International Arctic Law –IntArctic

International Arctic Law –IntArcticLaw

The obvious problem posed to international law remains to be its uniform implementation among sovereign entities. States only abide by rules of law, which they have consented to. Not all states at all the time give their consent to all the international agreements or treaties. The USA, for example, is not a party to UNCLOS; Canada has decided to withdraw from the Kyoto Protocol; and Russia has not ratified several of the international agreements applicable to the Arctic. A common legal approach is not always there to mitigate a number of identical challenges facing nation states. For a broader understanding of the applicability of international law in the Arctic, it is crucial to analyse relevant hard law and soft law discourses in order to strive for a strengthened foundation of Arctic governance. The project will analyse doctrinal elements available and the Arctic states’ adherence to them, as well as gaps in knowledge when addressing the Arctic as a unique region. In this context the project aims to look into environmental governance regulations by taking into consideration many of the existing multilateral environmental instruments which many Arctic states are parties to. The project also intends to provide an understanding of the applicability of universal regulations to the Arctic, such as the law of the sea. The overall objective is therefore to identify diverse challenges and complications, which arise from Arctic issues, and to analyse and develop an understanding of these from the vantage point of international law. This study includes a multitude of issues ranging from sovereignty to international security and governance, from geopolitics to resource management, from environmental protection to economic globalisation, from human rights to human development, et cetera.

Background

The Arctic is a region that ties together three continents: Asia, Europe and North America. Eight states are located within these three continents and are defined as Arctic states. However, none of these states, in their entirety, fall within the region as a whole. The Arctic only covers the northern region of each state. Over the past two or three decades the Arctic, once originally thought of as a peripheral region, began to attain a new status toward the end of the 1980s. The Arctic is part of a complex system of political, social, and economic dynamics linking actors inside and outside the region. The region is of tremendous significance, both in terms of its untapped resources (becoming readily available as climate change increases sea ice depravation) and in terms of the region’s geopolitical standing. It is suggested that whilst there are emerging economic opportunities, there are also significant concerns regarding the levels of change, which the region shall gradually undergo. International law will play an increasingly relevant role in the Arctic due to the region’s composition – eight states with territorial borderlines on land and sea, as well as sea areas beyond national jurisdiction. Unlike Antarctica, the Arctic has no single international governance regime. This is much due to the fact that one polar region is a continent covered with ice, uninhabited, and surrounded by ocean, whereas the other is an ocean surrounded by land and ice masses, making up the territories of sovereign states. Arctic governance is widely recognised as a complex system of fragmented international and regional regulations, which are complemented by non-binding soft law mechanisms, usually as a result of Arctic Council initiatives. These two types of legal apparatuses enshrined within the region, herald an age of diverse, convoluted challenges, which can only be dealt with responsibly through international cooperation between Arctic states and non-Arctic actors or states. It also remains to be seen whether external actors could influence Arctic governance in the following years to come; particularly the EU, which claims legitimacy in Arctic affairs and exercises its regulatory system in a number of Arctic states through mechanisms empowered by European Law. The aim of this project is to develop a comprehensive understanding of the practical role which international law plays in the broader context of Arctic governance. This broader context would also include the aforementioned complex geopolitical dynamics in which diplomacy and international relations play a significant role.

Specific Research Questions

The specific questions to be addressed include: What is the scope of international law in Arctic governance? How does international law function in the peripheral context, such as in the Arctic? Should there be a re-definition of international law where diverse legal mechanisms (hard law/soft law hybridisation) is present, such as in the Arctic? Would such hybridisation be capable of constituting an Arctic international legal order? What attitudes do Arctic states have towards international law, both in terms of exercising sovereignty as well as ensuring legal limits prescribed by international law? How do the new rules of the “game” emerge in an Arctic specific context? How do these new rules come into play for both Arctic and non-Arctic states/actors? Or, in other words, do so-called Arctic “insiders” and “outsiders” exist, especially in regard to the integration of various interests within the Arctic system of governance? How does the formal international law regime (hard law regime) interact with the informal regime (the so-called soft law regime), given that the hard law regime does not present a win-win situation in the Arctic context? How does the functioning of existing institutions, both international – such as the International Maritime Organization (IMO) – and, regional – such as the Arctic Council and/or Barents Euro-Arctic Council – play a significant role in the development of international law norms within the Arctic? How are Arctic institutions evaluated against the impression that institutions are not regarded as international organisations in the sense of international law and therefore lack legal personality or the potential to provide resolutions considered to be legally binding? Do these resolutions contribute to norm making in international law, and if they do, how? What would be the future of Arctic institutions in shaping environmental, socio-political and economic order in the Arctic? What developments has the Arctic shown in regard to the promotion of human rights, especially with respect to its indigenous peoples whose effective participation has been ensured by the governance structure of the Arctic Council which allows them a unique “Permanent Participant” status? What implications may this status have in the promotion of both international law and human rights? Does it imply that deeper engagement in the decision making process gives indigenous peoples more opportunities to contribute to law making in international law, which may over time give them an entitlement as passive legal persons in international law? In the effort to answer these questions, this project takes the form of an umbrella under which several of the issue areas of international legal significance will be addressed. The project aims to deepen our common understanding regarding the following international legal issues:

a. Sovereignty, security and dispute settlement
b. Climate change, environment, and resources management
c. Law of the Sea and the Arctic Ocean
d. Human Rights and Indigenous Peoples
e. Globalisation and Arctic governance

