Our findings have two important imp

Our findings have two important implications. First, our results
support the claim of previous studies that GIS-based and perceived
data on fast-food availability might not measure the same
construct and should be differentiated. Even though our results did
not reach statistical significance, our point estimates clearly showed
a positive relationship between fast-food availability and consumption
when using perception data and an inverse relation when using
GIS-based data. Incorporating the entire subjective impression of
the environment, it is thus reasonable that subjective measures might
better reflect the actual influence of fast-food presence. Second, in
consideration of our results and the conflicting findings of previous
research, we posit that a person’s role as the primary food
shopper of the household could be crucial for both that person’s
perception of fast-food availability and the impact of fast-food presence
on his or her food shopping behavior. Persons responsible for
food shopping for a household may have an increased awareness
of neighborhood fast-food availability. This assumption is supported
by the fact that 80% of participants in our study accurately
perceived the presence of a fast-food restaurant within 1 mile of
their home (Kappa = 0.5–0.61) (Barnes et al., revision in review). It
is intriguing to speculate that such people would also tend to buy
more food for preparation at home and thus be less influenced by
fast-food availability. This may be one explanation for the lack of
association between perceived or GIS-based fast-food availability
and fast-food consumption. Additional evidence for this line of reasoning
comes from one other study that demonstrated a positive
association between fast-food availability among men only, who are
not typically the primary food shoppers of the household (Boone-
Heinonen et al., 2011).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

