6.6. Traceability:Legal frameThe Ge

6.6. Traceability:
Legal frame
The General Food Law (Regulation (EC) No. 178/2002) introduces requirements on
traceability of food that is marketed in the EU and became in force on the 1st of January 2005.
Traceability in the EU follows the “one step back-one step forward’’ principle. By this is
meant that any business in the food chain, whether it is a farmer, food processor, transporter,
importer, distributor or retailer, should be able to identify the immediate supplier of the product
(one step back) and the immediate buyer (one step forward), with the exemption of retailers to
final consumers.
The traceability requirements in EU legislation cover the chain from the importer to the
retailer. In other words, the EU legislation does not introduce requirements for producers outside
the EU yet. However, the EU importer must:
1. Know and document from whom they have bought their food product (ingredients)
2. Know and document to whom they supply their products
3. Label their products so that they can establish traceability in case of a food safety problem.
These three issues are also the most important ones when suppliers in developing countries
implement a traceability system (CBI).
Traceability in developing countries – a buyers’ requirement
Although the traceability legislative requirements do not directly apply to food exporters they
do have to apply to the traceability requirements through their importers’ demands.
The key issue of traceability for the European trading partners is that if in case a product sold
proves to be faulty, the importer of that product should be able to determine what batch of
products put on the market needs to be taken back. This will only be possible when record
keeping is being done, since the more precise a company knows what product or ingredient
caused the problem, where this product or ingredient came from and in what batch of final
products this product or ingredient was used, the smaller amount of products he will have to
withdraw from the market. So in practice, the EU request that systems and procedures should
be in place to ensure traceability will go beyond the EU border and therefore it will be of utmost
importance that every part in the food chain, including those in developing countries, will be able
to give required information and documentation on traceability.
Implementing a traceability system
Issues to consider when implementing a traceability system are following;
1. Knowledge and documentation regarding the source of produce. All input of raw materials
and ingredients used in one product must be documented, including information on origin.
THAI POMELO - VALUE CHAIN ANALYSIS AND SUPPLY CHAIN MANAGEMENT SYSTEM TO EU MARKETS 38
2. Knowledge and documentation on which products are used during production process. This
information includes record keeping of which products, i.e. ingredients are mixed or
processed to the final product of production process and should be kept per batch of product
so that, in case there is a problem with one set of products, it can be identified which steps
are made within the production process and which batch contains faulty products.
For primary production, this could be pesticides or any other products used for the crop.
3. Knowledge and documentation to whom the operator supplies their products. This
information should be kept per batch of product so that, in case there is a problem with one
set of products, it can be identified which client(s) must be notified.
4. Labeling of the product so that traceability can be established in case of a food safety
problem
The actual trend is to implement traceability based on bar code systems. Bar code labeling is
globally recognized as a fundamental technology that, when put into practice by all participants
in the supply chain, is a highly efficient traceability system that can pinpoint the origin of the
problem to a specific region, logistics, processing or packing facility, group of producers/growers,
or individual producer/grower.
In 1977, the European Article Numbering (EAN) Association was formed for the purpose of
creating the EAN.UCC System, a code based on the U.S. UPC bar code. The EAN.UCC system
provides for the standardization of bar codes, EDI transactions sets, XML schemas, and other
supply chain solutions across all industries, and is based on 13 numbers (the U.S. UPC bar
code is based on 12 numbers).