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

กฎหมายระหว่างประเทศขั้วโลกเหนือ – IntArcticLawปัญหาชัดเจนอึ้งยังคงกฎหมายระหว่างประเทศจะ นำความสม่ำเสมอระหว่างอธิปไตยเอนทิตี อเมริกาเพียงปฏิบัติตามกฎระเบียบของกฎหมาย ซึ่งพวกเขาได้ยินยอมให้ ไม่ระบุเลยให้เวลาพวกเขายินยอมข้อตกลงระหว่างประเทศหรือสนธิสัญญา สหรัฐอเมริกา ตัวอย่าง ไม่ให้พรรค UNCLOS แคนาดาได้ตัดสินใจถอนตัวออกจากเกียวโต และรัสเซียไม่ได้สำคัญหลายข้อตกลงระหว่างประเทศที่เกี่ยวข้องกับอาร์กติก วิธีการกฎหมายทั่วไปไม่ได้เสมอมีการ ลดจำนวนท้าทายเหมือนกันซึ่งประเทศอเมริกา เพื่อความเข้าใจที่กว้างขึ้นของความเกี่ยวข้องของกฎหมายระหว่างประเทศในอาร์กติก มันเป็นการวิเคราะห์กฎหมายที่เกี่ยวข้องยากและกฎหมายอ่อนประการเพื่อมุ่งมั่นในรากฐานการปกครองที่ขั้วโลกเหนือ strengthened จะวิเคราะห์โครงการมีองค์ประกอบหลักคำสอนและติดขั้วโลกเหนืออเมริกาไป และช่องว่างในความรู้ในการจัดการกับขั้วโลกเหนือเป็นภูมิภาคที่ไม่ซ้ำกัน ในบริบทนี้ โครงการมีเป้าหมายให้ดูในกฎระเบียบกำกับดูแลสิ่งแวดล้อม โดยคำนึงถึงหลายตราอยู่พหุภาคีด้านสิ่งแวดล้อมที่หลายขั้วโลกเหนือรัฐ ภาคี ยังมีโครงการให้ความเข้าใจความเกี่ยวข้องของระเบียบสากลของอาร์กติก เช่นกฎหมายทะเล วัตถุประสงค์โดยรวมจึงเป็นความท้าทายหลากหลายและภาวะแทรกซ้อน ซึ่งเกิดขึ้นจากปัญหาที่ขั้วโลกเหนือ เพื่อ วิเคราะห์ และพัฒนาความเข้าใจเหล่านี้จากจุดชมวิวของกฎหมายระหว่างประเทศ การศึกษานี้มีหลากหลายประเด็นตั้งแต่อำนาจอธิปไตยความปลอดภัยระหว่างประเทศและกำกับดูแลกิจการ จาก geopolitics การจัดการทรัพยากร จากสิ่งแวดล้อมป้องกันการนโบายเศรษฐกิจ สิทธิมนุษยชนกับการพัฒนามนุษย์ et ceteraพื้นหลังขั้วโลกเหนือเป็นภูมิภาคที่ผูกกันสามทวีป: เอเชีย ยุโรป และอเมริกาเหนือ อเมริกาแปดอยู่ในสามทวีปเหล่านี้ และกำหนดให้เป็นขั้วโลกเหนือของอเมริกา อย่างไรก็ตาม อเมริกาเหล่านี้ ทั้งหมด ไม่มีอยู่ในภูมิภาคทั้งหมด ขั้วโลกเหนือครอบคลุมเฉพาะภาคเหนือของแต่ละรัฐ มากกว่าสอง หรือสาม ทศวรรษที่ผ่าน ขั้วโลกเหนือ ครั้งแรก คิดว่า เป็นภาคต่อพ่วง เริ่มบรรลุสถานะใหม่ไปทางส่วนท้ายของไฟต์ อาร์กติกเป็นส่วนหนึ่งของระบบที่ซับซ้อนของ dynamics การเมือง สังคม และทางเศรษฐกิจที่เชื่อมโยงนักแสดงภายใน และภาย นอกภูมิภาค ภูมิภาคมีความสำคัญมหาศาล ทั้งในแง่ ของทรัพยากรที่ใช้ (เป็นได้เป็นการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศเพิ่ม depravation ทะเลน้ำแข็ง) และใน ด้านที่ตั้งภูมิศาสตร์การเมืองของภูมิภาค ขอแนะนำว่า ในขณะที่มีเกิดขึ้นใหม่โอกาสทางเศรษฐกิจ ยังมีความกังวลที่สำคัญเกี่ยวกับระดับของการเปลี่ยนแปลง ที่ภูมิภาคจะค่อย ๆ รับ กฎหมายระหว่างประเทศจะมีบทบาทเกี่ยวข้องมากขึ้นในขั้วโลกเหนือเนื่องจากองค์ประกอบของภูมิภาค – อเมริกาแปดกับ borderlines ดินแดนบนแผ่นดิน และทะเล รวมทั้งพื้นที่ทะเลนอกเหนือจากเขตอำนาจแห่งชาติ ต่างจากแอนตาร์กติกา อาร์กติกมีระบอบการปกครองประเทศเดียวไม่ นี้เป็นมากเนื่องจากว่าขั้วโลกเป็นทวีปที่ปกคลุม ด้วยน้ำแข็ง ยัง และล้อมรอบ ด้วยมหาสมุทร อื่น ๆ เป็นมหาสมุทรล้อมที่ดินและน้ำแข็งมวลชน ทำขึ้นดินแดนของประเทศ กำกับดูแลกิจการที่ขั้วโลกเหนือเป็นอย่างกว้างขวางยังเป็นระบบที่ซับซ้อนของมีการกระจายตัวระหว่างประเทศ และภูมิภาคระเบียบ ซึ่งด้วยกลไกกฎหมายอ่อนไม่ผูก มักจะเป็นผลมาจากโครงการสภาอาร์กติก ทั้งสองประเภทนี้กฎหมาย apparatuses ประดิษฐานในภูมิภาค เฮรัลด์อายุของหลากหลาย คดเคี้ยวท้าทาย ซึ่งสามารถเท่านั้นจะดำเนินการรับผิดชอบผ่านความร่วมมือระหว่างประเทศระหว่างขั้วโลกเหนือของอเมริกา และนักแสดงไม่ใช่ขั้วโลกเหนือ หรืออเมริกา มันยังคงที่จะเห็นได้ว่า นักแสดงภายนอกอาจมีอิทธิพลต่อกำกับขั้วโลกเหนือในปีต่อมา อำนาจโดยเฉพาะสหภาพยุโรป ซึ่งอ้างว่า ชอบธรรมในขั้วโลกเหนือกิจการและออกกำลังกายระบบการกำกับดูแลในอาร์กติกอเมริกาผ่านกลไก ตามกฎหมายยุโรป จุดมุ่งหมายของโครงการนี้คือการ พัฒนาความเข้าใจที่ครอบคลุมของกฎหมายระหว่างประเทศที่เล่นในบริบทที่กว้างขึ้นของขั้วโลกเหนือกำกับบทบาทปฏิบัติ บริบทที่กว้างขึ้นนี้จะรวมตัวดังกล่าวซับซ้อนภูมิศาสตร์การเมือง dynamics ซึ่งการทูตและความสัมพันธ์ระหว่างประเทศมีบทบาทสำคัญด้วย คำถามวิจัยเฉพาะ The specific questions to be addressed include: What is the scope of international law in Arctic governance? How does international law function in the peripheral context, such as in the Arctic? Should there be a re-definition of international law where diverse legal mechanisms (hard law/soft law hybridisation) is present, such as in the Arctic? Would such hybridisation be capable of constituting an Arctic international legal order? What attitudes do Arctic states have towards international law, both in terms of exercising sovereignty as well as ensuring legal limits prescribed by international law? How do the new rules of the “game” emerge in an Arctic specific context? How do these new rules come into play for both Arctic and non-Arctic states/actors? Or, in other words, do so-called Arctic “insiders” and “outsiders” exist, especially in regard to the integration of various interests within the Arctic system of governance? How does the formal international law regime (hard law regime) interact with the informal regime (the so-called soft law regime), given that the hard law regime does not present a win-win situation in the Arctic context? How does the functioning of existing institutions, both international – such as the International Maritime Organization (IMO) – and, regional – such as the Arctic Council and/or Barents Euro-Arctic Council – play a significant role in the development of international law norms within the Arctic? How are Arctic institutions evaluated against the impression that institutions are not regarded as international organisations in the sense of international law and therefore lack legal personality or the potential to provide resolutions considered to be legally binding? Do these resolutions contribute to norm making in international law, and if they do, how? What would be the future of Arctic institutions in shaping environmental, socio-political and economic order in the Arctic? What developments has the Arctic shown in regard to the promotion of human rights, especially with respect to its indigenous peoples whose effective participation has been ensured by the governance structure of the Arctic Council which allows them a unique “Permanent Participant” status? What implications may this status have in the promotion of both international law and human rights? Does it imply that deeper engagement in the decision making process gives indigenous peoples more opportunities to contribute to law making in international law, which may over time give them an entitlement as passive legal persons in international law? In the effort to answer these questions, this project takes the form of an umbrella under which several of the issue areas of international legal significance will be addressed. The project aims to deepen our common understanding regarding the following international legal issues: อ.อธิปไตย ความปลอดภัย และข้อโต้แย้งเกี่ยวกับการจ่ายเงิน เกิดสภาพภูมิอากาศเปลี่ยนแปลง สภาพแวดล้อม และทรัพยากรบริหาร ค.กฎหมายทะเลและมหาสมุทรอาร์กติก d. สิทธิมนุษยชนและชนพื้นเมือง e. ภิบาลนโบายและอาร์กติก

