่ละพอดี ขอบเขตที่
คนผลิตงานที่ได้รับการประเมินเป็นความคิดสร้างสรรค์ในบริบทนี้เมื่อเทียบกับคนอื่น ๆ ที่ได้
เสร็จสิ้นงานเดียวกันเป็นตัวชี้วัดศักยภาพความคิดสร้างสรรค์ของคน มันมีความเกี่ยวข้องที่จะพูดถึง
ความคิดสร้างสรรค์ที่มีศักยภาพมากกว่าความสำเร็จเพราะความคิดสร้างสรรค์ผลงานที่ผลิตเป็นปฏิกิริยาที่จะ
ล้วงเอาคำขอเพื่อดูสิ่งที่คนสามารถทำได้ ในตรรกะนี้เป็นที่ดีที่สุดของแต่ละบุคคลที่จะแจ้งว่าเป้าหมาย
คือการเป็นความคิดสร้างสรรค์ที่เป็นไปได้ ด้วยวิธีนี้มีศักยภาพสูงสุดสามารถสังเกต.
ในประเพณีนี้ Lubart, Besançonและ Barbot (2011) เสนอเครื่องมือใหม่ EPOC (การประเมินผล
ของความคิดสร้างสรรค์ที่มีศักยภาพ) เพื่อประเมินศักยภาพความคิดสร้างสรรค์ในเด็กและวัยรุ่น EPOC ประกอบด้วยสี่
งานในโดเมนของการสร้างสรรค์ผลงานแต่ละ สองงานมีส่วนร่วมความคิดที่แตกต่างกัน-สำรวจและสอง
งานที่เกี่ยวข้องกับการคิดแบบบูรณาการมาบรรจบกัน- ดังนั้นทั้งสองรูปแบบของงานสร้างสรรค์ที่ได้รับการประเมินต่อ
โดเมน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ที่มีศักยภาพความคิดสร้างสรรค์และการวัด
สร้างสรรค์ได้รับความสนใจเพิ่มขึ้นกว่าทศวรรษที่ผ่านมา มันถูกมองว่าเป็นสินทรัพย์ที่มีคุณค่าสำหรับบุคคลของพวกเขาทุกวัน
ในการแก้ปัญหาและงานอาชีพของตน องค์กรที่แสวงหา
ความคิดสร้างสรรค์เพื่อปรับปรุงตัวเอง และอยู่ในการแข่งขัน สังคมได้รับประโยชน์จากความคิดสร้างสรรค์ในแง่
ของสังคมและเทคนิคในการปรับปรุงคุณภาพของชีวิตและการพัฒนาทางวัฒนธรรม ล่าสุดการสำรวจจัดอันดับ
ความคิดสร้างสรรค์ในหมู่ sought มากที่สุดหลังจากคุณลักษณะ ; ตัวอย่างเช่น IBM ทั่วโลกการสำรวจ
1564 ซีอีโอในประเทศหกสิบ 33 อุตสาหกรรมหลักที่พบมากที่สุดที่มีความคิดสร้างสรรค์มีความสามารถ
อนาคตผู้จัดการด้านบน ( เบอร์& korsten , 2010 ) Adobe การสำรวจ 2000
ครู ( ภาคบังคับ ) และ 2000 พ่อแม่ในสหรัฐอเมริกา สหราชอาณาจักร เยอรมนี และออสเตรเลีย พบ ความคิดสร้างสรรค์เป็นอย่างสูง
การศึกษาเป้าหมาย ( Adobe , 2013 ) ความคิดสร้างสรรค์เป็นหนึ่งในกุญแจ 4
" ทักษะในศตวรรษที่ 21 " ร่วมกับการคิดอย่างมีวิจารณญาณ ความร่วมมือและการสื่อสาร
( http : / / ความแปรปรวนทางอารมณ์ . org ) ความคิดสร้างสรรค์สามารถกำหนดความสามารถในการผลิตต้นฉบับงานที่พอดีกับ
บริบทและตอบสนองข้อจำกัดงาน ( Sternberg & lubart , 1995 ) เมื่อเทียบกับคลาสสิก
ข่าวกรอง ซึ่งเน้นความสามารถในการวิเคราะห์ ความรู้และผู้เชี่ยวชาญด้านความละเอียดของปัญหาที่คุ้นเคย
ด้วยโซลูชั่นที่รู้จักเกี่ยวกับความคิดสร้างสรรค์ การสร้างใหม่ ความคิดที่ไม่รู้จักก่อนหน้านี้และพฤติกรรมในสถานการณ์ใหม่หรือการรักษา
สถานการณ์ที่คุ้นเคยในรูปแบบใหม่ ( Sternberg , 1985 ; lubart et al . , 2003 ) .