On buyer’s demand some exporters have been started to introduce bar code systems for
Thai Pomelo to the EU market. Still the system needs the underlying data on producer level and
systematic records in place to prove valid.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

6.6 การตรวจสอบย้อนกลับ:กรอบกฎหมายกฎหมายอาหารทั่วไป (ระเบียบ (EC) เลขที่ 178/2002) แนะนำข้อกำหนดในตรวจสอบย้อนกลับของอาหารที่วางตลาดในสหภาพยุโรป และกลายเป็นใช้บังคับ 1 มกราคม 2548ตรวจสอบย้อนกลับในสหภาพยุโรปตามหลักการ "ขั้นตอนหนึ่งกลับหนึ่งก้าวไปข้างหน้า '' โดยนี้เป็นหมายความ ว่า ธุรกิจในห่วงโซ่อาหาร ไม่ว่าจะเป็นชาวนา อาหาร ขน ส่งผู้นำเข้า ตัวแทนจำหน่าย หรือร้านค้า ปลีก ควรจะระบุผู้จำหน่ายผลิตภัณฑ์ทันที(กลับไปขั้นตอนที่หนึ่ง) และผู้ซื้อทันที (ก้าวหน้า), ด้วยยกเว้นผู้ค้าปลีกสามารถผู้บริโภคขั้นสุดท้ายความต้องการตรวจสอบย้อนกลับใน EU กฎหมายครอบคลุมห่วงโซ่จากผู้นำเข้าเพื่อการร้านค้าปลีก ในคำอื่น ๆ กฎหมาย EU แนะนำข้อกำหนดสำหรับผู้ผลิตภายนอกEU ยัง อย่างไรก็ตาม ผู้นำเข้าใน EU ต้อง:1. ทราบ และเอกสารจากผู้ที่ พวกเขาได้ซื้อของผลิตภัณฑ์อาหาร (วัตถุดิบ)2. ทราบ และเอกสารที่จะจัดหาผลิตภัณฑ์ของพวกเขา3. ฉลากผลิตภัณฑ์ของพวกเขาเพื่อให้พวกเขาสามารถสร้างการตรวจสอบย้อนกลับในกรณีที่ มีปัญหาด้านความปลอดภัยอาหารปัญหาที่สามเหล่านี้มีสำคัญเมื่อซัพพลายเออร์ในประเทศกำลังพัฒนาใช้ระบบตรวจสอบย้อนกลับ (CBI)ตรวจสอบย้อนกลับในประเทศกำลังพัฒนา – ความต้องการของผู้ซื้อแม้ว่าความต้องการ legislative ตรวจสอบย้อนกลับไม่ตรงกับผู้ส่งออกอาหารพวกเขาต้องใช้ต้องตรวจสอบย้อนกลับถึงความต้องการของผู้นำของพวกเขาปัญหาสำคัญของการตรวจสอบย้อนกลับสำหรับยุโรปคู่ค้าคือ ว่าถ้าในกรณีที่สินค้าที่ขายพิสูจน์จะชำรุด ตัวนำเข้าของผลิตภัณฑ์ควรจะกำหนดว่าชุดของผลิตภัณฑ์วางตลาดต้องนำกลับ นี้จะเป็นไปได้เมื่อบันทึกรักษาการเสร็จ ตั้งแต่แม่นยำยิ่งบริษัทรู้ว่าผลิตภัณฑ์หรือส่วนผสมอะไรเกิดปัญหา ที่ผลิตภัณฑ์หรือส่วนผสมนี้มาจาก และอยู่ ในชุดสิ่งของผลิตภัณฑ์ผลิตภัณฑ์หรือส่วนผสมนี้ใช้ จำนวนผลิตภัณฑ์ที่จะต้องมีขนาดเล็กถอนตัวออกจากตลาด ดังนั้นในทางปฏิบัติ การร้องขอของ EU ที่ว่า ระบบและกระบวนควรจะตรวจสอบย้อนกลับจะไปไกลกว่าเส้นขอบใน EU และดังนั้น ก็จะเป็นสูงสุดความสำคัญว่า ทุกส่วนในห่วงโซ่อาหาร รวมถึงในประเทศกำลังพัฒนา จะไม่สามารถเพื่อให้ข้อมูลที่จำเป็นและเอกสารประกอบในการตรวจสอบย้อนกลับการใช้ระบบตรวจสอบย้อนกลับเรื่องที่ควรพิจารณาเมื่อใช้ระบบตรวจสอบย้อนกลับเป็นไป1. ความรู้และเอกสารเกี่ยวกับแหล่งที่มาของผลิต