When I think back 40 or so years, t

When I think back 40 or so years, to when I was in high school and college, the times I remember with the most fondness and melancholy are the summers. Each summer was marked by an all-consuming romance. In my early teens, these romances were nothing more than "puppy-love", but as I grew older, they had the passion and intensity that only a teenager juiced up on raging hormones could muster. I ached to spend every waking hour with the object of my affection. Nothing could compare to sense of well-being that these relationships gave me. Over the course of the summer, I found out everything I could about her. We were a perfect fit. Nothing could ever come between us. I knew with unwavering certainty that this romance was the love-of-a-lifetime.

...but each year, the endless summer days shortened as autumn drew near. With autumn came the return to "real life". My love and I would be off to different schools, to different towns and to different lives. Each fall, as separation loomed, we promised that we would write to each other and that our love could weather the separation, but the noble promises rarely survived one or two feeble attempts to keep the flames of the summer romance fanned.

Sometimes (not very often) after the summer was over and we had resumed our normal lives, I would visit my summer lover. These visits were always a disappointment and only confirmed that summer lives (and loves) are very different from normal lives. We discovered that we did not have much in common, after all. Our friends, activities and interests were so different that, absent the commonality of summer, we had very little to share.

Eventually, reality set in and sadly, I recognized that the love-of-a-lifetime was over. To this day, however, I have each name inscribed on my heart. Regina, Naomi, Carol, Susan, Karen and Sally are names that will live with me forever, because these were my summer loves.

Even now, some 40 years removed from those carefree days, I still feel sadness and loss as summer turns to fall. I think of my summer romances and of the thousands of young people whose romances will soon be over despite valiant efforts to keep them alive. To this day, I feel the loss that they will soon feel.

...but that is in the past...or is it?

My name is Dennis Johnson, a 58-year-old man from Minnesota. I own a business, which provides consulting services to new and struggling businesses. It is true that I own the business, but I am the only employee. My staff is made up entirely of independent contractors who work out of their homes. This means that my business office is anywhere I happen to be, and with the ubiquitousness of wireless internet, that often means sitting on a park bench with my computer while people (girl) watching.

I divorced my wife, Julia, 15 years ago after our only son, Brien, turned 18. I grew tired of the way she babied him. At the rate he was going, he would be a dependent on Mommy and Daddy for years to come. Ever since Brien was born, Julia and I dreamed about traveling after Brien "left the nest". The dream faded with every dollar the kid squandered. He was (and still is) his mommy's baby boy and dependent upon her for almost everything.

As the time and distance from my domineering wife and needy son grew, so did my fortune. I took care of them, beyond even what the divorce court ordered, but not in the lifestyle that they would have liked. As a result, I was an outcast in my own family.

I have not had a romance (summer or otherwise) since my divorce. I have had sexual partners, just no romances. Last spring all that changed, and at 57 years old, romance again entered my life. To understand the story of this summer romance, it is necessary to go back about seven years, to the middle of a Minnesota winter.

Just before Christmas that year, I was surprised to read an article in the local newspaper announcing Brien's engagement to Tatiana Lakova, a woman from Russia. I figured some Russian babe was trying to get a permanent visa to stay in the USA and Brien was her ticket, but, since he was an adult, and would not take any advice if I offered it, it was none of my business.

I got another surprise when Tatiana called me one day soon after the first of the year and asked me if we could go out to dinner to get to know each other. She said that Brien was not interested in coming, but she felt it was important for us to become acquainted.

I was intrigued but suspicious; if she had ulterior motives in marrying Brien, she did not need to strike up a relationship with me. Still, she may have discovered that I was well off and could be using this opportunity to kill two birds with one stone: get her green card by marrying Brien, and build up a nest egg by getting friendly with me.

I did not know if she drove or not (hell, I did not know anything about her), so I suggested an upscale, quiet restaurant near her apartment.

When the date came for us to meet for the first time, I dressed business casual: starched white shirt with no tie, blue blazer and khaki slacks. I arrived a little early and while I waited, I tried to figure out what to talk about. If she wanted to buy business-consulting services, I would have had no problem, but this was my future daughter-in-law. Not only did I not know what to say, I was not convinced that this was not a set-up for a swindle.

When she walked into the dining room, I knew immediately it was Tatiana. When we talked on the phone, she said would be wearing a red dress. As the maître de directed her to our table, I took stock of the woman who would marry my son. She had a very pretty face and brown hair cut fairly short. She carried herself with confidence, and even though she was slightly overweight, the dress was a perfect style for her shape. It showed a lot of cleavage, but not enough to be "trashy".

She appeared to be very tall, much taller than Brien was. As she came around a table, I noticed the four-inch heels that gave her additional height and made her legs and ass look very nice.

She was attractive, but in a few years, if she were not careful, she would look like a Russian Babushka (just as wide as tall). I could not help smiling to myself thinking about how Brien would take it when her weight ballooned.

I stood as she arrived. She offered her hand and introduced herself as Tatiana Lakova. I took it, and in the style of the Europeans, kissed the back of her hand and introduced myself. She had a distinctive Russian accent, but it was very easy to listen to and understand; even a simple introduction sounded special.

After we sat down, I told her that her English was better than most of the other people in Minnesota. She laughed and I was enchanted. If this woman was genuine, she was far too cultured for my son. If she was playing a con, she was very good.