Our findings have two important implications. First, our resultssupport the claim of previous studies that GIS-based and perceiveddata on fast-food availability might not measure the sameconstruct and should be differentiated. Even though our results didnot reach statistical significance, our point estimates clearly showeda positive relationship between fast-food availability and consumptionwhen using perception data and an inverse relation when usingGIS-based data. Incorporating the entire subjective impression ofthe environment, it is thus reasonable that subjective measures mightbetter reflect the actual influence of fast-food presence. Second, inconsideration of our results and the conflicting findings of previousresearch, we posit that a person’s role as the primary foodshopper of the household could be crucial for both that person’sperception of fast-food availability and the impact of fast-food presenceon his or her food shopping behavior. Persons responsible forfood shopping for a household may have an increased awarenessof neighborhood fast-food availability. This assumption is supportedby the fact that 80% of participants in our study accuratelyperceived the presence of a fast-food restaurant within 1 mile oftheir home (Kappa = 0.5–0.61) (Barnes et al., revision in review). Itis intriguing to speculate that such people would also tend to buymore food for preparation at home and thus be less influenced byอาหารจานด่วนพร้อมใช้งาน นี้อาจเป็นคำอธิบายหนึ่งขาดความสัมพันธ์ระหว่างการรับรู้ หรือ ตาม GIS พร้อมอาหารและการบริโภคอาหารจานด่วน หลักฐานเพิ่มเติมสำหรับบรรทัดของเหตุผลมาจากอื่น ๆ ศึกษาหนึ่งที่แสดงเป็นค่าบวกความสัมพันธ์ระหว่างอาหารว่างระหว่างมนุษย์เท่านั้น คือใครที่เวลานักช็อปของครัวเรือน (Boone-ไม่ปกติอาหารหลักHeinonen et al., 2011)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ค้นพบของเรามีสองนัยสำคัญ ครั้งแรกที่ผลของเราสนับสนุนข้อเรียกร้องของการศึกษาก่อนหน้านี้ที่ GIS ที่ใช้และการรับรู้ข้อมูลเกี่ยวกับความพร้อมอาหารจานด่วนไม่อาจวัดเดียวกันสร้างและควรจะมีความแตกต่าง แม้ว่าผลของเราไม่ได้ไปถึงนัยสำคัญทางสถิติประมาณการของเราอย่างชัดเจนจุดที่แสดงให้เห็นความสัมพันธ์เชิงบวกระหว่างความพร้อมรวดเร็วอาหารและการบริโภคเมื่อใช้ข้อมูลการรับรู้และความสัมพันธ์ผกผันเมื่อใช้ข้อมูลGIS ที่ใช้ ผสมผสานความประทับใจส่วนตัวทั้งหมดของสภาพแวดล้อมที่มันก็มีเหตุผลจึงว่ามาตรการอัตนัยอาจจะดีขึ้นสะท้อนให้เห็นถึงอิทธิพลที่เกิดขึ้นจริงของการแสดงตนอย่างรวดเร็วอาหาร ประการที่สองในการพิจารณาของผลลัพธ์และผลการวิจัยที่ขัดแย้งกันของเราก่อนหน้านี้การวิจัยเราวางตัวว่าบทบาทของบุคคลที่เป็นอาหารหลักของนักช้อปของใช้ในครัวเรือนอาจจะเป็นสิ่งสำคัญสำหรับทั้งสองคนที่รับรู้ของความพร้อมอาหารอย่างรวดเร็วและผลกระทบของการแสดงตนอย่างรวดเร็วอาหารเกี่ยวกับพฤติกรรมการช้อปปิ้งอาหารของเขาหรือเธอ ผู้รับผิดชอบในการช้อปปิ้งอาหารสำหรับใช้ในครัวเรือนอาจจะมีการรับรู้ที่เพิ่มขึ้นของพื้นที่ใกล้เคียงความพร้อมอาหารอย่างรวดเร็ว สมมติฐานนี้ได้รับการสนับสนุนจากข้อเท็จจริงที่ว่า 80% ของผู้เข้าร่วมในการศึกษาของเราได้อย่างถูกต้องรับรู้การปรากฏตัวของร้านอาหารฟาสต์ฟู้ภายใน1 ไมล์จากบ้านของพวกเขา(แคปป้า = 0.5-0.61) (บาร์นส์ et al., การแก้ไขในการตรวจสอบ) มันเป็นที่รักที่จะคาดเดาว่าคนดังกล่าวยังจะมีแนวโน้มที่จะซื้ออาหารมากขึ้นสำหรับการเตรียมการที่บ้านและทำให้ได้รับผลกระทบน้อยลงโดยความพร้อมอาหารอย่างรวดเร็ว นี้อาจจะเป็นหนึ่งในคำอธิบายสำหรับการขาดความสัมพันธ์ระหว่างการรับรู้หรือ GIS ตามความพร้อมรวดเร็วอาหารและการบริโภคอาหารอย่างรวดเร็ว หลักฐานเพิ่มเติมสำหรับสายของเหตุผลนี้มาจากการศึกษาอื่น ๆ หนึ่งที่แสดงให้เห็นในเชิงบวกความสัมพันธ์ระหว่างความพร้อมอาหารอย่างรวดเร็วในหมู่มนุษย์เท่านั้นที่มีความไม่ปกติผู้ซื้ออาหารหลักของครัวเรือน(Boone- Heinonen et al., 2011)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การค้นพบของเรามีสองนัยยะสำคัญ แรก
ผลของเราสนับสนุนการเรียกร้องของการศึกษาก่อนหน้านี้ว่าระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์และการรับรู้จาก
ข้อมูลอาหารอาจไม่ว่างวัดเดียวกัน
สร้างและควรมีความแตกต่าง . ถึงแม้ว่าผลของเราทำ
ไม่ถึงนัยสำคัญทางสถิติ จุดประมาณการของเราพบ
มีความสัมพันธ์ทางบวกระหว่างห้องพักอาหารและการบริโภค
เมื่อใช้ข้อมูลการรับรู้และความสัมพันธ์ผกผันเมื่อใช้
ระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์ใช้ข้อมูล เรียกความประทับใจส่วนตัวทั้งหมดของ
สิ่งแวดล้อม เป็นมาตรการที่เหมาะสมจึงอาจสะท้อนให้เห็นถึงอิทธิพลส่วนตัว
ดีที่แท้จริงของตนอาหารจานด่วน ใน
2การพิจารณาผลและข้อมูลที่ขัดแย้งกันของงานวิจัยก่อนหน้านี้
เราวางตัวว่าเป็นบทบาทของคนเป็นหลักอาหาร
นักช้อปของครัวเรือนเป็นสำคัญทั้ง 2 คนนั้น
การรับรู้อาหารว่าง และผลกระทบของการแสดง
อาหารของเขาหรือเธอพฤติกรรมช้อปปิ้งอาหาร ผู้รับผิดชอบ
ช้อปปิ้งอาหารสำหรับใช้ในครัวเรือนอาจได้มีความตระหนักเพิ่มขึ้น
แถวๆ อาหารว่าง สมมติฐานนี้ได้รับการสนับสนุน
โดยความจริงที่ว่า 80% ของผู้เข้าร่วมในการศึกษาของเราถูกต้อง
รับรู้สถานะของร้านฟาสต์ฟู้ดภายใน 1 ไมล์
บ้าน ( Kappa = 0.5 ) 0.61 ) ( Barnes et al . , การแก้ไขในการตรวจสอบ ) มันคือ intriguing
คาดการณ์ว่า บุคคลดังกล่าวก็มักจะซื้อ
อาหารเตรียมที่บ้านจึงจะน้อยลง อิทธิพลจาก
อาหาร ว่าง นี้อาจเป็นคำอธิบายเดียวสำหรับการขาดของความสัมพันธ์ระหว่างการรับรู้หรือ GIS

ห้องพักอาหารและการบริโภคอาหารตาม หลักฐานเพิ่มเติมสำหรับบรรทัดของการใช้เหตุผล
นี้มาจากการศึกษาอื่นที่แสดงให้เห็นถึงความสัมพันธ์ระหว่างอาหาร บวก
มีอยู่ในหมู่มนุษย์เท่านั้น ที่มักจะไม่ช้อป
หลักอาหารของครัวเรือน ( บูน -
heinonen et al . , 2011 )