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

กฎหมายอาร์กติกนานาชาติ -IntArcticLaw ปัญหาที่เห็นได้ชัดถูกวางให้กฎหมายต่างประเทศยังคงที่จะดำเนินการเหมือนกันในหมู่หน่วยงานอธิปไตย สหรัฐอเมริกาเพียงปฏิบัติตามกฎของกฎหมายซึ่งพวกเขาได้รับความยินยอม ไม่ทุกรัฐที่ทุกเวลาให้ความยินยอมของพวกเขาทุกข้อตกลงระหว่างประเทศหรือสนธิสัญญา ประเทศสหรัฐอเมริกาเช่นมิได้เป็นภาคี UNCLOS; แคนาดาได้ตัดสินใจที่จะถอนตัวจากพิธีสารเกียวโต; และรัสเซียยังไม่ได้ให้สัตยาบันหลายข้อตกลงระหว่างประเทศที่ใช้บังคับกับอาร์กติก วิธีการทางกฎหมายร่วมกันไม่ได้เสมอเพื่อลดจำนวนของความท้าทายเหมือนกันหันหน้าไปทางประเทศสหรัฐอเมริกา เพื่อความเข้าใจที่กว้างขึ้นของการบังคับใช้กฎหมายของประเทศในแถบอาร์กติกมันเป็นสิ่งสำคัญในการวิเคราะห์กฎหมายที่เกี่ยวข้องและยากที่วาทกรรมกฎหมายนุ่มเพื่อที่จะมุ่งมั่นในการเป็นรากฐานที่เข้มแข็งของการกำกับดูแลอาร์กติก โครงการจะวิเคราะห์องค์ประกอบหลักคำสอนที่มีอยู่และการยึดมั่นรัฐอาร์กติก 'กับพวกเขาเช่นเดียวกับช่องว่างในความรู้เมื่ออยู่อาร์กติกเป็นภูมิภาคที่ไม่ซ้ำกัน ในบริบทนี้โครงการมีจุดมุ่งหมายที่จะมองเข้าไปในการกำกับดูแลกฎระเบียบด้านสิ่งแวดล้อมโดยคำนึงถึงจำนวนมากของเครื่องมือที่มีอยู่พหุภาคีด้านสิ่งแวดล้อมที่รัฐอาร์กติกหลายฝ่าย โครงการยังมุ่งมั่นที่จะให้ความเข้าใจในการบังคับใช้กฎระเบียบสากลเพื่ออาร์กติกเช่นกฎหมายของทะเล วัตถุประสงค์โดยรวมดังนั้นจึงเป็นเรื่องที่จะระบุความท้าทายที่หลากหลายและภาวะแทรกซ้อนที่เกิดขึ้นจากปัญหาอาร์กติกและการวิเคราะห์และพัฒนาความเข้าใจเหล่านี้จากจุดชมวิวของกฎหมายระหว่างประเทศ การศึกษาครั้งนี้รวมถึงความหลากหลายของปัญหาตั้งแต่อำนาจอธิปไตยในการรักษาความปลอดภัยระหว่างประเทศและการกำกับดูแลจากการเมืองในการบริหารจัดการทรัพยากรจากการคุ้มครองสิ่งแวดล้อมโลกาภิวัตน์ทางเศรษฐกิจจากสิทธิมนุษยชนเพื่อการพัฒนามนุษย์และอื่น ๆ . พื้นหลังอาร์กติกเป็นพื้นที่ที่ผูกเข้าด้วยกันสามทวีป : เอเชียยุโรปและอเมริกาเหนือ แปดรัฐตั้งอยู่ภายในทั้งสามทวีปและจะมีการกำหนดเป็นรัฐอาร์กติก แต่ไม่มีของรัฐเหล่านี้ทั้งหมดของพวกเขาตกอยู่ในภูมิภาคโดยรวม อาร์กติกครอบคลุมเฉพาะภาคเหนือของแต่ละรัฐ ที่ผ่านมาสองหรือสามทศวรรษที่ผ่านมาอาร์กติกเคยคิดว่าเดิมเป็นพื้นที่ที่ต่อพ่วงเริ่มที่จะบรรลุสถานะใหม่ในช่วงปลายปี 1980 อาร์กติกเป็นส่วนหนึ่งของระบบที่ซับซ้อนของการเมืองสังคมและการเปลี่ยนแปลงทางเศรษฐกิจที่เชื่อมโยงนักแสดงทั้งภายในและนอกภูมิภาค ภูมิภาคมีความสำคัญเป็นอย่างมากทั้งในแง่ของทรัพยากรที่ไม่ได้ใช้มัน (กลายเป็นพร้อมการเปลี่ยนแปลงภูมิอากาศเพิ่มน้ำแข็งในทะเล depravation) และในแง่ของการยืนทางการเมืองของภูมิภาค จะชี้ให้เห็นว่าในขณะที่มีโอกาสทางเศรษฐกิจที่เกิดขึ้นใหม่นอกจากนี้ยังมีความกังวลอย่างมีนัยสำคัญเกี่ยวกับระดับของการเปลี่ยนแปลงซึ่งภูมิภาคจะได้รับการค่อยๆ กฎหมายต่างประเทศจะมีบทบาทที่เกี่ยวข้องมากขึ้นในอาร์กติกเนื่องจากองค์ประกอบของภูมิภาค - แปดรัฐกับ borderlines ดินแดนบนบกและในทะเลเช่นเดียวกับพื้นที่ทะเลเกินกว่าอำนาจแห่งชาติ ซึ่งแตกต่างจากแอนตาร์กติกาอาร์กติกมีระบอบการปกครองกำกับดูแลในต่างประเทศไม่มีเดียว นี้มากเพราะความจริงที่ว่าพื้นที่ขั้วหนึ่งเป็นทวีปที่ปกคลุมไปด้วยน้ำแข็งร้างและล้อมรอบด้วยมหาสมุทรในขณะที่อื่น ๆ ที่เป็นทะเลล้อมรอบด้วยฝูงที่ดินและน้ำแข็งทำให้ดินแดนของรัฐอธิปไตย ธรรมาภิอาร์กติกได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางว่าเป็นระบบที่ซับซ้อนของกฎระเบียบระหว่างประเทศและภูมิภาคที่กระจัดกระจายซึ่งครบครันด้วยไม่ผูกพันกลไกกฎหมายอ่อนมักจะเป็นผลมาจากความคิดริเริ่มอาร์กติกสภา ทั้งสองประเภทของเครื่องมือทางกฎหมายที่ประดิษฐานอยู่ในภูมิภาคที่ประกาศอายุที่หลากหลายความท้าทายที่ซับซ้อนซึ่งสามารถจัดการกับความรับผิดชอบผ่านความร่วมมือระหว่างประเทศระหว่างรัฐอาร์กติกและนักแสดงที่ไม่ใช่รัฐหรืออาร์กติก นอกจากนี้ยังคงที่จะเห็นว่านักแสดงภายนอกอาจมีผลต่อการกำกับดูแลอาร์กติกในปีที่ผ่านมาต่อไปนี้; โดยเฉพาะอย่างยิ่งสหภาพยุโรปซึ่งอ้างว่าถูกต้องตามกฎหมายในกิจการอาร์กติกและการออกกำลังกายระบบการกำกับดูแลในจำนวนอาร์กติกรัฐผ่านกลไกอำนาจโดยกฎหมายยุโรป เป้าหมายของโครงการนี้คือการพัฒนาความเข้าใจที่ครอบคลุมของบทบาทในทางปฏิบัติซึ่งกฎหมายต่างประเทศเล่นในบริบทที่กว้างขึ้นของการกำกับดูแลอาร์กติก นี้บริบทที่กว้างขึ้นนอกจากนี้ยังจะรวมถึงการเปลี่ยนแปลงทางการเมืองดังกล่าวที่ซับซ้อนซึ่งการทูตและความสัมพันธ์ระหว่างประเทศมีบทบาทสำคัญ. คำถามวิจัยเฉพาะคำถามที่เฉพาะเจาะจงที่จะได้รับการแก้ไขรวมถึง: อะไรคือขอบเขตของกฎหมายต่างประเทศในการกำกับดูแลอาร์กติก? วิธีการทำงานของกฎหมายต่างประเทศจะอยู่ในบริบทอุปกรณ์ต่อพ่วงเช่นในอาร์กติก? ควรจะมีความหมายใหม่ของกฎหมายระหว่างประเทศที่กลไกทางกฎหมายที่มีความหลากหลาย (หนักกฎหมาย / hybridisation กฎหมายอ่อน) เป็นปัจจุบันเช่นในอาร์กติก? hybridisation ดังกล่าวจะเป็นความสามารถในการประกอบเป็นคำสั่งตามกฎหมายต่างประเทศอาร์กติก? สิ่งที่รัฐไม่ทัศนคติอาร์กติกมีต่อกฎหมายต่างประเทศทั้งในแง่ของการออกกำลังกายอธิปไตยเช่นเดียวกับการสร้างความมั่นใจข้อ จำกัด ทางกฎหมายตามที่กฎหมายกำหนดต่างชาติหรือไม่ ทำกฎระเบียบใหม่วิธีของ "เกม" โผล่ออกมาในบริบทเฉพาะอาร์กติก? วิธีทำกฎระเบียบใหม่เหล่านี้มาลงเล่นทั้งอาร์กติกและรัฐที่ไม่อาร์กติก / นักแสดง? หรือในคำอื่น ๆ ที่จะทำสิ่งที่เรียกว่าอาร์กติก "ภายใน" และ "คนนอก" ที่มีอยู่โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเรื่องการรวมตัวกันของผลประโยชน์ต่าง ๆ ภายในระบบอาร์กติกของการกำกับดูแล? วิธีการที่ไม่ระบอบการปกครองกฎหมายต่างประเทศอย่างเป็นทางการ (ระบอบการปกครองกฎหมายยาก) มีปฏิสัมพันธ์กับระบอบการปกครองที่ไม่เป็นทางการ (ระบอบการปกครองกฎหมายอ่อนที่เรียกว่า) ระบุว่าระบอบการปกครองกฎหมายอย่างหนักไม่ได้นำเสนอสถานการณ์ที่ชนะในบริบทอาร์กติก? อย่างไรการทำงานของสถาบันการศึกษาที่มีอยู่ทั้งในต่างประเทศ - เช่นองค์การทางทะเลระหว่างประเทศ (IMO) - และในระดับภูมิภาค - เช่นอาร์กติกสภาและ / หรือเรนท์ยูโรอาร์กติกสภา - มีบทบาทสำคัญในการพัฒนาของบรรทัดฐานกฎหมายต่างประเทศ ภายในอาร์กติก? วิธีการที่สถาบันอาร์กติกประเมินเทียบกับการแสดงผลที่สถาบันจะไม่ได้รับการยกย่องให้เป็นองค์กรระหว่างประเทศในความหมายของกฎหมายต่างประเทศและดังนั้นจึงขาดบุคลิกกฎหมายหรือที่มีศักยภาพในการให้มติการพิจารณาให้มีผลผูกพันตามกฎหมาย? อย่ามติเหล่านี้นำไปสู่การทำให้เป็นบรรทัดฐานในกฎหมายต่างประเทศและถ้าพวกเขาทำอย่างไร สิ่งที่จะเป็นอนาคตของสถาบันอาร์กติกในการสร้างสิ่งแวดล้อมเพื่อสังคมการเมืองและเศรษฐกิจในอาร์กติก? สิ่งที่พัฒนาได้อาร์กติกที่แสดงในเรื่องการส่งเสริมสิทธิมนุษยชนโดยเฉพาะอย่างยิ่งที่เกี่ยวกับชนพื้นเมืองที่มีส่วนร่วมที่มีประสิทธิภาพได้รับการมั่นใจด้วยโครงสร้างการกำกับดูแลของสภาอาร์กติกซึ่งจะช่วยให้พวกเขาที่ไม่ซ้ำกัน "ผู้เข้าร่วมถาวร" สถานะ? สิ่งที่ผลกระทบสถานะนี้อาจจะมีในโปรโมชั่นของทั้งสองกฎหมายต่างประเทศและสิทธิมนุษยชนหรือไม่ มันบ่งบอกว่าการสู้รบลึกลงไปในกระบวนการตัดสินใจให้ชนพื้นเมืองโอกาสมากขึ้นที่จะนำไปสู่การใช้กฎหมายในกฎหมายต่างประเทศซึ่งอาจอยู่ตลอดเวลาให้พวกเขามีสิทธิเป็นบุคคลตามกฎหมายเรื่อย ๆ ในกฎหมายต่างประเทศ? ในความพยายามที่จะตอบคำถามเหล่านี้โครงการนี้ใช้รูปแบบของร่มตามที่หลายพื้นที่ปัญหาที่มีความสำคัญทางกฎหมายระหว่างประเทศจะได้รับการแก้ไข โครงการนี้มีจุดมุ่งหมายที่จะกระชับความเข้าใจร่วมกันของเราเกี่ยวกับประเด็นทางกฎหมายต่อไปต่างประเทศ: อธิปไตยรักษาความปลอดภัยและการระงับข้อพิพาทข การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศสิ่งแวดล้อมและการจัดการทรัพยากรค กฎหมายทะเลและมหาสมุทรอาร์กติกd สิทธิมนุษยชนและชนเผ่าพื้นเมืองจ โลกาภิวัตน์และการกำกับดูแลอาร์กติก