"Thank you, Mr. Johnson. I studied English since I was a child, and then I watched as much American TV as I could. I have always wanted to come to the USA and try it out with real Americans."

Somewhere in the back of my head, an alarm bell went off, but I pressed on.

"Please, call me Dennis or Denny."

"What do other people call you?"

"Most people call me Dennis, but I was known as Denny when I was young."

"Then I would like to call you Denny, if it is alright with you."

A flashing sign that read "Caution" joined the alarm bell.

As I signaled the waiter, I said, "That suits me. Just don't call me what Brien's mother calls me: 'That miserable Son of a Bitch'."

As the waiter arrived at the table, I asked what she wanted to drink.

"Some wine, please?"

I am not a wine connoisseur, so I played it safe and ordered a bottle of the house wine, a Cabernet Sauvignon. When he brought it, we went through the tasting ritual, poured two glasses and left. "So tell me Tatiana, what brought you to the United States?"

"As I said, I have always wanted to visit here. I got the chance through a graduate exchange program between the University of Minnesota and Moscow State University. I was so excited when I got my visa. I came here last year and can remain in the United States as I am a part of the program."

"What sort of program is it?"

"When I finish, I will have an MBA in International Business. If I stick with it, I will be done in another year."

The sign in my head just upgraded to "Danger".

"You certainly run in different circles than Brien, how did you meet?"

"I honestly cannot tell you. My group of friends always seemed to go to the same places as Brien's group. I talked to him several times before I even knew his name. Then one evening we introduced ourselves and then started seeking each other out at the parties we attended. Finally, about six months ago, we went out for a real date, and we just clicked."

The alarm bells persisted, but the "Danger" sign in my head downgraded back to "Caution".

"What qualities attracted you to him?"

"Hmmm...well, I am sure you know that Brien is a little....well....excuse me for saying this, Mr. Johnson...ah, Denny. Brien is a little socially challenged. When he is with his friends, he is quite animated, but when he is around women, especially strong women, he is very shy. When we talked, he was so polite and attentive. I think he is quite a Mama's boy, but if he can tear himself away from her and start focusing on a wife and maybe a family, he will come out from her shadow and be a dynamic man."

She looked into her wine and then looked me straight in the eye. "Denny...No, for this it's Mr. Johnson. I think I know what you are thinking right now: a Russian woman, working on her MBA in the USA with a visa that will expire in another year, falls for a man who could be easily manipulated. Marriage means that she can stay in the States. On top of that the man's father is financially well off. By the way, Brien says filthy rich, but that comes from bitterness because you are not giving him a free ride through life. If I

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เมื่อคิดกลับ 40 หรือดังนั้นปี เมื่อฉันถูกในโรงเรียนมัธยมและวิทยาลัย เวลาฉันจำกับ fondness มากที่สุด และฤดูร้อนมีความเศร้าโศก แต่ละฤดูร้อนถูกทำเครื่องหมาย โดยการบริโภคทั้งหมดโรแมนติก ในวัยรุ่นของฉันแรก romances เหล่านี้มีอะไรมากกว่า "รักแรก" แต่ฉันเติบโตเก่า พวกเขาเกิด และความรุนแรงที่วัยรุ่นเฉพาะ juiced บนโกรธฮอร์โมนสามารถรวบ ฉัน ached ไปทุกชั่วโมงตื่น with the object of จิตของฉัน ไม่สามารถเปรียบเทียบกับความรู้สึกของความเป็นอยู่ที่ความสัมพันธ์เหล่านี้ให้ผม ในช่วงฤดูร้อน พบหมดทุกอย่างผมไม่เกี่ยวกับเธอ พอดีสมบูรณ์แบบได้ ไม่เคยได้มาระหว่างเรา ผมรู้ว่า มีแน่นอนไม่เปลี่ยนใจว่า รักนี้เป็นรักของ-a-อายุการใช้งาน.

.. แต่ละปี วันสิ้นสุดฤดูร้อนลดลงเป็นใบไม้ร่วงวาดใกล้ กับฤดูใบไม้ร่วงมากลับไป "ชีวิตจริง" ความรักของฉันและฉันจะได้ปิดโรงเรียนแตกต่างกัน แตกต่างกันหมด และชีวิตแตกต่างกัน แต่ละฤดูใบไม้ร่วง เป็นแยก loomed เราสัญญาว่า เราจะเขียนกัน และความรักสามารถสภาพอากาศแยก แต่สัญญาโนเบิลไม่ค่อยรอดชีวิตหนึ่ง หรือสองเบาพยายามให้เปลวไฟโรแมนติกร้อนได้กระตุ้นการ

ได้บางครั้ง (ไม่บ่อย) หลังจากฤดูร้อน และเราได้ดำเนินต่อชีวิตของเราปกติ จะเยี่ยมชมของฉันรักฤดูร้อน เข้าชมเหล่านี้ก็ผิดหวัง และยืนยันว่า ฤดูร้อนชีวิต (และใจ) มีความแตกต่างจากชีวิตปกติเท่านั้น เราพบว่า เราไม่ได้มีมากทั่วไปใน จากนั้น ของเราเพื่อน กิจกรรม และความสนใจต่างว่า ขาด commonality ฤดูร้อน เรามีความคิดร่วมกัน

