Indonesia is a vast archipelago of

Indonesia is a vast archipelago of over 17,000 islands situated between the eastern Indian
Ocean and the western Pacific. The region is characterized by a variety of highly productive
coastal ecosystems, which support one of the largest marine fisheries in the world (Hopley
and Suharsono 2000). Over 80% of Indonesia’s estimated 240 million people live within
50 km of the coast. Artisanal fisheries play an important role in the country, making up more
than 95% of its total marine fisheries production (Burke, Selig, and Spalding 2002). Human
interactions with coral reefs in Indonesia date back to prehistoric times (Polunin 1983).
Some current reef fisheries, such as the collection of sea cucumbers, have been ongoing for
several centuries, and have since long ago linked Indonesian fishing communities to distant
markets (Butcher 2004; Schwerdtner M
́
a
̃
nez and Ferse 2010). However, the unsustainable
use of resources has risen dramatically over the past decades with increasing demands from
growing populations, international trade and changing consumption patterns (Miclat, Ingles,
and Dumaup 2006). Cyanide fishing for the live food and aquarium fish trades, blast fishing,
coral mining for construction materials and the aquarium trade, land-based pollution and
general overfishing have had considerable cumulative impacts on reefs over time (Barber

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

อินโดนีเซียเป็นหมู่เกาะใหญ่ของเกาะ 17,000 กว่าระหว่างอินเดียตะวันออกโอเชียและแปซิฟิกตะวันตก ภูมิภาคมีลักษณะหลากหลายมีประสิทธิภาพสูงระบบนิเวศชายฝั่ง การสนับสนุนของการประมงทางทะเลที่ใหญ่ที่สุดในโลก (Hopleyก Suharsono 2000) กว่า 80% ของอินโดนีเซียประมาณ 240 ล้านคนอาศัยอยู่ภายในประมาณ 50 กิโลเมตรของชายฝั่ง ทุก ๆ การประมงมีบทบาทสำคัญในประเทศ ทำขึ้นเพิ่มเติมกว่า 95% ของการผลิตประมงทะเลรวม (ลิตี้เบอร์ก Selig และ Spalding 2002) มนุษย์โต้ตอบกับปะการังในอินโดนีเซียวันกลับไปยังยุค (Polunin 1983)ประมงปะการังบางปัจจุบัน เช่นแตงกวาทะเล เก็บรวบรวมได้อย่างต่อเนื่องสำหรับหลายศตวรรษ และตั้งแต่นานมาเชื่อมโยงชุมชนประมงอินโดนีเซียไปไกลตลาด (เขียง 2004 Schwerdtner Ḿการ̃nez ก Ferse 2010) อย่างไรก็ตาม ที่ unsustainableใช้ทรัพยากรได้เพิ่มขึ้นอย่างมากมากกว่าทศวรรษด้วยการเพิ่มความต้องการประชากรเติบโต การค้าระหว่างประเทศ และการเปลี่ยนรูปแบบการใช้ (Miclat, Inglesก Dumaup 2006) ไซยาไนด์ตกปลาสำหรับอาหารสดและพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำปลาเทรด ระเบิด ตกปลาวัสดุก่อสร้าง และค้าสัตว์ มลพิษจากแผ่นดินขุดปะการัง และoverfishing ทั่วไปมีผลกระทบสะสมมากในแนวปะการังช่วงเวลา (ร้าน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

