MANAGEMENT OF ASTHMA DURINGPREGNANC

MANAGEMENT OF ASTHMA DURING
PREGNANCY
Diagnosis and Monitoring
The diagnosis of asthma is usually known before
pregnancy; however, there are a further proportion
of pregnant women who possibly have asthma.
2
In the latter case, reduced forced expiratory
volume in one second (FEV1), or ratio of FEV1 to
forced vital capacity (FVC), and a 12% or greater
improvement in FEV1 after inhalation of rapid acting
beta-agonist confirm the diagnosis. Lacking safety
data, the bronchial hyperresponiveness test is
contraindicated during pregnancy, thus women
with a clinical picture of new-onset asthma
without spirometric confirmation of the diagnosis
should be treated for asthma during pregnancy.
Skin prick tests are not recommended due to
risk of systemic reactions, but blood tests for
specific IgE antibodies to suspected allergens may
be evaluated.
52
Monthly assessments are required in all asthmatic
pregnant women. Beyond asthma control evaluation,
physical examination and spirometry, evaluation
of arterial oxygen saturation is important: at least
95% measured by pulse oximetry is recommended
52
because, due to pregnancy, induced physiological
hyperpnoea
53,54
and even mild maternal hypoxaemia
may represent respiratory compromise during
pregnancy. Fractioned concentration of nitric
oxide present in exhaled breath (FENO) reflects
airway inflammation in asthma.
55
This method has
been shown to be applicable also in asthmatic
pregnant patients;
60
contrarily, a recent longitudinal
study found large intrasubject variability in
pregnant asthmatics, regardless of the degree of
asthma control.
57
However, asthma exacerbation
rate, such as neonatal hospitalisations, could be
reduced by treating pregnant patients according to
a FENO-based treatment algorithm.
58
Regarding obstetrical care, ultrasonographic
examinations are recommended in the first trimester
to confirm the accuracy of the estimated due date,
anytime after recovery from a severe exacerbation
and serially from the 32
nd
gestational week (together
with nonstress testing), in case of suboptimally
controlled or moderate to severe asthma, to
monitor foetal growth and wellbeing.5

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

การจัดการโรคหอบหืดในระหว่างการตั้งครรภ์ การวินิจฉัยและการตรวจสอบ การวินิจฉัยโรคหอบหืดมักจะได้รู้จักกันก่อน ตั้งครรภ์ อย่างไรก็ตาม มีสัดส่วนเพิ่มเติม ของหญิงตั้งครรภ์ที่มีโรคหอบหืด2ในกรณีหลัง ลด expiratory บังคับ ปริมาณในหนึ่งวินาที (FEV1), หรืออัตราส่วนของ FEV1 จะ บังคับกำลังชีพ (FVC), และ 12% หรือมากกว่า ปรับปรุงใน FEV1 หลังจากสูดดมทำหน้าที่อย่างรวดเร็ว เบต้าอะโกนิสต์ยืนยันวินิจฉัย ขาดความปลอดภัย ข้อมูล การทดสอบ bronchial hyperresponiveness มี contraindicated ระหว่างการตั้งครรภ์ ดังนั้นผู้หญิง มีรูปภาพทางคลินิกของโรคหอบหืดเริ่มมีอาการใหม่ โดยไม่มีการยืนยันการวินิจฉัย spirometric ควรรักษาโรคหอบหืดในระหว่างตั้งครรภ์ ทดสอบผิวพริกไม่แนะนำเนื่อง ความเสี่ยงของระบบปฏิกิริยา แต่ผลการตรวจเลือดสำหรับ IgE แอนตี้ที่เฉพาะกับสารก่อภูมิแพ้ที่สงสัยอาจ มีประเมินการ52ต้องประเมินรายเดือนใน asthmatic ทั้งหมด หญิงตั้งครรภ์ นอกเหนือจากการประเมินผลการควบคุมโรคหอบหืด ร่างกายและ spirometry ประเมิน เป็นสิ่งสำคัญของออกซิเจนต้ว เข้ม: น้อย ขอแนะนำวัดจากชีพจร oximetry 95%52เนื่องจาก เนื่องจากการตั้งครรภ์ เกิดสรีรวิทยา hyperpnoea53,54และแม่ hypoxaemia ได้อ่อน อาจแสดงถึงปัญหาทางเดินหายใจในระหว่างการ ตั้งครรภ์ Fractioned เข้มข้น nitric สะท้อนอยู่ในลมหายใจ exhaled (FENO) ออกไซด์ ทำการอักเสบในโรคหอบหืด55วิธีนี้มี การแสดงจะเกี่ยวข้องยังใน asthmatic pregnant patients;60contrarily, a recent longitudinal study found large intrasubject variability in pregnant asthmatics, regardless of the degree of asthma control.57However, asthma exacerbation rate, such as neonatal hospitalisations, could be reduced by treating pregnant patients according to a FENO-based treatment algorithm.58Regarding obstetrical care, ultrasonographic examinations are recommended in the first trimester to confirm the accuracy of the estimated due date, anytime after recovery from a severe exacerbation and serially from the 32ndgestational week (together with nonstress testing), in case of suboptimally controlled or moderate to severe asthma, to monitor foetal growth and wellbeing.5