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

intarcticlaw –กฎหมายระหว่างประเทศอาร์กติกชัดเจนปัญหาที่เกิดกับกฎหมายระหว่างประเทศยังคงเป็นเครื่องแบบขององค์กรการดำเนินงานของอธิปไตย . รัฐเท่านั้นปฏิบัติตามกฎของกฎหมาย ซึ่งจะต้องยินยอมให้ ไม่ใช่รัฐทั้งหมดตลอดเวลาให้ความยินยอมของทุกประเทศ ข้อตกลงหรือสนธิสัญญา . สหรัฐอเมริกา ตัวอย่างเช่นไม่ได้เป็นภาคี UNCLOS ;แคนาดาได้ตัดสินใจที่จะถอนตัวจากพิธีสารเกียวโต และรัสเซียยังไม่ได้ให้สัตยาบันข้อตกลงหลายของนานาชาติที่ใช้ในอาร์กติก โดยทั่วไปมักไม่มีวิธีการทางกฎหมายเพื่อลดจำนวนของความท้าทายที่เหมือนกันซึ่งประเทศสหรัฐอเมริกา เพื่อความเข้าใจในการบังคับใช้กว้างของกฎหมายระหว่างประเทศในอาร์กติกมันเป็นสิ่งสำคัญที่จะวิเคราะห์กฎหมายและกฎหมายที่เกี่ยวข้องยากวาทกรรมนุ่มเพื่อที่จะต่อสู้เพื่อความเข้มแข็งพื้นฐานของอาร์กติกภิบาล โครงการวิเคราะห์องค์ประกอบและทฤษฎีของรัฐ ' อาร์กติกยึดมั่นในพวกเขาเช่นเดียวกับช่องว่างในความรู้เมื่ออยู่อาร์กติกเป็นเขตพิเศษในบริบทนี้ วัตถุประสงค์ของโครงการ เพื่อดูในระเบียบ ธรรมาภิบาลสิ่งแวดล้อม โดยพิจารณาหลายที่มีอยู่ในรัฐพหุภาคีด้านสิ่งแวดล้อมที่อาร์กติกหลายฝ่าย . โครงการนี้ยังเน้นให้มีความเข้าใจในเรื่องของการบังคับใช้ของกฎหมายสากลกำหนด เช่น กฎหมายทะเลวัตถุประสงค์โดยรวมจึงจะระบุความท้าทายหลากหลาย และภาวะแทรกซ้อน ซึ่งเกิดขึ้นจากปัญหาที่อาร์กติก และเพื่อวิเคราะห์และพัฒนาความเข้าใจของเหล่านี้จากจุด vantage ของกฎหมายระหว่างประเทศ การศึกษานี้รวมถึงความหลากหลายของปัญหาตั้งแต่อธิปไตยความมั่นคงระหว่างประเทศและการปกครองจากภูมิรัฐศาสตร์เพื่อการจัดการทรัพยากรจากการคุ้มครองสิ่งแวดล้อมโลกาภิวัตน์ทางเศรษฐกิจจากสิทธิมนุษยชนเพื่อการพัฒนามนุษย์ , และอื่น ๆ .

