Inter simple sequence repeat (ISSR)

Inter simple sequence repeat (ISSR) technique is a PCR
based technique, reported by Ztetkiewicz et al. (1994),
which involves amplification of DNA segments between
two identical microsatellite repeat regions ‘oriented in
opposite direction using primers designed from microsatellite
core regions. The technique uses microsatellite
primers, usually 16 − 25 bp long, of di-nucleotide, trinucleotide,
tetra-nucleotide or penta-nucleotide repeats to
target multiple genomic loci. The primers can be either
unanchored (Meyer et al., 1993; Gupta et al., 1994; Wu et
al., 1994) or more usually anchored at 3' or 5' end with 1
to 4 degenerate bases extended into the flanking
sequences (Zetkiewicz et al., 1994). ISSR primers generate
polymorphism whenever one genome misses the
sequence repeat or has a deletion or insertion or translocation
that modifies the distance between the repeats.
Usually di-nucleotide repeats anchored either at 3' or 5'
end reveal high polymorphism (Nagaoka and Ogihara,
1997; Blair et al., 1999; Joshi et al., 2000). The primers
anchored at 3' end give clearer banding pattern as compared
to those anchored at 5' end (Tsumura et al., 1996;
Nagaoka and Ogihara, 1997; Blair et al., 1999). In general,
primer; with (AG) (GA), (CT), (TC), (AC), (CA)
repeats show higher polymorphism than those with (AT)
repeats as the primers with (AT) repeats tend to be selfannealed.
ISSR markers are generally considered as dominant
markers following Mendelian inheritance (Tsumura
et al., 1996; Ratnaparkhe et al., 1998; Wang et al., 1998).
However, there are incidences where they segregated as
co-dominant markers and helped to distinguish homozygotes
from heterozygotes (Wu et al., 1994; Akagi et al.,
1996; Wang et al., 1998; Sankar and Moore, 2001).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

อินเตอร์ลำดับซ้ำยัง PCR เป็นเทคนิค (ISSR)ใช้เทคนิค รายงานโดย Ztetkiewicz et al. (1994),ที่เกี่ยวข้องกับการขยายของส่วน DNA ระหว่างให้ทำซ้ำสองชนิด microsatellite เหมือนภูมิภาค ' มุ่งเน้นในตรงข้ามกับทิศทางโดยใช้ไพรเมอร์ที่ออกแบบมาจากชนิด microsatelliteขอบเขตหลักการ เทคนิคการใช้ชนิด microsatelliteไพรเมอร์ ปกติ 16 − 25 bp นาน ของดีนิวคลีโอไทด์ trinucleotidetetra-นิวคลีโอไทด์หรือนิวคลีโอไทด์ penta ซ้ำไปเป้าหมาย loci genomic หลาย ไพรเมอร์ที่สามารถอย่างใดอย่างหนึ่งunanchored (Meyer et al., 1993 กุปตา et al., 1994 อู่ร้อยเอ็ดal., 1994) หรือมากกว่ามักจะยึดที่ปลาย 3' หรือ 5' 14 ฐานขยายเป็น flanking เสื่อมโทรมลำดับ (Zetkiewicz et al., 1994) ไพรเมอร์ ISSR สร้างโพลิมอร์ฟิซึมทุกครั้งที่คิดถึงกลุ่มหนึ่งลำดับซ้ำ หรือมีการลบ หรือแทรก หรือการสับเปลี่ยนที่ปรับเปลี่ยนระยะห่างระหว่างการทำซ้ำดินิวคลีโอไทด์มักจะซ้ำยึดไว้ได้ ที่ 3' หรือ 5'จบเปิดเผยโพลีมอร์ฟิซึมสูง (นากาโอกะและ Ogihara1997 แบลร์ et al., 1999 Joshi et al., 2000) ไพรเมอร์ที่ยึดที่ 3 สิ้นสุดให้ชัดเจน banding รูปแบบเปรียบเทียบผู้ยึดท้าย 5' (Tsumura et al., 1996นากาโอกะและ Ogihara, 1997 แบลร์ et al., 1999) ทั่วไปรองพื้น กับ (AG) (GA), (CT), (TC), (AC), (CA)ทำซ้ำแสดงโพลิมอร์ฟิซึมสูงกว่าด้วย (AT)ทำซ้ำเป็นไพรเมอร์ด้วย (ที่) ทำซ้ำมีแนวโน้มที่จะ selfannealedโดยทั่วไปถือเครื่องหมาย ISSR เป็นหลักเครื่องหมายดังต่อไปนี้ (Tsumura เดลร้อยเอ็ด al., 1996 Ratnaparkhe และ al., 1998 วังและ al., 1998)อย่างไรก็ตาม มี incidences ซึ่งจะแยกเป็นเครื่องหมายร่วม dominant และช่วยแยกความแตกต่าง homozygotesจาก heterozygotes (Wu et al., 1994 Akagi et al.,ปี 1996 วังและ al., 1998 Sankar กมัวร์ 2001)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ซ้ำลำดับอินเตอร์ง่าย (ISSR) เทคนิค PCR
เทคนิคตามที่รายงานโดย Ztetkiewicz et al, (1994)
ซึ่งเกี่ยวข้องกับการใช้เครื่องขยายเสียงของกลุ่มดีเอ็นเอระหว่าง
สองภูมิภาคซ้ำไมโครเหมือนกัน 'ที่มุ่งเน้นใน
ทิศทางที่ตรงข้ามโดยใช้ไพรเมอร์ที่ออกแบบมาจากไมโคร
ภูมิภาคหลัก เทคนิคการใช้ไมโคร
ไพรเมอร์มักจะ 16-25 bp ยาวของ di-เบื่อหน่าย trinucleotide,
Tetra-เบื่อหน่ายหรือ Penta-ซ้ำเบื่อหน่ายที่จะ
กำหนดเป้าหมายหลายตำแหน่งจีโนม ไพรเมอร์สามารถเป็นได้ทั้ง
unanchored (เมเยอร์, ​​et al, 1993;. Gupta et al, 1994;. วู et
. al, 1994) หรือมากกว่าทอดสมอปกติจะอยู่ที่ 3 'หรือ 5' จบลงด้วย 1
ถึง 4 ฐานเลวยื่นออกไปขนาบ
ลำดับ (Zetkiewicz et al., 1994) ไพรเมอร์ ISSR สร้าง
ความแตกต่างเมื่อใดก็ตามที่หนึ่งคิดถึงจีโนม
ลำดับซ้ำหรือมีการลบหรือแทรกหรือโยกย้าย
ที่ปรับเปลี่ยนระยะห่างระหว่างซ้ำ.
มักจะซ้ำ di-เบื่อหน่ายทอดสมอทั้งที่ 3 'หรือ 5'
ปลายเปิดเผยความแตกต่างสูง (Nagaoka และ Ogihara,
1997 ; แบลร์ et al, 1999;. Joshi, et al, 2000). ไพรเมอร์
ที่ทอดสมออยู่ที่ปลาย 3 'ให้รูปแบบแถบชัดเจนเมื่อเทียบ
กับผู้ที่ทอดสมออยู่ที่ 5 'ปลาย (Tsumura et al, 1996;.
Nagaoka และ Ogihara 1997. แบลร์, et al, 1999) โดยทั่วไป
ไพรเมอร์; กับ (AG) (GA) (CT) (TC), (AC), (CA)
ซ้ำแสดงความแตกต่างที่สูงกว่าผู้ที่มี (AT)
ซ้ำเป็นไพรเมอร์ที่มี (AT) ซ้ำมีแนวโน้มที่จะ selfannealed.
เครื่องหมาย ISSR มี โดยทั่วไปถือว่าเป็นที่โดดเด่น
เครื่องหมายต่อไปนี้เป็นมรดกของเมนเดล (Tsumura
et al, 1996;. Ratnaparkhe et al, 1998;.. วัง, et al, 1998).
แต่มีอุบัติการณ์ที่พวกเขาแยกเป็น
เครื่องหมายร่วมที่โดดเด่นและช่วยในการแยกแยะความแตกต่าง homozygotes
จาก heterozygotes (Wu et al, 1994;.. คากิ, et al,
1996; Wang et al, 1998;. Sankar และมัวร์, 2001)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