ป้อนข้อมูลทั้งหมดของวัตถุดิบและส่วนผสมในผลิตภัณฑ์หนึ่งต้องได้รับการบันทึก ไว้ รวมถึงข้อมูลเกี่ยวกับต้นกำเนิด ส้มโอไทย - ค่าวิเคราะห์โซ่และห่วงโซ่อุปทานระบบการจัดการการตลาด EU 382. ความรู้และเอกสารที่ใช้ผลิตภัณฑ์ระหว่างกระบวนการผลิต นี้ข้อมูลประกอบด้วยระเบียนรักษาของผลิตภัณฑ์ใด เช่นส่วนผสมผสม หรือดำเนินการกับผลิตภัณฑ์สุดท้ายของกระบวนการผลิต และควรเก็บไว้สำหรับแต่ละชุดของผลิตภัณฑ์ดังนั้น ในกรณีที่มีปัญหากับชุดของผลิตภัณฑ์ มันสามารถที่ระบุขั้นตอนใดจะทำภายในกระบวนการผลิตและชุดซึ่งประกอบด้วยผลิตภัณฑ์ที่บกพร่องสำหรับการผลิตหลัก นี้อาจเป็นศัตรูพืชหรือผลิตภัณฑ์อื่น ๆ ที่ใช้สำหรับการเพาะปลูก3. ความรู้และเอกสารที่ผู้ส่งสินค้า นี้ข้อมูลควรจะเก็บไว้สำหรับแต่ละชุดของผลิตภัณฑ์นั้น ในกรณีที่ มีปัญหาด้วยชุดผลิตภัณฑ์ มันสามารถระบุ client(s) ที่ต้องได้รับแจ้งการ4. ฉลากของผลิตภัณฑ์เพื่อตรวจสอบย้อนกลับที่สามารถสร้างกรณีความปลอดภัยของอาหารปัญหาแนวโน้มจริงจะดำเนินการตรวจสอบย้อนกลับในการใช้ระบบบาร์โค้ด ฉลากบาร์โค้ดได้ทั่วโลกรู้จักเป็นเทคโนโลยีพื้นฐานที่ เมื่อนำมาปฏิบัติ โดยทุกคนในห่วงโซ่อุปทาน มีระบบตรวจสอบย้อนกลับที่มีประสิทธิภาพสูงที่สามารถระบุมาของการปัญหาเฉพาะภูมิภาค โลจิสติกส์ การประมวลผล หรือจัดอำนวยความ สะดวก กลุ่มผู้ผลิต/เกษตรกรหรือแต่ละผู้ผลิต/ผู้ปลูก ในปี 1977 สมาคมเลขบทของยุโรป (EAN) ก่อตั้งขึ้นสำหรับวัตถุประสงค์ในการสร้าง EAN ระบบ UCC รหัสตามสหรัฐฯ UPC บาร์โค้ด EAN ระบบ UCCสำหรับมาตรฐานของบาร์โค้ด ชุดธุรกรรม EDI, XML แบบแผน และอื่น ๆจัดการห่วงโซ่อุปทานในอุตสาหกรรมทั้งหมด และเป็นไปตามหมายเลข 13 (UPC สหรัฐอเมริกาแถบรหัสอ้างอิงหมายเลข 12)ตามความต้องการของผู้ซื้อ ผู้ส่งออกบางส่วนได้เริ่มแนะนำระบบบาร์โค้ดส้มโอไทยไปตลาดสหภาพยุโรป ระบบจำเป็นข้อมูลพื้นฐานในระดับผู้ผลิต และบันทึกอย่างเป็นระบบในการพิสูจน์ความถูกต้อง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

6.6 ตรวจสอบย้อนกลับ:
กรอบกฎหมาย
กฎหมายทั่วไปอาหาร (Regulation (EC) No. 178/2002) แนะนำความต้องการในการ
ตรวจสอบย้อนกลับอาหารที่มีการทำตลาดในสหภาพยุโรปและกลายเป็นที่มีผลบังคับใช้ในวันที่ 1 มกราคม 2005
ตรวจสอบย้อนกลับในสหภาพยุโรปต่อไปนี้ "หนึ่ง ย้อนกลับไปหนึ่งก้าวไปข้างหน้า '' หลักการ โดยวิธีการนี้จะ
หมายความว่าธุรกิจใด ๆ ในห่วงโซ่อาหารไม่ว่าจะเป็นชาวนา, การประมวลผลอาหาร, ขนส่ง,
ผู้นำเข้า, ผู้จัดจำหน่ายหรือร้านค้าปลีกควรจะสามารถที่จะระบุผู้จัดจำหน่ายทันทีของผลิตภัณฑ์
(หนึ่งในขั้นตอนหลัง) และผู้ซื้อได้ทันที ( ขั้นตอนหนึ่งไปข้างหน้า) ได้รับยกเว้นของร้านค้าปลีกให้กับ
ผู้บริโภคขั้นสุดท้าย.