ในที่สุด เศร้า และในความเป็นจริง ฉันรู้ว่า รักของ-a-อายุการใช้งานได้ ถึงวันนี้ อย่างไรก็ตาม แล้วแต่ละชื่อที่จารึกในหัวใจของฉัน เรจิน่า นาโอมิ แครอล ศิริรัตน์ กะเหรี่ยงและแฮร์รีมีชื่อที่จะอยู่กับฉันตลอดไป เนื่องจากมีความใจร้อนของฉัน

ป่านนี้ ปี 40 ออกจากนั้นฟิจิ ฉันยังคงรู้สึกความโศกเศร้าและสูญเสียเป็นฤดูร้อนจะลง ฉันคิดว่า ฉันร้อน romances และพันเยาวชน romances ซึ่งเร็ว ๆ นี้จะมากกว่าแม้ มีความพยายามที่กล้าหาญเพื่อให้พวกเขามีชีวิตอยู่ วันนี้ รู้สึกว่า พวกเขาจะไม่ช้าความรู้สึกสูญเสีย

... แต่ที่ในอดีต... หรือเป็น?

ชื่อของฉันคือ เดนนิสจอห์นสัน ชายอายุ 58 ปีจากรัฐมินนิโซตา ฉันเป็นเจ้าของธุรกิจ การให้บริการให้คำปรึกษาธุรกิจใหม่ และดิ้นรน มันเป็นความจริงว่า ฉันเป็นเจ้าของธุรกิจ แต่ฉันเป็นพนักงานเพียงคนเดียว พนักงานของฉันถูกสร้างขึ้นทั้งหมดของผู้รับเหมาอิสระที่ทำงานนอกบ้าน นี้หมายความ ว่า สำนักงานธุรกิจของฉันทุกที่ฉันเกิดเป็น และ มี ubiquitousness ของอินเทอร์เน็ตไร้สาย ที่มักจะนั่งบนบัลลังก์สวนด้วยคอมพิวเตอร์คน (สาว) ดู

ฉันหย่าแล้วภรรยา จูเลีย 15 ปีที่ผ่านมาหลังจากลูกเดียว Brien เปิด 18 ฉันเติบโตแบบเธอ babied เขาเบื่อ เขากำลัง อัตรา เขาจะขึ้นอยู่กับพ่อแม่และสำหรับปีมา นับตั้งแต่เกิด Brien จูเลียและฝันเกี่ยวกับการเดินทางหลังจาก Brien "ซ้ายรัง" ฝันสีจางลง ด้วยทุกดอลลาร์เด็ก squandered เขาอยู่ (และยังคง เป็น) เด็กทารกและขึ้นอยู่กับเมื่อเธอเกือบทุกอย่างพ่อของเขา

ตามเวลาและระยะทางจาก domineering ภรรยาของฉันและลูกชายยากจนเพิ่มขึ้น เพื่อให้ได้โชคของฉัน ผมเอาดูแลของพวกเขา เกินแม้ว่าหย่าศาลสั่ง แต่ไม่ใช่ ในวิถีชีวิตที่พวกเขาจะชอบ ดังนั้น ผมจัณฑาลในครอบครัวข้าพเจ้า

ฉันไม่มีรัก (ช่วงฤดูร้อน หรืออย่างอื่น) ตั้งแต่หย่าของฉัน มีคู่เพศ romances ไม่เพียง ล่าสุด ฤดูใบไม้ผลิที่เปลี่ยน แปลง และ ที่อายุ 57 ปี โรแมนซ์อีกใส่ชีวิต เข้าใจเรื่องราวโรแมนติกร้อนนี้ จำเป็นต้องย้อนกลับไปประมาณเจ็ดปี กลางของมินเนโซต้าหนาว

เพียงแค่ก่อนคริสต์มาสปี ผมประหลาดใจที่จะอ่านบทความในหนังสือพิมพ์ท้องถิ่นที่ประกาศหมั้นของ Brien ไปตะตยานา Lakova ผู้หญิงจากรัสเซีย คิดบาง babe รัสเซียพยายามที่จะได้รับวีซ่าถาวรไปอยู่ในสหรัฐอเมริกา และ Brien ตั๋วของเธอ แต่ เนื่องจากเขาถูกผู้ใหญ่ และจะไม่มีคำแนะนำใด ๆ ถ้านำเสนอมัน มันไม่มีธุรกิจของฉัน

ผมแปลกใจอีกเมื่อตะตยานาเรียกฉันวันหนึ่งหลังจากปีแรก และถามถ้า เราสามารถออกไปสู่เย็นรับรู้กัน เธอบอกว่า ไม่สนใจมา Brien แต่เธอรู้สึกว่า มันเป็นสิ่งสำคัญสำหรับเราสนุก

ผมประหลาดใจ แต่ สงสัย ถ้าเธอมีสิ่งซ่อนเร้นไม่สนคำครหาในชายแท้ ๆ Brien เธอได้ไม่จำเป็นต้องตีค่าความสัมพันธ์กับ ยังคง เธออาจได้ค้นพบว่า ฉันดีปิด และสามารถใช้โอกาสนี้เพื่อฆ่านกเดียว: ได้รับบัตรสีเขียวของเธอ โดยชายแท้ ๆ Brien และสร้างขึ้นรังไข่ โดยการเป็นมิตรกับ me.

