An unnamed narrator opens the story

An unnamed narrator opens the story by addressing the reader and claiming that he is nervous but not mad. He says that he is going to tell a story in which he will defend his sanity yet confess to having killed an old man. His motivation was neither passion nor desire for money, but rather a fear of the man’s pale blue eye. Again, he insists that he is not crazy because his cool and measured actions, though criminal, are not those of a madman. Every night, he went to the old man’s apartment and secretly observed the man sleeping. In the morning, he would behave as if everything were normal. After a week of this activity, the narrator decides, somewhat randomly, that the time is right actually to kill the old man.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

โปรแกรมผู้บรรยายที่มาเปิดเรื่อง โดยการกำหนดผู้อ่าน และอ้างว่า เป็นประสาท แต่ไม่บ้า เขาบอกว่า เขากำลังจะบอกเรื่องราวที่เขาจะปกป้องประชาทัณฑ์เขา ยังก็จะมีผู้เสียชีวิตเป็นชาย แรงจูงใจของเขาไม่ใช่ความรักหรือความต้องการเงิน แต่เป็นความกลัวของคนตาสีฟ้าซีด อีกครั้ง เขารมย์ว่า เขาไม่ได้บ้า เพราะเขาเย็น และวัดการดำเนินการ ว่าร้าย ไม่ของคนบ้า ทุกคืน เขาไปที่อพาร์ทเมนท์ของคนเก่า และแอบสังเกตคนที่นอนหลับ เขาจะทำงานเป็นถ้าทุกอย่างเป็นปกติในตอนเช้า หลังจากกิจกรรมนี้ ผู้ตัดสิน ค่อนข้างสุ่ม ว่า เวลาที่ถูกต้องจริงจะฆ่าคน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เล่าเรื่องที่ไม่มีชื่อเปิดได้โดยผู้อ่านและอ้างว่าเขาเป็นประสาท แต่ไม่บ้า เขาบอกว่าเขาจะไปบอกเล่าเรื่องราวที่เขาจะปกป้องสุขภาพจิตของเขายังสารภาพกับฆ่าชายชราคนหนึ่ง แรงจูงใจของเขาเป็นทั้งความรักความปรารถนาที่ไม่เหมาะสม แต่กลัวคนตาสีฟ้าอ่อนที่ อีกครั้งที่เขายืนยันว่าเขาไม่ได้บ้าเพราะการกระทำของเขาเย็นและวัด แต่ความผิดทางอาญาไม่ได้พวกคนบ้า ทุกคืนเขาไปอพาร์ทเม้นของชายชราและแอบสังเกตเห็นชายคนหนึ่งนอนหลับ ในตอนเช้าเขาจะทำตัวเป็นถ้าทุกอย่างเป็นปกติ หลังจากนั้นหนึ่งสัปดาห์ของกิจกรรมนี้ผู้บรรยายตัดสินใจที่ค่อนข้างสุ่มว่าเวลาที่เหมาะสมจริงที่จะฆ่าคนเก่า

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การเล่าเรื่องที่ไม่เปิดเรื่องโดยการอ่าน และอ้างว่าเขาเป็นกังวล แต่ไม่บ้า เขาบอกว่า เขาจะบอกเรื่องที่เขาจะปกป้องสติของเขายังสารภาพกับการฆ่าคนแก่ แรงจูงใจของเขาคือไม่มีตัณหาหรือความต้องการเงิน แต่ความกลัวของมนุษย์ ดวงตาสีฟ้าซีด อีกครั้งเขายืนกรานว่าเขาไม่บ้าเพราะการกระทำ , เย็นและวัดของเขาแม้ว่าคนร้ายจะไม่เหล่าคนบ้า ทุกคืน เขาก็ไปที่ห้องของชายชราและแอบสังเกตชายที่หลับอยู่ ในตอนเช้า เขาจะทำตัวเหมือนทุกอย่างเป็นปกติ หลังจากสัปดาห์ของกิจกรรมนี้ เล่าเรื่องตัดสินใจค่อนข้างสุ่ม ว่าถึงเวลาแล้วที่จะฆ่าคนแก่