อินเตอร์ ทำซ้ำลำดับง่าย ( issr ) เทคนิคเป็นเทคนิค
เทคนิคตามรายงานโดย ztetkiewicz et al . ( 1994 ) ซึ่งเกี่ยวข้องกับส่วนของ DNA amplification

เหมือนกันทั้งสองชนิดระหว่างภูมิภาค ' ย้ำเน้น
ตรงข้ามใช้ไพรเมอร์ที่ออกแบบมาจากบริเวณแกนใช้

เทคนิคใช้ไพรเมอร์ชนิด
ปกติ 16 − 25 BP ยาวของนิวคลีโอไทด์ทัศนคติดี , ,สี่หรือห้าลำดับเบสนิวคลีโอไทด์ที่ซ้ำกัน


เป้าหมายหลายทางพันธุกรรม . ไพรเมอร์สามารถเหมือนกัน
unanchored ( Meyer et al . , 1993 ; Gupta et al . , 1994 ; Wu และ
al . , 1994 ) หรือมากกว่ามักจะยึดที่ 3 หรือ 5 จบ 1
4 ฐานการขยายเข้าสู่ flanking
ลำดับ ( zetkiewicz et al . , 1994 ) วิธีสร้าง issr
-
คิดถึงทุกครั้งที่จีโนมลำดับซ้ำหรือมีการลบหรือแทรกหรือโยกย้าย
ที่ปรับเปลี่ยนระยะห่างระหว่าง repeats
เบสมักจะ di ซ้ำรอยยึดที่ 3 หรือ 5 จบเปิดเผย '
) สูง ( นากาโอกะ และ โองิฮาระน่ะ
, 1997 ; แบลร์ et al . , 1999 ; โจชิ et al . , 2000 ) ไพรเมอร์
ทอดสมออยู่ที่ปลาย 3 ' ให้ชัดเจน เมื่อเปรียบเทียบกับประเทศไทยที่ทอดสมออยู่ที่ปลาย 5
' ( ซุมาระ et al . , 1996 ;
นากาโอกะ และ โองิฮาระน่ะ , 1997 ; แบลร์ et al . , 1999 ) โดยทั่วไป
ไพรเมอร์ กับ ( AG ) ( GA ) , ( CT ) , ( TC ) , ( AC ) ( CA )
h แสดงความหลากหลายสูงกว่า ( ที่ )
h เป็นไพรเมอร์ ( ที่ ) ซ้ำมีแนวโน้มที่จะ selfannealed .
issr เครื่องหมายโดยทั่วไปจะถือว่าเป็นเด่น
เครื่องหมายต่อไปนี้ พันธุศาสตร์ของเมนเดล ( ซุมาระ
et al . , 1996 ; ratnaparkhe et al . , 1998 ; Wang et al . , 1998 ) .
อย่างไรก็ตามมีอุบัติการณ์ที่พวกเขาแยกเป็นเครื่องหมาย
คือ เด่นและช่วยให้แยกแยะ homozygotes
จากยีน ( Wu et al . , 1994 ; คาจิ et al . ,
1996 ; Wang et al . , 1998 ; ซังก้า และ มัวร์ , 2001 )