Once upon a time, in an island ther

Once upon a time, in an island there lived all the feelings and emotions : Happiness, Sadness, Knowledge, and all of the others, including Love. One day it was announced to them that the island would sink! So all constructed boats and left. Except for Love.

Love wanted to hold out until the last possible moment.

When the island had almost sunk, Love decided to ask for help.

Richness was passing by Love in a boat. Love said,
"Richness, can you take me with you?"
Richness answered, "Sorry Love, I can't. There is a lot of gold and silver in my boat and so there is no place here for you."

Love next asked Vanity who was also sailing by. Vanity was also ready with the same answer.
"I can't help you, Love. You are all wet and might damage my boat," Vanity answered.

Sadness was close by so Love asked, "Sadness, take me along with you."
"Oh . . . Love, I am so sad that I need to be by myself!", sadness said in a sullen voice.

Happiness passed by Love, too, but she was so preoccupied with her happiness that she did not even hear when Love called her.

Suddenly, there was a voice, "Come, Love, I will take you." It was an elder. An overjoyed Love jumped up into the boat and in the process forgot to ask where they were going. When they arrived at a dry land, the elder went her own way.

Realizing how much was owed to the elder, Love asked Knowledge another elder, "Who Helped me?"
"It was Time," Knowledge answered.
"Time?" thought Love. Then, as if reading the face of Love, Knowledge smiled and answered, "Because only Time is capable of understanding how valuable Love is."

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

Once upon a time, in an island there lived all the feelings and emotions : Happiness, Sadness, Knowledge, and all of the others, including Love. One day it was announced to them that the island would sink! So all constructed boats and left. Except for Love.Love wanted to hold out until the last possible moment.When the island had almost sunk, Love decided to ask for help.Richness was passing by Love in a boat. Love said, "Richness, can you take me with you?"Richness answered, "Sorry Love, I can't. There is a lot of gold and silver in my boat and so there is no place here for you."Love next asked Vanity who was also sailing by. Vanity was also ready with the same answer."I can't help you, Love. You are all wet and might damage my boat," Vanity answered.Sadness was close by so Love asked, "Sadness, take me along with you.""Oh . . . Love, I am so sad that I need to be by myself!", sadness said in a sullen voice.Happiness passed by Love, too, but she was so preoccupied with her happiness that she did not even hear when Love called her. Suddenly, there was a voice, "Come, Love, I will take you." It was an elder. An overjoyed Love jumped up into the boat and in the process forgot to ask where they were going. When they arrived at a dry land, the elder went her own way. Realizing how much was owed to the elder, Love asked Knowledge another elder, "Who Helped me?""It was Time," Knowledge answered."เวลา" คิดว่า ความรัก ถ้าหน้ารักการอ่าน ความรู้ยิ้ม แล้ว ตอบ "เนื่องจากเวลาที่มีความสามารถในความเข้าใจว่ามี ความรักเป็น"