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การจัดการโรคหอบหืดในการวินิจฉัยและการตรวจสอบการตั้งครรภ์


การวินิจฉัยโรคหืดมักรู้จักกันมาก่อน
การตั้งครรภ์ อย่างไรก็ตาม มี
สัดส่วนเพิ่มเติมของหญิงตั้งครรภ์ที่อาจเป็นโรคหืด .
2
ในกรณีหลังการบังคับกลุ่ม
ปริมาณในหนึ่งวินาที ( fev1 ) หรืออัตราส่วนของ fev1

บังคับความจุปอด ( FVC ) และ 12 % หรือมากกว่า
การปรับปรุงใน fev1 หลังจากการสูดดมอย่างรวดเร็วการแสดง
เบต้าอะโกนิสต์ยืนยันการวินิจฉัย ขาดข้อมูลความปลอดภัย

สอบ hyperresponiveness หลอดลมเป็น contraindicated ในระหว่างตั้งครรภ์ ดังนั้นผู้หญิง
กับคลินิกภาพใหม่โดยไม่ต้องถามยืนยัน spirometric การโจมตีหืด

ควรปฏิบัติของการวินิจฉัยโรคหืดในระหว่างการตั้งครรภ์
การทดสอบผิวหนังจะไม่แนะนำเนื่องจาก
ความเสี่ยงของปฏิกิริยาของระบบ แต่เลือดทดสอบแอนติบอดี IgE จำเพาะต่อสารก่อภูมิแพ้สำหรับ

สงสัยจะถูกประเมิน .

รายเดือน 52 การประเมินจะต้องหืด
ในสตรีตั้งครรภ์ นอกเหนือการควบคุมโรคหอบหืดการประเมินผล
ตรวจร่างกาย และพบว่า การประเมินของออกซิเจนในหลอดเลือดแดงที่สำคัญ

: อย่างน้อย 95% oximetry ชีพจรวัดโดยแนะนํา

เพราะ 52 เนื่องจากการตั้งครรภ์กระตุ้นทางสรีรวิทยา


hyperpnoea 53,54 และแม้ไม่รุนแรง มารดา hypoxaemia
อาจเป็นตัวแทนของการประนีประนอมระหว่างการตั้งครรภ์ /
. แฟรกชัน ความเข้มข้นของกรดไนตริกออกไซด์อยู่ในลมหายใจหายใจออก

( ฟีโน่ ) สะท้อนถึงหลอดลมอักเสบ หอบหืด
55

วิธีนี้ได้ถูกแสดงเป็น สามารถใช้ได้ในผู้ป่วยตั้งครรภ์ ผู้ป่วยโรคหืด
;
60

และอุปสงค์ เมื่อเร็วๆ นี้การศึกษาความแปรปรวน intrasubject ขนาดใหญ่ใน
อาการหอบหืดตั้งครรภ์ โดยไม่คำนึงถึงระดับของการควบคุมโรคหืด
.
3

หอบหืดกำเริบ อย่างไรก็ตาม อัตราการเข้ารับการรักษา เช่น ทารกแรกเกิดอาจจะลดลงโดยการรักษาผู้ป่วยตั้งครรภ์

เป็นฟีโน่ตามขั้นตอนวิธีการรักษาตาม

เรื่องการดูแลทาง 58 , แนะนำในการสอบ ultrasonographic

ไตรมาสแรกเพื่อยืนยันความถูกต้องของการประมาณการเนื่องจากวัน

ตลอดเวลาหลังจากที่หายจากอาการกำเริบรุนแรง และเป็นครั้งจาก 32

ครรภ์สัปดาห์ด้วยกัน
กับการทดสอบ nonstress ) ในกรณีของ suboptimally
ควบคุมหรือหืดรุนแรงปานกลาง

ติดตาม foetal การเจริญเติบโตและสุขภาพ 5 .