Characterization of thin section (e

Characterization of thin section (egg SK1-5)

Thin sections of the eggshell were studied using transmitted light microscopy, X-ray radiography and X-ray diffraction.

For transmitted light microscopy, we used a Leica DMR XP microscope. Images were recorded with Leica DC 300 digital camera and the software Photostudio 5.5 (Arcsoft, Fremont, USA). Each frame was recorded twice, using polarized transmitted light and analysed polarized transmitted light.

The X-ray radiography of the thin section was performed at the ID19 beamline of the ESRF, using a 19.6 keV pink beam, a sCMOS pco.edge 5.5 camera, and an optic setup producing radiographs with an isotropic pixel size of 0.7 microns. Each radiograph was obtained from 1.2 seconds of exposure. The mesh of radiographs was performed at a sample-detector distance of 200 mm to observe phase contrast edge enhancement effect. We performed single-distance phase retrieval on the radiographs using the ANKA phase plug-in [17] of ImageJ [18]. The delta-beta value was set to 169. The radiographs obtain by phase-retrieval were stitched together using the Grid/Collection Stitching plug-in [19] of Fiji [20].

The diffraction experiment was performed on the ID19 beamline of the ESRF. We used a focused beam (Be lenses) and bended double Laue crystals to produced a monochromatic beam of 30 keV, cropped to obtain a pencil-beam of 50 x 50 μm. The images were recorded using a FReLoN 2k camera with a binning factor of 2, and an optic system producing images with an isotropic pixel size of 40 μm. The thin section was positioned perpendicular to the beam, and we analysed a 2.2 x 2.2 mm portion (S2 Fig). This portion was characterized step-by-step, recording independent diffraction pattern at individual points of the whole portion (89 x 89 points). Each diffraction pattern was obtained from 2 seconds of exposure and the thin section was displaced by 25 μm, either horizontally or vertically, to create a diffraction mapping. It resulted in 7921 diffraction patterns. Because for each recorded image, only a few crystals were oriented in Bragg conditions, we produced maximum intensity projections of several diffraction images representing various area of the studied portion. From these projection images, we performed 360° azimuthal integration, resulting in a plot of intensity of the diffractions circles (represented as peaks) versus distance to the centre of the image, in pixel. As the wavelength of the incoming X-ray beam was quite unusual (0.413 Å compared to more common 1.54 Å obtain from Cu Kα) it was decided to convert the distance to the centre values into d-spacing values rather than 2θ angles. The resulting diffraction patterns were compared with standards from the literature to identify dominant mineral phases.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