ผมไม่รู้ถ้าเธอขับรถ หรือไม่ (hell ผมไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเธอ), ดังนั้นผมแนะนำเป็นห้อง บรรยากาศร้านอพาร์ทเมนท์ของเธอ

เมื่อวันมาพร้อมกับความเป็นครั้งแรก ฉันแต่งตัวธุรกิจสบาย ๆ: เสื้อสีขาว starched ไม่ผูก บลูเสื้อสามารถและ khaki กางเกงทรงหลวม พอไปถึงก่อนเวลาเล็กน้อย และในขณะที่ฉันรอ ฉันพยายามคิดออกว่าจะพูดอะไร ถ้าเธอต้องการซื้อบริการให้คำปรึกษาทางธุรกิจ ฉันจะได้ไม่มีปัญหา แต่นี้ daughter-in-law ของฉันในอนาคต ไม่เพียงแต่ ฉันไม่รู้พูด ฉันไม่ได้เชื่อว่า นี่ไม่ใช่การตั้งค่าสำหรับ swindle

เมื่อเธอเดินเข้าไปในห้องรับประทานอาหาร ฉันรู้ทันทีมันเป็นตะตยานา เมื่อเราพูดคุยทางโทรศัพท์ เธอบอกว่า จะใส่ชุดสีแดง ตามเด maître เธอตารางของเรา ฉันเอาหุ้นของผู้หญิงที่จะแต่งงานกับลูก เธอมีใบหน้าสวยมากและผมสีน้ำตาลตัดค่อนข้างสั้น เธอทำตัวเอง ด้วยความมั่นใจ และแม้ว่าเธอน้ำหนักมากกว่าปกติเล็กน้อย การแต่งกายมีสไตล์เหมาะสำหรับรูปร่างของเธอ เห็นจำนวนมากของความแตกแยก แต่ไม่เพียงพอที่จะ "trashy"

เธอปรากฏจะสูงมาก สูงกว่าถูก Brien ตามเธอมาตาราง ฉันสังเกตเห็นส้น 4 นิ้วที่ให้ความสูงของเธอเพิ่มเติม และทำขาและตูดที่ดูดีของเธอ

เธอน่าสนใจ แต่ในไม่กี่ปี ถ้าเธอไม่ระวัง เธอจะเหมือน Babushka รัสเซีย (เพียงความกว้างเป็นความสูง) ฉันไม่สามารถช่วยยิ้มกับตัวเองคิดว่า Brien จะใช้มันเมื่อเธอน้ำหนัก ballooned ได้

ยืนเธอเหมือนกัน เธอมือของเธอที่นำเสนอ และแนะนำตัวเองเป็นตะตยานา Lakova ผมก็ และในรูปแบบของชาวยุโรป รั้งด้านหลังของมือของเธอ และแนะนำตัวเอง เธอมีสำเนียงภาษารัสเซียโดดเด่น แต่มันเป็นเรื่องง่ายมากที่จะฟัง และ เข้าใจ แนะนำง่ายแม้แต่เพียงแห่งพิเศษ

หลังจากที่เรานั่งลง ฉันบอกเธอว่า ภาษาอังกฤษของเธอได้ดีกว่าคนอื่น ๆ ในมินเนโซต้าส่วนใหญ่ เธอหัวเราะ และผมหลง ถ้าผู้หญิงของแท้ เธอเป็นอ่างเกินไปสำหรับลูก ถ้าเธอได้เล่นเป็นคอน เธอได้มากดี

"ขอบคุณ นายจอห์นสัน เรียนภาษาอังกฤษตั้งแต่เด็ก แล้ว เฝ้าทีวีอเมริกันมากที่สุดสามารถ มีเสมออยากจะมาประเทศสหรัฐอเมริกา และลองกับจริงชาวอเมริกัน "

อยู่ด้านหลังของศีรษะ การปลุกระฆังออกไป แต่ฉันกดบน

กรุณาฉันเดนนิสหรือ Denny "

"อะไรทำคนอื่นเรียกคุณ"

"คนส่วนใหญ่เรียกฉันเดนนิส แต่ถูกเรียกว่าแซกเมื่อหนุ่ม"

"แล้วอยากจะโทรหาคุณ Denny ถ้าได้ครับกับคุณ"

เครื่องกะพริบที่อ่าน "ข้อควรระวัง" ร่วมระฆังปลุก.

เป็นผมสัญญาณเสิร์ฟ ฉันกล่าวว่า "ที่เหมาะกับฉัน เพียงไม่เรียกฉันใด Brien แม่เรียกผม: 'นั้นเองสนของ a บ้า' "

เหมือนเสิร์ฟที่ตาราง ถามอะไรที่เธอต้องการที่จะดื่ม

"บางไวน์ โปรด"

ฉันไม่นักเลงไวน์ ดังนั้นฉันเล่นปลอดภัย และสั่งขวดไวน์ สวี Cabernet เมื่อเขานำมัน เราไปผ่านพิธีกรรมชิม poured สองแก้วและซ้าย "ดังนั้นบอกฉันตะตยานา ที่นำคุณสู่สหรัฐอเมริกา"

"อย่างที่บอกว่า มีเสมออยากจะเยี่ยมชมที่นี่ ผมมีโอกาสผ่านโปรแกรมบัณฑิตศึกษาแลกเปลี่ยนระหว่างมหาวิทยาลัยมินนิโซตามหาวิทยาลัยมอสโก ผมตื่นเต้นมากเมื่อได้วีซ่าของฉัน มาที่นี่ปีสุดท้าย และสามารถอยู่ในประเทศสหรัฐอเมริกาเป็นฉันเป็นส่วนหนึ่งของโปรแกรม"

