Einstein's early work on the theory

Einstein's early work on the theory of relativity (1905) dealt only with systems or observers in uniform (unaccelerated) motion with respect to one another and is referred to as the special theory of relativity; among other results, it demonstrated that two observers moving at great speed with respect to each other will disagree about measurements of length and time intervals made in each other's systems, that the speed of light is the limiting speed of all bodies having mass, and that mass and energy are equivalent. In 1911 he asserted the equivalence of gravitation and inertia, and in 1916 he completed his mathematical formulation of a general theory of relativity that included gravitation as a determiner of the curvature of a space-time continuum. He then began work on his unified field theory, which attempts to explain gravitation, electromagnetism, and subatomic phenomena in one set of laws; the successful development of such a unified theory, however, eluded Einstein.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ไอน์สของต้นทำงานในทฤษฎีสัมพัทธภาพ (1905) ระบบหรือผู้สังเกตการณ์ในการเคลื่อนไหว (unaccelerated) เป็นรูปแบบกับอีกแบบหนึ่งเท่านั้น และจะเรียกว่าทฤษฎีของความสัมพันธ์พิเศษ ระหว่างผลลัพธ์อื่น ๆ มันแสดงว่า ผู้สังเกตการณ์ทั้งสองเคลื่อนที่ด้วยความเร็วที่ดีกับผู้อื่นจะไม่เห็นด้วยเกี่ยวกับการวัดความยาวและเวลาช่วงทำในของผู้อื่น ว่า ความเร็วของแสงเป็นความเร็วจำกัดของร่างกายทั้งหมดมีมวล และมวลและพลังงานเทียบเท่า พ.ศ. 2454 เขาคนเทียบเท่าของแรงโน้มถ่วงและแรงเฉื่อย และใน 1916 เขาเสร็จเขากำหนดทางคณิตศาสตร์ของทฤษฎีทั่วไปของทฤษฎีสัมพัทธภาพที่รวมแรงโน้มถ่วงเป็นนิ.ของโค้งของสมิติ space-time เขาเริ่มทำงานบนเขาโดยทฤษฎี ซึ่งจะอธิบายแรงโน้มถ่วง แรงแม่เหล็กไฟฟ้า และปรากฏการณ์ subatomic ในกฎหมาย ชุดหนึ่ง แล้ว การพัฒนาประสบความสำเร็จเช่นการรวมทฤษฎี ไร eluded ไอน์ส

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

งานแรกของ Einstein ในทฤษฎีสัมพัทธภาพ (1905) การจัดการเฉพาะกับระบบหรือผู้สังเกตการณ์ในเครื่องแบบ (unaccelerated) การเคลื่อนไหวที่เกี่ยวกับคนอื่นและจะเรียกว่าทฤษฎีสัมพัทธภาพพิเศษของ; ในผลลัพธ์อื่น ๆ ก็แสดงให้เห็นว่าทั้งสองสังเกตการณ์ที่เคลื่อนที่ด้วยความเร็วที่ดีเยี่ยมด้วยความเคารพซึ่งกันและกันจะไม่เห็นด้วยเกี่ยวกับการวัดความยาวและช่วงเวลาที่เกิดขึ้นในแต่ละระบบอื่น ๆ ของที่ความเร็วของแสงเป็นความเร็วที่ จำกัด ของร่างกายทั้งหมดที่มีมวลและว่า มวลและพลังงานเทียบเท่า ในปี 1911 เขาถูกกล่าวหาสมดุลของแรงโน้มถ่วงและแรงเฉื่อยและในปี 1916 เขาจบสูตรทางคณิตศาสตร์ของเขาของทฤษฎีสัมพัทธภาพทั่วไปของรวมถึงแรงโน้มถ่วงเป็นมุ่งมั่นของความโค้งของพื้นที่ต่อเนื่องเวลา จากนั้นเขาก็เริ่มทำงานในทฤษฎีสนามของเขาแบบครบวงจรซึ่งเป็นความพยายามที่จะอธิบายถึงแรงโน้มถ่วงแม่เหล็กไฟฟ้าและปรากฏการณ์โมเลกุลในหนึ่งชุดของกฎหมาย; การพัฒนาที่ประสบความสำเร็จเช่นทฤษฎีเอกภาพ แต่ eluded Einstein

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ไอน์สไตน์ ก่อนทำงานบนทฤษฎีสัมพัทธภาพ ( 1905 ) แจกเฉพาะกับระบบหรือผู้สังเกตการณ์ในเครื่องแบบ ( unaccelerated ) เคลื่อนไหวด้วยความเคารพซึ่งกันและกันและจะเรียกว่าทฤษฎีสัมพัทธภาพพิเศษ ระหว่างผลอื่น ๆมันแสดงให้เห็นว่าสองผู้สังเกตการณ์เคลื่อนที่ด้วยความเร็วที่ยอดเยี่ยมด้วยความเคารพซึ่งกันและกัน จะไม่เห็นด้วยในเรื่องการวัดความยาวและช่วงเวลาในแต่ละอื่น ๆ ของระบบ ที่ความเร็วของแสงที่จำกัดความเร็วของร่างกายมีมวล และมวลและพลังงานเทียบเท่า ในปี 1911 เขาอ้างสมมูลของความโน้มถ่วงและความเฉื่อยและในปี 1916 เขาเสร็จสิ้นการกำหนดทางคณิตศาสตร์ของทฤษฎีทั่วไปของความสัมพันธ์ที่มีแรงโน้มถ่วงเป็นสิ่งของของความโค้งของอวกาศ - เวลาต่อเนื่อง จากนั้นเขาก็เริ่มทำงานในทฤษฎีสนามรวม ซึ่งเขาพยายามอธิบายแรงโน้มถ่วง , แรงแม่เหล็กไฟฟ้า และโมเลกุลปรากฏการณ์ในหนึ่งชุดของกฎ ; ความสำเร็จการพัฒนาเช่นทฤษฎีรวม อย่างไรก็ตาม
eluded Einstein