ต้องการตรวจสอบย้อนกลับในการออกกฎหมายของสหภาพยุโรปครอบคลุมห่วงโซ่จากผู้นำเข้าเพื่อการ
ค้าปลีก ในคำอื่น ๆ กฎหมายสหภาพยุโรปไม่ต้องการแนะนำสำหรับผู้ผลิตนอก
สหภาพยุโรปเลย อย่างไรก็ตามผู้นำเข้าสหภาพยุโรปต้อง:
1 รู้จักและเอกสารจากผู้ที่พวกเขาได้ซื้อสินค้าอาหารของพวกเขา (ส่วนผสม)
2 รู้จักและเอกสารเพื่อที่พวกเขาจัดหาผลิตภัณฑ์ของพวกเขา
3 ฉลากของพวกเขาเพื่อให้พวกเขาสามารถสร้างการตรวจสอบย้อนกลับในกรณีที่มีปัญหาความปลอดภัยของอาหาร.
เหล่านี้สามประเด็นนี้ยังมีคนที่สำคัญที่สุดเมื่อซัพพลายเออร์ในประเทศกำลังพัฒนา
ใช้ระบบตรวจสอบย้อนกลับ (CBI).
ตรวจสอบย้อนกลับในประเทศกำลังพัฒนา - ความต้องการของผู้ซื้อ
แม้ว่า ตรวจสอบย้อนกลับต้องการนิติบัญญัติไม่สามารถใช้โดยตรงไปยังผู้ส่งออกอาหารที่พวกเขา
จะต้องนำไปใช้กับความต้องการตรวจสอบย้อนกลับผ่านความต้องการของผู้นำเข้าของพวกเขา.
ปัญหาสำคัญของการตรวจสอบย้อนกลับสำหรับคู่ค้าในยุโรปคือว่าถ้าในกรณีที่สินค้าขาย
พิสูจน์ให้เป็นความผิดพลาดของผู้นำเข้า ของผลิตภัณฑ์ที่ควรจะสามารถตรวจสอบสิ่งที่ชุดของ
ผลิตภัณฑ์ที่วางขายในตลาดจะต้องนำกลับไป นี้เท่านั้นที่จะเป็นไปได้เมื่อบันทึก
การรักษาจะถูกดำเนินการตั้งแต่แม่นยำมากขึ้น บริษัท ที่รู้ว่าสิ่งที่ผลิตภัณฑ์หรือส่วนผสมที่
ทำให้เกิดปัญหาที่สินค้าชิ้นนี้หรือส่วนผสมที่มาจากและในสิ่งที่ชุดของสุดท้าย
ผลิตภัณฑ์สินค้าชิ้นนี้หรือส่วนผสมที่ใช้มีขนาดเล็ก จำนวนของผลิตภัณฑ์ที่เขาจะต้อง
ถอนตัวออกจากตลาด ดังนั้นในทางปฏิบัติการร้องขอของสหภาพยุโรปว่าระบบและขั้นตอนที่ควร
จะอยู่ในสถานที่เพื่อให้ตรวจสอบย้อนกลับจะไปไกลกว่าชายแดนสหภาพยุโรปและดังนั้นมันจะเป็นสูงสุด
ความสำคัญที่ทุกส่วนในห่วงโซ่อาหารรวมทั้งผู้ที่อยู่ในประเทศกำลังพัฒนาจะสามารถ
ที่จะ ให้ข้อมูลที่จำเป็นและเอกสารเกี่ยวกับการตรวจสอบย้อนกลับ.