"โปรแกรมอะไรคะคือมัน

"เมื่อฉันเสร็จแล้ว ฉันจะได้ MBA การในธุรกิจระหว่างประเทศ ถ้าผมติดมัน ฉันจะเสร็จในปีอื่น"

เครื่องในหัวของฉันเพียงแค่อัพเกรดเป็น "อันตราย" ด้วย

"คุณแน่นอนทำงานในวงกลมแตกต่างกว่า Brien วิธีทำคุณตอบสนอง"

"ฉันสุจริตอย่างไม่สามารถบอกคุณ กลุ่มเพื่อนของฉันดูเหมือนจะ ไปสถานเดียวกันเป็นกลุ่มของ Brien เสมอ ฉันพูดคุยกับเขาหลายครั้งก่อนที่จะรู้ชื่อของเขา แล้วหนึ่งเราแนะนำตนเอง และจากนั้น เริ่มหากันที่ฝ่ายเราเข้าร่วม ในที่สุด ประมาณหกเดือนที่ผ่านมา เราออกไปวันจริง และเราเพียงแค่คลิก"

ระฆังปลุกยังคง แต่เครื่องหมาย "อันตราย" ในหัวของฉันลดไป "ระวัง"

"คุณภาพสิ่งดึงดูดคุณให้เขา"

" Hmmm...ดี ฉันแน่ใจว่า คุณทราบว่า Brien เป็นน้อย...ดี...ขอโทษสำหรับคำพูดนี้ นายจอห์นสัน...อา Denny Brien น้อยสังคมสนุก ๆ ได้ เมื่อเขาคือเพื่อนของเขา เขาจะค่อนข้างเคลื่อนไหวได้ แต่เมื่อเขาเป็นผู้หญิง โดยเฉพาะอย่างยิ่งแรงผู้หญิง เขาขี้อายมาก เมื่อเราพูด เขาถูกให้สุภาพ และเอาใจใส่ ผมคิดว่า เขาเป็นเด็กของมาม่ามาก แต่ถ้าเขาสามารถฉีกตัวเองออกไปจากเธอ และเริ่มเน้นภรรยาและครอบครัวที เขาจะออกมาจากเงาของเธอ และเป็นคนที่แบบไดนามิก"

เธอมองเข้าไปในไวน์ของเธอ และมองดูฉันตรงในตา "แซก...ไม่ นี้ ได้นายจอห์นสัน ฉันคิดว่า ฉันรู้สิ่งที่คุณกำลังคิดขณะนี้: หญิงรัสเซีย ทำของ MBA ในสหรัฐอเมริกาด้วยวีซ่าที่จะหมดอายุในอีกปีหนึ่ง ตกสำหรับคนที่อาจจะได้จัดการ สมรสหมายความ ว่า เธอสามารถอยู่ในอเมริกา ด้านบนของที่ ที่พ่อได้เงินดีออก โดยวิธีการ Brien กล่าวว่า ส่วนริช แต่ที่มาจากรสขมเนื่องจากคุณจะไม่ให้เขานั่งฟรีตลอดชีวิต ถ้าฉัน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เมื่อฉันคิดว่ากลับไป 40 หรือเพื่อปี , เมื่อผมอยู่ในโรงเรียนมัธยมและวิทยาลัย ครั้งที่ผมจำได้กับความชื่นชอบมากที่สุดและความเศร้าโศกเป็นฤดู แต่ละฤดูร้อนที่ถูกทำเครื่องหมายโดยความโรแมนติกการบริโภคทั้งหมด ในช่วงวัยรุ่นของฉัน , ความรักมีอะไรมากกว่า " ความรัก " ลูกสุนัข แต่เมื่ออายุมากขึ้น พวกเขามีความรักและความเข้มเพียง Juiced ขึ้นในวัยรุ่นฮอร์โมนพลุ่งพล่านสามารถรวบรวมฉันก็เจ็บปวดที่จะใช้จ่ายทุกชั่วโมงตื่นกับวัตถุของความรักของผม ไม่มีอะไรที่สามารถเปรียบเทียบกับความรู้สึกของความเป็นอยู่ที่ความสัมพันธ์เหล่านี้ให้ฉัน ผ่านหลักสูตรของฤดูร้อน ฉันก็พบว่าทุกอย่างที่ฉันสามารถเกี่ยวกับเธอ เราพอดี . ไม่มีอะไรจะมาขวางกั้นเราได้ ผมรู้จักกับใจเด็ด แน่นอน ว่า ความรัก คือ love-of-a-lifetime .