พื้น

อาร์กติกเป็นภูมิภาคที่ผูกด้วยกันสามทวีป : เอเชีย ยุโรป และอเมริกาเหนือ แปดรัฐที่อยู่ภายในเหล่านี้ 3 ทวีปและมีนิยามว่าอาร์กติกสหรัฐอเมริกา แต่ไม่มีของรัฐเหล่านี้ ในทั้งหมดของพวกเขาตกอยู่ในภูมิภาคโดยรวมอาร์กติกที่ครอบคลุมเฉพาะภาคเหนือของแต่ละรัฐ ที่ผ่านมาสองหรือสามทศวรรษอาร์กติก เมื่อคิดว่าเป็นภาคต่อพ่วง , เริ่มที่จะบรรลุสถานะใหม่ในช่วงปลายของทศวรรษที่ 80 อาร์กติกเป็นส่วนหนึ่งของระบบที่ซับซ้อนของทางการเมือง สังคม และเศรษฐกิจของการเชื่อมโยงนักแสดงในและนอกภูมิภาค ภูมิภาคของความสำคัญมหาศาลทั้งในแง่ของการใช้ประโยชน์ของทรัพยากร ( กลายเป็นพร้อมใช้งานเช่นการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศเพิ่มขึ้นทะเลน้ำแข็ง depravation ) และในแง่ของการยืนทางการเมืองของภูมิภาค มันชี้ให้เห็นว่า ในขณะที่ยังมีโอกาสทางเศรษฐกิจใหม่ ยังมีข้อสงสัยที่สำคัญเกี่ยวกับระดับของการเปลี่ยนแปลง ซึ่งเขตจะค่อยๆผ่านกฎหมายระหว่างประเทศจะเล่นเป็นบทบาทที่เกี่ยวข้องมากขึ้นในอาร์กติก เนื่องจากพื้นที่ขององค์ประกอบและแปดรัฐกับ borderlines ดินแดนทั้งทางบกและทะเล รวมทั้งพื้นที่นอกเขตทะเลแห่งชาติ ซึ่งแตกต่างจากทวีปแอนตาร์กติกา อาร์กติกไม่มีเดียวระหว่างประเทศการบริหารการปกครอง นี้มากเนื่องจากความจริงที่ว่าหนึ่งในดินแดนขั้วโลกคือทวีปที่เต็มไปด้วยน้ำแข็ง คนอาศัยและล้อมรอบด้วยมหาสมุทร ในขณะที่อื่น ๆมีมหาสมุทรล้อมรอบด้วยแผ่นดินและมวลน้ำแข็ง สร้างดินแดนของจักรพรรดิอเมริกา อาร์กติกการปกครองคือการยอมรับอย่างกว้างขวางว่าเป็นระบบที่ซับซ้อนของกฎระเบียบระหว่างประเทศในภูมิภาคและการแยกส่วน ซึ่งครบครันด้วยไม่ผูกพันอ่อนกฎหมายกลไก มักจะเป็นผลมาจากการริเริ่มแห่งอาร์กติกทั้งสองประเภทของกฎหมาย apparatuses ประดิษฐานภายในภูมิภาคด้านอายุของความท้าทายที่ซับซ้อนหลากหลาย ซึ่งสามารถจัดการกับความรับผิดชอบผ่านความร่วมมือระหว่างรัฐและนอกรัฐหรือนักแสดงอาร์กติกอาร์กติก . มันยังคงที่จะเห็นว่านักแสดงภายนอกอาจมีผลต่ออาร์กติกธรรมาภิบาลในปีต่อไป โดยเฉพาะสหภาพยุโรปซึ่งเรียกร้องความชอบธรรมในอาร์กติกกิจการและการออกกำลังกายระบบกฎระเบียบในหมายเลขของอาร์กติก ผ่านกลไกอำนาจรัฐโดยกฎหมายยุโรป จุดมุ่งหมายของโครงการนี้คือเพื่อพัฒนาความเข้าใจที่ครอบคลุมของกฎหมายระหว่างประเทศ ซึ่งในทางปฏิบัติบทบาทเล่นในบริบทที่กว้างของอาร์กติกภิบาลนี้จะต้องมีบริบทที่กว้างใช้พลวัตที่ซับซ้อนของการเมือง การทูต และความสัมพันธ์ระหว่างประเทศมีบทบาทสำคัญ



โดยเฉพาะคำถามการวิจัยเฉพาะคำถามที่จะ addressed รวมถึง : อะไรคือขอบเขตของกฎหมายระหว่างประเทศในอาร์กติกการปกครอง ? แล้วหน้าที่ตามกฎหมายระหว่างประเทศในบริบทของอุปกรณ์ต่อพ่วง เช่นในอาร์กติก ?น่าจะมีอีกคำนิยามของกฎหมายที่หลากหลายกลไกทางกฎหมายระหว่างประเทศ ( กฎหมาย / ไฮบริไดเซชันกฎหมายนุ่มแข็ง ) เป็นปัจจุบัน เช่น ในอาร์กติก ? ก็เช่น ไฮบริไดเซชัน สามารถประกอบเป็นอาร์กติกทางกฎหมายระหว่างประเทศเพื่อ ? อะไรทัศนคติทำอาร์กติกอเมริกามีต่อกฎหมายระหว่างประเทศทั้งในแง่ของการใช้อำนาจอธิปไตย รวมทั้งมั่นใจกฎหมายข้อจำกัดตามกฎหมายกำหนดระหว่างประเทศ ? วิธีทำกฎใหม่ของ " เกม " เกิดขึ้นในบริบทที่เฉพาะเจาะจงอาร์กติก ? วิธีทำกฎระเบียบใหม่เหล่านี้เข้ามาเล่นทั้งอาร์กติกและไม่หนาว อเมริกา / นักแสดง หรือในคำอื่น ๆที่ทำเรียกว่าอาร์กติก " ภายใน " และ " ภายนอก " อยู่โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเรื่องการบูรณาการผลประโยชน์ต่าง ๆภายในระบบอาร์กติกของกิจการ ? ทำไมเป็นทางการระบอบกฎหมายระหว่างประเทศ ( ระบอบกฎหมายยาก ) โต้ตอบกับระบอบการปกครองแบบไม่เป็นทางการ ( เรียกว่าระบอบนุ่มกฎหมาย ) ระบุว่าระบอบกฎหมายยากไม่เสนอสถานการณ์ชนะชนะในบริบทอาร์กติก ? ทำไมการทำงานของสถาบันที่มีอยู่