การใช้ระบบตรวจสอบย้อนกลับ
ประเด็นที่ควรพิจารณาเมื่อการใช้ระบบตรวจสอบย้อนกลับได้รับการดังต่อไปนี้
1 ความรู้และเอกสารเกี่ยวกับแหล่งที่มาของการผลิต การป้อนข้อมูลทั้งหมดของวัตถุดิบ
และส่วนผสมที่ใช้ในหนึ่งผลิตภัณฑ์จะต้องบันทึกรวมทั้งข้อมูลเกี่ยวกับต้นกำเนิด.
ไทยสวนส้มโอ - การวิเคราะห์ค่าโซ่และระบบบริหารจัดการซัพพลายเชนตลาดสหภาพยุโรป 38
2. ความรู้และเอกสารเกี่ยวกับผลิตภัณฑ์ที่ถูกนำมาใช้ในกระบวนการผลิต นี้
ข้อมูลรวมถึงบันทึกการรักษาของผลิตภัณฑ์คือส่วนผสมที่ผสมหรือ
ประมวลผลเพื่อผลิตภัณฑ์ในขั้นสุดท้ายของกระบวนการผลิตและควรจะเก็บไว้ต่อชุดของผลิตภัณฑ์
เพื่อให้ในกรณีที่มีปัญหากับหนึ่งในชุดของผลิตภัณฑ์ก็สามารถระบุได้ซึ่ง ขั้นตอนที่
จะทำในกระบวนการผลิตและผลิตภัณฑ์ชุดมีความผิดพลาด.
สำหรับการผลิตหลักนี้อาจจะมีสารกำจัดศัตรูพืชหรือผลิตภัณฑ์อื่น ๆ ที่ใช้สำหรับการเพาะปลูก.
3 ความรู้และเอกสารไปยังผู้ประกอบการวัสดุผลิตภัณฑ์ของพวกเขา นี้
ข้อมูลควรจะเก็บไว้ต่อชุดของผลิตภัณฑ์เพื่อให้ในกรณีที่มีปัญหากับหนึ่ง
ชุดของผลิตภัณฑ์ก็สามารถระบุได้โดยที่ลูกค้า (s) จะต้องได้รับการแจ้งเตือน.
4 การแสดงฉลากของผลิตภัณฑ์เพื่อให้ตรวจสอบย้อนกลับว่าสามารถจะจัดตั้งขึ้นในกรณีของความปลอดภัยของอาหาร
ปัญหา
แนวโน้มที่เกิดขึ้นจริงคือการดำเนินการตรวจสอบย้อนกลับขึ้นอยู่กับระบบบาร์โค้ด การติดฉลากบาร์โค้ดเป็นที่
ยอมรับทั่วโลกเป็นเทคโนโลยีพื้นฐานที่เมื่อนำไปปฏิบัติโดยผู้เข้าร่วมทั้งหมด
ในห่วงโซ่อุปทานเป็นระบบตรวจสอบย้อนกลับที่มีประสิทธิภาพสูงที่สามารถระบุแหล่งที่มาของ
ปัญหาในพื้นที่เฉพาะ, การขนส่ง, การประมวลผลหรือสถานที่บรรจุ กลุ่มผู้ผลิต / ผู้ปลูก
หรือบุคคลผู้ผลิต / ผู้ปลูก.
ในปี 1977 ที่หมายเลขยุโรป (EAN) สมาคมที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อวัตถุประสงค์ในการ
สร้างระบบ EAN.UCC รหัสซึ่งเป็นไปตามแถบรหัส UPC ระบบ EAN.UCC
ให้สำหรับมาตรฐานของบาร์โค้ด, EDI ชุดทำธุรกรรม XML schema ที่และอื่น ๆ
การแก้ปัญหาห่วงโซ่อุปทานในทุกอุตสาหกรรมและขึ้นอยู่กับ 13 ตัวเลข (แถบสหรัฐอเมริกา UPC
รหัสจะขึ้นอยู่กับหมายเลข 12).