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

กาลครั้งหนึ่งในเกาะที่อาศัยอยู่ที่นั่นทุกความรู้สึกและอารมณ์: ความสุข, เศร้า, ความรู้และของคนอื่น ๆ รวมทั้งความรัก วันหนึ่งมันก็บอกกับพวกเขาว่าเกาะจะจม! ดังนั้นสิ่งที่สร้างเรือและซ้าย ยกเว้นสำหรับรัก. ความรักต้องการที่จะถือออกจนถึงขณะที่เป็นไปได้สุดท้าย. เมื่อเกาะจมเกือบรักตัดสินใจที่จะขอความช่วยเหลือ. ความร่ำรวยได้ผ่านความรักในเรือ ความรักกล่าวว่า"ความร่ำรวยที่คุณสามารถพาฉันกับคุณ?" ความร่ำรวยตอบว่า "ขออภัยรักฉันไม่สามารถ. มีจำนวนมากของทองและเงินในเรือของฉันและเพื่อให้มีสถานที่ที่นี่สำหรับคุณ." ความรักต่อไป โต๊ะเครื่องแป้งถามใครก็แล่นเรือใบจาก โต๊ะเครื่องแป้งก็ยังพร้อมกับคำตอบเดียวกัน. "ผมไม่สามารถช่วยให้คุณรัก. คุณเปียกและอาจเกิดความเสียหายเรือของฉัน" โต๊ะเครื่องแป้งตอบ. ความโศกเศร้าได้ใกล้เคียงเพื่อให้ความรักโดยถามว่า "ความโศกเศร้า, พาฉันไปพร้อมกับคุณ "" โอ้... ความรักผมเสียใจที่ฉันต้องด้วยตัวเอง! "ความโศกเศร้าพูดด้วยเสียงบูดบึ้ง. ความสุขผ่านไปได้โดยความรักมากเกินไป แต่เธอก็หมกมุ่นอยู่กับความสุขของเธอว่าเธอไม่ได้ยิน เมื่อความรักเรียกเธอว่า. ทันใดนั้นมีเสียง "มารักฉันจะพาคุณ." มันเป็นผู้สูงอายุ ความรักที่มีความสุขที่สุดกระโดดขึ้นลงเรือและในกระบวนการที่ลืมถามที่พวกเขาจะ เมื่อพวกเขามาถึงแผ่นดินที่แห้งแล้งพี่ไปทางของเธอเอง. ตระหนักถึงวิธีการมากเป็นหนี้เพื่อผู้สูงอายุที่รักความรู้ถามพี่อีก "ใครช่วยผมได้ไหม" "มันเป็นเวลาที่" ความรู้ตอบ. "เวลา" คิดว่ารัก จากนั้นเช่นถ้าอ่านใบหน้าของความรักความรู้ยิ้มและตอบว่า "เพราะเพียงเวลาที่มีความสามารถในการทำความเข้าใจว่าความรักที่มีคุณค่าเป็น."

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ในเกาะมีอยู่ทั้งหมด อารมณ์ ความรู้สึก ความสุข ความเศร้า ความรู้ และอื่นๆ รวมทั้งความรัก วันหนึ่งมีประกาศว่าเกาะจะจมแล้ว ! ดังนั้นทั้งหมดที่สร้างขึ้นเรือ และจากไป ยกเว้นความรัก

ความรักต้องการที่จะอยู่จนสุดท้ายที่สุดค่ะ

เมื่อเกาะเกือบจะจม ความรักจึงตัดสินใจขอความช่วยเหลือ .

ความร่ำรวยผ่านมาความรักในเรือ ความรักพูด
" ความ คุณสามารถพาฉันกับคุณ ?
ความร่ำรวยตอบว่า " รักเสียใจ ผมทำไม่ได้ มีมากของทองและเงินในเรือของฉันดังนั้นที่นี่ไม่มีที่สำหรับคุณ . "

รักครั้งใหม่ขอให้มานที่ยังแล่นตาม มานก็ยังพร้อมด้วยคำตอบเดิม .
" ฉันช่วยคุณไม่ได้หรอก ความรัก คุณเปียกหมดแล้ว และอาจเกิดความเสียหายเรือของฉัน "

มานตอบความเศร้า อยู่ ใกล้ ความรักจึงถามว่า " ความเศร้า พาข้าไปด้วย "
" โอ้ . . . . . . . รัก ฉัน เสียใจ ที่ฉันต้องอยู่คนเดียว " พูดด้วยเสียงเศร้า ไม่พูดไม่จา

ความสุขได้ผ่านความรักไปเหมือนกัน แต่เธอยังหมกมุ่นกับความสุขของเธอที่เธอไม่ได้ยิน เมื่อความรักเรียกหา

ก็ มี เสียง มา รัก ฉันก็จะพาคุณ . " มันเป็นผู้อาวุโสความรักดีใจมาก กระโดดเข้ามาในเรือและในกระบวนการ ลืมถามว่าพวกเขากำลังจะไปไหน เมื่อพวกเขามาถึงแผ่นดินที่แห้ง คนแก่ก็จากไปตามทางของเขา

รู้ว่าเป็นหนี้พี่รักถามความรู้อีกพี่ " ใครช่วยฉัน ? "
" ถึงเวลา " ความรู้ตอบว่า " เวลา " .
" ? รักคิด แล้วถ้าอ่านใบหน้าของความรัก ความรู้ยิ้มและตอบว่า" ก็เพราะมีแต่เวลาเท่านั้นแหละ เข้าใจว่าความรักมีค่าเพียงใด "