. . . . . . . แต่ในแต่ละปีฤดูร้อนไม่มีที่สิ้นสุดย่อเป็นฤดูใบไม้ร่วงที่เข้าไปใกล้ กับฤดูใบไม้ร่วงมาถึงกลับไป " ชีวิตจริง " ฉันรัก และฉันคงจะไปโรงเรียนที่แตกต่างกันในเมืองที่แตกต่างกันและชีวิตที่แตกต่างกัน แต่ละฤดูใบไม้ร่วง เป็นแยกรออยู่ เราสัญญาว่าเราจะเขียนให้แต่ละอื่น ๆและความรักของเราอาจอากาศแยกแต่สัญญา Noble ไม่ค่อยรอดหนึ่งหรือสองที่อ่อนแอ พยายามที่จะเก็บเปลวไฟของความรักในฤดูร้อนพัด

บางครั้ง ( บ่อยมาก ) หลังจากจบฤดูร้อน และเราได้กลับมาใช้ชีวิตปกติ ผมจะไปเยี่ยมคนรักฤดูร้อนของฉัน การเข้าชมเหล่านี้มักจะผิดหวังเท่านั้น และยืนยันว่าชีวิตฤดูร้อน ( และรัก ) แตกต่างจากชีวิตปกติเราค้นพบว่าเราไม่ได้มีมากเหมือนกัน หลังจากทั้งหมด เพื่อนของเรา กิจกรรมและความสนใจที่ต่างกันดังนั้นขาด commonality ของฤดูร้อน , เรามีน้อยมากที่จะแบ่งปัน

ในที่สุดความเป็นจริงชุดในและเศร้า ผมยอมรับว่า love-of-a-lifetime มากกว่า วัน นี้ อย่างไรก็ตาม ผมได้แต่ละชื่อจารึกไว้บนหัวใจของฉัน เรจิน่า นาโอมิ แครอล ซูซานคาเรน และแซลลี่ ชื่อนี้จะอยู่กับผมตลอดไป เพราะเหล่านี้เป็นฤดูร้อนของฉันรัก

ตอนนี้บาง 40 ปีลบออกจากวันๆนั้น ผมก็รู้สึกถึงความเศร้าและความสูญเสียเป็นฤดูร้อนจะตก ฉันคิดว่า ความรักในฤดูร้อนของฉันและของพันของคนหนุ่มสาวที่มีความรักจะเร็วกว่าแม้จะมีความพยายามที่กล้าหาญเพื่อให้พวกเขามีชีวิตอยู่ วันนี้ผมรู้สึกสูญเสียที่พวกเขาเร็ว ๆนี้จะรู้สึกยังไง . . .

. . . . . . . แต่นั่นมันก็เป็นอดีตไปแล้ว . . . . . . . หรือมันคือ ?

ฉันชื่อเดนนิสจอห์นสัน , 58 ปีชายชราจากมินเนโซต้า ผมเป็นเจ้าของธุรกิจ ซึ่งให้บริการปรึกษา ธุรกิจใหม่ และดิ้นรน มันเป็นความจริงที่ผมเป็นเจ้าของธุรกิจ แต่ผมเป็นลูกจ้างเท่านั้น เจ้าหน้าที่ของฉันถูกสร้างขึ้นทั้งหมดของผู้รับเหมาอิสระที่ทำงานออกจากบ้านของพวกเขาซึ่งหมายความว่าสำนักงานธุรกิจของฉันทุกที่ที่ฉันอยู่และมี ubiquitousness ของอินเตอร์เน็ตไร้สายที่มักจะหมายถึง นั่งอยู่บนม้านั่งสวนสาธารณะกับคอมพิวเตอร์ของฉันในขณะที่คน ( ผู้หญิง ) ดู

ผมหย่ากับภรรยา จูเลีย เมื่อ 15 ปีก่อน หลังจากที่ลูกชายของเราเท่านั้น ไบรอัน เปิด 18 ฉันเบื่อที่เธอ babied เขา ในอัตราที่เขาจะไปเขาจะอยู่กับพ่อและแม่ สำหรับปีมา ตั้งแต่เกิดมา ไบรอัน จูเลีย และฉันฝันเกี่ยวกับการเดินทางหลังจาก ไบรอัน " ออกจากรัง " ความฝันที่เลือนลางกับทุกดอลลาร์เด็กเน่าๆ . เขาเป็น ( และยังคงมี ) ลูกแม่ และขึ้นอยู่กับเธอเกือบทุกอย่าง

เท่าที่เวลาและระยะทางจากภรรยาครอบงำของฉันและขัดสน ลูกชายโต แล้วโชคชะตาของฉันฉันดูแลพวกเขาเกินแม้แต่เกิดการหย่าที่ศาลสั่ง แต่ไม่ได้อยู่ในวิถีชีวิตที่พวกเขาจะชอบ . ผลคือ ผมเป็นแกะดำในครอบครัวของฉันเอง

ผมไม่ได้มีความรัก ( ฤดูร้อนหรืออื่น ๆ ) หลังจากหย่า ผมมีคู่ค้าทางเพศไม่เพียงความรัก . ล่าสุดสปริงที่เปลี่ยนไป และในอายุ 57 ปี โรแมนติก อีกครั้งเข้ามาในชีวิตของฉันเพื่อให้เข้าใจเรื่องของซัมเมอร์นี้ โรแมนติก จะต้องกลับประมาณเจ็ดปี ช่วงกลางของ Minnesota หนาว

เพียงแค่ก่อนวันคริสต์มาสปีนั้น ฉันประหลาดใจมากที่จะอ่านบทความในหนังสือพิมพ์ท้องถิ่นประกาศ ไบรอันก็หมั้นกับทาเทียน่า lakova ผู้หญิงจากรัสเซียฉันคิดว่าบางอย่างรัสเซีย Babe พยายามขอวีซ่าถาวรไปอยู่ในสหรัฐอเมริกา และ ไบรอัน คือตั๋วของเธอ แต่เพราะเขาเป็นผู้ใหญ่ และจะไม่ใช้คำแนะนำใด ๆ ถ้าฉันให้มัน มันก็ไม่ใช่เรื่องของผม ผมแปลกใจอีก

