LanguagesVietnamese (tiếng Việt) is

Languages
Vietnamese (tiếng Việt) is the national, official language of Vietnam. It is the native language of Vietnamese people (Kinh), and of about three million Vietnamese residing elsewhere. It also is spoken as a first or second language by many ethnic minorities of Vietnam.
It is part of the Austroasiatic language family of which it has, by far, the most speakers (several times that of the other Austroasiatic languages combined).[citation needed] Vietnamese vocabulary has borrowings from Chinese, and it formerly used a modified set of Chinese characters called chữ nôm given vernacular pronunciation. The Vietnamese alphabet (quốc ngữ) in use today is a Latin alphabet with additional diacritics for tones, and certain letters.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ภาษา
ภาษาเวียดนาม (tiếng Việt) เป็นภาษาเวียดนามชาติ อย่างเป็นทางการ ภาษา ของชาวเวียดนาม (กิงห์), และเวียดนามประมาณสามล้านที่แห่งอื่นได้ มันยังพูดเป็นภาษาแรก หรือที่สอง โดยในชนกลุ่มน้อยของเวียดนาม
เป็นส่วนหนึ่งของตระกูลภาษา Austroasiatic ที่มี โดยไกล สุดบรรยาย (หลายครั้งที่ Austroasiatic ภาษารวม)[ต้องการอ้างอิง] คำศัพท์ภาษาเวียดนามมีเงินกู้ยืมจากจีน และเดิมใช้ปรับเปลี่ยนชุดของตัวอักษรจีนที่เรียกว่า chữ nôm ให้พื้นถิ่นตอนออกเสียง วันนี้อักษรโกว๊กหงือ (quốc ngữ) ใช้เป็นอักษรละตินกับอักขระพิเศษเพิ่มเติมสำหรับเสียง และตัวอักษรบางอย่าง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ภาษา
เวียดนาม (TiếngViệt) เป็นชาติภาษาอย่างเป็นทางการของเวียดนาม มันเป็นภาษาพื้นเมืองของชาวเวียดนาม (Kinh) และประมาณสามล้านเวียดนามที่อาศัยอยู่ที่อื่น นอกจากนี้ยังมีการพูดเป็นภาษาแรกหรือครั้งที่สองโดยชนกลุ่มน้อยจำนวนมากของเวียดนาม
มันเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวภาษา Austroasiatic ซึ่งก็มีโดยไกลลำโพงมากที่สุด (หลาย ๆ ครั้งที่ภาษา Austroasiatic อื่น ๆ รวมกัน). [อ้าง ที่จำเป็น] คำศัพท์ที่เวียดนามมีการกู้ยืมเงินจากจีนและมันเดิมที่ใช้ชุดการแก้ไขของตัวอักษรจีนที่เรียกว่าน้อมchữได้รับการออกเสียงภาษา ตัวอักษรเวียดนาม (งู Quoc) ใช้อยู่ในปัจจุบันเป็นตัวอักษรละตินกำกับเพิ่มเติมสำหรับเสียงและตัวอักษรบางอย่าง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ภาษา
เวียดนาม ( Ti ế ng vi ệ T ) เป็นภาษาราชการของประเทศ เวียดนาม มันเป็นภาษาของชาวเวียดนาม ( กิง ) และประมาณสามล้านเวียดนามที่อาศัยอยู่ที่อื่น มันก็พูด เป็นครั้งแรก หรือสองภาษา โดยมีชนกลุ่มน้อยของเวียดนาม .
มันเป็นส่วนหนึ่งของภาษาตระกูลออสโตรเอเชียติกซึ่งมีโดยไกลลำโพงมากที่สุด ( หลายๆ ครั้ง ที่ ของอื่น ๆ ออสโตรเอเชียติกภาษารวมกัน ) . [ อ้างจำเป็น ] ศัพท์เวียดนามได้กู้ยืมจากจีน และใช้ชื่อเดิมคือชุดของอักขระภาษาจีนเรียกว่าอวัยวะล้มเหลวให้สำเนียงพื้นถิ่น ตัวอักษรเวียดนาม ( คูố c ng ữ ) ที่ใช้อยู่ในปัจจุบันเป็นอักษรละตินกำกับด้วยเพิ่มเติมสำหรับเสียงเรียกเข้าและ
ตัวอักษรบางตัว