ส่วนปัญญาความสามารถผลโดยทั่วไปในความสำเร็จทางวิชาการ ความสามารถสร้างสรรค์ที่ดีที่สุดที่ประจักษ์ในความสำเร็จกัน
, ได้รับการยอมรับเป็นคุณค่าในบริบทที่ใช้โดเมน .

แนวคิดของศักยภาพที่สร้างสรรค์ความแตกต่างที่สำคัญสามารถทำระหว่างที่มีศักยภาพและความสามารถ กาเย่ ( 2004 ) เขา
. . .ซึ่งรูปแบบของ giftedness และความสามารถพิเศษ ( dmgt ) บันทึกที่ giftedness กำหนดความสามารถที่โดดเด่น
ที่เรียกว่าความถนัดและความสามารถเชื่อมโยงกับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและกำหนดความสามารถโดดเด่น
ของพัฒนาอย่างเป็นระบบความสามารถที่เรียกว่าสมรรถนะ ( ความรู้และทักษะ ) ในหลอดเลือดดำนี้
,หมายถึงรัฐที่มีศักยภาพแฝงที่อาจจะถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของ " บุคคลทุนมนุษย์ "
( walberg , 1988 ) เป็นแหล่งของบุคคลขนาดใหญ่ กลุ่ม หรือสังคม
ศักยภาพนี้อาจจะใช้ ถ้า คน มี โอกาส แต่ละคนอาจจะตระหนักถึงศักยภาพของเขา / เธอหรือ
อาจจะตาบอดได้แต่ละบุคคลที่สามารถจะอธิบายว่ามีมากหรือน้อย ศักยภาพในการทำงาน
และมากขึ้นโดยเฉพาะในงานที่กําหนด .
การที่บุคคลแสดงระดับศักยภาพข้ามโดเมนและงาน
ขึ้นอยู่กับลักษณะของความต้องการทางปัญญา conative และปัจจัยที่เกี่ยวข้องในแต่ละงาน ;
ตัวอย่างการสร้างสรรค์การวาดภาพหุ่นนิ่ง และเรขาคณิตสร้างสรรค์ส่วนใหญ่อาจเรียกตามปัจจัยที่เหมือนกัน

ในการเปรียบเทียบ มีความคล้ายคลึงกันระหว่างอาจน้อยกว่าการวาดภาพหุ่นนิ่งและบทกวี
icie / LPI
42 วารสารนานาชาติเพื่อพัฒนาความสามารถและความคิดสร้างสรรค์ - 1 ( 2 ) , ธันวาคม 2013 .
องค์ประกอบ แต่ละงานที่เกี่ยวข้องกับชุดค่อนข้างเฉพาะเจาะจงของปัจจัย การที่งาน
ที่คล้ายกันสามารถประมาณโดยนิ ซึ่งคนเสร็จสองงานแล้ว
แปรปรวนร่วมกันได้ อย่างไรก็ตาม วิธีการเพิ่มเติมให้ละเอียดยิ่งงานวิเคราะห์เพื่อ
ระบุแม่นยำทรัพยากรที่เกี่ยวข้องในงาน ( ดู caroff & lubart 2012 ) .
ขอบเขตของงานเกี่ยวกับธรรมชาติขององค์ประกอบคล้ายคลึง การร้องขอในแต่ละภารกิจ ขอบเขต