อินโดนีเซียเป็นหมู่เกาะใหญ่ของกว่า 17,000 เกาะตั้งอยู่ระหว่างอินเดียตะวันออก
และมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตก ภูมิภาคที่โดดเด่นด้วยความหลากหลายของการผลิตสูง
ระบบนิเวศชายฝั่งที่สนับสนุนส่วนหนึ่งของการประมงทะเลที่ใหญ่ที่สุดในโลก (ฮอพลี่
และ Suharsono 2000) กว่า 80% ของอินโดนีเซียประมาณ 240 ล้านคนที่อาศัยอยู่ภายใน
50 กิโลเมตรของชายฝั่ง การประมงขนาดเล็กที่มีบทบาทสำคัญในประเทศที่ทำมากขึ้น
กว่า 95% ของการผลิตประมงทะเลของทั้งหมด (เบิร์คลิกและปอลดิ้ง 2002) มนุษย์
มีปฏิสัมพันธ์กับแนวปะการังในวันที่อินโดนีเซียกลับไปสมัยก่อนประวัติศาสตร์ (Polunin 1983).
บางประมงแนวปัจจุบันเช่นคอลเลกชันของแตงกวาทะเลได้รับอย่างต่อเนื่องสำหรับ
หลายศตวรรษและมีการเชื่อมโยงตั้งแต่นานมาแล้วชุมชนชาวประมงอินโดนีเซียไกล
ตลาด ( เนื้อ 2004; Schwerdtner M หนีบและ Ferse 2010) แต่ไม่ยั่งยืนการใช้ทรัพยากรได้เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วในช่วงทศวรรษที่ผ่านมามีความต้องการที่เพิ่มขึ้นจากประชากรที่เพิ่มขึ้น, การค้าระหว่างประเทศและการเปลี่ยนแปลงรูปแบบการบริโภค (Miclat, ภาษาอังกฤษ, และ Dumaup 2006) ประมงไซยาไนด์สำหรับอาหารมีชีวิตและธุรกิจการค้าปลาตกปลาระเบิด, การทำเหมืองแร่ปะการังสำหรับวัสดุก่อสร้างและการค้าสัตว์น้ำมลพิษที่ดินตามและoverfishing ทั่วไปได้มีผลกระทบสะสมมากในแนวปะการังในช่วงเวลา (ตัดผม

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

อินโดนีเซีย เป็นหมู่เกาะมากมายกว่า 17 , 000 เกาะตั้งอยู่ระหว่างตะวันออกและตะวันตกของอินเดีย
มหาสมุทรแปซิฟิก ภาคกลางมีลักษณะหลากหลายมีประสิทธิภาพสูง
ชายฝั่งระบบนิเวศ ซึ่งสนับสนุนการประมงทะเลที่ใหญ่ที่สุดในโลก ( และ hopley
suharsono 2000 ) กว่า 80% ของอินโดนีเซียประมาณ 240 ล้านคนอาศัยอยู่ภายใน
50 กิโลเมตรของชายฝั่งประมง Artisanal มีบทบาทสำคัญในประเทศให้มากขึ้น
กว่า 95% ของการผลิตของการประมงทะเลรวม ( เบิร์ค ลิก และ Spalding 2002 ) ปฏิสัมพันธ์มนุษย์
กับปะการังในอินโดนีเซีย วันที่กลับไปสมัยก่อนประวัติศาสตร์ ( polunin 1983 ) .
บางประมงปะการังในปัจจุบัน เช่น คอลเลกชันของปลิงทะเลได้รับอย่างต่อเนื่อง
หลายศตวรรษและนานมาแล้วเชื่อมโยงอินโดนีเซียประมงชุมชนตลาดไกล
( เขียง 2004 ; schwerdtner M

A

́เนซและ̃ ferse 2010 ) อย่างไรก็ตาม การใช้ทรัพยากรที่ไม่ยั่งยืน
ได้เพิ่มขึ้นอย่างมากในช่วงหลายทศวรรษที่ผ่านมามีความต้องการที่เพิ่มขึ้นจากการเติบโตของประชากร
, การค้าระหว่างประเทศและการเปลี่ยนแปลงรูปแบบการบริโภค ( miclat Ingles dumaup
, , และ 2006 )ไซยาไนด์ตกปลาสำหรับอาหารมีชีวิตและปลาขาย ตู้ปลา ปลาระเบิด
เหมืองแร่ปะการังสำหรับวัสดุก่อสร้างและการค้าสัตว์และมลพิษพื้นดิน
overfishing ทั่วไปมีผลกระทบสะสมมากในแนวปะการังตลอดเวลา ( ช่างตัดผม