คุณสมบัติของบางส่วน (ไข่ SK1-5)ส่วนที่บางของเปลือกไข่ถูกศึกษาใช้ microscopy นำส่งแสง radiography เอกซเรย์ และการเลี้ยวเบนเอ็กซ์เรย์นำส่งแสง microscopy เราใช้กล้องจุลทรรศน์ไล XP ทรัพยากรธรณี ได้รับการบันทึกภาพ ด้วยกล้องดิจิตอลไล DC 300 และซอฟต์แวร์ Photostudio 5.5 (Arcsoft, Fremont สหรัฐอเมริกา) เฟรมแต่ละถูกบันทึกสอง ใช้แสงโพลาไรซ์นำส่งและ analysed ขั้วนำส่งแสงทำ radiography เอกซเรย์ส่วนบางที่ beamline ID19 ของ ESRF ใช้แสงสีชมพู keV 19.6 กล้อง sCMOS pco.edge 5.5 และการติดตั้งใยแก้วนำแสงที่ผลิต radiographs ด้วยขนาดพิกเซล isotropic 0.7 microns Radiograph แต่ละได้รับจาก 1.2 วินาทีของการสัมผัส ตาข่ายของ radiographs ที่ดำเนินการในตัวอย่างจับสังเกตลักษณะปรับระยะความคมชัดขอบ 200 mm เราดำเนินการเรียกระยะห่างเดียวกับ radiographs ใช้ระยะ ANKA ปลั๊กอิน [17] ของ ImageJ [18] ค่าเบต้าเดลต้าถูกตั้งค่าให้ 169 Radiographs ได้รับ โดยเรียกระยะถูกเย็บเข้าด้วยกันโดยใช้กริด/ชุดเย็บปลั๊ก [19] [20] ฟิจิThe diffraction experiment was performed on the ID19 beamline of the ESRF. We used a focused beam (Be lenses) and bended double Laue crystals to produced a monochromatic beam of 30 keV, cropped to obtain a pencil-beam of 50 x 50 μm. The images were recorded using a FReLoN 2k camera with a binning factor of 2, and an optic system producing images with an isotropic pixel size of 40 μm. The thin section was positioned perpendicular to the beam, and we analysed a 2.2 x 2.2 mm portion (S2 Fig). This portion was characterized step-by-step, recording independent diffraction pattern at individual points of the whole portion (89 x 89 points). Each diffraction pattern was obtained from 2 seconds of exposure and the thin section was displaced by 25 μm, either horizontally or vertically, to create a diffraction mapping. It resulted in 7921 diffraction patterns. Because for each recorded image, only a few crystals were oriented in Bragg conditions, we produced maximum intensity projections of several diffraction images representing various area of the studied portion. From these projection images, we performed 360° azimuthal integration, resulting in a plot of intensity of the diffractions circles (represented as peaks) versus distance to the centre of the image, in pixel. As the wavelength of the incoming X-ray beam was quite unusual (0.413 Å compared to more common 1.54 Å obtain from Cu Kα) it was decided to convert the distance to the centre values into d-spacing values rather than 2θ angles. The resulting diffraction patterns were compared with standards from the literature to identify dominant mineral phases.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ลักษณะของส่วนบาง (ไข่ SK1-5) ส่วนบางของเปลือกไข่ที่ถูกศึกษาโดยใช้กล้องจุลทรรศน์ส่งแสง, การถ่ายภาพรังสี X-ray และ X-ray diffraction. สำหรับกล้องจุลทรรศน์แสงที่ส่งเราใช้กล้องจุลทรรศน์ Leica DMR XP ภาพที่ถูกบันทึกไว้ด้วย Leica DC 300 กล้องดิจิตอลและซอฟแวร์ PhotoStudio 5.5 (Arcsoft ฟรีมอนต์สหรัฐอเมริกา) แต่ละเฟรมจะถูกบันทึกเป็นครั้งที่สองโดยใช้แสงโพลาไรซ์ส่งและวิเคราะห์ขั้วส่งแสง. การถ่ายภาพรังสีเอ็กซ์เรย์ของส่วนบางได้รับการดำเนินการที่ ID19 beamline ของ ESRF โดยใช้ลำแสงสีชมพู 19.6 เคฟเป็น sCMOS pco.edge 5.5 กล้อง และการติดตั้งการผลิตแก้วนำแสงฉายรังสีที่มีขนาดพิกเซล isotropic 0.7 ไมครอน แต่ละภาพรังสีที่ได้รับจาก 1.2 วินาทีของการสัมผัส ตาข่ายของภาพรังสีที่ได้ดำเนินการในระยะทางที่เครื่องตรวจจับตัวอย่าง 200 มิลลิเมตรเพื่อสังเกตระยะทางตรงกันข้ามขอบผลการเพิ่มประสิทธิภาพ เราดำเนินการขั้นตอนเดียวระยะทางในการดึงภาพรังสีโดยใช้เฟส ANKA plug-in ที่ [17] ของ ImageJ [18] ค่าเดลต้าเบต้าถูกกำหนดให้ 169 ฉายรังสีจะได้รับโดยเฟสดึงถูกเย็บด้วยกันโดยใช้ตาราง / เก็บเย็บ plug-in [19] ฟิจิ [20]. การทดลองการเลี้ยวเบนได้ดำเนินการใน ID19 beamline ของ ESRF . เราใช้ลำแสงเน้น (เป็นเลนส์) และ bended ผลึก Laue สองครั้งเพื่อผลิตลำแสงเดียว 30 เคฟ, ตัดให้ได้รับดินสอลำแสงของ 50 x 50 ไมครอน ภาพที่ถูกบันทึกไว้โดยใช้ Frelon 2k กล้องที่มีปัจจัย Binning ของ 2, และระบบใยแก้วนำแสงผลิตภาพที่มีขนาดพิกเซล isotropic 40 ไมโครเมตร บางส่วนอยู่ในตำแหน่งตั้งฉากกับคานและเราวิเคราะห์ 2.2 x 2.2 มิลลิเมตรส่วน (S2 รูป) ส่วนนี้ก็มีลักษณะขั้นตอนโดยขั้นตอนการบันทึกเลนส์แบบอิสระที่จุดของแต่ละส่วนทั้ง (89 x 89 คะแนน) เลนส์แบบแต่ละคนที่ได้รับจาก 2 วินาทีของการเปิดรับและบางส่วนถูกแทนที่ด้วย 25 ไมโครเมตรทั้งแนวนอนหรือแนวตั้งเพื่อสร้างแผนที่การเลี้ยวเบน มันส่งผลให้รูปแบบการเลี้ยวเบน 7921 เพราะสำหรับภาพที่บันทึกในแต่ละเพียงไม่กี่ผลึกเน้นในสภาพแบรกก์เราผลิตประมาณการเข้มสูงสุดของภาพเลนส์หลายที่เป็นตัวแทนของพื้นที่ส่วนต่างๆของการศึกษา จากภาพฉายเหล่านี้เราดำเนินการ 360 ° azimuthal บูรณาการที่เกิดในพล็อตของความเข้มของวงการ diffractions (แสดงเป็นยอดเขา) กับระยะทางที่ศูนย์ของภาพในพิกเซล ในฐานะที่เป็นความยาวคลื่นของลำแสงเอ็กซ์เรย์ที่เข้ามาเป็นเรื่องผิดปกติค่อนข้าง (0.413 เมื่อเทียบกับปกติมากขึ้น 1.54 Åได้รับจาก Cu Kα) ก็ตัดสินใจที่จะแปลงระยะทางไปยังศูนย์ค่าลงในค่างระยะห่างมากกว่า2θมุม รูปแบบการเลี้ยวเบนที่เกิดถูกนำมาเปรียบเทียบกับมาตรฐานจากวรรณคดีในการระบุขั้นตอนแร่ที่โดดเด่น

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

คุณสมบัติของบางส่วน ( ไข่ sk1-5 )

บางส่วนของเปลือกไข่ ศึกษาการใช้กล้องจุลทรรศน์แสงและถ่ายภาพด้วยรังสีเอกซ์การเลี้ยวเบนของรังสีเอกซ์ .

สำหรับส่งกล้องจุลทรรศน์แสง เราใช้ Leica DMR XP กล้องจุลทรรศน์ ภาพที่ถูกบันทึกไว้กับ Leica DC 300 กล้องดิจิตอลและซอฟต์แวร์โฟโต้สตูดิโอ 5.5 ( arcsoft Fremont , USA ) แต่ละเฟรมถูกบันทึกไว้สองครั้งการใช้แสงโพลาไรซ์ และวิเคราะห์แสง Polarized .

การถ่ายภาพรังสีเอกซ์ของส่วนบางแสดงที่ id19 บีมไลน์ของ esrf โดยใช้คานหลังเคฟสีชมพู , scmos pco.edge 5.5 กล้องและการตั้งค่าการผลิตรังสีแสงที่มีขนาดพิกเซลแบบ 0.7 ไมครอน แต่ละภาพถ่ายได้จาก 1.2 วินาทีแสงตาข่ายของการใช้เครื่องตรวจจับรังสีที่ระยะ 200 มม. เพื่อสังเกตความคมชัดขอบเสริมผลกระทบระยะ เราแสดงการดึงระยะระยะเดียวบนภาพรังสีโดยใช้แองคาเฟสปลั๊กอิน [ 17 ] ของ ImageJ [ 18 ] เดลต้าเบต้าค่าถูกตั้ง 169 .ที่ 2 ได้รับการเย็บเข้าด้วยกัน โดยขั้นตอนคือการใช้ตาราง / คอลเลกชันเย็บอิน [ 19 ] ฟิจิ [ 20 ] .

โดยทดสอบบน id19 บีมไลน์ของ esrf . เราใช้ลำแสงโฟกัส ( เลนส์ ) และ bended ผลึกลัวคู่ผลิตคาน monochromatic 30 เคฟ ตัดให้ได้ดินสอลำแสง 50 x 50 μม.ภาพที่ถูกบันทึกไว้โดยใช้ frelon 2K กล้องกับบินนิ่งปัจจัยของ 2 และมีแสงระบบการผลิตภาพที่มีขนาดพิกเซลแบบ 40 μเมตร บางส่วนถูกวางตั้งฉากกับบีม เราวิเคราะห์ส่วน 2.2 x 2.2 mm ( มีรูป ) ส่วนนี้เป็นลักษณะ ทีละขั้นตอนบันทึกอิสระรูปแบบการเลี้ยวเบนที่จุดของแต่ละส่วนทั้งหมด ( 89 x 89 คะแนน ) แต่ละรูปแบบการเลี้ยวเบน ได้จาก 2 วินาทีของการเปิดรับและส่วนบางถูกแทนที่ด้วย 25 μ M ทั้งแนวนอนหรือแนวตั้ง การสร้างรูปแผนที่ ทำให้ 7921 รูปแบบการเลี้ยวเบน . เพราะแต่ละคนบันทึกภาพเพียงไม่กี่ผลึกได้มุ่งเน้นในเงื่อนไข เบรก เราผลิตสูงสุดความเข้มของภาพแสดงการเลี้ยวเบนซึ่งหลายพื้นที่ต่าง ๆของการศึกษา ส่วน จากภาพฉายเหล่านี้ เราก็แสดง azimuthal รวม 360 องศา ซึ่งในพล็อตของความเข้มของ diffractions วงกลม ( แสดงเป็นยอด ) เมื่อเทียบกับระยะห่างจากศูนย์กลางของภาพ ในพิกเซลเป็นความยาวคลื่นของลำแสงเอกซเรย์ที่เข้ามาค่อนข้างผิดปกติ ( 0.413 •เมื่อเทียบกับทั่วไป 154 •ได้รับจาก Cu K α ) ก็ตัดสินใจที่จะแปลงระยะทางไปยังศูนย์ d-spacing ค่าเป็นค่ามากกว่า 2 θมุม รูปแบบการเลี้ยวเบนที่เกิดเปรียบเทียบกับมาตรฐานจากวรรณกรรมเพื่อระบุระยะแร่เด่น