เมื่อทาโทรมาวันนึงหลังจากปีแรกและถามฉันว่าเราน่าจะออกไปทานข้าวด้วยกัน ได้รู้จักกันเธอบอกว่า ไบรอันก็ไม่ได้สนใจจะมา แต่เขารู้สึกว่ามันเป็นสิ่งสำคัญสำหรับเราที่จะกลายเป็นคุ้นเคย

ฉันประหลาดใจ แต่สงสัย ถ้าเธอมีเจตนาแอบแฝงที่แต่งงานกับ ไบรอัน เธอไม่ต้องตีขึ้นความสัมพันธ์กับผม แต่เธออาจจะค้นพบว่าผมปิด และจะใช้โอกาสนี้ในการฆ่าสองนกกับหิน :ได้กรีนการ์ดโดยแต่งงานกับ ไบรอัน และ สร้าง รังไข่ โดยจะเป็นมิตรกับผม

ผมไม่ได้รู้ว่าถ้าเธอขับรถ หรือไม่ ( ผมไม่ได้รู้อะไรเกี่ยวกับเธอ ) ผมแนะนำร้านอาหารหรู เงียบสงบ ใกล้อพาร์ทเม้นของเธอ

เมื่อวันที่มาหาเรา เจอกันครั้งแรก ฉันก็แต่งตัวสบาย ๆเสื้อเชิ้ตสีขาวกับธุรกิจ : ลงแป้งไม่ผูก เสื้อสีฟ้าและกางเกงสีกากี .ผมมาถึงก่อนเวลานิดหน่อย และในขณะที่ฉันรอ ฉันพยายามที่จะคิดออกสิ่งที่จะพูดคุยเกี่ยวกับ ถ้าเธออยากซื้อบริการการให้คำปรึกษาทางธุรกิจ ฉันคงไม่มีปัญหา แต่นี้คือว่าที่ลูกสะใภ้ในอนาคตของฉัน ผมไม่เพียง แต่ไม่ได้ว่าอะไร ผมก็ไม่มั่นใจว่า นี่ไม่ใช่การจัดฉากเพื่อหลอกลวง

เมื่อเธอเดินเข้ามาในห้องอาหาร ฉันรู้ได้ทันที มันคือทาเทียนาตอนที่เราคุยกัน เธอบอกว่า จะใส่ชุดสีแดง เป็นแม่î tre de ผู้กํากับเธอที่โต๊ะ ผมเอาหุ้นของผู้หญิงที่ต้องแต่งงานกับลูกชายของฉัน เธอมีใบหน้าที่สวยมาก และ ผมสีน้ำตาลตัดสั้นเกินไป . เธออุ้มตัวเอง ด้วยความมั่นใจ และถึงแม้ว่าเธอจะอวบ เสื้อเป็นแบบที่สมบูรณ์แบบสำหรับรูปร่างของเธอ มันแสดงให้เห็นถึงความแตกแยก ,แต่ไม่เพียงพอที่จะเป็น " ขยะ "

ดูเหมือนเธอจะสูงมาก สูงมากกว่า ไบรอันคือ เมื่อเธอมาถึงที่โต๊ะ ผมสังเกตเห็นสี่นิ้วส้นให้ความสูงเพิ่มเติมของเธอ และทำให้เธอขาและก้นดูดีมาก

เธอมีเสน่ห์ แต่ในไม่กี่ปี ถ้าเธอไม่ระวัง เธอจะดูเหมือน babushka รัสเซีย ( เช่นเดียวกับ กว้าง สูง )ผมอดไม่ได้ที่จะยิ้มกับตัวเองคิดว่าไบรอันจะใช้มันเมื่อน้ำหนักของเธอ ballooned

ผมยืนอยู่ขณะที่เธอมาถึง เธอเสนอมือของเธอ และแนะนำตัวเองเป็นทา lakova . ฉันเอามันไป และในรูปแบบของชาวยุโรป , จูบที่หลังมือของเธอ และแนะนำตัวเอง เธอมีสำเนียงที่รัสเซีย แต่มันง่ายมากที่จะฟังและเข้าใจแม้กระทั่งแนะนำง่ายเสียงพิเศษ

หลังจากที่เรานั่งลง ผมบอกเธอว่าเธอพูดภาษาอังกฤษได้ดีกว่าคนส่วนใหญ่อื่น ๆ ในมิเนโซต้า เธอหัวเราะ และฉันก็เคลิ้มไป ถ้าผู้หญิงคนนี้เป็นของแท้ ก็ไกลเกินไป การเลี้ยงลูก ถ้าเธอเล่นหลอก เธอเก่ง

" ขอบคุณ คุณจอห์นสัน ฉันเรียนภาษาอังกฤษมาตั้งแต่ยังเด็กแล้วฉันดูเป็นโทรทัศน์อเมริกันมากที่สุดเท่าที่ฉันทำได้ ฉันมีเสมอต้องการที่จะไปอเมริกา และลองกับชาวอเมริกันจริง "