เมื่อวันที่ผู้ซื้อ ความต้องการส่งออกบางส่วนได้รับการเริ่มต้นที่จะแนะนำระบบบาร์โค้ดสำหรับ
ส้มโอของไทยไปตลาดสหภาพยุโรป ยังคงระบบต้องการข้อมูลพื้นฐานในระดับผู้ผลิตและ
บันทึกระบบในสถานที่ที่จะพิสูจน์ความถูกต้อง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

6.6 . การตรวจสอบ :กรอบทางกฎหมายกฎหมายอาหารทั่วไป ( ระเบียบ ( EC ) ฉบับที่ 178 / 2002 ) เสนอความต้องการในการตรวจสอบย้อนกลับของอาหารที่ขายในสหภาพยุโรปและกลายเป็นบังคับในวันที่ 1 มกราคม 2548การตรวจสอบย้อนกลับในสหภาพยุโรปตาม " หนึ่งก้าวถอยหลังหนึ่งก้าว " หลักการ ตามนี้คือหมายถึงว่า ธุรกิจใด ๆในห่วงโซ่อาหารได้ ไม่ว่าจะเป็นเกษตรกร อาหาร Processor , ขนส่งผู้นำเข้า จำหน่าย หรือร้านค้าปลีกควรจะสามารถระบุผู้ขายได้ทันทีของผลิตภัณฑ์( กลับ ) และผู้ซื้อทันที ( ก้าว ) ด้วยการยกเว้นของร้านค้าปลีกเพื่อผู้บริโภคขั้นสุดท้ายตรวจสอบย้อนกลับในกฎหมาย EU ครอบคลุมความต้องการโซ่จากผู้นำเข้าไปผู้ค้าปลีก ในคำอื่น ๆในสหภาพยุโรปกฎหมายไม่แนะนำข้อกำหนดสำหรับผู้ผลิตภายนอกสหภาพยุโรปยัง อย่างไรก็ตาม อียู ผู้นำเข้าต้อง1 . รู้และเอกสารจากผู้ที่พวกเขาได้ซื้อสินค้า ( วัตถุดิบ ) ของอาหาร2 . รู้และเอกสารที่พวกเขาจัดหาสินค้าของพวกเขา3 . ฉลากผลิตภัณฑ์ของตนเพื่อให้พวกเขาสามารถสร้างการตรวจสอบในกรณีของปัญหาความปลอดภัยด้านอาหารทั้งสามประเด็นที่สำคัญที่สุดที่ยัง เมื่อซัพพลายเออร์ในประเทศกำลังพัฒนาใช้ระบบการตรวจสอบย้อนกลับ ( CBI )ความสามารถในการพัฒนาประเทศและความต้องการของผู้ซื้อแม้ว่าการตรวจสอบการออกกฎหมายความต้องการไม่ยื่นโดยตรงต่อผู้ส่งออกอาหารพวกเขาต้องใช้กับการตรวจสอบความต้องการผ่านความต้องการาของพวกเขาปัญหาสําคัญของอร่อยสำหรับคู่ค้าในยุโรป คือ ถ้าในกรณีสินค้าที่ขายพิสูจน์ให้เป็นที่เสียหาย เข้าของผลิตภัณฑ์ที่สามารถกำหนดชุดอะไรของสินค้าวางตลาดต้องการให้กลับมา นี้จะเป็นไปได้เมื่อบันทึกการรักษา คือ การทำ ตั้งแต่แม่นกว่า บริษัท รู้ว่าสิ่งที่ผลิตภัณฑ์หรือส่วนผสมสาเหตุของปัญหา ซึ่งผลิตภัณฑ์นี้หรือส่วนผสมมาจากชุดสุดท้ายแล้วผลิตภัณฑ์ผลิตภัณฑ์หรือส่วนประกอบที่ใช้ มีจำนวนของผลิตภัณฑ์ที่เขาจะต้องถอนตัวออกจากตลาด ดังนั้นในทางปฏิบัติ สหภาพยุโรปขอที่ระบบและกระบวนการ ควรอยู่ในสถานที่เพื่อให้แน่ใจว่าสินค้าจะอยู่เหนือพรมแดนอียูจึงจะสูงสุดสำคัญที่ทุกส่วนในห่วงโซ่อาหาร รวมทั้งในประเทศกำลังพัฒนา จะสามารถเพื่อให้ข้อมูลที่จำเป็นและเอกสารในการตรวจสอบย้อนกลับการใช้ระบบการตรวจสอบย้อนกลับประเด็นที่ต้องพิจารณาเมื่อใช้ระบบการตรวจสอบย้อนกลับ มีดังต่อไปนี้1 . ความรู้และเอกสารเกี่ยวกับแหล่งผลิต นำเข้าวัตถุดิบทั้งหมดและส่วนผสมที่ใช้ในผลิตภัณฑ์ ต้องมีเอกสารรวมทั้งข้อมูลเกี่ยวกับต้นกำเนิดไทยส้มโอ - การวิเคราะห์ห่วงโซ่มูลค่า และจัดหาระบบการจัดการห่วงโซ่ไปยังตลาด EU 382 . ความรู้และเอกสารบนผลิตภัณฑ์ที่ใช้ในกระบวนการผลิต นี้ข้อมูลรวมถึงการบันทึกการรักษาของผลิตภัณฑ์ใด เช่น เครื่องผสม หรือแปรรูปผลิตภัณฑ์สุดท้ายของกระบวนการผลิต และควรเก็บต่อชุดของผลิตภัณฑ์ดังนั้น ในกรณีที่มีปัญหากับชุดผลิตภัณฑ์ มันสามารถระบุได้โดยขั้นตอนถูกสร้างในกระบวนการผลิต ซึ่งประกอบด้วยชุดผลิตภัณฑ์บกพร่องการผลิตหลัก ซึ่งอาจเป็นสารกำจัดศัตรูพืชหรืออื่น ๆ ผลิตภัณฑ์ที่ใช้สำหรับพืช3 . ความรู้และเอกสารประกอบที่ผู้ประกอบการส่งผลิตภัณฑ์ของตน นี้ข้อมูลจะถูกเก็บไว้ต่อชุดของผลิตภัณฑ์ ดังนั้น ในกรณีที่มีปัญหาอย่างใดอย่างหนึ่งชุดของผลิตภัณฑ์ มันสามารถระบุลูกค้าที่ ( s ) จะต้องแจ้ง4 . การแสดงฉลากของผลิตภัณฑ์ เพื่อให้สินค้าสามารถจะจัดตั้งขึ้นในกรณีของอาหารปลอดภัยปัญหาแนวโน้มที่เกิดขึ้นจริงคือการใช้ระบบตรวจสอบย้อนกลับตามรหัสบาร์ บาร์โค้ดฉลากคือทั่วโลกยอมรับว่าเป็นเทคโนโลยีพื้นฐานที่เมื่อนำสู่การปฏิบัติโดยผู้เข้าร่วมทั้งหมดในห่วงโซ่อุปทาน , ระบบการตรวจสอบที่มีประสิทธิภาพสูงที่สามารถระบุแหล่งที่มาของปัญหาโลจิสติกส์ภูมิภาค เฉพาะ การประมวลผล หรือบรรจุ กลุ่มผู้ผลิต / โรงงาน เกษตรกรผู้ปลูกหรือแต่ละผู้ผลิต / ผู้ผลิตในปี 1977 ยุโรปบทความเลข ( EAN ) สมาคมก่อตั้งขึ้นเพื่อวัตถุประสงค์ของการสร้างระบบ ean.ucc รหัสตามสหรัฐอเมริกา UPC บาร์โค้ด ระบบ ean.uccมีมาตรฐานบาร์โค้ดรายการ EDI schemas XML , และอื่น ๆชุดโซ่อุปทานในอุตสาหกรรมทั้งหมด และตามหมายเลข 13 ( UPC บาร์ .รหัสจะขึ้นอยู่กับหมายเลข 12 )ของความต้องการซื้อ บางส่งออกได้เริ่มแนะนำระบบบาร์โค้ดสำหรับส้มโอไทยสู่ตลาด EU ยังคงระบบความต้องการข้อมูลพื้นฐานในระดับผู้ผลิต และบันทึกในระบบเพื่อพิสูจน์ว่าถูกต้อง