บางในด้านหลังของหัวของฉัน สัญญาณเตือนภัยดังขึ้น แต่ผมกดบน

" กรุณาเรียกฉันว่า เดนนิส หรือแดนนี่ "

" อะไรที่คนอื่นเรียกคุณว่าอะไร ? "

" คนส่วนใหญ่เรียกผมด้วย แต่ผมรู้จักแค่ แดนนี่ ตอนเด็กๆ "

" แล้วผมจะโทรหาคุณแดนนี่ถ้ามันโอเคกับคุณ "

กระพริบเครื่องหมายที่อ่าน " คำเตือน " เข้าร่วมระฆังปลุก

ผมส่งสัญญาณให้บริกร บอกว่า " ที่เหมาะกับผม อย่าเรียกฉันว่าแม่ ไบรอันก็เรียกฉันว่า ' ไอ้ทุเรศเอ๊ย "

เป็นบริกรมาถึงที่โต๊ะ ฉันถามว่าเธออยากดื่ม

" ไวน์โปรด ?

ผมไม่ได้เป็นผู้เชี่ยวชาญเรื่องไวน์ผมเล่นมันปลอดภัยและสั่งให้ขวดของไวน์ , Cabernet Sauvignon . เมื่อเขาเอามาให้เราชิมผ่านพิธีกรรม เทแก้วสองแก้วแล้ว " ดังนั้นฉันบอกทาเทียน่า อะไรพาคุณไปยังประเทศสหรัฐอเมริกา ?

" ฉันกล่าวว่าฉันมีเสมอต้องการเยี่ยมชมที่นี่ ผมได้มีโอกาสผ่านนักศึกษาแลกเปลี่ยนระหว่างมหาวิทยาลัยมินนิโซตาและ มหาวิทยาลัยรัฐมอสโกผมตื่นเต้นเมื่อฉันได้วีซ่าของฉัน ฉันมาที่นี่เมื่อปีที่แล้ว และสามารถคงอยู่ในสหรัฐอเมริกา ในฐานะที่ผมเป็นส่วนหนึ่งของโปรแกรม "

" สิ่งที่จัดเรียงของโปรแกรมเป็น ?

" เมื่อฉันพูดจบ ฉัน จะ มี สาขาธุรกิจระหว่างประเทศ ถ้าผมยึดติดกับมัน ผมจะเสร็จในอีกปี "

สัญลักษณ์ ในหัวผมก็อัพเกรดเป็น " อันตราย " .

" คุณต้องวิ่งเป็นวงกลมที่แตกต่างกันมากกว่า ไบรอัน คุณเจอ"

" ผมบอกคุณไม่ได้ กลุ่มเพื่อนของฉันเสมอดูเหมือนจะไปสถานที่เดียวกับไบรอันของกลุ่ม ผมพูดคุยกับเขาหลายครั้ง ก่อนที่ผมจะรู้ชื่อเขา แล้วเย็นวันหนึ่ง แนะนำตัวเอง และเริ่มแสวงหากัน ที่ฝ่ายเราเข้าร่วม ในที่สุด ประมาณ 6 เดือนก่อน เราไปออกเดทจริงและเราเพียงแค่คลิก "

ปลุกระฆังไม่หายไปแต่ " อันตราย " ลงในหัวของฉันลดลงไป " ข้อควรระวัง "

" คุณภาพอะไรที่ดึงดูดคุณกับเขา ? "

" อืม . . . . . . เอ่อ ฉันแน่ใจว่า คุณทราบว่า ไบรอัน . . . . . . . . . . . . . . น้อยก็เป็นข้ออ้างที่ฉันพูดแบบนี้ นายจอห์นสัน . . . อา เดนนี่ ไบรอันค่อนข้างท้าทายสังคม เมื่อเขาอยู่กับเพื่อน เขาจะเคลื่อนไหวมาก แต่เมื่อเขาอยู่รอบ ๆผู้หญิง ผู้หญิงที่เข้มแข็ง โดยเฉพาะ เขาขี้อายมากเมื่อ เราพูด เค้าก็สุภาพ และเอาใจใส่ ฉันคิดว่าเขาก็เป็นแม่ของเด็ก แต่ถ้าเขาสามารถฉีกตัวเองออกไปจากเธอ และเริ่มสนใจภรรยา และอาจเป็นครอบครัว เขาจะออกมาจากเงาของเธอ และเป็นผู้ชาย ไดนามิก "

เธอมองเข้าไปในไวน์ของเธอ จากนั้นก็มองตาผม " แดนนี่ . . . . . . . ไม่นะ นี่มันนายจอห์นสัน ฉันคิดว่าฉันรู้ว่าสิ่งที่คุณกำลังคิดอยู่ตอนนี้ :ผู้หญิงรัสเซีย , ทำงานบน MBA ในสหรัฐอเมริกาด้วยวีซ่านั้นจะหมดอายุในอีกปี ตกหลุมรักผู้ชายที่สามารถจัดการได้อย่างง่ายดาย การแต่งงาน หมายถึง ที่ที่เธอสามารถอยู่ในสหรัฐฯ ด้านบนของที่พ่อของเพื่อนเป็นเงินดีออก โดยทาง ไบรอันบอกว่ารวย แต่ที่มาจากความขมขื่น เพราะคุณไม่ได้ให้เขาขี่ฟรีตลอดชีวิต ถ้าฉัน